2935 resultaten.
We gaan een boom planten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
562 Het is vandaag of morgen echt
een goede dag om een boom te planten,
iets met bloesem voor de bijen
een fruitboom appel of kersen.
Wat wens jij je dochter en of zoon toe
op een dag van eens en niet te vergeten
om ooit in de toekomst te eten.
Jij maakt immers deel uit van ons bestaan
met de golven van zee spoel ook jij steeds
aan en uit de…
Dagdromen over het blauwere
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Om werkelijke schoonheid te beschrijven
zou een bezoek aan het hemelsblauwe
wellicht echt enorm handig zijn.
Mij daar neervlijen, de plafonds bekijken,
in al die kamers even gaan liggen
jouw huidige voorland voorproeven.
Doodgewoon op mijn rug en alleen staren
met wellicht mijn favoriete blauwe nachthemd
aan en met mijn handen onder mijn…
Niettemin als bevredigend leven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
585 Bomen zijn bomen , straatstenen
klinkers of kinderkopjes, ze vormen
beloopbare wandelpaden en wegen.
Tijd gaat je niet elke dag verwarmen
of in de koude kleren zitten is het niet,
't komt betrekkelijk zo het is meer voor.
Een enkele dag is ik wil nu geen bezoek.
Ik wil niks weten van kwalen laat staan
de bestormende dood en doodse stilte…
We schoven in rangorde op
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Vanmorgen sloop kilte, tocht in mijn hartkamers
bij het prille lantaarnlicht, voelde ik onverplicht
bij het langsgaan, ondanks het terugkeren
van toch ook de dagelijks vergulde ochtendzon
't missen van daar die dag de eens vertrouwde lach.
De recht opgerezen bomen op het zonnige gras
van het talud konden mij niet troosten op dat moment.
Alles…
Openheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
612 De hemel,
waarin wolken ontstaan.
Het vuur,
waarin stof tot as verbrandt.
Het water,
waarop wij als stofjes drijven.
Wie zijn wij? Wie ben jij? Wie ben ik?
Wij zijn het maagdelijk witte doek,
waarop onze levensfilms verschijnen.
Wij zijn de onbeschreven bladeren,
waarop onze levens worden vastgelegd.
Wij allen leven als eeuwig stromend…
Wie volgt ?
snelsonnet
3.0 met 3 stemmen
899 Wanneer ik een begrafenis meemaak,
Dan geeft dat een gevoel van onbehagen.
Wie volgt, zit ik me angstig af te vragen,
Wie van de mensen hier is straks de Sjaak?
Voor één keer pas ik voor het langste strootje,
Je wint dan wel, maar je legt ook het loodje.…
winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 hoe de winter zich etaleert
in het voorportaal waar alles
schreeuwt om warmte en schaatsen
als beitels worden gehanteerd om
het ijs van weerzien te kloven
vogels honen de rijp van takken
wijl hun beenderen als vloeibaar
leven zich voortbewegen met
vleugels door de tot ballast
geklonken zware luchten
niets is nog zeker, dagen schaduwen…
Een vooruitziende blik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 Buiten suist al een zachte bries, een die klinkt als genies,
licht gesnotter van vast een bemind hier opgroeiend kind.
Ik wandel langs water, de met rietpluimen gevulde kant,…
stierf met je de laatste pijn
netgedicht
3.5 met 29 stemmen
3.448 gebroken takken
stervend blad
de helling die
zijn hoek vergat
toen jij
de horizon
zag buitelen
houvast dat brak
zijn wortels
niet meer had
en meeging in
de schreeuw die
eindeloos weerkaatste
in de sneeuw
ik zag je ogen
toen de val
je brak
het weten dat
je niets meer had
die blik kan ik
maar niet vergeten
ik zag het weten…
Tot morgen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
706 Zo dom te zeggen wat ik zei,
toen jij daar al te sterven lag.
Zo dom, ik zei: “Tot morgen.”
Terwijl de dood al op je kussen lag
zei ik: “Tot morgen.”
je kneep nog in mijn hand,
als had je het begrepen.
Wat moet je wel hebben gedacht.
Waarom heb ik dat toen gezegd?
Ik kan het niet bevatten.…
Aan E...
