1390 resultaten.
het duin en ik
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
675 buiten schijnt de zon
dagen lengen nog wat dagen
natuur oogt fris en groen
in duin gisteravond
voor het eerst
sinds vele jaren
vele konijnen jong en oud
ze springen weer
om te knagen en te vreten
van het helmgras
opdat de wortels groeien
de korrels niet verstuiven
de poolse paarden prachtig allemaal
alleen ja moeilijk uit te leggen
wat…
Boomleunen
hartenkreet
4.6 met 21 stemmen
1.045 Gras smaakt, het voorjaar proeft lichtgroen
boterbloemen smaken niet naar boter
en paardenbloemen niet naar paard
kabbelwater aan mijn voeten, in de sloot
kikkerdril drilt zachtjes, een karper
stuurt zijn rugvin door het eendenkroos
schitterschijn van de zon door wolkenwaas
en bladerdak van de oude boom boven mijn hoofd.…
geheimpje
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
576 als een roos
verborgen in het kruis
als de lente spreekt in ruis
de zomer komt
o heilig geheim
draagt liefde en pijn
draagt duister en licht
alleen feller dan dit
hier
nu
en altijd
paarden rijden alvast vooruit
natuurlijk ben ik bang
aan het het eind van de gang
maar laat het maar komen
poorten zagen wij opengaan
nooit zijn wij overwonnen…
De plek is er nog
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
912 En op de andere hoek weerklinkt
nog altijd de galop van het paard,
zijn box in een steeg, oude stad.
Het hakken, het maken van wat
erin zit heeft zijn eigen hoek,
en hoek nummer vier was de plek van
het ziekenhuis waar jij ter wereld kwam
Ik woon in het hart van een cirkel,
ik leef op de plek waar ik hoor.…
het oogsten van geluk
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
634 de laatste scherven van geluk
gelijmd met deeltjes geduld
niet voor lang want het ruiterpad is
leeg van paarden en vol van wind
het halssnoer hangt van nek naar stuit
voeg daartoe iets van specie of cement
roer de dagen door de weken
en zie, de ziel zal breken
het licht zondert de schaduw
ver vanaf mijn reikwijdte, draagt
de molensteen…
nieuwe wildernis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 tegelijkertijd zijn we
alle dieren in hoe we doen
we liggen doodstil
op de bodem en wachten
of we vermoorden
en verscheuren kinderen
we fladderen even snel
als de kolibrie bij een bloem
we eten dode vissen
gestrand door laag water
we geven een schop tegen
het kind dat door moet gaan
dat schoppen doen de olifanten
en ook de paarden…
Recycling
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
497 Augustus, als de zameltijd begint
dan snijdt de maaimachine met zijn scharen
de akker kaal en oogst het rijke voer
dat daarna gul gegeven wordt aan paarden,
hun vijgen schijtend op het draafparcours,
die warm en dampend meuren langs de kant.
En aan die kleffe keutels paardenstront
eet menig musje weer haar buikje rond.…
Oneindig verlangen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
768 Ik zoek de vrouw in mij
en vind haar
in jouw naaktheid, jouw overgave, jouw goddelijke mannelijkheid,
een oneindig verhaal,
eeuwigdurend, lijdend, smachtend, gevangen,
verlos me,
bemin mij tot ik niet meer weet
wie ik ooit was
voordat jij
mij wakker kuste, donkere prins
op een gebroken paard, verguisde jager
met een hart bezwaard…
HIJ HAD GEEN TALENT
gedicht
3.8 met 4 stemmen
7.000 Ze paarden en hadden geluk.
Toen hij later tot zijn verbazing
het leven moest laten
liet hij één boodschap na:
als jullie mij gaan verstrooien
ga dan met je rug naar de wind toe staan.
