1597 resultaten.
Witte zeilen
poëzie
3.7 met 12 stemmen
2.633 Dan spring ik op, dan zie ik zweven
Voorbij mijn venster langs de stroom
Een sneeuwwit zeil, vreemd en verheven,
Als een versnelling uit de droom.
Terwijl het heenvaart, blijf ik staren
En voel de heldre vedergloed
Mij zachtjes strelen door de haren
Met heel de weemoed van een groet.…
(eigen)aardig
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
649 wat doe ik hier
wie heeft mij hier geplant
wat is dit ding
onder mijn voeten
dat vlak lijkt maar bol is
beweegt
maar stil lijkt te staan
onzichtbare wortels
houden me neer
terwijl daarboven vleugels
zweven en zwenken
raken voeten niet los
zijn armen krachteloze
mensenwieken
gevangen in onmacht
gedetermineerd
de blik op oneindig…
Haarlok
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.283 Hoewel de zon
Mij langzaam wakker kust
Bevinden mijn ankers
Zich in het land van mijn dromen
Ik blijf zweven
Tussen nacht en dag
Verlang naar alles
Wat daar op mij wacht
Waar bloemen geel,
Rood, paars of groen
Zich richten naar haar
Om hun energie op te doen
In mijn palm
Een gouden lok
Stevig vasthoudend
Voor als ik straks wakker…
het zal allemaal gewoon doorgaan
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
889 het zal allemaal gewoon doorgaan ook na ons
leven blijven er nog meer dan genoeg
gedichten te schrijven met een goede afloop
ik ben niet van plan zorgelijk te doen
over poëzie,want er komt geen einde aan deze verslaving
woorden zullen als aas door de ruimte zweven
op zoek naar hun dichters in lichte en duistere vormen
wetende om er iets fatsoenlijks…
muren
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.091 zweven tussen de muren in mijn woonstel
een oud aspirant gezel.
een muur van foto's
waar jij nog bloeit
en bloost.
drink nog wat thee
tussen de muren
ooit van ons twee.
de echo van het lachen
kreunen en dansen.
maar ook het schreeuwen
en huilen.
dat geluid zal wel tussen
elke vier muren schuilen.…
oorlog
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
1.434 drie muggen zweven
zoemend rond het licht
een bloedplan voor hun leven
kranige krijgsdans: duik en drink
licht leidt af
mijn armen zwiepende takken
opdracht mislukt
ze zijn niet te pakken
boven bij de lamp
opnieuw het aanvalsplan
zoemende ramp
zo snel als je duiken kan
drie dikke beten
ontsieren en jeuken
drie zwijgende muggen…
En de lente werd een wurgslang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 de wolken
smaken weer naar softijs
En hoor de sprieten
schieten bommen bladgroen
Als een gulden vos
lig ik in het voorjaar
Zaden en pollen
maken stroop van het land
De liefjes wurgen
elkaar waanzinnig geil
Uit dat gevrij floept
een ei of druipt stampij
Langs de lippen en
de snuivende snoetjes
Die dan verzadigd
zweven…
In iemand anders
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
493 Zo-even ontwaakte ik zo zacht,
ik dacht dat ik kon zweven, waar
eindigt de dag en begint de nacht
tot hoever reikt mijn macht van leven?…
erfrecht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
512 Het zou kunnen
dat er iets
van de oudste bomen
in sluipt
als ze naar
elkaar reiken
hoe er naar ringen
gevraagd wordt
en of er hoog in de lucht
nog takken zijn
waar lange planken
van gemaakt worden
hoe ze oeverloos
wortelen
in een tuinfilosofie
alsof
er een rangorde is
in het erfrecht
tussen eik en populier
hoe ze zweven in…
"liefde" in een luchtbel
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.503 Laat onze "liefde" zweven..
Als een luchtbel, hoog in de lucht.
Kijk, zei zij,..met een verlichtende zucht...
...onze luchtbel spat uiteen...
voel je die druppels om ons heen..?
