1079 resultaten.
Restschuld
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
657 Ik leun met mijn geheugen
Tegen de muren van het huis
Niet dat ik nou zo verlegen zit om ondersteuning
Want ik ben eigenlijk onderweg
Naar een plaats juist ver van hier
Ik heb nog stapels ongelezen berichten
Die mij vanuit hoeken en gaten hebben bereikt
Ik heb mijn nieuwe schoenen echter al aan
Laat nu de trottoirtegels en stoepranden maar komen…
Zolder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
507 De vlizotrap naar onderen gelaten
De zolder stap voor stap toen opgegaan
Je wilt niet weten wat ik daar zag staan
In verre hoeken en verloren gaten
Versleten schoenen in diverse maten
Ze kwamen uit vergeten tijd vandaan
De vlizotrap naar onderen gelaten
Je wilt niet weten wat ik toen zag staan
Een monty coat waaraan de motten vraten
Wat…
Slenteren
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
514 Daar sta ik dan, mijn schoenen vol met stront
alleen maar door een hufter (met een hond)
die net doet of hij helemaal niets ziet
en wat dat beest schijt doodleuk liggen laat
en ik denk ~Grote kloonzak! Stuk verdriet!~
Vandaag voor mij geen zonzij van de straat.…
De mooie gedekte tafel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
869 Ik zie een prachtig gedekte tafel
en krijg de neiging om alles omver te werpen
Stilletjes trek ik mijn schoenen uit
en klim op tafel, mijn rok omhoog
Zachtjes tik ik met mijn tenen tegen het eerste glas
het rinkelt zacht, en dan ga ik los
Met elegantie wip ik ze eraf
en dan krijg ik het te pakken ik schop ze eraf als een voetbal maar met gevoel…
Tegemoet
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
599 zon
alles komt ons tegemoet
en iedereen neemt zijn eigen problemen mee
ziekte, rampspoed, de dood
het nieuws vliegt ons om de oren
al sinds we zijn geboren
iedere dag opnieuw
komt de ellende ons tegemoet
op internetpagina's
op de televisie
via de radio
of onze overspannen buurvrouw
we treden alles tegemoet
totdat de moed ons in de schoenen…
twijfelzaad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
362 de morgenzon begeleidend
zingen de vroege vogels
mij de dag mooi wakker
stil geniet ik het concert
tot dan de wekker ontwaakt
met het nieuws van de dag
krachtig gesproken grafieken
door verklaringen overstroomd
verduisteren mij de levenslust
de moed zakkend in schoenen
die ik nog aantrekken moet
sluipt in angst weer omhoog
het bevrijdende…
María, 18 jaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 De grafdelver kende jouw gevoelens
voor mij, jouw vrije held uit Havana
Hij belde me en gaf het adres
van het mortuarium waar je lag
Ik heb je gekust, jouw voorhoofd
dat ijskoud gloeide op mijn lippen
ik kuste de hand op jouw buik
en ook je witte schoenen, nee
ik kon geen afscheid nemen
Ach María, je liep de rivier in
waar je van liefde…
Hélipous Helípoda
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
575 ~ Woningnoodblues ~
Hélipous Helípoda
mijn zus, vernoemd naar Ursula,
sleept zich sloffend op pantoffels
voort naar Noord-Amerika
Haar neef, die fan is van Tom poes,
trekt stoute schoenen uit een la
en pakt een laken uit een hoes
in kabinet en kastenla
Hij woont nog in een mobil 'hoes'
alwaar zijn woonverlangen dra
ontaardt…
opstaan!
