26245 resultaten.
op ooghoogte
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
672 op de dijk
ligt een perspectief
dat enkele dagen later
zou gestraald hebben in het zonlicht
met precisie omkadert hij
de lijnen die hem voor zijn gegaan
en wendt zich dan af van wat meer
en meer op een droom begint te lijken
regen vult de diepte
reist langs een bedrieglijke branding
langs het vluchtpunt dat op de horizon ligt
als een…
lagune
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
925 deint
op de hijgende ademhaling van een zee
die het akkerland verkleint
spiegels waarin wij herkennen
spatten uiteen en in scherven dalen wij
langs atonale toonladders,
happen naar licht dat zich nestelt
in haar vergezicht
jij, stamelt zij
met een keel van glas
jij cerebrale man
die bloedkoralen in mij zoekt
een tweespan door de branding…
Rond Oktober
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
534 Gekneveld stuifzand wringt
de jongste vloed uit het zwierige duin
stormachtige buien knijpen traag
het oude, zwakke licht uit de dagen
de eeuwige branding verslindt gulzig
vermaalt smeulende zomersporen tot schuim
een eindeloze en gapende leegte vult
de uit schemer opgetrokken herfstdagen
alles wat stranden steeds stempelt
sterft gestadig…
WILD SCHUIM
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
518 De woeste branding
van de wereldzee "leven"
springt brullend op
tegen rotskust en klippen
wil het harde lot
dat onafwendbaar schijnt
tarten _ verwinnen
maar
stort vernederd in elkaar
woelt krullend door zich heen
om straks weer aan te vallen
moede golven rollen
traag tussen de stenen
zijn dan bezadigd water
in nauwe ruimtes
overhuiven…
Zeewaarts verlangen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
404 Weidse stromen
nemen met volle teugen vrij baan
slechts in genadevol glinsteren
wijken de smalste vlakken ruim
op de drempel van branding
ruist milde adem schuim
tot zandig zout ergens achterblijft
smeden licht en water verbond
alsof zwaarte wegdrijft
het land nooit bestond
ginds, in het hier…
Onvoorstelbaar echt
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
660 Heel gestaag kerft nu jouw branding
rake woorden in mijn huid en almaar verder
word ik meegetrokken door de golven,
soms omhoog getild, dan weer bedolven,
getroffen door een stilte, een krachtige storm
en ik lach, er wellen warme tranen op,
voor mijn ogen krijgt jouw diepte vorm.…
Brandend zand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
261 De branding lokt,
Om samen te deinen
op de golven van verlangen….
Tot in ’t koele maanlicht,
Onder ’n deken van flonkrende sterren,
D’avond valt op ons neer.…
Brandend zand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
272 De branding lokt,
Om samen te deinen
op de golven van verlangen….
Tot in ’t koele maanlicht,
Onder ’n deken van flonkrende sterren,
D’avond valt op ons neer.…
Maak 't
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.219 maak 't liefste, beter
een laatste valt me hoog
maak m'n droogte ziedend
kiem mijn zaden vlak
ontdoe je schoonte, naar
onschuld blauwe weiden - je vloeit
uit mijn handen, grip graait je niet
uit mijn handen, ren rot ren
los
gelaten nacht en sterren tegemoet…
de kleur waarmee je tekende was rood
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
692 ik streelde bergwanden
en mijn handen voelden
weer jouw ziel
je gebeente was
versteend, alleen de graven
kenden nog je tekening
het was de rekening
die je ons schreef toen jij
hier in de rots verbleef
ze hadden alles uitgemoord
je dagelijkse bede voor bestaan
werd door de goden niet verhoord
de muren bloeden
door de beelden van…
Tussen duiven op het plein
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
800 Wij willen niet sterven tussen
verdorde herfstbladeren
maar in de zomer dansen
tussen duiven op het plein
ons lied zingen
wij willen niet de
vruchten eten die onder
de boom liggen te rotten
wel willen wij 's nachts
bij open raam in zwoele
magnoliakamers gedichten
schrijven met blauwe veders…
Opa Willem
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.983 rotte appels
dorre takken
onder herfstig
bladerdek
nieuwe noten
doodgevallen
in natte aarde
bij het hek
vele kleuren
kiezelstenen
roggebrood
met katenspek
keukentafel
vogelkooi
en aan humor
geen gebrek
bergen sla
rode rozen
ouderwets
cassettedeck
langgeleden
nooit vergeten
warme deken
stapelgek…
moeilijke tijd
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
2.154 Jij was zo groot
Jij bent nu zo klein
Zo broos en teer
maar elke keer weer
open je toch je ogen
Ik wacht op de dag
elke keer
en dan droom je weer
je knokt je rot
je hebt het zwaar
en keer op keer
dan probeer je het weer
en dan droom je weer
ik gun je zo jouw droom
keer op keer…
ZO MAAR EEN TEKENING...............
