2326 resultaten.
Als wind-doorwaaid
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
665 Als wind-doorwaaid
en zon-doorschenen
de klaprozen te bloeien staan
dan grijpt ons
heel die tere schoonheid
tot diep in hart en
ziel weer aan.
Dan weten wij
ons ook doorvaren
van Geest en licht,
van moed en vuur,
al zal ook
door de last der dagen
die glans verstillen
uur na uur.
Uit: septemberkruid, 2002, p.33…
Uit de kale rots
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
738 mijn bloemen bloeien
stenen harten
gebeeldhouwd
uit de kale rots
ze zijn decor
voor al mijn smarten
de mannen
die ik heb gescoord
hun beelden staan
wat afgelegen
de hoofden fier
ze tonen trots
hun ogen hebben
nog dat koude
die mannen
hebben mij bekoord
scherpe randen
probeer ik
te polijsten
hun wreedheid
vijl ik bij
ruwheid…
Bloemetje in huis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
715 De tulpen in de vaas
bloeien vrolijk en parmant
brengen lenterse vreugde
in dit bar-winters land
Crisis, regen of natte sneeuw
het maakt helemaal niets uit
we gaan toch door het leven
met deze kleurrijke buit.
En dat bloemetje krijgt van
ons mondjesmaat zijn water,
zo blijven wij een beetje warm
in dit koude theater.…
Bedelkind
netgedicht
4.8 met 34 stemmen
911 Zwemmend in gestolde tijd
zoeken wij de virtuoos
voorbij innerlijke strijd
bolwerk van de bolleboos
kruipend als een bedelkind
bevangen door de kilte
spinnen wij het labyrint
van de immense stilte
hangend aan een zijden draad
vangen wij de laatste bloei
in het licht van dageraad
dobbert onze reddingsboei.…
Zoals jij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
611 zoals jij kwam aangewaaid
zwervend door Oostende
vond je mij
zoals jij in het leven gelooft
zoals jij in mij gelooft
zomaar een vrouw
zoals jij steeds completer
mijn hart bewoont
onbeschroomd
zoas jij steeds alles
licht en lichter maakt
voor mij
zo schrijf ik
zo bloei ik
voor jou…
Ik schrijf
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
598 Schrijf over de zon die de aarde kust
de bloemen, die weer open bloeien
Van vogels, die hun vleugels uit slaan
over het lachen door tranen heen.
Als mijn gedicht zal worden gelezen ik
een glimlach bij de lezers zie verschijnen
dan weet ik dat mijn woorden en dromen
worden gehoord en ik ze goed heb verwoord.…
Die mijn bodem was
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
559 waar ik
armetierig was
had jij de kracht
de rots
te breken die
mijn bodem was
jouw groene vingers
brachten warmte
liefs en tederheid
je lach en ogen
schenen zon waarin
het leven goed gedijde
jij hebt me laten groeien en
tot bloei gebracht de vruchten
kwamen eerder dan verwacht…
Lied voor onderweg
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
741 Daar zal ik bloeien
tussen zand en corridor.
Klaprozen, laprozen,
rozen, prozen, proza..
roza, roza, bloemen, za, za.