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 wens
dat het stoppen zal
vol verwachting ook
klopt steeds het hart
dat in stilte schreeuwt
laat iemand het zien
iemand het zeggen
veilig willen zijn
voor een pak slaag
bij wie jou betekenen
zonder angst en pijn
voor onbegrepen haat
wat ook gedaan of gelaten
te begrijpen of te bevatten
valt nooit het waarom
van die vuist of die schoen…
schoolpoorten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
688 van ’t geduld word ik zienderogen
ouder van andere ouders die me staan
ouder worden uit aanblik 'krijg
ik de gnuivende knipogen
ze doet alsof ze mijn zon is
draait me een paar miljard
lichtjaar om haar vinger
ze zet een dansje in draallalaa
draallalaa, draal en draalt
tot het zadel van mijn bakfiets afzakt
lankmoedig bekneld in mijn schoenen…
Winter in Meierijstad
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
551 eindelijk is het zover
deze week lijkt op de winter
vroeger was dat een seizoen,
maandenlang afzien, met
bloemen op de ramen
kolen in de zwarte kachel
een gebreide borstrok van boven
en wollen sokken in de schoen.…
wat liefde was dacht jij verdriet
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
864 dezelfde woorden
beseften later waar het echt om gaat
dissonanten maakten geen akkoorden
we zongen van hetzelfde lied
de teksten haalden we uit leven
wat liefde was dacht jij verdriet
mijn tranen kon ik je niet geven
je bent meer dan herinnering
ik wil je zien en overdoen
wat eens zo erg de fout inging
we passen altijd nog dezelfde schoen…
Mooie jongen
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
470 Jij mooie jongen
leert mij lopen
liever gezegd
waar ik moet lopen
want je weet zo goed de weg
naar school
je bent al vier
Jij weet hoe je kip eet
rijst te knoeien
schoenen uitschopt
in de regen danst
dan vraagt om kuku chocola
Jij kent de groenten in de tuin
weet wat je lekker vindt
zit met je vingers aan het hout
als mama kookt…
Quasi chinees
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
764 verstekeling
uit een der verre oostenlanden
zonder geldig schengenvisum
ontsnapt aan 't wakend oog
der heren frontexofficieren
mijn inbox schalks te visiteren
Zij groet ons in quasi chinees
met vleugjes hongkong taiwanees
is het bargoens of portugees
Is zij nomade of een wees
Ze zegt 'Ik ben een vroelijk dame
staat stevig in zijn schoenen…
Blootsvoets hormonael
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
556 Zou hij van noesjka noten willen leren
van eikeltjes en voetjes van de vloer
blaast hij z'n schuiftrompetpartijtje door
zou zij haar krullenkopje maltraiteren
Het was bij ronalds rijke dokterstas
een roze floyd draait er op volle toeren
zij wipt haar schoenen op een paddestoel
een dolle boel met platen uit de kas
Haar ogen draaien in vergetelheid…
CARNAVAL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 zonder zorgen, zonder klagen
in polonaise door de straten
drommen mensen lachen, zingen
bier en worst, confetti, slingers
het feestgedruis brengt ze samen
dansen tot weer de zon opkomt
gekke hoed en schoenen prompt
hossen, springen, niks moet, alles mag
elke dag is carnaval één groot feest…
Spreekwoordelijk
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
506 Wie de schoen past, trekt ’m aan,
Op elk potje past wel een deksel,
Maar, als de kat van huis is,
Dan dansen de muizen.…
Her-inneren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
381 Her-inneren
is zacht terugkeren
naar de kamer achter je ogen,
waar gedachten hun schoenen uitdoen
en het hart weer ademhaalt.
Daar,
achter het gedoe van de dag,
ligt een stoel van stilte
die altijd op je wacht.
Je hoeft niets recht te zetten,
niets te bewijzen,
alleen maar even
binnen te komen
met lege handen.…
Metamorfose
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
357 stilte in het hier en nu
Onbevangen, met diep verlangen sta je op
spreek je uit
Kijk je, zoals je niet eerder zag
Luister je, zoals je niet eerder hoorde
Vogels zingen
Melodieus, mysterieus een levenslied, liefdeslied
Je neuriet, als niemand je ziet
Miraculeus hoe de tijd oplost
er niet meer toe doet
Net als de modder onder je schoenen…
tussenstop
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
109 de halte plaats herbergt
voorttrekkende wielen, schoenen
en overmaatse jassen - rugzakken
vol gestouwd met kluwen ergernissen
peuken en afgematte matrassen
fragmenten van uitgeholde
gedachten van een in vorm gegoten persona
die het wachtgeld aan een willekeurig
gekozen passant heeft geschonken
dubbele glazen wijn weerspiegelen
de bitterkoekjes…
"Ex" .....
