1876 resultaten.
Viooltijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 In poëzie van muziek.
Hebben ze de pijn gehoord,
in het diepgaand verlangen,
naar vrijheid en samenheid,
terwijl de jaren klimmen.
Goddelijk verlangen ervaren,
naar het bewegend stilstaan,
van de tijd.…
zijn schaduw is verloren
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.363 is oud
en ruikt vergeten
niemand wil meer
van hem weten
hij zoekt in armoe
naar mijn naam
en is jaloers op
kunnen en mijn faam
gebrek aan woorden
vlaagt voorbij
nietszeggend in
wanhopige verbittering
geen leugens meer
nu eindelijk de
waarheid als juweel
in structurele schittering
zijn schaduw is
verloren, echte
poezie…
de leegte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
12 en dan rusten de schouders
op de leegte die in
ruimtelijke zin de sfeer
bepaalde die wij in
elkander versterkten,
met poëzie gezang muziek
en tragikomische taferelen
wij gedrieën die elkander vonden
dirigeerden de wijn zoals het
geschonken werd, we nipten
aan het glas en maakten
van het etiket een ouverture
die het licht van het podium…
Leipzig
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
369 Leipzig,
De hete zomer
Van 2003 -
Tien jaar al weer,
Of twaalf, ik weet
Het niet meer -
De tijd heeft
Zichzelf ingehaald
Sindsdien,
En mij daarbij
Over het hoofd gezien…
leeservaring
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
713 Als ik poëzie lees
lees ik om het onbegrijpelijke
behoeft geen bevreemdende bril
tussen de woorden zit de amechtigheid
de geest geurloos en onuitsprekelijk verleden tijd
mijn mond blaast dan bellen van beelden
demonen verdronken in mijn geheugen
heel soms komt een oud vergaan schip boven water
krijg ik wat speelruimte
in het heden van het…
Zweymeltael
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
638 Ik leer niets meer, alleen wat bij
en zet dat somtijds op een rij
ik laat u daarin frank en vrij
uw schip loopt nimmer averij
indien u kiest voor poëzy
in stede van het wemeltij
van tokkies met hun tiktok ei
de dwaze dijenkletserij
gejank van pieter wispelweij
tv geneuzel woordenbrij
metoo geklaag weekblad opzij
is jezusdroom reeds lang…
Opvolging
snelsonnet
2.7 met 36 stemmen
815 Ik ben benieuwd wie Inge gaat vervangen,
Het man-vrouw evenwicht is flink verstoord.
Wordt er een blik met vrouwen aangeboord
Zodat men weer de bordjes kan verhangen?
Dit platform is geen mannelijk domein,
Ik hoop oprecht dat het een vrouw mag zijn.…
Dichterschap
poëzie
5.0 met 3 stemmen
4.052 Is dit genoeg; een stuk of wat gedichten,
voor de rechtvaardiging van een bestaan
In ‘t slecht vervullen van onnoozle plichten
Om den te karigen broode allengs verdaan?
En hierom zijn der op een doel gerichten
bevredigende dagen mij ontgaan;
Hierom blijft mij slechts zelf en lot betichten
in ‘t zicht van ‘t eind der onherkeerbre baan.
van…
rook tegen de bergen op
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
462 en toen was er rook tegen de bergen op
van gestolde liefdes/gevoelens
[wat dat impliceert
weten wij die water waren
in een vergezocht verleden]
‘het draait om de as
de as!
en pas als alles is verbrand
kan een nieuwe tijd komen’
en na het blijven zal het weer gaan
het zal weer gaan
maar het dwarrelt en kruipt
het draait en stinkt…
Een gedichtje over de ontbrekende sterren
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
420 Liggend in mijn verlichtende bed,
kan ik de sterren niet zien,
neem geen flikkerende lichtjes waar
aan het vaak verdichte firmament,
noch op het bolle plafond
van mijn bovenkamer.
