2616 resultaten.
Een boemel in de regen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
358 regen,
marcheer ik langs druilerige perrons
gedachten boemelen in de mist, ik
als passagier zowel verstekeling
tot niets verplicht, iedereen een
geldig plaatsbewijs tussen de
dwarsliggers en stramme ijzers
die samensmelten tot op een stip
gefixeerd op de dunne lijn van de
horizon als optisch bedrogen doel,
de toekomst zijn sporen…
Verloren liefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
415 En ergens in dat stille midden van wat blijft,
waar niets meer moet en alles mag verzachten,
blijft een spoor dat niet verdwijnt maar rust,
een zachte echo van liefde die haar vorm verloor.…
[ De ochtendnevel ]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 De ochtendnevel
blijft hangen in het gebrom --
van de zonsopkomst.…
Liefde denkt niet
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.809 Guttegutgut
laat zich gaan naar plekken
waar nog geen pleisterplaatsen
slechts ongebaande wegen
wildpaden met afgeworpen huid
ritselend in de struiken
In de modderige oever
sporen van een faun
het water draagt een blauw
afgeworpen kleed
de wereld gaat niet
aan vlijt ten onder
slechts aan kreten van genot…
Vervaging in gedachten
netgedicht
3.3 met 26 stemmen
2.451 grijs is het blauw
van het zilvergrauw,
zoals het baren van trage
golven die nog gelaten
stranden al zijn dagen
als toen hij verlaten
zijn stappen bedacht
hij ze voet voor voet
in het zand bedrukt
achterlaat voor goed
enkel de herinnering
spoelt de sporen naast
het water dat achterblijft
tot de vloed zich haast
en alles weer vervaagt…
Feestdagen
gedicht
3.4 met 335 stemmen
70.741 Vertrek laat sporen na
in heimwee.
Dood blad
zingt zich omhoog,
dwarrelt tot dikke laag
waar zwarte scharrelvogels
kwetterend verdrinken:
een nieuw seizoen.
Reuzenspar opgeleukt
tot in de hemel wachtend
op lichtmisfeest.
Terwijl pompoenkaars
schrikkeldroom voorspelt
meldt zich een diepe winterslaap.…
Een enkele traan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.279 Met schoenen vol lood
zitten we nog even bij elkaar
hier loopt ons spoor dood
ja, het einde is daar
De toekomstvlam gedoofd
maar geen verwijten meer
alle woorden zijn geroofd
zelfs stilte doet zeer
Ik kijk je nog even aan
je draait je hoofd opzij
ik zie een enkele traan
huil je die voor mij?…
Op zolder
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
739 Zoals het opgeslagen ligt
op zolder: de treinen op dood spoor,
de fijne delen spinrag & meccano
en dieren die je zwemmen liet
vanuit een ledikant -
of neem zo'n toverbal waaraan
de laatste kleur is gaan ontbreken:
Je kauwt je suf, maar blijft genadig
met de dingen die versterven.…
Gedichtje voor D.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.111 Je trekt een spoor van lente
Je bent een dansende menigte
Je won de zon en geeft nu licht
Kus me tot ik stik, lief
Hou mijn adem in
Buig me langzaam om je heen
En draag me tot ik slaap
Leg me neer in wolken
Los er samen met me op
Leg me neer in wolken
Kom er samen met me om…
Zij wordt afgezaagd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
648 de boom
wordt niet gekapt
maar één voor één
de takken afgeknapt
langzaam naar omlaag
tot waar de stam
zich weer volledig
rond tot aan de grond
zij wordt afgezaagd
en is gevraagd
omdat haar jaren
weer productie tellen
de stronk is uitgefreesd
en laat geen sporen na
wortels geven zonder boom
helaas al snel de geest…
Traag
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.817 leggen voetstappen
een spoor van twijfel
als leven iedere dag
weer ademt om te laten
geeft hartslag
een nieuwe dag
nooit meer zullen
lijnen verbinden
datgeen wat benen
ooit hebben kunnen dragen
zwanger,
gevat in handen
wijzen vingers
naar die ene laatste
pijnplek…
Blinde Nacht
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.271 Donkere wolken
Die de nacht dimmen
Een eenzame ster
Wordt gesmoord
Zonder één spoor
Zonlicht
Een woord zonder betekenis
Maneschijn
Vervaagt met de herinnering
Aan jou
Regendruppels
Verdringen mijn blinde tranen
Het donkere pad
Verslindt mijn toekomst
Ik ben het, alleen
Verscholen in de schaduwen
Mijn handen reiken
Naar de dageraad…
Had ik geleefd
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
623 langgerekt baant
een schaduw
het pad voor me uit
de stilte holt gretig
mijn voeten voorbij
laat sporen achter
waarin ik verdwijn
net voor het sterven
en voor de dag
kruipt de nacht
uit mijn magere mond
ik verlies het
onvoldragen zicht
om ademloos te
mogen leven
en om mezelf
aan de dood te geven…
Fries paard
netgedicht
4.3 met 44 stemmen
1.715 Oogstrelend pracht
steigert moeiteloos
tegen zwaartekracht
elegante stappen
zwetende spieren
door `t Friese land
Fries trots
trekt sporen
gans ons land
ziet gouden koetsen trekken
oogstrelend zwart
verblindend glimmen
Koning van `t Friese land.…
Tien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 Lopend langs het strand
Trek jij sporen in het zand
De wind streelt zacht je haren
Ik streel zacht je hand
Jij wilt het niet zien
Houdt jou liefde ver misschien
De zon staat heel hoog boven
Maar ik dicht bij jou, Tien…
over de grens (gedichtendag)
netgedicht
2.9 met 25 stemmen
852 in het spoor van mijn pen
schrijf ik voorovergebogen
de woorden die opgaan
in de opluistering van poëzie
voorspellend alle grenzen voorbij
het belichaamt mijn geheugen
in trance klom het uit de baarmoeder
het viel languit neer
het huis werd voller en voller
er was geen weg terug
geen einde, geen samenhang
alleen een alfabetisch hoofd…
Herkenbaar
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
472 Zoek de sporen van mijn
voetstappen die in de jaren
zijn vervaagd door de tijd.