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.519 't Weten van het verliezen
het terughalen van een gebaar
het bekijken van een foto
't verdriet is weer daar
't Koesteren van een herinnering
de glimlach bij een stukje muziek
de herkenning bij een verteld verhaal
al die gedachten maken me ziek
Jouw jas, vergeten op de kapstok
'n paar schoenen nog in de gang
een boek van je favoriete…
Herboren
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.039 wereld
Rust ik en slaap dan vast
Als ik daarna ontwaak
Herboren en vitaal
Me nergens druk om maak
Mijn spieren weer van staal
Dan heb ik in mijn slaap
Weer bruggen opgebouwd
De paden weer belicht
Is alles zo vertrouwd
Staat mijn vizier gericht
Als wanhoop aan mij trekt
Gehuld in duisternis
Totaal niet opgewekt
Met lood gevulde schoen…
Overgave
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.058 De zee is onweerstaanbaar,
ik schop mijn schoenen uit;
ontdoe mij van mijn kleren
bij bruisend stormgeluid.
De drang is onbedwingbaar,
naar zee die ik bemin;
geen koude kan mij weren,
ik ren de branding in.
Het treffen onontkoombaar,
ik gooi me in de strijd;
reeds word ik weggezogen,
zodat ik onderglijd.…
foto's
gedicht
4.2 met 96 stemmen
33.426 als door herinnering gedreven
opende ik haar deur
zocht, al was het maar heel even
naar haar vertrouwde geur
als door herinnering getrokken
liep ik naar het ledikant
schoenen uit en op mijn sokken
kroop ik zachtjes naar haar kant
als door herinnering gekust
heb ik mijzelf laten gaan en
zocht ik naar een plek van rust
maar vond kringen…
Vroeger
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.248 Kind'ren op versleten schoenen,
veel te kort, hun lange jas.
Elke keer die snoetjes boenen,
altijd veel te krap bij kas.
Nooit eens kunnen zeggen:
kind je krijgt van mij een pop,
altijd uit moeten leggen;
mama's centjes zijn weer op.
Niet op gym of and're sport.
Toch deed ik ze nooit te kort.…
De dingen die je nooit deed
hartenkreet
2.2 met 13 stemmen
2.679 Je stopte me een paar bruine versleten schoenen toe
maar na het aantrekken van de kousen hield ik op
en gooide mijn grondvlak in het diepe,
waarna het altijd boven kwam drijven
en mij liet zien dat het ook zonder armen kon
blijven drijven op het onrustige water.…
Kleef-bij
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.612 Ik moet je helaas verdoemen,
door de onderkant van mijn schoen!…
Invasie
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.103 dizzy van de rit
bleef hij roerloos in zijn cockpit zitten
tot hij vastbesloten uit het vaartuig gleed
Hij leek niet erg op de dampkring gekleed
doch iets scheen hem inwendig te verhitten
omzichtig opende hij het tuinhek met gratie
doorknarste het grindpad naar het voorportaal
alwaar hij aandachtig m’n naamplaat bestaarde
Mijn stoute schoenen…
Invasie
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.172 dizzy van de rit
bleef hij roerloos in zijn cockpit zitten
tot hij vastbesloten uit het vaartuig gleed
Hij leek niet erg op de dampkring gekleed
doch iets scheen hem inwendig te verhitten
omzichtig opende hij het tuinhek met gratie
doorknarste het grindpad naar het voorportaal
alwaar hij aandachtig m’n naamplaat bestaarde
Mijn stoute schoenen…
De vrouw die gepakt werd, door de wind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
682 Met lood in d’r schoenen pakte ze de deur,
opende die, maar dat was al zwaar dus met ‘n kleur
rukte ze tot ‘t ding open ging,
al met al nog een heel ding!
Eenmaal buiten rukte en trok
de wind aan haar kleding, jas en rok
zelfs onder haar kleding moest ie zijn
nee buiten lopen was bepaald geen gein!…