3749 resultaten.
Venster...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
605 Je voelt je
geborgen
bezit nog van nacht
van maan
kussen en laken
Naar buiten
kijken
ontluikend groen,vogels
en hun nestelen
bespieden
Er zijn
van die lieden
die niet aarzelen
naar binnen
te blikken
Je gade slaan
zonder blozen
door -hetzelfde- venster.…
Uit dood hout
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
844 waai maar wind
takken vliegen van de bomen
zij breken eigen winterdromen
ik zie ze vallen
hun herfst is gestorven
de oogst al lang geborgen
zij knapten in gebreken
de kou had hen geen
nieuwe buigzaamheid gegeven
waai maar wind en schift
de bomen uit dood hout
zal nooit meer de lente komen…
Vader
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
998 hier telt geen tijd
geen dag of nacht
slechts duren herinnert
aan die andere eeuw
hetzelfde huis
hetzelfde licht
de lucht geademd
en wat klonken weinig woorden
in voorbije verhalen
klopt jouw bloed nu door ons hart
het zal nooit banden breken
in deze geborgen zekerheid
vinden wij elkaar…
Spleen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
621 Wat is er toch in mij gevaren
dat ik mijn nooit geborgen weet.
Het wordt niet beter met de jaren,
het spleen dat mij vanbinnen vreet.…
Steen voor steen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
659 Ik kan niet dichten
al sla je me met een hamer
ik kan wel mooi zingen
vraag maar aan mijn badkamer
Toch heb ik een blauw vermoeden
dat er een gedicht in me zit
of een lied van verlangen,
belofte, liefde en gemis
Snelle dagen splijten ons uiteen
en voegen ons weer samen
steen voor steen metselen we aan dit huis
en nestelen ons in geborgenheid…
Woud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 Monumentaal – beuk
in grootmoeder’s tijd
geborgen worden.
Evenzeer een eik,
erfgenaam in vader’s lijn
verbonden zilver.
Heelal biedt ruimte
om te kiezen - langs maansknoop
in eigen leven:
vast te houden aan
het oude web dat nu werkt
en te blijven zijn
óf
een berk te worden
en nieuwe werelden in
zelf op te bouwen…
De sierlijke zwaan
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
975 In een stroomversnelling
gaan de dagen en de rivier voorbij
een enkele zwaan in ‘t spaarzame licht
op het kompas voor de doorstromers
en dromers wijst een rivierbedding
naar mogelijk meer geborgenheid
haar gedreven bewegingen
die doorgaans nopen tot enige bijsturing,
zijn onstuimig, evenwel sierlijker kan het niet zijn..…
Avondklok, stilte voor de storm?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Het is half negen
De avondklok gaat in
Want het is vijf voor twaalf!
Het wordt stil op straat
Het wordt stil in huis
Het wordt stil in mijn hart
Ik voel de
Grote stille ‘Hij de’
Schepper van Hemel en Aarde
Maar Hij blijft ook stil
Stilte voor de storm?
Zal Hij zijn openbaringen waar maken!
Of vertrekt Hij weer met stille trom!…
Verlichte familie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
590 Mijn spanning bevrijdt me niet
pas tot in het einde van mijn dagen.
Wanneer ik Jezus Christus geef
wie hij was en is, geef ik mezelf
terug aan hem.
Verder gaat het leven, altijd stuwend
krachtiger dan voorheen, gevraagd en
vooral ook ongevraagd.
Spanning wordt ontspanning als ik Mohammed
laat zijn voor wie hij is en blijft:
Mohammed.
Geen…
et in terra pax hominibus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 niet alleen de woorden:
vrede op aarde voor alle mensen
en aardigheid vriendelijkheid
op onze aarde
dit is wat hij ons wou toewensen
woorden zo simpel
van zoveel waarde
het zijn woorden die
al eeuwenlang bekoorden
toen en ook nu nog straks
maar nooit is het zo teder liefdevol met
mededogen gevangen in akkoorden
als door Vivaldi in…
Kort maar heftig
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
2.260 Ik zal nooit vergeten
Hoe het ook kan zijn
Je leerde me liefhebben
Jezus, wat was dat fijn
Ik kan nu weer verder
Geloof weer in geluk
Want geloof me mijn liefste
Mijn vertrouwen dat was stuk
Helaas kon ik je niet geven
Waar je al zo lang naar zocht
Een vrouw om van te houden
Die bij jou blijven mocht.…
In de minne.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
830 Afspraken, in passie snel gemaakt
beloftes, even licht en vlug gedaan
meegenomen in een zilveren wind
in banen van licht van zon en maan
Langs sterrenhemels en planetenstelsels
verstrikt, verward, verloren geraakt
tussen vele vertelsels
op heet zand, in heerlijk warm water
Schat, geloof mijn handen
geloof mijn lippen en mijn ogen
ik…
Epistemologie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
761 Mijn geloof is simpel.…
Help hen...
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
898 Ik geloof het zeker
Er liggen nog mensen
Onder het puin
Die kreunen om hulp
Wat niet wordt gehoord
Ik geloof het zeker
Helpers, zoek...!
Hun stemmen zijn gesmoord
Geef het nog niet op
Boor, hak, speur en sla
Die stenen...