Foto: Jolie Hakkert…
Op grote hoogte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
491 jij hebt
de kracht
om alleen te groeien
te bloeien
op de richel
van een steile rots
wilt geen kleur en geur
met anderen delen
daarvoor ben jij te trots
maar in het vergezicht
van eenzaamheid
zijn de nachten koud
erbij horen
geeft aan het bestaan
toch iets vertrouwds
het is de prijs
die jij betaalt
als je op grote hoogte…
lila herinneren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
747 telkens ze bloeien, de terugstap
in tijd
op het verwarde land verschijnt een kievit
als reusachtig, nu mijn wereld anders is
en waar een vogel thans
zijn eigen naam roept
vind ik niets dan lege stappen
alle grappen over spruitjes of iets
dat nog veel viezer is verdwijnen in de mijmering
van groene velden waar ik steeds
mijn vader mis…
In luchtige frequenties
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
562 vandaag
het eerste licht
dat danst dit jaar
warmte opent
verborgen dimensies
in luchtige frequenties
schalks
bloeien ogen
gekleurde bogen aan contact
onbedekte benen
flaneren in onzeker wit
langs wat zij hebben gemist
zonnen is puur feest
wij zijn een winter lang
niet in het echte levenslicht geweest…
Een klein boeket
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
541 ik heb de bloemen geraapt
die jij verloor
op het pad naar geluk
er een klein
boeket van gemaakt
vormen in ieder formaat
talenten die
nog niet wilden bloeien
oordelen die maar bleven groeien
verpakt in
doorzichtig papier
linten erbij voor de sier
jij hebt het genomen
verrast en verbaasd
dit geschenk uit vroegere dromen…
Nieuw gras
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
609 Onstuimig ongeduld
Plette het onderliggend gras,
Sprieten bogen voor zoveel
Passie deemoedig het hoofd -
Nu het vuur gedoofd is
En jij verdwenen bent,
In zijn rook bent opgegaan,
Groeit nieuw gras op de plaats
Waar onze hartstocht tot bloei kwam,
Liefde die haar eigen plaats niet meer kent…
Hun grillige wensen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
415 duizenden kleuren
wiegen om aandacht
vragen je hand
in zachte koestering
stelen rankheid in
een klankbord van groen
bloeien van leven naar dood
met de vrucht in hun schoot
het zijn jouw ogen
die hen hebben gekozen
de vraag om samen
te gaan is hun bestaan
bloemen houden
van mensen maar zijn
helaas afhankelijk
van hun grillige wensen…
Herfst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
511 Een kleurenpalet is neergestreken
bonte blaren aan de bomen
de zoete zomer is bijna geweken
de herfst zal zeker komen
Als door een kunstenaar
wordt het landschap bewerkt
met zijn penselen was hij daar
hij maakt de bomen winterklaar
Zodat de tere twijg kan groeien
de bloesemknop weer adem heeft
in het voorjaar opnieuw zal bloeien
zijn…
Zoete kussen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
859 Voor hare venster bloeien rozelaren,
en wil zij dat ik heimlijk haar kom kozen
dan smijt ze mij twee purperrode rozen.
Twee purperrode rozen mij verklaren:
twee purperrode lippen zijn zo smachtend,
twee purperrode wangen zijn u wachtend.…
Een zekere oogst
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
470 zijn winter scoort
als lente in het
ochtendlengen gloort
heb uw
vijand lief is ook
zijn bestaansadvies
nog zijn de mensen
bang voor hem in al
een levenslang samen
omarm wat niet
te ontlopen is geef
je schaduw een gezicht
ook hij is
aangedaan als wij
alles maar laten gaan
samen verder groeien
juist als zijn zeis
ons bloeien…
bedrieglijk stil
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 ademhalen gaat
vóór het roepen
verdrinking is
bedrieglijk stil
in rusteloos water
vindt de mossel op
een levenloze man
een plek om te wonen
moeder en kind
scheiden niet aan
elkaar gebonden in
hun woordloze dood
laat in stille
ere-tuinen duizend
bloemen bloeien
vaarwel rust in vrede…
in Meran
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
723 diepzinnig dromen er de bomen
en de bloemen bloeien blauw
rode vogels wonen er verscholen
in geurend gletsjergroen
hun zang
klaterende klanken
een wilde bergrivier
en wij
de voorbestemde doden
wij gaan
