177428 resultaten.
het meest in trek
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
743 ik wil met je scrabbelen
krabbelen, krinkelen
krielen
liefde leggen
je mag ook beginnen
met lief, in veelvoud
en minutenlang
ik zal dalen of klimmen
lust of lijf speels aanlijnen
in letterwaarde
en wanneer je het x-drieletterwoord
vanuit je handen vormt
zal ik je met blanco blokjes
toef...
Niet zwart wit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
551 Wit staarde voor zich uit
of was het toch zwart
hoe kleurrijk bleek het palet
daadwerkelijk toen zij
haar vriendelijke oogleden
verder opensperde dan tussen
haar wimpers door te gluren
wat haar inmiddels gewoon was
zweeg stilte langzaam aan haar voorbij
had zij dan niet genoeg wonderen ...
Hoofdstuk van geluk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
919 Het huis raakt leeg
Kale muren fluisteren zacht
Nog over liefde en geheimen
Op enkele plaatsen verdriet verborgen
onder gedroogde tranen op de vloer
Liefde en warmte waaien weg door de ramen
Spiegels waarin wij glimlachten krijgen
een nieuw gezicht
De dozen staan hier zwijgend
Materialen v...
gepokt en gemazeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 bepakt en bezakt
draagt leven soms niets maar ook
lood om oud ijzer
gepokt en gemazeld weet
dat mens zijn stevig doorloopt
Eén uitzondering op de regel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
575 Het is maar net
waarin je wilt geloven.
Het is maar net
waarvoor je tijd maakt.
Het is maar net
waarin je interesse ligt.
Het is maar net
hoe je iemand benadert.
Het is maar net
wat je wijs maakt.
Het is maar net
hoe dwaas je bent.
Het is maar net
hoe wijs je bent.
Het is maar net
wie...
Onbreekbare tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.350 (de helft terug)
Een dag als geen ander
rond het eind van het elfde
en de start van het twaalf-
de uur. Informatief was
hoewel - toen ik -
voor even, tafels zag zweven
stemmen werden gesmoord
en licht uit mijn ogen verdween
gestrekt en evenwijdig aan
een deel van de bureaus met stoel
...
Het water breekt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 uit schijnbaar klare lucht
rolt wind ineens omlaag
maakt herfstig stemmingen
met donderklap en regenvlaag
de oogst nog warm
van lange zomerzon
verschrikt en schikt
zich beurzig op de grond
gelijkmatigheid
verliest in mist
de strijd van donker licht
in aanloop naar de wintertijd
nog...
Biennale
snelsonnet
4.8 met 4 stemmen
1.084 Op maandag publiceer ik sinds twee jaar
Een actueel en vormvast snelsonnetje
Het formuleren blijft een leuk verzetje
Maar wat ik mis is pittig commentaar
De lezer ventileert niet graag kritiek
Slechts Petra Hermans dient mij van repliek
Over de scharrelkip.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
577 In de batterij van boerke Flip
Zat een broedse scharrelkip.
Die heeft van alles ondernomen
Om aan haar behoefte te komen
Met al die andere kippen op haar lip.
Want voor het bevruchten van haar ei
was ze er altijd als de kippen bij.
zonnetje
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
644 opeens was het droog
vandaag met een zonnetje
en ik herinner me
haar zonnebankgezicht
gisterenavond in de kroeg
keek ze naar mij en ze vertelde
terwijl buiten de regen viel
dacht ik aan wat ze zei en
ik voelde met haar mee
nooit gedacht dat ze zo was
ze was heel anders en mooi
h...
Lachebekje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
816 Wij Nederlanders kennen het niet hier,
Zoals ze daar bij Ibbenbüren deden,
Toen wij daarlangs naar Osnabrück toe reden,
Men sloeg zich op de dijen van plezier.
Bewoners met opmerkelijke trekjes:
Er wonen daar alleen maar Laggenbeckjes.
Het dorp.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Het dorp is niet meer als voorheen.
't Is verlaten,'t is er stil.
Tussen spoor en snelweg ingeklemd.
En wordt voorbij gegaan door iedereen.
De huizen staan er leeg,
scheef gezakt, verweerd,
aangevreten door de tijd.
De ratten hebben er hun koninkrijk.
De wind heeft er vrij spel,
rukt aa...
Schuilplaats ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 Nu het najaar zich vernauwt
tot in de zandloper van de kilte
en verbale duisternis,
rukt de kettingwind aan
de lage tonen van de maanden
als een roofdier zonder hol.
Te wonen in voetsporen van de
herfstviolen en hun muziek spint
draden in een zilver mozaïek tot
de stilte zich weer bo...
Mijn golven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
564 De golven van mijn tijd
In regelmaat
Van mij af
Op mij af
Golven
Pieken
Dalen
Zonder mij geen mens
Die ziet wat komt
Wat gaat
Wat stijgt
Wat daalt
Zonder mij
geen vloedlijn
Geen eb geen vloed
Geen piek geen dal
Ik bepaal wat hoog is
Wat laag is
Ik vorm de golven
De gol...
Blikken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Ik loop over straat.
Mensen kijken me aan.
Iedereen blijft maar kijken.
Ze kijken me angstig aan of met moordblikken.
Ik word bang.
Ik kijk een beetje angstig.