Ook slaat de regen
de dromen dood,
gejaag komt van alle kanten
tegelijk;
mijn honger, ongestild
dreigend als de razende wolken,
berijdt de op hol geslagen…
proces; als een zwaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
259 altijd het volledige besef
van het totalitaire lichaam
van die eerste zwijgende seconde
van elke nieuwe dag
tot die allerlaatste ronde
door het verfijnde lijf
voor de nacht
dagelijks
de eindigheid inwrijft
van iedere vingerkoot
die deze woorden doopt
daar verklede waarheden
grens- en renteloos voorschoot
uit een verscheidenheid…
als Apollo voor ’t dicht
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
335 de pathetiek van poëzie
klinkt als juiste muziek
in ‘n openstaand gehoor
’t komt dus weinig voor
dat ’n heiligverklaring
van ’t één of ’t andere
an sich iets verandert
of toevoegt aan de kern
van wat ’t vermag te zijn
al rollend van de Helikon
verzonnen muzen of niet
verbond ’t woord liefdes
tot ’n stroom van beelden
’n zin gekregen…
'de geurlozen'
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
341 ‘ik spartel als een vis
in deze hengelloze hoogmis
van wat niet langer is’
maar om dan
zonder treuzelen
die gewelddadige reuzen
van Grutte Pier tot Goliath
het zijn er zat
op te peuzelen
gaat mijlenver buiten
mijn zone van comfort
beter buig ik ze om
een soort van
allegorisch
tot windmolens
'nolens volens'
zo je wilt
metaforisch…
AI
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.007 Een valse klank,
het weerbarstige woord,
een vers dat niet loopt.
De frustratie slaat toe.
Toen dacht ik:
vraag aan AI
een poëtisch kleinood.
Was me dat een ontgoocheling.
Toch maar weer aan de slag.…
ARTIFICIELE INTELLIGENTIE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
237 Niets maakt poëzie zo apart,
dan een vers uit eigen hart.
Het beschrijven van een lief gezicht.
Harten raken met een verrassend bericht.
Goochelen met woorden
die klinken als vrolijke muziekakkoorden.
Neerpennen van diepe verlangens.
Vertellen over dromen en stil verdriet.
Nee...emoties dat kent AI zeker niet.
Amanzimtoti…
De jonge dichter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
880 De jonge dichter
Gebogen zijn
zijn schouders.
De smalle heupen
billen van een kind.
De jonge dichter oogt
ontroerend kwetsbaar.
Met zijn verbaasde blik,
hij draagt zijn krullen
in een staartje,
loopt hij zijn werk
zijn best te doen.
Alsof zijn best doen is
wat er van hem
verwacht wordt.
Ik doe mijn best
denkt hij,
zo nu…
Dichtvorm
snelsonnet
4.3 met 14 stemmen
177 Het snelsonnet is ooit bedacht door Driek,
Heinz Polzer heeft het onzijn aangedragen.
Het vergt best lef je aan wat nieuws te wagen,
Want lang niet elke dichtvorm is uniek.
Maar Theo heeft ons wél wat nieuws gebracht,
Want Theo heeft het traagsonnet bedacht.
In elk geval Theo, bedankt voor je vaak originele, geestige, hoogwaardige en vormvaste…
een beter podium
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
158 Als de volle maan geen rol meer speelt in
het bewustzijn van een nachtverdichter
dé bloeiwijzer der strijd om verveling
voor wie tijd een grootse oplichter is
en iele stemmen der generaties
geen zicht meer hebben willen op sagen
of mythen, fabels, kennisinflatie
negeren bij antwoorden én vragen
wanneer het doek valt, de sluizen sluiten…
havezate
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
203 Hij kan mij best vertellen
waar hij de grootste hekel aan heeft,
en dat nog ongelogen ook;
hij zou eventueel kunnen zeggen
welke games hij graag speelt,
hoeveel tijd hij daaraan besteedt;
de kleur van zijn ogen,
zijn huid en haar die veranderen
onder invloed van de zon.
