2410 resultaten.
Memo
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.008 al herhaalt
de stilte steeds méér
van alle doden blijf ik het langst bij jou
en bij mijn eigen dood
kopieer ik wel jouw zwijgen; mijn lichaam
scheefbuikig, bloedt toch immers leeg
het schreeuwt : stil toch
je weet dat de aarde kraakt
in kelen van dronkaards
en dat zelfs de glazen broeikas
buiten blijft staan
ik sterf gewoon…
ontboezeming
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
1.195 een lyrische ontboezeming
en dan nog wel kort samengevat
vraagt van de rede
een vroegtijdig bedijken
vaak bezat door overvloeiende
gevoelens, zo willoos bereden,
wordt van mij
het bovenmenselijke gevraagd
immers het stoppen van
innerlijke weerbarstigheden
is vaak ook nog dubbel gelaagd
al heeft men weet van een doofpot,
verstandelijk…
Zorg op maat
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
595 Haar voegen zoeken
een uitweg naar
gelijkvloers en warm
immer op maat begeleid
de lift gaat alleen
maar omhoog, verdieping
na verdieping klimmen
ook de laatste jaren
onbezorgd telt niet meer
waar geld spreekt van visie
plant men blauwe luchten vol
met grauwe schaduwen van kastelen
zijn laatste paleis wordt
verborgen in toekomstwolken…
manon
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.336 een nieuw wonder
dat zich gereed maakt
voor zijn plek
op deze wereld
de stilte van een oase
het drinkende zachte kind
een handje met vijf nageltjes
zoekt zacht en beslist houvast
in de vertrouwde warmte
van de zogende moeder
haar blik is slechts
voor dit kind
dat tevreden zuigend
de oogjes toe
zijn verheven plaats
bij haar voor immer…
Paradijs verloren
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
1.129 er waart een sterk gerucht
door de immer groene tuin
over een groot, ros konijn
dat met hondsdolheid is besmet
het dier eet liefst vers vlees
in plaats van blad of gras
sluipt langs struik en plas
waanzin huist in het beest
in de tuin schuilt pijn en leed
een merel breekt laf
met een doodskreet
zijn laatste liedje af…
Nachtrit
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.238 zeg het aan niemand
dat morgen dit blad
onbeschreven zal zijn
de dood komt immers
mijn handen binden
aan ‘t hoefgetrappel
in de nacht
waar zweepslagende
doden stormen over
natte straten en
lichamen verraden,
naamloos geketend
aan de zwarte adem
van de stad
zeg het aan niemand
dat ik morgen
onbewoond zal zijn
wanneer een…
zijn verkNIPte liefde
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
496 als een waterjuffer sierlijk
beweegt zij door het huis
haar thuis vol warmte en
verwondering aan de wanden
van haar immer stralende gelaat
puurt zij liefde uit de stenen
van zijn veel te lang verweerde
en mogelijk versteende hart
zij is de nimf in vrouwenkleren
waarnaar hij zo lang heeft gesnakt
hij vindt soms ook een antwoord
op de vragen…
Een begrafenis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.375 De stilte immer weer,
De muur opgetrokken uit nieuw zeer,
De dag is doods,
Onberoerd,
Terwijl ik denk
Aan wat jij had kunnen zijn
Voor mij..…
geluk zo dichtbij
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
552 voordat ik ontzield
me achter wit en blauw
schijnvleugelig beweeg
wees ik graag
vandaag en morgen
in mijn immer groene streek
met zicht op wei
restheuvels eroderend vrij
veldbloemen langs holle wegen
glinsterend blauwgroene beken
in ’t bos kabouter spelend
en zelfs ben ik
de speeltijd voorbij
er is altijd geluk zo dichtbij
je…
Ouderavond
gedicht
2.4 met 42 stemmen
11.607 Je hoeft ze ’s avonds niet meer in te stoppen
en overblijven is er ook niet bij
ze kunnen immers zelf hun boontjes doppen
ach opgroeien, het gaat zo snel voorbij!
Ze volgen nu hun eigen dromen,
begonnen aan een toekomst onbekend
waar alles nieuw is en geen ouders komen:
ze zijn nu hogeschoolstudent.…
Jaarringen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
457 Immer op dezelfde plek gebleven,
ontvangen zij de seizoenen
in onvergankelijke aanvaarding.…
Grijze cellen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 Zelf zie ik het niet zo scherp,
dit is immers mijn grijs gebied.…
Bode
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
550 Landen is de luchten loslaten
een deel van vrijheid opgeven
de aarde raken vanwaar je ooit
onhandig met misslagen opsteeg
waar de warmte van de moederborst
nog immer nagloeit
door voorjaarsnachten kil en guur
de vacht nog dof en donzig
daar terugkeren, glorieus en machtig
als een geslepen edelsteen
in de kroon van de schepping
is het…
Vakantie
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.247 Op vakantie moet men zich ontspannen
de boog mag immers niet altijd gespannen
maar de ellende van thuis neem je ongewild in je koffer mee
ook al heb je een prachtig huisje aan zee
maar je bent gewend aan het doen alsof
en zo wordt vrije tijd toch nog net geen sof
maar het is niet anders dan thuis
alleen hoor je hier het zee geruis
je kijkt…
Stiller in de dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 aanwezig door
Je oogopslag, je onfeilbare
Lichaamstaal die altijd
De waarheid sprak en
Waarmee niet te spotten
Viel, uiting van vrede
Gevonden in je eigen ziel,
Nu zij er niet meer
Zijn is het einde daar
Van zoveel onzinnig
Lawaai -
Maar nu jij er niet
Meer bent is het hier
Oorverdovend stil rondom,
Jij bent immers…
Het was niet...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Ik wist, dat er immer een vangnet zijn zal...
