7586 resultaten.
Je hebt het me gezegd.
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.378 Je hebt me gezegd
dat ik niet moest huilen
Soms lukt het,
maar soms ook
niet zo goed
Je hebt me gezegd:
Ga verder met je leven
Maar om eerlijk te zijn
ben ik een beetje
de weg kwijt
en leef ik nu
tussen
twee werelden in,
ik weet eigenlijk niet
zo goed meer
hoe je zoiets doet.
Ik kan het nu ook
aan niemand
meer vragen,
hoe krijg…
Vouwde pluchen doeken
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.184 het bezijden leven
aan de tafel droeg het gemis
van jaren nog te geven
want ze wist dat verdoemenis
de hemel kon splijten
in het rood van de zonsopgang
en de teloorgang
van misvattende verwijten
haar stem ontkrachtte
toen de dood
haar ontbood
- zoals zij verwachtte -…
Koud en kil
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.681 Om mij heen is het intens stil,
het voelt ijzig koud en kil.
Om mij heen sluipt de duisternis,
alsof ik iets essentieels in mijn leven mis.
Plots verschijnt daar een kleine straal,
Die me warmte geeft, heerlijk en ideaal.
Plots verschijnt daar de gouden zon,
die langzaam aan ruimte won.
Daar naar de zon daar wil ik heen
en plots voel ik me…
Minder vlinder
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.909 blauwgrijze wolken
bedwelmen zijn brein
ongrijpbaar versloten
in eigen verdriet
om een ander
wat jammer
ik ben het niet
hoe fijn kan het wezen
een ander te zijn
missie verraden
wat ben ik toch klein
klein duimpje
kom eens hier
bij ons is het fijn
kabouter te heten
in plaats van Merlijn
kris kras
in de pas
dan weer door elkaar…
Addicted
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.341 Ik heb je zo vaak zo gemist
God mag weten hoe
In tijden van onzekerheid
Wou ik telkens naar je toe
In tijden van neerslachtigheid
Wou ik dat je me kwam halen
Bij ziekte, angst en stil verdriet
Kon jij de pijn bepalen
Bij leegte, kou en eenzaamheid
Wou ik dat je bij me was
Als een pleister op de wonde
Jouw kracht die mij genas
Als baken in…
Leeg
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.764 Ik voel me wegglijden
In een eenzame diepte
In een put
Waarvan de bodem niet in zicht is.
Ik voel me bevriezen
In een wereld
Van steen en ijs
Ik voel me leeg
In een volle wereld...…
Als ik je dadelijk laat weten
hartenkreet
3.7 met 27 stemmen
2.004 Als ik je dadelijk laat weten
Dat je weg moet gaan
Zeg jij misschien waarom
Mijn lief, ik hou van jou
Moet ik dan zeggen
Dat ik niet meer leven kan
Met jouw liefde voor de pijn
En dat mijn eenzaamheid
Steeds groter wordt
Maar als ik dan weer naar je kijk
En je smal gezicht omvat
Ben ik blij dat ik gezwegen heb…
Alleen
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
1.461 Ik ben omringd door stenen
ondergedompeld in stilte en
kijk, hoog in het huis gezeten
naar de verre, verlaten velden
waarin de rivier zich als altijd
tijdloos verder spoedt en waar
in de naderende schemering
slechts die ene, late vogel
mijn eenzaamheid vermoedt.…
Parijs '77
netgedicht
1.8 met 17 stemmen
2.713 Parijs ‘77
I.
de langzame woordenslijper slentert
met plooien in de pantalon
de Seine af de kerk voorbij
maar op Pont Neuf spuugt hij
de scheermessen op een hoop
en veracht de revolutie
en met gebruinde tanden
doet hij de Eifeltoren roesten
II.