Ik wil al zijn sterke en
zwakke kanten afpellen,
om hem te…
Gevoelig en teder als bloemenpoëzie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
80 Je bedoelt het goed
maar het is ziekmakend
inplaats van gelukzalig makend
je bent goed
diep van binnen
in je hart want
ik ken je - ik ken je langer
dan vandaag
je was als een onschuldig kind
eerlijk in je gevoel
liefde geven en ontvangen was je doel
zonder schroom of gevoel met angst
voor een alles vernietigende wervelstorm
voor ogen…
Liefde en toen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.079 Beamen mogen in
oude poëzie, geweest
is al mijn liefde.…
paniek suite nummer één
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
932 mijn vervallen mond
op de joodse begraafplaats
geen beest te zien -
moeilijke tijden
op de neusplantage -
schimmel en virus
de straat schoongeveegd
de bedwinger van de zaak
des doods begraven
de vorst in de grond
een goede gelovige
doet de zonnegroet
elkaar omarmen
bij de gloeiende kachel
muziek en poëzie…
Blootstelling
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
760 mijn woorden stel ik niet meer bloot
aan deze naamloze wereld
ik verslaap nu de poëzie
ruggelings in mijn gedachten
muze bladert niet meer met plezier
het zucht in het versmeltende licht
in vormen van geheim
gekwetst in oude levenskrachten
treft het argeloos mijn hart
het sterft als onkruid en
in paarse winden zal zij
verdwijnen…
poëzie ten vondeling
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
733 doorweekt in het leven
tot buigens toe
word poëzie ten vondeling gelegd
rond de mate van het mogelijke
kijken we onbehulpzaam toe
in het handschrift van uitstel
ik waag er geen frase meer aan
ik kan mijn schrijfspieren
wel verroeren, alles blijft
toch achter in éénzaamheid
in de steek gelaten, in
een land met veel dichters…
morgen sluit de kroeg
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
982 poëzie
is meer dan een vlucht
hoorde ik
in het verhaal
van de stadsdichter
die het stof deed opwaaien
tussen schimmen van eens overleden
woorden
hij ontkleedde zijn bruiden
en bedekte borsten met
rijpe mond
de handen vrij van wonderlijk gemis
het podium volgde zijn bed
en ik glimlachte
verder
naar het
verleden…
Als een dichtlippige mossel
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.222 Hier is voor jullie een esdoornblad
het lijkt een beetje op mijn hart
leg het in een bundel poëzie
uit een koffer vol met gedachten
los gelaten op ijle lucht
van de hoge top
inkvisbotten imposanten lyriek
klanken onder de kemi'riboom
een dichtlippige mossel op
speurtocht woorden worden geboren
soms een miskraam…
Geschreven
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
694 Ik denk soms
al weet ik het niet zeker
dat zij die zich het minst vaak
schrijver noemen, meer
te vertellen hebben
de weemoedige vreemdelingen
die geen tijd hebben om te schrijven
ze beleven pure poëzie en ademen
het leven, waarover schrijvers schrijven
en het zal mijn eigen pen niet zijn
die woorden herhaalt, van wat ik hen
niet heb…
In jouw poëzie verloren
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
524 ik duik in je woorden
zoals een meeuw
naar de vissen in zee
letters krijgen vleugels
als in zomerdromen
neem je me mee
naar een kleurenlandschap
waar bloesemklanken
luisterrijk bloeien
pennenvruchten groeien
tot voorbeeldige verzen
van liërende metaforen
ja, zo dikwijls
ben ik zweverig
in jouw poëzie verloren
* opgedragen…
Een vergeefs gedicht
gedicht
3.7 met 18 stemmen
12.276 Zoals je praat,
met je tanden in mijn mond
en je oren om mijn tong,
zal geen pen ooit praten
Zoals je zwijgt,
met je bloed in mijn rug
door je ogen in mijn hals,
zal geen poëzie ooit zwijgen
------------------------------------------------
uit: 'Een standbeeld opwinden', 1952.…
dicsmare
netgedicht
4.6 met 17 stemmen
660 zij gaf het me
en hij
golven die zacht opstaan
en zo de weg veranderen
hun dromen, gekust
en uit het krijt gehaald
als pianogolven
wild boven de branding
hoe zij poëzie spraken, gesalonneerd
in elkaars hoofd en tot in de kleinste hoek
aan de horizon
zij gaf het me
en hij
en ik zag wat ik bewaren wilde;
hun vonken in een vuurtoren…