Dit is ons laatste restje verdriet..
want meer dan dat.. was er niet.
...hij begrijpt haar wel..
al scheppend van.. alweer.. een nieuwe luchtbel.…
Zwaartekracht
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
733 Zo-even ontwaakte ik zo zacht,
ik dacht dat ik kon zweven,
waar eindigt zwaartekracht tot
hoever reikt de macht van leven?…
Het huis van glas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
566 ik betrad
het huis van glas
wist meteen niet meer
wat boven of beneden was
ook binnen buiten
gaf problemen
omdat lichten dwars
door muren schenen
kamers leken virtueel
in transparante scheiding
toch beperkten zij de ruimte
in voelbaar substantieel
alles leek te zweven
tussen kelder en het dak
alleen door het bewegen
zag je dat…
zon door de ramen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
424 zoals het stof danst in haar banen licht
sterren legt, langs waar ik kijk en dwaalt
in ogenblikken rust
zo laat ik mijmerdagen zweven, door de zomers
van mijn geest
vrij geweven tussen alles dat de dag beheerst
in liefde,
nu hoogtij warme uren telt
en alles even helder lijkt, fris als dauw
begonnen bij het krieken als de morgen zwelt…
Zus
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.843 Wat laat jou gedachten zweven
soms lang soms maar even
Wat laat jou ver weg van mij
die angst en woede tegenover mij
Waar ben jij mijn zus
Ik ken jou niet meer
Ik zie jou niet meer
ik spreek jou niet meer
Maar een enkele keer
Zie ik jou weer
Praten doe je amper
gevoelens zijn leeg
Zus wanneer ken ik jou weer
zoals vroeger.…
Breken
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
967 verlangen
in mijn hart gevangen
Even weet ik niet meer
denken doet soms zeer
Het strookt niet met mijn doel
de stem van mijn gevoel
En toch weet ik van binnen
dat ik mezelf eens moet bezinnen
Maar de tijd die vliegt voorbij
en voel me vaak vogelvrij
Ik praat werk ik slaap en leef
koester heb lief en geef
Blijf in hallucinaties zweven…
gele lentebode
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
559 in de frisse ochtendlucht
zweven lichte klanken
lieflijk, helder hoog
als blauwe regen ranken
kringelen zij omhoog
over het stille water
suizelt een lentewind
bespeelt de lange stengels
van het riet, en zingt
zacht deinend, een wiegelied
hoe zoet vlijt de zon zich
rond de ranke berkenboom
speels zijn de jonge katjes
hangend in de groene…
Meer dan duizend sterren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 Meer dan duizend sterren
in de donkere avond kou
teveel om nog te tellen
te verscheiden om indruk
te maken op jou
Ze schitteren en zweven
zijn een geheel met
de ruimte die hen draagt
wat inleving en aandacht
dat is alles waar
het universum om vraagt
Meer dan duizend kleuren
daaruit ben ik gebouwd
te divers om
in een blik te vangen…
Wat is het toch
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
544 dat het carillon weerklinkt
als een zonnig minneliedje
wanneer zijn stem
mijn oorschelp binnendringt
zijn hand mijn hand
tintelend hartelijk omringt
mijn voeten zweven
dansen, pasjesblij
mijn hart dicht letterklanken
gelijk de lijster zijn zang
laat horen in heggenranken
rond een bloeiende mei
wat is het toch
dat ik hem zo heel graag…
Tegenspraak
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
663 Van buiten naar binnen
zweven zoete zinnen
als begoochelingen in het gemoed.