in de straten rond Pigalle
geen zoutpilaren
geen brand
wel gelaarsde benen…
Verloren
hartenkreet
2.2 met 31 stemmen
2.395 Waarom moest je mij verlaten
we hadden het samen zo fijn
en nog zoveel om over te praten
maar helaas, het mocht niet zo zijn
te jong en zeker veel te snel
ben je van me heen gegaan
maar het was voor jou een hel
om zo verder te moeten gaan
vaak voel ik me eenzaam
en verschrikkelijk alleen
dan verlang ik naar jouw armen
heel zachtjes om me…
Regen.
netgedicht
3.7 met 59 stemmen
4.516 in mist en duisternis
verlicht door een lantaren
struiken hangen zwaar beladen
tot op de drassige grond
de druilerigheid van buiten
is in mijn hoofd gekropen
de neerslachtigheid in mij
verwacht de zon als tovenaar
gisteren en vandaag zijn plassen
water hinderlijke obstakels
mijn dorp is verstopt
onder een grijze deken
de eenzaamheid…
dal
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.295 raak me aan
sla me er door
geen kans
geen gehoor
de vlam zwakt af
slaap door de dag
niemand weet waar heen
niemand geeft
laat het maar met rust
genadeloos is de kus
kus van eenzaamheid
niet op voorbereid
bergen verzetten
de geesten gezelschap
geven
geef me een berg
om af te dalen
dalen naar het dal
het dal van eenzaam
verval…
Kaars
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
2.443 Vervlamd
in zachte
vuren drijft
menig kaarsvet
rond, dat
lontenlang
kon duren
en op is,
waar 't stond.…
Vergeten
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
842 Voelbaar
is de eenzaamheid
die onafgestoft is
blijven liggen
op het kastje
naast haar bed
lege ogen door
verdwenen hoop
staren de koude
leegte in terwijl
't zonlicht zich door
'n raam naar binnen wringt
vergeelde ansicht
uit het verleden
staat onaangeroerd
evenals de klok
waarvan de wijzers
allang bevroren zijn
is de tijd…
Dood
hartenkreet
3.8 met 24 stemmen
2.183 In trance blijf ik snijden
Dikke druppels bloed vallen neer
Ik wil verlost worden uit mijn lijden
Het doet niet eens meer zeer
Door mijn huid zie ik nu het bot
Gefascineerd kijk ik uit naar de dood
Rustig wacht ik af hoe ik wegrot
Langzaam kleurt alles om mij rood…
Alleen gaan
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
5.770 je klopt
op ieder transformatorhuis
niemand thuis
en maar roepen in riolen
en maar luisteren
naar die andere stemmen op de lijn
het geknipper van die straatlantaarn
zou dát misschien een teken zijn
’s nachts tast je naast je
in het lege bed
voor dag en dauw ontvlucht je het
in de straten trek je sporen van verdriet
ze zien het niet…
(On)bezocht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
858 In al haar kamers
zijn ze te vinden.
Vooral op zolder, daar draalt ze
het liefst. ook in de kelder, maar daar komt ze niet te vaak.
Zorgvuldig stoft ze
haar lievelingen af, voedt ze, luistert
naar hun lieve stemmetjes,
maar stopt haar oren dicht voor gemurmel of geschreeuw.
De liefste neemt ze mee
in haar warme bed. Maar soms lukt het niet…
De deur naar buiten blijft gesloten
hartenkreet
3.5 met 30 stemmen
3.016 Gevangen in de kamer van mijn hoofd
Met tralies voor de ruiten
Wordt het laatste licht gedoofd
Kon ik maar vluchten naar buiten
De ruimte geheel leeg
Koude lucht omklemt mijn hart
Een bloedende traan die ik wegveeg
Levend in een wereld apart
Opgesloten in een gesticht
Want die is niet goed snik
Maar de pijn wordt niet verlicht
Mijn grootste…
onderweg
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.141 er zijn geen monsters meer
verslagen of op handen gedragen
gemaskerde creaturen dansen rond
het vuur dat passie heet
schilden weren de vlammen
as smeult in de aarde
hier en daar blaft nog een hond
de avonden zijn rustiger nu
buiten dwalen de lantaarnpalen
in het groene maanlicht
ik hoor de echo van haar stappen
ze is ver weg van huis…
schemerzone
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
856 ik switch geen schakelaars meer
naar licht of duister
geef mij de schemering
waarin ik mezelf kan zien
geef mij de aarzeling
van het omdwalen
geef me de hoop
van het niet vergeten zijn…
de eenzamen iv
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.771 Stil sta ik in de steppe,
De doffe zon gaat onder,
De schrale maan verschijnt.