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.007 Maar dat de freelste bloemen het eerst worden verstikt
als goede harten die door kommer ontwricht
door ziekte of stormen worden geveld
en voor ze sterven wie heeft hun nieuw leven besteld?…
Mijn tranen en Zijn glimlach
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.127 mijn tranen vallen over verdorde rozen
die nog op groen vertakte stengels staan
hun harten doods en uitgesproken
die het stervenstij moeten ondergaan
hoe droevig dat iedere roos moet sterven
als mooie seizoenen die ook weer vergaan
dat wat ons lief is, wij nu moeten derven
maar in de lente opnieuw in bloei gaan staan
zoals geheimenis hangt…
in de stilte tussen lijken
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
907 ik ben storm
jaag het water op
in woeste grijze golven
ze slaan kusten dood
maken het land erachter
troosteloos in watersnood
ik kap de trossen van
de ankers die al schrapen
doe de zeelui in afgrijzen
snel het schip verlaten
snijd de life-lines door, hun
sterven heeft geen enkel oor
ik ontketen kracht
de orkaan jaagt nu volledig…
ja, ik ben God
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.806 ik jaag ze na
de wolken in mijn hoofd
grijp hun koppen bij de staart
en vorm ze tot mijn hemel
ja, ik ben God
en schep mijn eigen luchten
vorm spookgedachten uit
een wereld vol met kluchten
ik pak je lach
als het even mag
het diepste wat je denkt, dat
wat je met je ogen schenkt
zo streel ik mijn omgeving
voel het intense van beleving…
Gaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
620 vriend
ik zie je gaan
niet kijkend
achterom
als een die weet
het is
gedaan
ge zijt mij zo dierbaar
waarachtig kunstenaar
meester van de achtergrond
gelaagd
geladen
getormenteerd
innig
lief
en kwetsbaar
je houdt me immer
in de ban
ik groet je teder
brave man…
Morfine
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
606 op de vleugels van Morpheus
zweven naar de overkant
van zeeën en van bergen
van dagen en van nachten
landen
in het ledikant
waar het lot
reeds ligt te wachten
om samen te vrijen
de kleine en de grote dood
herenigd
in
de fijne dood
la
mort
fine…
Exodus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 sterven
doe je
heel alleen
niemand nog
die naast je staat
als de poort
uiteindelijk opengaat
met het voetlicht in de ogen
aan de grote podiumrand
stil en donker is de zaal
het doek gaat dicht
je bent nu aan de overkant…
hoe zij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 haar komend sterven met
lovende woorden verwelkomt
met een inzicht dat slechts
diegene heeft bereikt die aandachtig
het leven heeft genomen
zoals het zich heeft voltrokken
aarde water vuur en lucht
de elementen van het leven, ik zie
dat de aarde plaats heeft gemaakt
voor water en dat het vuur weldra
zal verschijnen, ze weet het en we…
Ouder worden
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
513 Doen zij zich in hun noodlot schikken,
samen straks te sterven hand in hand.…
een broeierig jaar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
593 de Boeddha, de dood smaakt naar meer
vertelt elze, Heracles nodigde de stervenden
uit om tezamen hun laatste adem te binden
om zo langs het ineen geregen geheel
zich te zetelen aan de pier van de regenboog
zovelen die menen te weten hoe kommer
en kwel, het lijden van zich af te schudden
hebben het universele medicijn gemist
doch het sterven…
ALS HET LEVEN JE BEUL IS ?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
816 dokter eist je te doden
hij antwoordt ondraaglijk is dit niet
Nu mag jij nog niet onder de zoden
dat je lijdt interesseert geen een biet
Aan wie heb jij dat lijden verdiend
aan wie mag je nu de schuld geven
Niet de dood, want hij is de vriend
die jou gaat bevrijden uit dit 'leven'
Wie is die beul die jou zo kan haten
dat jij niet sterven…
De schaduw van de maan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 de schaduw van de maan
toont beweging op het gras
het schijnsel door de bomen
maakt licht wat donker was
de schaduw van de maan
speelt met mijn gedachten
graaft in de herinnering
wat we samen verwachtten
de schaduw van de maan
maakt lucide dromen wakker
ontmoeting was geen toeval
jij zocht in mij een makker
de schaduw van de maan…
Hun stervenspijnen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
428 onbestendige
tinten grijsden
met angst
ons bestaan
er waren geen
rustpunten in
de hectiek
van vluchten
met vrees en
schrik in weten
wat ons en ik
gaat overkomen
in het slechtste
samenraapsel van
onze dromen die
we ooit beleefden
het waren de
hoge uithalers
in de muziek die
opborrelden uit
aarde waar modder
drab en verrotting…
Zij rook stervend
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
811 in vleugjes wind
vond ik de boodschap
zij rook stervend
kleurde herfstend
in het gelend groen
blies torenhoog
de geuren van het
onbekende verkende
in nieuwsgierigheid de
plaats van ooit bestemmen
helaas de beul is er
en stropt de knopen
maar weet dat jij dit
keer het lot weer in een
nieuwe lente zal ontlopen…
Afscheid
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.632 Waarom sterven mensen jong,
wat is de bedoeling ervan?
Ik wilde dat ik toveren kon.
Kijk, eeuwig leven
dat hoeft nou ook weer niet,
maar mensen die jong sterven,
geeft nog steeds zoveel verdriet.
Hoeveel kan een mens verdragen,
ja, ik weet wel, kruis naar kracht,
maar ik mag dit toch wel vragen,
al is de dood nog zo zacht.…
Zie de mens
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
1.111 Mens liet Jouw vader Je worden;
mens
om te kunnen sterven.
Ter aflossing van ons aller erfschuld;
verworven door onbezonnenheid
van onze aartsouders.
Verblind als ze waren
door drang om weten;
niet voldoende hebbend aan 'zijn'
in het aanschijn van het paradijs.…
Ave Christus! praemortui te salutant*
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.138 Laat ons met U verrijzen,
Die sterven gaan!
------------------------------------------------------------
Ave Christus...: ave Christus, zij die sterven gaan groeten u; uitspraak van zwaardvechters ( volgens het boek Claudius ) maar daar dan wel: ave imperator...…
groot feest
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
2.526 wie heeft je nog nodig, geen hond
want die is ook al dood
60
zoveel uren te vullen met niks
bezigheidstherapie
vrienden zien sterven
aan vreselijke uitwassen
tumoren, drank en levensmoeheid
60
nu kan je eindelijk rusten
alles is oud en versleten
de zetels, de potten,
je gewrichten
jij…
- Weerschijn -
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.124 En toen ik ingrijpend faalde,
als ik mijn hand reddend uitstak
en voedende de schoot van stilte voelde,
terwijl ik in het leven geloofde
om je hier te houden,
en sterven nog niet aangebroken was ...…
Doodgewoon
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
662 in elkaar
over gaan - dan zien we in dat later
geen verlenging van het heden is,
we ‘n ander persoon worden in een
andere wereld en ‘t sterven minder
pijnlijk als verwacht, de dood aan
‘t eind van de reis doodgewoon is.…