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.515 Kinderachtig
lijkt de tekening
een poppetje hangt
of zwemt
een rots vliegt
vogels lijken kapotte kranten
de zee is landschap
en
altijd weer
die stralende zon
verhoudingen raken
kant noch wal
maar achter alles
wat je ziet
staat
een gelukkig kind,
die verder denkt
en
eerder
is
waar jij zou willen zijn…
Het loepzuivere leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 heb de stenen gesorteerd
die mijn leven
gestalte hebben gegeven
basalt en graniet
de stukken rots met
als basis eruptief
halfedelstenen
waarin meerdere emoties
op het breukvlak kleur bekennen
en zij die op mijn hand
het loepzuivere leven stralen
dat door de zon is ingebrand
schitteren hun schepping in verleden
verhalen over reizen…
wantrouw
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
583 zie dit schrift pronken
in het leven
ogen lonken
heel even
geen cijfer symboliseert
de regen op het raam
gevoelen nooit omgekeerd
lakt in ogen je naam
linnen in limonade
geuzen spelen
geen genade
in het delen
alles met trots
laten vieren
teugels los rots
simpel mens als dieren…
sans rancune
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 blootgelegd en barrevoets
naakte dwaling
over landerijen waar
een kei botst, een stronk hinkt
commando’s buigen letterlijk
je hoofd
vanaf hier
stapel ik een rots op rozen
breek ik hout
uit bitter water vangt
een vis
de tol
van zeven vruchten
poppenkop naast scalpel
papier, steen en schaar…
Zee in mijn hoofd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
605 in mijn hoofd
slaan tegen de kust
in een verwoed trachten
alles weg te spoelen
Maar mijn hart laat niets gaan
ondanks dat het beter zou zijn
om even niets te zijn
om te overstromen
De golven in mijn hoofd
overspoelen slechts de verlangens
die ik niet wil vergeten
die ik vast probeer te houden
Maar alles wat ik kwijt wil
ligt te rotten…
basalt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 ga op zoek naar een plekje aan tafel
elke stoel volstaat, ook ik
verwerp een lege trein en
maak papier dicht met woorden
maak met water een zee
en van afstand een eiland
maak van één gans een volle vlucht
(denk aan dunbelijnde lucht)
maak van niemand en nergens een rots
en blijf niet ver van hier…
LAIS CCXXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 In de afgrond van de herhaling wordt
de herhaling de afgrond van het her
en der herhaalde en ’t herhaalde wordt
rot dan bovenop en in het verder
herhaalde, waar met nostalgie die er
niets toe doet, de mens het ziet als heelal,
en wij claimen het als heil maar het zal
herhalen slechts de code die het is:
kleur en wisseltoon, kosmische mal,
waarvoor…
Zij.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
792 Dat het leven geen Astoria is
ook geen Waldorf of een Crest
dat het eerder woekert en stresst,
en dat het soms ruikt naar rotte vis.…
* zuiver zacht *
hartenkreet
4.2 met 35 stemmen
1.663 Een fluistering van stilte
Schemering in de nacht
Sterren die intens stralen
Maanlicht zo zuiver zacht
Het strand stil en verlaten
Alleen het ruisen van de zee
Zachte golfjes in de branding
Nemen mijn gedachten mee.....…
zomert op je laatste benen
netgedicht
2.6 met 708 stemmen
110.469 je glimlacht
en je loopt voorbij
zomert op je laatste benen
schijnt verleidelijk naar mij
bruin gebrand met
zon van lange dagen
je kijkt me herfstig aan
je ogen vol met vragen
we dansen branding
golfen passie deinen lust
ik koester warm je lichaam
tot de maan je zachtjes kust
nu raas je tegen mij en
drift het zand in stormen
het…
Gillen
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
997 Een loodzwaar gevoel
tranen branden
een nieuwe dag zonder doel
Wandelen langs het strand
de herfst ademt een frisse adem uit
de hemel traant zonder geluid
Alleen, voorovergebogen
huiverend, bedrogen
de wind giert met me mee
Gedachten buitelen in zee
mensen passeren zonder groet
aan mezelf heb ik genoeg
Stemmen in de branding
vermoeid…
geduld mijn lief
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
995 geduld mijn lief... geduld
eerst wanneer de dauw
haar glans verliest
de zon haar hoogste punt bereikt
de roos haar bloem volledig heeft geopend
en de varen haar blad heeft ontkruld
eerst dan zal ik jouw tomeloze passie
jouw eindeloze hunkering
leiden tot het hoogst der hoogste
nog even
even geduld mijn lief
laat de branding haar golven inhouden…
Ken je me nog?
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
891 Ken jij ons nog van die keer,
de branding werd sterker, verdoofde
de tegenstem in m’n leeg hoofd.
Ken je mij nog, van mijn tranen,
onomkeerbare eerste keer?…
godverlaten staart de lucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.049 nog rolt de zee
met voeten in de branding
en ruist zijn oeverloze stranding
godverlaten staart de lucht
uit wolken die de zon
slechts grijs doen schijnen
de streep van horizon
laat diepe troosteloosheid
in een verre bui verdwijnen
want ik heb jou gevonden
in de korrels van het zand
jaren sloegen stuk aan strand
jij geeft mij ogen…
Boomhut
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
1.484 In het eeuwig groene seizoen
ga ik wonen
in een boomhut
hangen
tussen
hemel en
aarde
bij bolle bries
deinen
als in een kraaienest
nest
om nooit weer
uit te vliegen
roerloos meeruisen
met de diepgroene
branding
wachttoren
uitkijkend over
de vrijheid
observatorium
voor
ongekende
constellaties
verrukkelijk liggen
stilzittend…
wind
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
750 de wind is schuchter vandaag
vanachter de duinen schuurt het zand
over de golven die stil blijven liggen
naast elkaar stappen we voort
we zeggen net zoveel als de kracht
van de branding die er niet is
vandaag tenminste
morgen kan het anders zijn
als de wind stormt uit het westen
dan houden we elkaar vast
niet om elkaar te verliezen…
vrouw van de zee
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
712 exceptie ben ik, een mutante
slechts een glijbaan onder de taille
door winstbeluste vissermannen
met afkeer teruggegooid in zee
jou kan ik m'n gunsten niet schenken
jij zeebioloog, beachvolleyballer
als ik me soms in de branding toon
met schelpensnoer omhangen
een oogwenk, ik ben weer verdwenen
werp je nog speels een glimlach toe
het…