Het gras dampt, klam en vochtig,
De grond blijft stijf bevroren
In hete korte zomer:
’t Blijft winter in de zomer.
De klokjes zijn nog hoorbaar,
Het rulle spoor nog zichtbaar,
De kar is al bijna verdwenen.
Ja, alles gaat, verdwenen…
Wat over is gebleven…
alleen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.291 als niemand mij graag ziet,
ben ik wel verplicht van mezelf te houden
om nooit meer het gevoel te hebben eenzaam te zijn…
De zwerver
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.521 Op het hoekje van de straat
Met zijn zijn fles en zijn viool
Een slok om te kou te verdrijven
Dat is de taal die hij verstaat
Gehuld in een versleten deken
Staart hij naar een witte duif
Zoekend naar de laatste kruimel
Die de eenzaamheid even doet doorbreken
Wachtend op de koude nacht
Die spoedig zijn intrede weer zal doen
Denkt hij aan…
Spookstad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
595 Schaduwen spelen
Een eenzame voorstelling
Voor lege geesten…
maandagmorgen in Scheveningen
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.033 op maandagmorgen haast ik mij
door kille koude straten
een verdwaalde meeuw scheert laag voorbij
duikt op een plastic bakje friet
met een hoofd als een vergiet
en mijn hart vol gaten
loop ik door en door en door
die kille koude straten…
die grijs-blauw stilte eist
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.491 je blonde blik
die grijs-blauw stilte eist
je schouders iets gebogen
omdat je houding heeft
gelogen in liefde die verijst
je groeide in ontluiken
sloot de wereld buiten
pelde laag voor laag
je schaamte af en
gaf je voor het eerst
we reikten naar een
hoogte die geen einde kende
hemels was de weg erheen
jij ging, ik volgde alleen…
Kopje onder
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
963 Vechtend tegen alles
schop ik tegen dat
Wat me zo verdriet
ach ik weet het niet
Iedereen lijkt slimmer
en mooier bovendien
ik voel me even niets
en wil ook niks meer zien
Laat me toch gewoon
en vooral met rust
wat ik helemaal niet wil
is dat iemand me nu kust
Mijn kop nu in het zand
in het donker en alleen
ik geef me niet gewonnen…
Gehemelte
gedicht
3.4 met 56 stemmen
24.860 het gehemelte is ruw
in mijn tong zit een snee
van het lange zuigen
op de stilte
als zuur suikergoed
draai ik ermee rond
in het heelal van de holte
van mijn mond
ik wacht zo lang ik kan
en als ik ooit weer
een woord tussen
mijn lippen zal nemen,
zal het niets zijn
dan
zal het niets zijn
---------------------------------------
uit…
Eigenheid
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
5.695 Soms dat alleen voelen
nu je weer ver weg bent
waar ik je niet kan raken
verscholen in de dingen
van de dag en de nacht
de mensen en de wezens
waarachter jij lenig
als een aap door de bomen
slingert in het zonlicht
maar ook bij nacht en ontij
Jij laat mij met de vragen
waarop jij antwoord weet
verwijst naar astrologie
en andere vage zaken…
IJsblommen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.277 Het zegt niets
over de Noordpool of de Zuidpool
of waarom ijsberen geen pinguïns vreten
maar meer over mijn staat
van dronkenschap om te vergeten
hoe mooi je bent met het licht
van een laatste trein en sterrenschijn
Het zegt misschien iets
over de vriesnachten van de winter
de vetplant op een beschutte plek gezet
het kraken van de houten…