177428 resultaten.
De koe ontheiligd
snelsonnet
3.0 met 3 stemmen
745 In PVV-kring is de auto heilig
Maar nu legt plots minister Melanie
De nadruk op het ict-circuit
En asfaltgroei stelt zij niet langer veilig
Zij wil ons vindingrijk Van A naar Beter
Maar volgens Geert lukt dat nog voor geen meter
scherven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
789 de vele vormen
van gemis zijn
de grillige scherven
op ongebaande paden
leidend langs kantelende
beelden van onvermijdelijke
verliezen
schrijf
met woedend hart
scherp
alle zintuigen aan
open
onwillige vensters
niets
blijft onbeschreven
het is bijna tijd
Schemering is het doodgaan
poƫzie
4.3 met 3 stemmen
1.959 Schemering is het doodgaan en vertrekkend
begeven van dingen die zijn gegleden
mee met de dag, en steunden als vertrouwdheden,
en waren als scheidingen, wegen behekkend.
Plekkend beschenen witte heerlijkheden
van dag de morgen, en onbevreesd zich trekkend
was daaraan op, 't hart dat nu is z...
Vallende
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
658 Het was mooi,
het was lief
maar...
het deed ook een beetje pijn,
ik keek omhoog
en jij naar beneden
ik was verliefd
eerder dan jij
niet dat het ergens stond geschreven
maar...
je viel omlaag
alleen ik weet niet waar
ik zag alleen een glimp
en werd verblind.
Rijsdam
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 Jij rijdt voor me
Op je degelijke
Oude herenfiets -
Aan beide kanten
Beladen met kleine
Flesjes en potjes
Van allerlei soorten
En maten - ik fiets
Achter je, kleine
Jongen die je zijn
Opa noemen mag
Pet scheef op
Het hoofd, rustige
Twinkeling in je
Ogen die mij de
Moed...
Over altoos.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
452 Altoos
Duurt een hele poos.
In het gevang
Heet het levenslang,
Eindeloos.
Alleen de wetten van de natuur
Zijn van eindeloze duur.
Er was aarde om ons heen.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
522 We dwaalden eenzaam met z’n tweeën
alhoewel we reeds vertrokken waren
toch raakten we elkaars harten aan,
met doel onze geur in een moment van de
toekomst te polijsten, ontdaan van willekeur.
Het korstig grind ontlokte zinnen uit elke tred,
uit iedere kiezel ontsteeg een fragment van ...
er is geen verschil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Ik ben de berg
ik schilder en vertel
probeer het wonder
vast te leggen
de geheime kracht
die alles verbindt
als ik de berg schilder
ben ik het bos
de levensadem
ik ben de rots
de levenskracht
ik ben de sneeuw
volkomen rein
Ik ben de berg
het leven zelf
ik voel de verbinding ...
JONGEREN PARTIJ NEDERLAND, de
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
587 Geen versplintering
maar verbinding
van en voor de toekomst
met en door en voor
jongeren, jong volwassenen
in een nationale politieke volkspartij
De Jongeren Partij Nederland
Lidmaatschap vanaf je 18e
eindigt automatisch vanaf je 30ste
Gaat ook voor kabinetsdeelname
bewindslieden v...
Verloren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
629 Stil sta ik in de regen emotieloos.
Achteloos als een levenloos object.
Achtergelaten in mijn gedachtes leven, denken,
verloren in het waarom.
de wraak van het meer (Kameroen 1986)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
560 iedere dag loopt Nya naar
de grot van de vleermuizen
met onzichtbare ogen ziet hij
dingen die voor ons
verborgen blijven
het heldere water is blauw
als de ziener zegt dat
de wraak van het heilige
meer groot zal zijn
een plotseling opstekende
wind brengt reusachtige
golven teweeg
...
Haiku (november)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
599 november -
volop bladeren
in herinnering
Opzij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
873 Dwalen door het huis
raken aan je kleding
die ik snel de deur uit deed
in een vlaag van zelfbehoud.
Maar weinig legde ik opzij.
Je kunstzijden blousehemd
donker met fijn rode bloemetjes
dat hangt om de valet
alsof jij zo zult komen.
In de kast je lichtgrijze pak
van al wel lang geleden...
in de wolken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 besproei mijn woorden
met koel water
voor de lezers die zich
er aan laven
dorstig als ze zijn
ik leg mijn muziek neer
te drogen in de zon
voor de mensen die naar
me willen luisteren
ik?
ik ben met mijn hoofd
in de wolken
ik hou nu eenmaal van
schoonheid
krijg er inspiratie v...
splitsing
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
682 Het doet pijn
bij je te zijn
lichamelijk aanwezig
ogen dwalen weg
zeggen zoveel terwijl je
al zo lang niets meer zegt
opnieuw sta je op
loopt heen en weer
die tergende onrust
kwetst elke keer
nog ben je
hier lijfelijk thuis
je geest is al
in een ander huis
het doet pijn
...