Huizen als stille schaduwen
die zijn omgeven met de
beelden uit een verleden.
Zal niet verdwalen maar
zoek naar een teken van
wat eens heeft bestaan.
Dwaal verder door bekende
straten op zoek naar een tijd
die voorgoed verloren is gegaan…
Jane
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
512 Zij
Op het terras
van Toro in Zutphen
Zachtjes blazend
tegen de damp van
een organische thee
Haar ogen verborgen
achter zwarte glazen
Een langzame beweging
van haar vingers
alsof ze een sigaret
uit haar mond neemt
Het staren naar
het spoor van sproetjes
op haar slanke arm
Plots haar betoverende glimlach
Ik
Totaal van de kaart…
Gewoon bereikbaar
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.153 Er staan files
ten zuiden van mijn stad
langzaam rijdend verkeer
opstoppingen rond het dorp
winkels onbereikbaar
vertragingen op het spoor
vluchten geannuleerd
stapvoets door de polder
boten uit de vaart
veerpont gestremd
omleidingen
en uitkomen op een doodlopende weg
maar mijn hart is
gewoon bereikbaar…
Delicieus
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
463 Als ik denk, filosofeer ik jou en
Als ik lees, ontcijfer ik jou
Als ik reis, spoor ik jou en
Als ik wandel, flaneer ik jou
Als ik schrijf, dicht ik jou en
Als ik eet, soupeer ik jou
Als ik tuinier, hovenier ik jou en
Als ik douche, zeep ik jou, maar
Als wij vrijen, heb ik gemeenschap
Met jou; mijn mooiste...
Héérlijk!…
Op zondagochtend
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
553 Ik ken een allee met oude bomen
eiken bijna honderd jaar
te schoon om niet op zondagochtend
er door te rijden
met koets of ook te paard
de tand des tjd heeft ook
hier zijn sporen nagelaten
de eksters zwijgen de eekhoorntjes
leveren geen commentaar
Vivaldi had er best
zijn jaargetijden kunnen schrijven
het zou de eiken
veel deugd hebben…
Hoop.............
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
703 er zaait hoop in mijn hart
dat niet meer kon slaan
dan enkel voor haar
de kilte van een dag
als een deken om haar heen
zacht bewegen nu mijn handen
op zoek naar meer van haar
laat ik haar betijen
met een zweem van liefde
een spoor van genegenheid
op elke wang wel iets
verkus ik het verleden
om te delen in het hier
kom bij me, bijzondere…
adieu 2012
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
685 het jaar kende precies zijn plaats
het was bezig met wat bewegen moest
het vond het moeilijk om zichzelf aan te raken
toch liet het een spoor achter
van mooie en minder mooie dingen
in een wereld van ontmoetingen
waarin activiteiten samengebracht werden
in een beschaafd applaus
deze tijden weerspiegelen nu
in onze herinneringen.…
Transparante scherpte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
543 ik wist van glas
dat het doorzichtig was
fragiel en breekbaar
in al zijn componenten
heb je verwond
met transparante scherpte
die diepe sporen
in jouw kristal kerfde
er was geen schaduw
in doekjes voor het bloeden
voelde mijn onmacht
jou daarvoor te behoeden
dacht dat glans en glitter
zouden binden
maar de waarheid
liet zich niet…
met eigen ogen zien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 de solitaire
drijvende ijskoningin
glijdt verweesd
voorbij als een
traag stromende
haast slapende
rivier in haar
kielzog twee
kleine wezen
een uiteengevallen
afgebroken famile
laat oplosbare
sporen na
in het zwarte water
de mens kwam
met eigen ogen
zien hoe snel
het ijs smelt…
Bron
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
456 En zo springen we van
kamer naar kamer
We verliezen het spoor
de geur, het kloppen
van ruisend bloed in ons hart
de kleur
van waar we werkelijk waren
wie we werkelijk voelden
in wie we onze cellen klonken
de klank ook
het luisterend genieten
van hoe we ons overgaven
werden wie we waren…
LAIS CCXVI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 Er zijn de sporen in de rechterhand
van ’t rot dat iedereen bestiert als wet.
Het had zich in de handel recht gezet
omdat het in een leugen waarheid wou:
de onbestaande trouw van man en vrouw.
Het heeft zich bij haar woeden neergevlijd
en likt de wonde nu als vreugdes trouw:
het wil plezier in wat haar ook verblijdt.…
Haiku plus #1
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
838 De trein volgeladen
met in zichzelf gekeerde mensen
geen spoor blijft achter.
De tijd likt zijn wonden
op de vleugels van het getij
hopend op een wonder.…
Klimtouw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
749 Het mos woekert door
De sporen in een rotswand drijvend
Listig badend in zonlicht
De klimmer vertrappelt zijn vacht
De voet schiet weg
Het touw trekt strak
Als een pion van de zwaartekracht
Slingert hij boven een scherf
Spartelend in wind
Het touw verrafelt
De vezels knappen
Hij siddert in zijn dun pantser…
De lijster weer
gedicht
2.8 met 27 stemmen
14.121 Die was geen avond
het spoor bijster:
z'n soundtrack
tussen de huizen
liep feilloos synchroon
met het in deze
werkelijkheid on-
ontkoombaar effekt
van wolken, lucht en
dalende zon,
en terwijl ik me hield
alsof ik voor dood lag,
floot hij.…