177465 resultaten.
Wie speelt zwarte Piet?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.685 Zeg Sint, heb ik het goed verstaan
of is me nu de clou ontgaan,
mag zwarte Piet niet zwart meer zijn?
Is dit een issue, is het gein?
Als clown ga ik steeds wit geschminkt,
geen kind dat me een kleur toezingt.
Misschien moet ík de kade op
als nepknecht van de nepbisschop.
Het Vaderhuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Kan ik de wenk weerstaan,
alsmaar vroeger sluiten deuren
het huis tegen nachtelijk treuren
over verloren licht, afgebroken bestaan
mens gevangen in ongekende deining
engelenzang troost zijn verschijning
buiten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
536 de storm smeet een oude
tak op het mos
een kraai koos klapwiekend
het luchtruim
de avond hulde de bomen
in stilzwijgen
geluidloos viel mijn haar
voor mijn gezicht
ik gaf me over
27 OKTOBER 2013
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
597 De wintertijd is alweer ingeluid.
Ik klaag niet, kook een ei voor mijn kadetje.
Ik gun de klok op zíjn tijd dit verzetje,
al was ik er vandaag wel heel vroeg uit.
De wind is moeizamer op gang gekomen
en rukt venijnig blaadjes van de bomen –
©Inge Boulonois
gevangen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
997 Gevangen in een,
klein en donker hol.
Alleen met mijn gedachten,
is het overvol.
In gedachten gevangen,
zolang tot ik stik.
Mijn ogen zien tralies,
de gevangenis, ben ik.
VOORTUIN NAAR DE WINTER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
612 Ondanks dat ik afscheid moet nemen
van de zomer om eigen weg te volgen
doet het pijn te voelen
en te zien hoe ik afkoel
een deel van mijn liefde geef ik langzaam weg
in kleurrijke tonen
het jammert zo
mijn naam te noemen
IK BEN DE HERFST
niet zomaar van de ene op de andere dag
in kil...
Voorstelbaarheid ?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
410 Steeds onduidelijker richtingen sloegen wij in waar
we ons verderaf van de sterfelijkheid waanden, een
koele nacht zonder bitterheid niettemin door de
ontoegankelijkste wouden verblind en verzilverd in een
onsterfelijke maan waarin we het doel beraamden.
Angst was er niet, hevig die uitzic...
Ik sprokkel...
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
657 als regendruppels
laat je tranen zweven
ze blijven hangen
aan wimpers en wangen
geen woorden
overbodige woorden
ze mengen zich
tot een geheel
het doek
blijft op een kier
een wazige uitvoering
voltrekt zich op een toneel
twijfels
geraken als zandkorrels
rond een zee van vrag...
WILDERS, de musical, rond 2020
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
636 Hij, Wilders, had z'n kruis gedragen
neen
Hij, Geert, had het kruis gedragen
Hij had zich als Christus gevoeld:
opgejaagd, bespot, geslagen
en uiteindelijk
in de steek gelaten
ook door zijn discipelen
Ze hadden zelfs geen uurtje
meer met hem willen waken
toen hij in zijn ziel werd ge...
Ben jij er al
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Denk niet dat je "er bent"
Want dan kom je er nooit
Mengsel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
888 Plamuur blijft maar brokkelen
langzaam maar zeker kruimelt
het ooit nieuw naar onder
Haar schoonheid imponeert
maar waarom toch ook mij?
Een gebroken waslijn
en opgebouwd vertrouwen
Verschillende
bovenal
zeer divers
Wandelend
voltooi ik
de gemarkeerde route
uitgestippeld op haar
pr...
Stukjes werkelijkheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 het was geen luchtkasteel
daarvoor waren wij er
met te veel
in samen
stukjes werkelijkheid vervlechten
begrepen wij elkaar
maakten tastbaar
waarom wij anders
vol emoties zouden vechten
het breken hebben wij
gelukkig achter ons gelaten
gezond verstand verlengt de dagen
waarin wij ...
Valse Heyboers
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
708 Geruime tijd werd niets van hem vernomen
Hij etste en hij zwetste tot zijn dood
Het aantal werken is oneindig groot
Nu zijn er valse uit de kast gekomen
Dat roepen al zijn fiere bruiden uit
Maar niet zo vals als Heyboers stemgeluid
Valse Heyboers
snelsonnet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Geruime tijd werd niets van hem vernomen
Hij etste en hij zwetste tot zijn dood
Het aantal werken is oneindig groot
Nu zijn er valse uit de kast gekomen
Dat roepen al zijn fiere bruiden uit
Maar niet zo vals als Heyboers stemgeluid
Knipoog
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
810 Met een knipoog spreek ik je aan.
Passioneel met een luisterend oor.
Jouw vurige ogen vertellen meer.
Met een knipoog als mijn metafoor.
Ik herinner je als de eeuwige nacht.
Jouw voortdurend lachende gezicht.
Continueert mijn goede nachtrust.
De knipoog waar ik voor zwicht.
Magere Hein
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.082 De dood kent geen einde,
en ook geen doods begin.