Maar soms worden woorden
ineens disaccoorden,
vervangt galbitter plotseling suikerzoet.…
memo
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.073 in jouw lieve gezicht glanst nog altijd
liefde
gelukkig zijn er foto’s
ik laat ze glimlachen en waar je wegkijkt
laat ik dromen zweven
op de glijbaan ligt de gladde tijd een vaart te nemen
versnellend, langs de korte dagen
waar ze –pas nog- even stil bleef staan
we moeten gaan…
maar dralen, als de twijfel spreekt
in jouw ogen breekt…
Herdenken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
655 Zijn we vergeten
dat het as sneeuwde
van vergeten zielen
die tussen hemel en
aarde blijven zweven?…
Terug naar de basis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 Waar de nacht
Haar zwarte teugels
Langzaam vieren laat,
De dag in neev'len
Gehuld het levenslicht
Aanschouwt, zweven
Ontlijfde paarden alleen op
Hoofd en benen
Boven de nevel van
De dag, waar een
Rookpluim van elk vuur
Ontdaan over het water strijkt
En boten in de slingerbocht
Van het kanaal de dag
Beginnen met
Een…
Maangodin
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
578 omdat een droom het hoofdkussen opschudt
wat verlangen tussen de lakens schuift
en mijmeringen zachtaardig zijn
haast ze zich naar boven
geen rolluik die de kamer donker maakt
alleen een wellustige maan
die stralen schijnend naar haar lichaam hunkert
ze ademt zwoele woorden uit
ontdoet zich van het laatste weefsel
ze denkt aan zweven
zichzelf…
Streelme, liefme, kusme
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
553 kom geliefde, laat ons lieven
‘t leven zweven en beminnen
wiegen over Zephyr’s krullen
op de warme zomerwind
‘k zwierje, saffierje en irisje
blauwer dan m’n ogen strelen
liefme, kusme, streelme
deinme over liefdezeeën
‘k zweefje dromend donzend
vederlicht op witte wolken
hemelme en tederme, beroerme
daar waar eeuwig sterren glimmen…
Druppels uit de kraan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
610 Druppels water zweven.
Het mist.
Druppels water bevriezen.
Het sneeuwt.
Druppels water condenseren.
Het gras drinkt dauw.
Druppels schitteren in de zon.
Water wordt diamant.
Druppels veranderen in stoom,
in kraters van vulkanen.
Zonder water kunnen we niet bestaan.
Geen plant. Geen mier. Geen oceaan.…
Lichtpuntjes
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
611 Kijkend naar mijn eigen leven
zie ik vele 'lichtpuntjes' zweven
al komen deze veelal uit het niets
ze betekenen altijd wél iets
maar wat is het doel ervan
wijst het mij op wat ik kan,
of juist meer op wat te bereiken
dat ik sommige dingen niet mag ontwijken
maar serieus nemen moet
Om te leren wat is goed
en welke keuzes niet te maken…
Krishna
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
480 Blauwe god zo hoog verheven
Afgebeeld met gouden banden om zijn armen
Heeft de mensheid inzicht gegeven
Waar gelukszoekers zich aan warmen
Vroeger zag men hem in de wolken zweven
Afgebeeld met een witte koe
Als symbool van wijsheid en het leven
Het spelen op zijn fluit nooit moe
Zijn allerhoogste persoonlijkheid
Liet legers eeuwen terug…
Jouw ziel is als een lentebloem
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
626 mooiste
lentebloem van verlangen
jouw meeldraden verdwalen
langzaam in verliezen
of worden trager in beweging
je spint een eenzaam kleverig web
tegen de kale muren van jouw ziel
misschien dat na de heimweedood
een verlangende bloei zal voltooien
maar tot die tijd kan het vriezen
en plotseling dooien
als eenzame grauwwitte wolken
zweven…
Riddervrouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Het is mijn lot
een riddervrouw te zijn
ontwaakt in een duistere tombe
trekt mijn ziel druppels diepzee
omhoog uit de aarde
tot een fontein van liefde
die mij optilt en laat zweven
naar het licht
Het is mijn lot
een riddervrouw te zijn, jong
zonder smetten op mijn ziel
die in mij hangt te wachten
op berichten van nood
die te erg is…
De luchtballon
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
590 Zoals luchtballonnen zweven
komen mensen ook tot leven.
Eerst nog klein en op de grond,
kindertjes nog op hun kont,
en dan heel veel warmte geven
en dan duurt het best wel even
tot ze grootse plannen krijgen
en dan snel beginnen stijgen.…