Niemandsland wordt iemands land
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Het enige wat ertoe doet
is te worden wie ik ooit wil zijn.
Niet geketend of vastgeroest.
De vrijheid van de wind,
die waait waarheen hij wil.
Ongetemde krachten
op weg naar het land van beloften.
Onzichtbaar gedragen
door Gods Geest.
Met haar zweeft ze voort.
Alles met elkaar verwe...
Veel verhalen.
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
753 De zee vertelt mij veel verhalen
van verre, mooie landen,
van avonturen en van liefde,
van oorlog, vrede en gevaren
van daar, ergens in de verte.
Het wrakhout zegt mij veel verhalen
van gevechten tegen stromen,
van eind'loos hunkerende nachten,
van noodweer, donderende stormen
van daar, ...
Herinneringen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
745 Het verleden en het heden
Zijn samen gesmeed
Ze vloeien ineen
Herinneringen voor niemand te leen
Alleen bestemd voor jou
Ze blijven je eeuwig trouw.
Als druppels drogen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
625 langzaam droogt de wind
de druppels van mijn wangen
sterft
de tegenslag in de herfst
uit het grauwe gisteren
ontstaat weer een verlangen
ik vlij een bonte bloei
over mijn onbehagen
in een vergeten hoekje
zie ik mijn zomerjurk hangen
ik weet dat ze nog past
vandaag zal ik haar dragen
...
blues
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
847 Mijn vulpen schrijft de blues
Over het beeld in de schemering
Diepe donkere ogen vertel mij niet dat
Het nooit heeft bestaan
Dat ademloze tederheid
Slechts een illusie is
Vertel mij niet
Dat ik moet ontwaken uit de illusie van mijn gedachten
verder dan dromen kom ik niet
Zeg me nie...
Zomer
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.438 Guur valt de herfst in,
maar met de Zomer naast mij
is winter ver weg.
Frank
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
544 Zij legt haar zorgen in 't water
zodat zij zich ontvouwen kunnen
laten doorgronden, schoon gewassen
voor de tijd van later
Zij geeft haar dromen aan de wind
daar zij zullen stijgen tot grote hoogtes
waar verhalen elkaar ontmoeten
totdat zij ze slapend hervindt
Zij plukt haar liefde in he...
Eeuwig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 De klok tikt dof
en ratelt zacht:
"dit is jouw uur,
dit is jouw nacht"
ook ik besef,
en neem mijn veer
de nieuwe dag
keert nimmer weer
met stramme hand
in flikk'rend licht
een laatste woord
het boek kan dicht.
en dan het Niets, buiten hoop...
dat jij ooit eens
dit boek zal...
Allerzielen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 Alweer
herinneringen
niet meer
dezelfde
maar anders
door tijd verzacht
voor jou
niets
ik
niets meer
Respect voor de natuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
748 Dieren ongedierte noemen is doodzonde.
Zonde jegens de Schepper,
die kruipend gedierte schiep,
en zag dat het goed was.
Dieren ongedierte noemen is laster.
Laster jegens Darwin,
want ondieren zijn evolutiekampioenen.
Superdieren, die slimmer zijn dan wij.
Dieren ongedierte noemen is onku...
Verstand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Ik heb nergens verstand van.
Behalve van volhouden
in vrede.
Ook weet ik te verdragen,
veel verder dan redelijk.
Jouw stap op de trap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.181 Ik lig in bad te lezen.
Bijna dagelijks doe ik dat.
Al zevenendertig jaar lang.
In dit huis. Ons huis.
Mijn lief zet koffie.
Zo alledaags, zo gewoon. Dan,
hoor ik haar stap op de trap.
Zo ongewoon, zo bijzonder. Want,
morgen kan de laatste keer zijn.
De laatste stap, de laatste koffie. Dat,...
Verstikt door associaties
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
786 (voor Sophie Podolski (1953 - 1974))
Je keek voortdurend door een kleurrijke, maar gekmakende caleidoscoop, die zich ontpopte als een boa constrictor rondom jouw slanke nek, met dikke gordijnen van zwart haar.
Als graficus tekende je de meest vernieuwende, absurde en intrigerende denkbeelden,...
Bakerkamer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
493 in geveinsde doofheid van de muren weerklinkt gefluister
in kraken van de trap en piepen van de deur, als geratel van ketenen
in de zwartheid van een gewatteerde nacht
tot hier moet mijn schaduw hebben gereikt, onwetend
van annexatie, van wrikkende, schurende tijd
tot hier, in de kamer waar i...
DE IJDELHEID DER VEINZERIJ.
poƫzie
5.0 met 1 stemmen
1.432 Doorzichtig als 't kristal is 't menselijk gemoed;
't Verberg' hetgeen 't besluit voor 't grijpen van de
handen;
De zonstraal dringt door 't glas dier ondoortastbre
wanden
Voor hem die de oogleên slechts aan 't daglicht open
doet;
Ga, stervling, waan in 't hart uw diepst gehe...