--------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 2012.…
De Dom van Keulen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Het gevleugelde paard schudt zijn manen…
Een vrouw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
626 Oh mannen, jongeling of hoogbejaard,
erken dat wij vrouwen niet kunnen missen,
geen van ons is de prins op het witte paard.…
Het evenwicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
499 het vlees van de oorlogszuchtige mens
is op zoek naar wat hem aanzien kan geven
hij bladert door
oude rommel en puin
om het in het heden
als tegenwicht te laten herleven
kanonnen vuur aan wakkeren
hij hekelt
de vredelievende daden
door zijn voorgangers verricht
de berijders van donkere paarden
staan te trappelen om stoom af…
Het Groene Hart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
452 Hier wonen kalme creaturen
Door zomers bladgroen toegewuifd
Een wolk die voor het zonlicht schuift
Verdonkert kort de heggenmuren
Roestkleurig, brons, de buitenmensen
Bewegingloos of sloom op dreef
Op plompeblad, zie hoe ik zweef
Beweert een meeuw, al zijn er grenzen
De paarden van het dorp, zij draven
Al komen zij geen stap vooruit…
Laten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
624 bruiloft
Bezig
Me koptelefoon stoort nog wat na
En vangt wat ruimte ruis op
De doden herdenking staat vast
In een prachtig gedicht
In de taal van de reiziger
Blijf bewegen zegt ze mooi
In beweging blijven
Voor vrijheid
Voor vaderland
Voor iedereen
Wij samen
Hier
In een tuin
Waar we ademhalen
Het ruist
Het beweegt
Als het paard…
Roependen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 maken
van wat we vinden
net ontdekt,
bizar, hilarisch
de moeite waard te delen
Bijvoorbeeld ik,
wortels
die in de zwarte aarde
zelf niet kijken kunnen
goed voor onze ogen zijn
Misschien kunnen ze zien
ze hebben oranje irisjes
Heb weer een stuk
van ‘t Zuiderzeepad gelopen
zonder ‘t IJsselmeer te zien,
wel weilanden en paarden…
Omvolking
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
665 Steeds meer galjoenen kwamen er aan
Met varkens, koeien, paarden en honden
Om toen Amerika was gevonden
Met miljoenen mensen te boeren gaan
Naar een politiek van landje pikken
Door afbakening van landbouwgronden
Aan onze nieuwe regels gebonden
Dienden de inheemsen zich te schikken
En Kit Carson sprak verwaten: "voor het laatst
Zien we…
meerwaarde
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
586 ik wandel in mezelf een stukje mee
en verdwaal tussen wortels en geboorte
in dit uitbundig buitengebied
is het pad meegaand maar zompig
er ligt een steen om zich aan te stoten
te bezeren aan verwondering
over paarden in de wei, gevangen
door zwak intredend ongenoegen
maakt dit prikkelbaar, zijn het
de haastige pijlen, gepatineerd…
Wilde bloem
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
582 Logica die je jarenlang had
door ochtendregen verdwenen
afgeschud jouw donkere jas
jouw plastic glimlach
weg met die stropdas
en die aktetas
je loopt op blote voeten over rivieroevers
om wilde paarden te zien met eigen ogen
dwaalgeest ben je geworden
door leugens en bedrog.…
Poepende meeuw in een ander Sinterklaasverhaal
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
668 Sinterklaasverhalen
Spannende verhalen
Volg ze echt allemaal
't Paard van Sint een strobaal
Sinterklaasverhalen
Zenuwslopende journalen
De Zak van Sinterklaas
't Blijft een spannend relaas
Kei van een DIEUWERTJE BLOK
Presenteerde deez'
Berichten bijna kwarteeuw
Met boven Klaas' stoomboot
Weer een poepende meeuw
Water, vergezichten…
Speelbal
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
324 Ik voel me speelbal
van stromen in massa
slingerend van golf tot golf
kolken langs kliffen
vloeiend vanaf strand
tot verre horizon
hier stijgerend als vurig paard.