- lichtvoetig samen -
in wolkjes wervelend stof
de tijd loopt
hinkend
achter ons aan
in Meran…
Loodzware pigmenten
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
304 ik heb de
de laatste
loodzware
pigmenten
gepakt
op het schone
palet neer
gelegd die
met de penselen
van het hart
op het doek
worden gezet
waarin het
echte leven
nog eenmaal
uitbundig zullen
bloeien los van
de aardse
afhankelijkheid
en de oogsten
van ieder jaar
laten zien in hun
meest kleurrijke
vormen en
gedurfde variaties…
je schaduw maakt me bleek
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.059 je hebt mijn groen
mijn bloem zal bloeien
in jouw blik
waarom die schrik
als andere ogen de
kleuren ook graag mogen
je schaduw maakt
mij bleek, je warmte
laat mij in de steek
alleen het licht
op mijn gezicht
zal me doen spreken
ik ben je ent
je wortels
hebben mij herkend
kom laat me in
je kroon de wereld zien
ik lees je…
Toegift
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
657 Niet het geluid van uilen in de wouden
noch geuren van het afgevallen blad
geen donkerblauwe lucht bezaaid met sterren
of wind die langs het zwarte water strijkt
de zomer laat zich dit jaar niet verjagen
al geven wij haar voorsprong van een uur
weer bloeien bloemen, vliegen vlinders
een broze toegift van moeder natuur…
Zijden dagen
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
1.250 zilverzacht glanzend haar
omlijst je lieve trekken
rond diepbewogen ogen
neus en mond
jouw lijnen zijn gegrond
in toppen en in dalen
waarvan jij nog verhalen kunt
door en door ervaren
gekende bloei verloren
bekoort nu zijden huid
ruim gedrapeerd om je wezen
blikken die het bewuste lezen
waaruit ze zijn geboren…
De knotwilg
gedicht
2.8 met 24 stemmen
8.260 En ik, nog loom
en zoet van jonge wijn, dwaal straks
tot op het bot geknot, met vertwijfeld
witgetrokken knokkels, door de vallei
waar nu nog onze rodondendrons bloeien.
------------------------------
uit: Tirade nr. 1, 1996.…
een glimlach in wit
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.650 op
kousevoeten naar binnen
zijn boodschap verpakt
in de kleur van een lach
gebaarde naar mij
wilde anderen niet storen
dempte zijn stem maar
was toch duidelijk te horen
een glimlach in wit
tegen zwart van het weten
hij gaat mij leren het leven
voorgoed te vergeten
nu komen de bloemen
nog steeds in de knop
ik mag ze zien bloeien…
Ergens
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
3.842 Ergens echter, weet ik, haast vergeten,
Bloeien tuinen, schaduwrijke pracht.
Ergens echter in mijn verste dromen,
Weet ik dat een rustplaats op mij wacht,
Waar de ziel tenslotte thuis kan komen,
Waar ze wachten: sluimer, sterren, nacht.…
Ooit
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.059 Ooit zal het mensen nog bekoren,
dat het gras groen is, de
bloemen bloeien, de lucht blauw,
de zon warm.
Eens zullen we nog eens wat anders
horen dan oorlog, ruzie, honger
kou, elkaar het licht in de ogen
misgunnen.
Echte vrede, we hopen erop, dromen
ervan, maar dan,
We léven toch op hoop?…
dat lieve woord
netgedicht
3.9 met 80 stemmen
10.206 jarig, de dromen in het gras
en hoe ze bloeien terwijl
de wolken slapen
het is mooi weer
wanneer ik ze wil proeven
de vruchten in een plof
ik wandel traag en met jou
leg zacht je schaduw
op de ochtend neer
het is een vlinder
naast je schouder, vier zomers
in de dag van morgen
de zon zo hoog in de lucht
--------------…
zielerust
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
868 ik bloei even op
als de schemering valt
de dag is dan bestreden
en draag mijn handen mee
naar de nacht
moe van slechts één etmaal
verleden
het vlakke ontwaakt
als allengs licht
zich verspreidt
minuten schrapen zich
dan bij elkaar,
leven betast het gevoel
pas in de avond
besta ik weer;
kortstondig van duur
dat is
wat…
bloos
netgedicht
4.3 met 31 stemmen
1.244 om me heen
lag de bloei en ik wilde komen
tot aan je woorden
we hoorden de ochtend
bewegen, verdeeld over het licht
van de verte
en het gedicht dat ik
voorlas
was als het meisje
dat haar stilte droeg naar het opwaaiend
papier
zo ver van armen
die ze in en uit wilde lopen
dag na dag
je bent boos en blij, zei je
en…