35278 resultaten.
De zee heb 'k niet gehuurd...
netgedicht
3.9 met 31 stemmen
1.337 De zee heb 'k niet gehuurd, enkel maar
het beeld van oneindigheid
en groot verlangen;
wat daarna ervan bleef hangen
is stilte en heimwee.
De zee, de grote zee.…
zee van tijd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
583 En wij blijven toekijken,
hoe ze opgeheven worden,
door de zee, de zee van de tijd.…
Scheveningen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
552 Een frisse kijk op de zee
met de fiere ijseend die
geniet van de deinende zee
maar wel soms
onderduikt.
Surfers en kitesurfers die
de show stalen
op de open zee, een ware
zeepracht.
Krachtig was de zee met
zeer mooie donkere
wolken.
Een frisse aangelegenheid,
maar goed voor de mens
om energie te krijgen.…
Ahoy ...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 Ahoy daar komt de dodenboot
Met vluchtelingen klein en groot
Wanhopig, hongerig en moe
Varen ze naar Europa toe
Geen Brom of kapitein staat aan het stuur
Wie drijft, wie zinkt, het is een gruw'lijk avontuur
De dodenboot is stil vergaan
Er was alweer geen redden aan
Ahoy Ahoy Ahoy ...…
Regenboog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Niemand lette erop
tot het water over de bergrug heen
het meer in stroomde
Het regende de hele zomer
een dichte grijze lucht-
zee stortte zich
als een wereldoceaan
over de aarde, een dik vel
beukend hout kwam boven
drijven, let niet op de dieren
Kijk niet of er mensen bij zijn
je weet het wel
de oude wereld
borrelt nog een beetje op…
Onland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Een ontplofte wereld
binnenstebuiten
onwankelbaar
het water verzwolgen
en de korst een asfaltzee
een dode zee, onland
waar geen vee kan grazen
en iedereen honger lijdt
is een horrordroom
van anderhalf uur
in de bioscoopzaal
waarbuiten we vertrouwen
op kernbommen en slimme oplossingen
voor een menslievend milieu
want er zit geen…
Danse Macabre
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.689 Het leven is slechts
de dans naar de dood
Stil zwerven wij op vreemde tonen
Als poppen mee
met de wijzers van de klok
Op dezelfde maat steeds weer
En het leven roept ons
Maar de tijd tikt voort
Telkens opnieuw zonder besef
Waar de muziek stopt
en de laatste klank
tot een echo uitgestorven is...…
'House Warming Party'
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.280 Die droom van huislijk welbehagen
Uit hoop en
ochtendgloren
Glanzend
werd een huis geboren
Deuren
Ramen
Zwaai ze open
Klop het stof uit oude poren
Hamer
Kwast
Ze gaan tekeer
in dit oord
met echo's van weleer
De rust nu weergekeerd
Een ziel ligt aangemeerd…
onderweg
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.141 er zijn geen monsters meer
verslagen of op handen gedragen
gemaskerde creaturen dansen rond
het vuur dat passie heet
schilden weren de vlammen
as smeult in de aarde
hier en daar blaft nog een hond
de avonden zijn rustiger nu
buiten dwalen de lantaarnpalen
in het groene maanlicht
ik hoor de echo van haar stappen
ze is ver weg van huis…
Alle kleuren in zich
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
772 woorden die smelten
in ritmische zinnen
voel ik warmte van binnen
buig mee met de wind
in vredestekens
woont het in mijn hart
zal de wind de echo hoger blazen
wandel ik langs woorden
neem ze mee op mijn weg
alles betekent alles
in klinkers en medeklinkers
het draagt alle kleuren in zich
die verbinden aan emoties
en ze wonen in mij…
Mijn edelsteen...
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.033 Waar diamanten tranen
van herkenning
aaneen geregen parelen,
onzichtbaar verweven
met draden van puur goud
Waar bronzen klokken
zonder wanklank
hun helder geluid in echo
laten weerklinken
Daar kan ik mezelf zijn,
ondergaan en bovenkomen,
mij wentelen en keren,
Geloven, vertrouwen,
eeuwig op bouwen,
omdat ik mezelf kan zijn
in jou…
Weerklank
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
585 soms is nog onvoorzien
een laatste klank zo klakkeloos
zo schielijk scherp, zo met effect
dan valt de stilte als een baksteen
als door een droom hard opgeschrikt
een laatste toon heeft baat bij stilte
soms klinkt de stem nog heel lang door
dan vallen klanken samen met hun echo
vleien zich zachtjes neer
als dichterswoorden in mijn oor…
Stoute meisjes?
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.122 door de kamer klinkt het stemmetje
van een peutertje
iemel iemel iemel
enthousiast klapt ze in haar handjes
een stralende glimlach
opent charme offensief
hoe kun je nu boos worden
op zo’n klein prulleke
van nog geen twee jaar
die van haar zusje
wat woordjes leerde
“piemel” zegt de zevenjarige
iemel klinkt de echo terug…
Verder voorbij
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.709 Zoek jij mij ook zoals ik jou
in alles wat veel verder gaat
dan het voorbij
of slaap je zacht in mijn berusting
droom je met me
als de nacht ons album openslaat
hoor jij mij ook zoals ik jou
om antwoord vragen
in de echo van oneindigheid
en schreeuw jij dan
net zoals ik
het stille van jouw naam
*Zoals elk jaar…
* Julia *
netgedicht
3.5 met 39 stemmen
1.819 uit de echo
van de schepping
is opnieuw
blinkend goud geboren
en nog wel in de lente
door de vroege adem
van het eerste jaargetij
op een namiddag
waarin de glans van groen
ons in warme zonnestralen
verlicht doet bekoren
zij is de zevende in de rij;
een rijkdom aan schatten
deze waarneembare tederheid
is op onze aardse wijze…
Geuren van de tijd
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
911 Waar herinneringen een echo krijgen
en wachten niets vraagt wat
je niet kunt
verliezen in de cocon
van een gedroomde
eenzaam verlangen
en een geboorte
die geen afscheid vraagt.