Magere Hein staat almachtig,
tussen angsten en beven in.
Heintje zelf leeft vrolijk voort,
hij overleeft doodgewoon alles,
en verjaart doodleuk iedereen.
Duistere zaak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 waar zijn de woorden
de woorden die je zogenaamd hoorde
mijn lieve woorden, eerlijke woorden
wijze woorden, klonken soms als akkoorden
waar zijn de antwoorden
de antwoorden die niet aan mij toebehoorden
jouw lege woorden, onhoorbare woorden
onuitgesproken woorden, brengen nimmer antwoorden
...
autobiografie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
810 Machteld Nancy Marian
Evelyn Elske en Annet
Christa Carla en Babette
Ans Roos Rianne
Natascha Josje Jeanne
Sandra Maddy en Yvette
Femke Diane Margareth
Cora Connie en Suzanne
Caroline Mascha en Marlies
Agnes Hannah en Hatice
Sonia Brigitte Sabine
Nou...
Onkenbaar.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 De dag verborgen in weemoed en soms
tranen die glinsteren in de zon.
Een gloed van binnen en gemengde gevoelens
als stug leer op zacht linnen.
De tijd zoekt een weg voor mij, maar
onbekend is iedere plek waar ik vertoef.
En alle dagen hebben zo hun verhaal.
Met een ritme als de golven van...
Opnieuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 Dat, wat ik verwacht van mijn leven,
gewild was en er ook naar is gestreefd
wel wat luchtkastelen opgeleverd heeft,
is mij door ijdele verwachting ingegeven.
Toch heb ik er lang mee doorgeleefd,
werd er ook innerlijk door gedreven
maar wat mij duidelijk is gebleven
dat ik alleen met dromen ...
Memoire
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
519 in een memoire
laat het leven je voorbij varen
langs aanlegplaatsen van weleer
soms ver in de verte terug
wil ik de weg van mijn geest verklaren
keer op keer zoekend naar de sfeer
en markante jaren
verborgen als het ware
of zijnde achter de rug
door de glazen van heden
wordt nog steed...
Scharrelkip
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
787 Rondom de afgelegen wei
groeiden klaver en margriet,
wat koeien zomaar bij het hek,
veel meer leven gaf het niet.
Wat verderop een houten schuur
waarover hoge bomen bogen,
daar, onder toezicht van een kip,
heeft zij haar echtgenoot bedrogen.
Dokter Tromp
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
470 Die terminale fase van het leven,
Creperend, doodsbenauwd en heel erg slecht,
Wie wil dan niet een eind aan dat gevecht?
Wie smeekt dan niet een pilletje te geven?
Gemeten naar de menselijke maat
Deed dokter Tromp de man meer goed dan kwaad.
Breed
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
480 Ik denk veel
en breed
aan de mensen om me heen
en de wensen die ik heb met hen
en vraag mezelf af
wie weet
wie ik ben
en hoe ik mezelf ken.
Metamorfose
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 1
Bladeren kolken aan de bomen
ruisen als golven
van de wind op zee
Ik zou nu hier willen zijn
als de geluiden
me niet dragen konden
maar de herfst
voert me mee
En ik reis
over daden en dromen
dalen en zomen
Hier zo ver vandaan
kwam ik in een adem
en een zucht
gedreven ...
valkuil
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
780 eeuwen oud, bomen
omzomen het graf
de dood heeft mij
mijn leven ontnomen
voor straf
geen woorden vuil
daar lig ik dan
ongerijmd
Meisje in de lijmpot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
646 Dat was een mooie film
met stemmen van ver;
het tintelend geluid
van een roes
als je ontwaakt
in je geheugen
We spraken woordeloos
gedichten
tussen
beslagen ruiten
tuitte je lippen
balde je vuisten
tot verhitte vormen woorden
stokkende adem
druipend af
langs het koele glas
...
Requiem - Ons Landschap
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
937 Lieve,
Door dit landschap hebben we ons bewogen
van de wortel naar de bloem en weer terug
Hier het vocht in ons gezogen om je te voeden
Onze aarde bezaaid en weer doorploegd
In dit landschap hebben we je laten leven
Van de wijde lucht zo wankel op je beentjes
Reikend naar het voorjaar bl...
Chinese haiku VI (God)
gedicht
3.3 met 3 stemmen
27.913 Een atheïst met vloekverbod
vroeg in gebed aan de Here God:
'Blasfemie, mag dat van U?'
En Hij antwoordde zeggende: 'Nondeju,
't zal me m'n reet roesten, als je maar niet met me spot!'
-----------------------
uit: Klapvee, 1991
Het stille lied
poëzie
5.0 met 4 stemmen
3.806 Voor de zoveelste maal heb ik Botticelli over het land zien gaan,
die bloemen zaait.
En weer strekken de bomen hun geweldig bottende takken,
levensdrift die de Japannezen begrepen.
De avond weerhoudt zich te vallen, de mensen haasten zich in dit jong getij,
arme schelpvissers met de wild...