Dan weer blinkende vlakte
weerschijnend zon en kusten
dragend verre verbinding
tussen hemel en aarde.…
ogen spraken met een lach
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
903 samen in gedachten
zag het wachten in bewegen
ogen spraken met een lach
stilte bleef zo achterwege
eventjes de handen vast
in aandacht overwegen
een enkel woord of een gebaar
gaf richting aan hun leven
samengaan was sprakeloos
in weten wist geluid
een snel vergeten want
passie deelde dan de lakens uit
gevoelens paarden zich
tot…
Ik hou van jou
hartenkreet
3.2 met 49 stemmen
5.145 bespelen
de toekomst ligt immers in het verschiet
Met jou wil ik de energie voelen
van jouw armen om me heen
En heerlijk met je kroelen
want zoals jij is er geen één
Bij jou kan ik mezelf zijn
en praten over verlangen en gevoel
Jij bent immers mijn eigen zonneschijn
ach je weet wel wat ik bedoel
Eric, jij bent mijn prins op het witte paard…
Cranagh
gedicht
2.6 met 36 stemmen
20.447 Wij lagen eenzaam en de paarden liepen
hun donkere kringen in een witte boomgaard
op zee was mist het hart weet nog
hoe zwaar de noodhoorns door de heuvels riepen.
-----------------------------------------------
Uit: 'Gedichten voor een man', 1978.…
Eénoog
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
7.626 perspectief wenkt naar Eenoog
die taalt naar gebaren in golvend
landschap de verte licht trillend
op door vuurtje dat loopt naar boog
die spant als vers gebakken lucht
de vulkaan werkt als een paard
ruzie slaat uitdrukking die staat
voor het vrije woord op de vlucht
sluit het alibi terwijl de schrille gil
doordringt in het land van niemand…
De mestkever
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.558 De paardenvijg wordt gedropt,
het mulle zand stuift op,
midden in het bos,
het paard gaat in galop.
De mestkevers worden wakker,
ze ruiken een feestmaaltijd,
wie er het eerste is,
blijft de eeuwige strijd.
In hordes trekken ze er op uit,
hun grote schild op de rug,
heel veel zwarte pootjes
rennen vliegensvlug.…
Groningse Wachttoren
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
701 De koetsier spoort de paarden aan
onder de dreiging van een hagelstorm;
de geesten verschijnen bij volle maan
en stellen vermetel hun boek als norm.…
paring van de os
netgedicht
2.1 met 16 stemmen
2.822 langzaam snijdt zich
zerend los
de voering van vermaning
en dwaalt plotsklaps
verrukte lust
getergd door het bos
waar eens het mos
de kaalslag hoedde
het lelijk naakt
verhuld in woede
zich schreeuwend
met de angstdroom voedde
en paarde met een os
hoe krom de weg
is heen gegaan
en voorttrekt
in verdwazing
waar gekke bekken…
De Sint heeft honger
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.310 goedheilig is weer daar
de man met staf
en mijter
witjes in zijn baard
te paard
met begeleider
grabbelzakje mee
de piet
die moet hem dragen
maar schopt dan wel eens keet
en heeft zo
van die dagen
zo komt hij in het boek
van minder brave kindjes
en vult het eerste blad
elk jaar weer
gezwindjes
want niemand was echt stout…
Tien Morgen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
783 Geronnen aarde
op de rand van
hier en onbereikbaar,
alom de einder
en in het midden
zwoegend zuchtend
't zware paard.
Z'n menner verder nog
dan onbereikbaar,
een andr're wereld
in zijn denken.…
zwaarte in het bos
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.611 alle luchten waren blauw
uren schreden voort in kerks groen
de paden op met zachte demping
spelden in gebroken witte knop oeverloze zwam
het hoofd loodzwaar vol voos bezinksel
stevens recht vooruit moe en klam
een bord zei dit is natuur
gevallen bomen gaan gewoon rotten
er kwam een paard met mens voorbij
soms een hijgende trimatleet…