Want de tijd is geen boodschap
maar slechts een dankbare geur
van elke
belofte.…
mysterie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Puurheid
Schreeuw
Echo
Diep verleden
Was hij er
Het kindje jezus
Verhalen
Engelen
Gods beeltenis
Is een mysterie
Waar de sterren van weten
En naar die sterren gaan we toe
Om onze levensvragen
Onze nieuwsgierigheid
Onze bestemming te ontdekken
Zodat de grenzen op aarde
Zullen gaan vervagen…
bank aan zee
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
443 een man
een vrouw
aan zee
alleen
hij ziet de zee
kijkt naar de zon
die er niet is
zij ziet de storm
die aantrekt
in het westen
hij kijkt naar haar
zij kijkt naar hem
een vrouw
een man
op een bank
aan zee…
MELOPEE
poëzie
4.3 met 74 stemmen
7.637 Voor Gaston Burssens
Onder de maan schuift de lange rivier
Over de lange rivier schuift moede de maan
Onder de maan op de lange rivier schuift de kano naar zee
Langs het hoogriet
langs de laagwei
schuift de kano naar zee
schuift met de schuivende maan de kano naar zee
Zo zijn ze gezellen naar zee de kano de maan en de man
Waarom…
In een stuk zee
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
635 De kat
draait om de vissenkom
de vis zwemt zorgeloos
in een stuk zee.
Ik denk dat de vis
de schoot van de zee
is vergeten.
Het is nacht
ik zwem
net als de vis
in een stuk zee.…
[ Midden op de zee ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Midden op de zee
is alles wolken en zee.
Soms zon. Soms sterren.…
The eagle has landed
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
367 erudiet en goed
van de tongriem gesneden
een sturm und drang
periode gekend
de site bombarderend
met heliofore, hemelbestormende
door muzen gevoede
helikonpoëmen
Onvermoeibaar het luchtruim verkennend
met namen strooiend
van eeuwen geleden
eloquente voortrekkers
erudiete gangmakers
arend, luide kreten slakend
stille echo…
Stuifmeel en vrede
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
170 Jouw stemgeluid bevestigt wat je kunt:
je hebt de echo immers zelf gehoord,
gevonden bij een heel betrouwbare bron.
Er is nu een stille tevredenheid in het hart
om in de schoonheid van die bloem te zijn.
En waar het ijle, illusionaire verlangen vervliegt,
klinkt de echo van die ene zomerdag
nog lang en teder over de daken van de oude stad.…
Met de tijd
netgedicht
1.8 met 18 stemmen
1.845 Vragende gebaren in de mensenmenigte
van namen en onbruikbare echo`s.
Dichtbij is elk woord een stap.
Denken is geluk dat verder gaat.…
Verloren
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.358 tijd
Ben ik
Ingekapseld
Door intens verdriet
Woordeloos
Omhels ik droefheid
Laat zakken
De moed
Om verder te gaan
Ik weet niet hoe
Of waarom ik leef
Weet niet als anderen
De onbevangenheid
Om open te staan
Onschuldig te zijn
Alleen maar te zijn
In mijn dromen
Zoek ik
Tastend in beelden
Naar antwoorden
Maar vindt alleen
Een echo…
Eenzaamheid
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
1.015 De maan weerspiegelt
een betraand masker
in de rivier
en ik
sta aan de verkeerde oever
Alleen
Ik hoor mensen
lachen
Hun echo's breken
het wateroppervlak
aan mijn oever
Alleen
Ik proef jonge liefdes
hunkerend naar elkaar
objectief oppervlakkig
Hun lichamen één met de rivier
en de zoete oevers
Alleen ik
smaak bitter…
Vergeven
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
2.812 Is het bijzonder,
veelgevraagd,
mensen te vergeven,
pardonneren
jij zonder zonden
mijn zoon ver-
geven
streelt het jouw ego,
hem te vangen in
de echo
egoïstisch mens,
balancerend op
grens in vader-
ogen
hij gaat kapot
voelt het goed te
straffen
in vader-
ogen
jij een teefje, dat
dommig staat te blaffen.…
Onveiligheid
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.112 De echo van mijn voetstappen tussen de huizen en de wal,
iets wat mij altijd achtervolgen zal.
Kon ik maar iets doen aan die angst,
want van iedereen die ik ken, ben IK het bangst.…
Sterven is niet eenvoudig
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
662 Geen koele nacht
die me wakker laat
in dromen die mij ontmoeten
en ik het duister
getijdeloos laat gaan
terwijl de echo sterft
in het wit van een barak
sterven is niet eenvoudig
wanneer ik waad door het
rijke licht dat me tracht te
doorgronden en ik dankbaar
ja toch wel, mijn evenbeeld
laat schijnen in de
glinstering van je ogen…
Stem
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
516 Stilte van woorden die veranderen
en terugkeren
in beloftes
die ik met dromen vul
wanneer jij me vraagt
wat ik wil vinden
in de nacht
die ons laat verdwalen
met echo's en
de liefde die alles kleurt
en tekent wat we aanraken
en weer zullen verliezen
wanneer we ontwaken en alleen
onze eigen
eenzame stem
terugvinden…