Het lijkt of m'n huis nog kilometers ver is.
Er zijn honderden mensen die me blijven aankijken.
Ik zet m'n muts op.
Ik l...
nooit meer bang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
718 en nu is ze
dood
bevrijd uit de
klauwen van
angst en kamp
niemand weet
hoe vaak ze
is gestorven
nooit meer bang
Geluk bij een ongeluk
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
810 Een vlieg vloog bij zijn eerste vlucht
's avonds tegen de lamp.
Een bij, die het van dichtbij zag,
sprak van een grote ramp.
'Ach', zei de vlieg, ' 't valt reuze mee.
Denk nou niet, dat ik lieg.
Mijn leven zat er toch haast op,
'k ben maar een eendagsvlieg'.
Zondagmiddag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 Loom septemberlicht,
Warm voor de tijd
Van het jaar -
Op de grens
Van het najaar
Dat te wachten
Staat nu de zomer
Haar tenten
Hier bij ons
Aan het opbreken is,
Beneden op het
Terras met uitzicht
Op de eeuwenoude
Toren waarin de
Eeuwen voorgoed hun
Intrek hebben genomen...
Voorbij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
663 Het is voorbij,
de grondigheid,
perfectie,
het leven dat ik leven moest naast jou.
Ik heb het keurslijf afgelegd
en zuig mij vol met lucht,
zwelgend in mijn eigen ik.
Opstijgende gewichtsloosheid,
waarvan ik
als 't uiteenspat
merk,
dat het een zeepbel is ..
Lot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 ze kerft namen in haar ziel
die niets is wat 't lijkt
ergens sijpelt bloed uit 'n hart
dat onomkeerbaar schijnt
de stenen weg omhoog ligt er
verlaten bij evenals zij
wiens lot bezegeld lijkt
ontrafelt ze raadselen uit de hemel
onontgonnen gedachten
spreken zeker tot de verbeelding
die...
Alleen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.127 Iedere keer dat afscheid nemen
iedere keer weet je
misschien is dit de laatste keer
en toch doe je het weer
je zwaait tot haar beeld samen smelt
met de omgeving
je ziet haar niet
en het is wel zeker dat ze jou niet ziet
ze zag je al niet
toen je bij haar op bezoek was
ze keek dwars do...
Slechte reis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 Te lang bleef hij stuiteren
door een klein wit pilletje
met een eigen willetje
hoort nu stemmen fluisteren
in talen die hij niet verstaat
behalve dan die ene
zijn eigen stem, die vraagt:
hoe kom ik hier weer uit?
zoals het smaakt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
456 mij lag het leven als gedreven
in de hand ergens in de koestering
van macht en pilaar, geen tijd
heeft me geraakt slechts de afvaart
naar het heden is niet naar wens gemaakt
maar wie ben ik die wensen
mag in deze wereld
waar het bloed aaneen
geregen is door deeg en honger
geef mij de di...
Schoonheid schijnt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
685 In de late schemering
de avond valt met grijs
notelaar verzamelt schaduw
meer en meer om zich heen
Haar gezicht straalt licht
ik mag hierbij aanwezig zijn
om te zeggen dat zij mooi is
Zij antwoordt met nu het donker wordt
al het lelijks in ongezien verdwijnt
zij verblindend uit...
Mooie Nel.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
552 Er kwam een nieuwe leerling in de klas.
De meester had het al verteld.
Toen kwam zij binnen op hoge hakken,
een fee, de klas was diep ontsteld.
Ze was oogverblindend, zoals je maar eenmaal ziet,
mooi, maar ook onbereikbaar ver, verheven.
Gewone jongens zoals wij zag zij niet.
Had zij ons oo...
De zee en het land.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.055 Ik houd van het wilde gewentel der zee;
Zij danst met de kiel, en mijn hart dat danst mee:
De kiel is met wakkere zeelui bemand -
En 'k droom van haar glorie, de roem van mijn land.
Ik houd van het dreunend gedaver der zee;
De zee zingt van strijd en mijn hart dat zingt mee:
Zij donder...
Diep van binnen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 de wereld glijdt voorbij
in mistig stille schimmen
zij raken met hun nat en kil
mij diep van binnen
kan ze niet ontwijken
er zijn geen heldere plaatsen
waar ik kom en wil verblijven
houdt iedereen mij in de gaten
heb mezelf al opgegeven
wil er niet meer zijn
weg gaan uit een wereld waa...
Participatie
snelsonnet
4.7 met 3 stemmen
738 De staat lijkt ons een fruitschaal te offreren
Beladen met wat wrede, wrange vruchten
Ik kan die zure druiven niet meer luchten
Die rotte appels, die gebakken peren!
Toch ben ik, diep vanbinnen, zeer tevree
Sinds Prinsjesdag doe ik voor ’t eerst weer mee
NIEUWE BEWONER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 In 't ooievaarsnest
staat heersend en vergenoegd
een blauwe reiger.
Was je .......
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
852 Was je mijn moeder, ik zou van je houden en trots op je zijn
Was je mijn vrouw, ik zou van je houden en trots op je zijn
Was je mijn dochter, ik zou van je houden en trots op je zijn
Je bent niets van dat alles, je bent meer dan dat mijn lief en daarom zal ik van je houden en trots op je zijn.