Het was niet... altijd de manier waarop
ik alles deed, zei en overdacht
dat men precies wist
wat ik over hen dacht.
Het was in ieder geval aan verandering onderhevig:
zeer sterk.
Dit werd dan op natuurlijke wijze mijn werk.…
Harteloos
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
582 of
erger nog,
hij heeft dit
nooit ten immer,
ooit ontpopt.…
De man die zich achter het behang plakte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 Plamuurmes als wapen
Strak in de hand geklemd,
Afgesleten nagels waarmee
Hij de laatste restjes
Oude tijd verwijderde,
Hij wilde er immers
Niet meer aan herinnerd worden,
Smeerde extra lijm over zichzelf
En over de rugkant van het nieuwe
Behang waarmee hij de muur
Verfraaide - met deze
Ultieme poging plakte hij de tijd
En zichzelf…
tot volle bloei
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
518 me
vooraleer het doodse zich
met werkelijkheid bemoeit
al is het maar heel even
midden alle oorspronkelijkheid
terug te keren
omnevelt door herfst
het kleurrijke
van toen weten
zonder lente te missen
het winterkoninkje
welkom heten
met kloppend hart midden
ontelbaar kleine geneugten
die zomer weerzien
waar liefde
als een immer…
Voor een lief klein menneke
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
496 lief klein menneke
rust nu maar zacht
in de armen van engelen
waar de zon altijd lacht
lief klein menneke
jouw halte kwam veel te vroeg
want van die lieve pretogen
kregen wij immers nooit genoeg
lief klein menneke
de dag des afscheid is gekomen
alleen nu zullen wij ons nog
ontmoeten in onzeren dromen…
Ik mis mijn ik
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
596 Ik mis mijn ik
nu jij er niet meer bent
ik zuig mijn longen vol
maar stik
immers
een ander in mij
heeft mijn persoon
verstoord
Ik mis mijn ik
omdat jij mij en die ander
zo goed kent
snap ik best
dat jij mijn ware ik ook mist
zoals het was in het begin
ik mis mijn ik
kom bij mij terug
en blaas me adem in
ik wacht
niemand anders…
Rode Lakens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 Immers,
de werkelijkheid
is grootser.…
IJzig en ijzig
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
647 immers, kunnen mensen ook vrij ijzig zijn
nou, laat het dan maar vriezen, want:
Daar kun je jezelf op kleden!…
Vliegen vonken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Als twee druppels vliegen vonken
's avonds nacht tegemoet
Vuurvliegjes lichten immer
altijd bij
Hoewel hun schaduw reeds de
dood vonden
verloor te allen tijden de nacht
Door subliem samenspel van krach-
ten
moet nu reeds worden ingebonden
door krokodillentranen te plen-
gen, nachten te verlengen
Hoewel inmiddels poes su-
blimeert…
Het Jongetje
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
617 als jongetje veegde
ik de snot
aan mijn sok of
onderkant schoen
zoals zo veel jongetjes
dat doen
en ook schreef ik
daar met m’n vinger
al de waaromvragen die ik
had voor God
waarop ik een antwoord
wilde toen
en toch en toch
ondanks al de vragen
waarop steeds geen antwoord
zou ik het precies
weer zo doen
want immers niemand…
De regen voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
386 De wind heeft de regen
meegenomen naar de stad,
maar uit de immer voortjagende
wolken vallen
de seconden,
rood als herfstbladeren
van een Amerikaanse eik,
dit schiereiland
in de tijd in.
Volgend jaar
zullen ze er weer zijn
als rode russula’s
tussen andere bladeren.…
ONWEER
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
487 achterwege liet
tranen met tuiten
liet ze volop stromen
bleef dit langdurig uiten
maar ondanks dat heeft
ze toch ook altijd oog
voor onze noden
want ze weet dat door het uiten
van verdriet en pijn
vaak iets nieuws tot bloei kan komen
wat tot troost kan zijn
daarom toont ze haar mededogen
want ook zij kon het niet aanzien
haar huid was immers…
Indian Summer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Ik weet, er wacht een nacht
waaruit ik niet ontwaken zal,
een duistere diepte
waarin ik zal zinken en verdrinken;
dat is oké,
daar kan ik mee leven,
elke zomer eindigt immers
in herfst en winter, in kou en dood.…
Indian Summer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
498 Ik weet, er wacht een nacht
waaruit ik niet ontwaken zal,
een duistere diepte
waarin ik zal zinken en verdrinken;
dat is okè,
daar kan ik mee leven;
elke zomer eindigt immers
in herfst en winter, in kou en dood.…
WELKE HERFST
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
635 te vergaderen
over de reeën die hopen
op hun vlucht de schietgeile jagers
te kunnen ontlopen
over de vos die een
prooi verschalkt
over een verre ezel die
het melancholieke geluid
van de herfst uitbalkt
wat kan die toch zo
adembenemend mooie herfst
mij nog vertellen
wat ik nog niet weet;
op mijn levenspad
bijna op m’n verst
voel ik immers…