Ze liggen daar nog
En zijn doodop...…
Inkeer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.138 afvallig oogt het dorp
vereenzaamd hart is afgebrokkeld
gebedshuis neergehaald
als ontij krijst
is het dienend kruis verdwenen
bouwt men op geloof…
blijf nog even
hartenkreet
2.8 met 21 stemmen
2.904 ga nog niet weg
blijf nog even
en geloof me als ik zeg
dat ik zonder jou niet kan leven
ik wil niet dat je gaat
blijf nog even
maar je weet toch vroeg of laat
dat je zonder mij niet kan leven…
Eureka
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
846 Die van het Reve was zo gek nog niet
God is een ezel zei hij en public
Natuurlijk
Hij droeg zijn kostbare vrucht
Waar of geloof
Het boeit mij niet
Mijn handen zijn vrij.…
heilig thuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 je waant je veilig
in eigen huis
je waant je thuis
lichaam, tempel, heilig
ondanks je gebeden
wordt er gesneden
en staat geloof voor lul…
"WISHFUL THINKING"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 Ik heb alleen nog maar de dood
ik geloof niet meer in het leven
en al helemaal niet in 'een eeuwig'
wel voor vele anderen, in respect
dat noem ik 'wishful thinking'
en daar wordt niemand slechter van!…
Als niets meer helpt zoals het is bedoeld
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
418 Tegelijkertijd geloof je
dat er overal om je heen iets schuilt.
Dat bij meer dan niets met jou meehuilt.
Dat iets van compassie voor jou voelt.
Als niets meer helpt zoals het is bedoeld.…
even willen huilen
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
1.625 soms zou je even willen huilen
je voelt dan zoveel pijn
je wil dan ergens schuilen
en warm geborgen zijn
soms zou je even willen huilen
maar dat lukt je niet
dat komt van al die jaren
dat je hebt gevochten tegen je verdriet
soms zou je even willen huilen
ook al is de kans nog zo klein
wat niet is dat kan nog komen
maar het lijkt je wel…
Zonder feest
netgedicht
5.0 met 47 stemmen
520 de droom
in je stem heeft
mij meegetroond
naar vergezichten
waarvan ik het
bestaan nog niet wist
waar ik bij
iedere streek
in een andere
spiegel keek die toch
nog deel uitmaakte
van het landschap
in een vitaal
eigen vibreren
laat de melodie
van leven zich
horen in zacht
warme geborgenheid
die druppelt uit
een bron die al…
eeuwig even
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.945 was achteraf
ons houden van
een perspectief
voor samen door
geborgen
in verloren tijd?
voorgoed verwaterd
en verdreven
onzichtbaar
door een stroom
naar zekerheid?…
Gesloten kracht
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
517 ik heb ze zien komen
zachte lieve lijnen
zonder elkaar te raken
op weg naar verdromen
klaar zijn de scherpe
hoekigheden in
splijtend uitstralen
nu rest kwetsbaarheid
in zacht ontvangen
op het pad van verlangen
naar nog meer lijnen die
geborgen zijn verfijnen
wij naderen geen cirkel
zijn niet op zoek naar
gesloten kracht maar openen…
Voorbij
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
1.389 De woorden die gesproken zijn
En die zijn blijven steken
In onze kelen
Het onzichtbare wapen
Waarover we onze vingers
Lieten spelen
Star, als pijlers van een brug
Niet meer in staat
Te strelen
Een kille kus, een koele blik
Er slaat een motor aan
Zoals zovele
De woorden kunnen ingeslikt
Het wapen kan geborgen
Het is voorbij…
En toch treuren
hartenkreet
4.7 met 18 stemmen
1.364 treuren om al het eigene
Dat verloren ging, al het eigene
Dat elkaar was
Zijn woorden, zijn zinnen, zijn taal
Ingebed in die van mij en ingelijfd
Die nacht waarin ons verhaal
Gebonden werd
In mijn armen de chemie, die
ik uit alle macht tot liefde
Transformeerde
En ondanks het slot, dat in
Zijn handen lag, weet ik me
Voor altijd geborgen…
wonderlijk hoe soms de woorden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
572 Hoe we zo
in hun begrip geborgen
weer slapend wachten
op de morgen.
Een nieuwe dag,
een ander licht.…
Jij brengt zondag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
467 zo dicht bij jou
voel ik hoe het leven
telkens weer opnieuw
haar mooiheid toont
want jij,
jij draagt lieflijke
kleine vogeltjes
naar mijn handen
wuivende vlindervleugels
die als kriebelwarmte
in mijn hart landen
bloemenbloeiende
ja, groene lenteweides
in mijn oogopslag
geborgenheid
in liedjesmelodieën
warme symfonieën…
Maskers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
543 Vermomming geborgen
een laag op het gezicht
herbergt,
via ogen door gangen
de ware gezindheid;
achter een muur
van onherkenbaarheid
huist de ware identiteit.…
Bestaan
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
703 Ik ben soms mijn woorden kwijt
en dit tot mijn grote spijt,
want in woorden voel ik mij geborgen
en niet te kunnen spreken baart mij zorgen.
Maar dan weer vind ik mijn zinnen,
de berg in mij weet ik te beklimmen.
Achterom kijkend of vooruit
maak ik van letters mijn buit.…