2289 resultaten.
- Opslagruimte -
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
705 onbeperkt zijn houdbaarheid
efficiënt tegen de gevel van tralies geschoven
brengt samenvoegen dicht aan de fijne naden
en verruimt vooral de gelegenheid,
daar valt geen buitenmuur te betreuren
om de in de armen gesloten dagen
met nieuw verworven inzicht
tegen aan te houden,
het daagt van verre.. de opslagruimte,
hoe bekrompen ook.…
Gedicht
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.973 Zo ook gaat de geliefde
Mitri Karamasoff
dood
Ons op de schouders
valt nu laat en schuin de schaduw
des Iwan
Om het lijden dankbaar worden
en schijnbaar blijde
het scherpe vechten van spin en bij
verbeiden
Soms reeds is schoon mijn hand gesloten
alsof er geen verlangen
over mijn vingers
lag
Het is een verre weg
naar…
Tot einder van 't zicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
462 Ergens davert de trein
In rechte lijn naar het doel
Naar het eind van ’t zicht
Verdwijnend over verre horizon
Vast aan rails gebonden
Noch links noch rechts
Die ene voorbestemd weg
Van vastgesteld station
Zonder keerpunt op z’n reis
En ik reis mee
Gebonden aan trein en rails
Tot over ‘t einder van ’t zicht.…
Uit mijn leven
gedicht
4.7 met 3 stemmen
5.812 In verre droom verschijnt mij snachts
de Glorievolle Maagd,
die ik beloof ter bedevaart te gaan naar Lourdes.
Een datum heb ik niet genoemd,
zodat ik niet aan tijd gebonden ben.
Ik ren voor de Dood uit, ademloos.
(1970)…
Glimlach van het Avondland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Verhalen ontstaan
geplukt uit een verre ster
gedragen zetels.
Bloesem in wolken,
lotussen aan de hemel,
verdiepen de Melkweg.
Purperen druppels
traditionele horizon,
de aarde geurt op.
In meditatie
vertaalt in een oogopslag
innerlijke schoonheid.
Rode klaprozen
geanimeerde Geisha’s
rouge aan de bron.…
Joepie, een nieuwe lezer! (Papa was op mijn kamer)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
532 Papa's vrienden drinken graag
lachend nog een bier
om naar mij te kijken
wanneer ik het breng
maar vandaag vallen ze stil
je zult er maar mee zitten
zo'n moeilijke dochter
die gedichten post
over seks en de liefde
van haar vader en
een verre minnaar
Wat heeft hij ineens
voor aandacht voor mijn innerlijk?…
Corona
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
923 wat is
er m is
alles is
ongew is
er is
erg is
ergern is
het is
cris is
't is
kap ot
verb od
land op sl ot
het l ot
aan b od
verr ot
compl ot
z ot
piet sn ot
g od
en ik
ben ik
'n bl ik
ogenbl ik
denk ik
valstr ik
schr ik ik
koffied ik
kijk ik
ik…
waterscheiding
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
561 zie het als een teken aan de wand
niet onderhuids, maar open en bloot
soms mistig en vaag, in weke kleuren
vertakt, de armen wijd gespreid
zilver, zacht, wakend of slaapnevelend water
zie het niet als een proeve, het lukt geheid
speels en vloeiend, wat kan er gebeuren
tussen vroege jeugd en verre dood
neemt zomaar een pad mij bij de hand…
een schildering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
591 de lucht boven
de kleine haven
bezwangerd met
tranen en blauwe
slierten verlangen
en altijd daar beneden
de drentelende mensen
die naar verre witte
zeilen en hun
vuurtoren turen
altijd zijn er de
scharrelende mensen
nabij de grijze
hoekige blokken
van basalt
de ouden mijmeren op
verweerde groene banken
en altijd kleine…
verbondenheid (2)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
504 onder de dichte
brede kruin van
de bloeiende
mangoboom
zweeft het timbre
van vaders stem
in trage tijd
reist hij naar het
verleden van
verre voorouders
de oude wandelt
met de doden
met bedachtzame
woorden vangt hij
hun levens vroeger
is dichtbij de oude
mangoboom heeft
weet van de mensen
de verhalen en de
geesten…
Eeuwig Licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 schuif ze open de gordijnen
laat je heel subtiel beschijnen
en voel: je bent niet alleen
want daar staan de sterren
die jou al wenken van verre
daar is waar jouw ziel heen gaat
daar krijg je het inzicht
en wordt je ook verlicht
met en door het eeuwige licht
ooit … vroeg of laat…
Emotionele dromen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
490 Het mystieke liefdeslandschap
verstilt zich in zacht ruizen
van dromen achter de horizon
uitgestorven dieren komen tot leven
in emotionele visioenen over de toekomst
Verre landschappen in de verbeelding
laten een spannende wereld zien
je proeft teder zachte genegenheid
bij vreemden die op vrienden lijken
jong en oud, verleden en…
Eenzaam
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
573 niets anders om van te houden
dan de donkere regenwolken
de natte grijze luchtkastelen
die over zijn heimwee hangen
hij proeft voorzichtige genegenheid
bij vreemden die op vrienden lijken
hij voelt berekende afstandelijkheid
bij verre familie die ooit dichtbij was
en schrijvers, ze roepen hem toe
blijf jezelf in wat je bent
hoe je ook…
De meteorieten zwermen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
375 jij hebt weer
de stenengloed
speelt met
licht en stukjes
universum
ja daar waar
men zomers
de zon treft is
het een drukte
van belang
in het verre
heelal dat
veelkleurig
licht uit alle
frequenties
weerkaatst met
ook misschien
de geheime nog
niet ontcijferde
verborgen boodschap
ik houd van jou
je te zien in het…
Smachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
321 Zij staarde in de verre leegte,
Ontging nabij haar wachtte,
Zeer naar aandacht smachtte.
Tijd verstreek zonder zij ’t merkte,
Wijl ’t smachtend verlangen sterkte,
Zonder dat het haar aandacht kreeg.
Zo gingen al vele jaren voorbij,
Smachten langzaamaan vliedt,
Maar haar aandacht gaf zij niet.…
Wolkenbrief
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
164 Voor veel mensen is God
een soort van spiegel
die het stoffelijke en aardse
in geheel eigen stijl is ontstegen
die Goddelijke persoonlijkheid
is niet zo maar te breken
als een gevoelig hart
of overijverig brein
de eigen wil is niet
als een postzegel
op een ansichtkaart te plakken
dan beschadig je zijn ziel
die verre reizen maakte…
1001 gedachten-nacht...
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.090 heerlijk in de kussens gevleid
zeepbellen
voorspellen
betovering
sterren
van verre
vol schittering
golvende zee
deint met me mee
op bewondering
ik zucht
mijn lucht
met ontroering
uit mijn longen
ongedwongen
zonder remming
en ik weet
dat dit heet:
De Bestemming…
TOERISME
gedicht
3.5 met 35 stemmen
14.994 We zagen de spraakwatervallen van Speed,
hangende tuinen, verre sterrebeelden
die toch nabijer dan medereizigers waren.
In een bus vol naasten bezochten we
en werden bezocht door nachtmerries,
visioenen van heiligen en engelen
zongen ons doof en we ontwaakten
in hotel Harmonie.…
Lieve zeeheld,
netgedicht
1.7 met 11 stemmen
1.356 je zond me een stralende zomer
die werd zo - doordat ik dat las -
maar nu is het herfst, verre dromer
je liefs ligt verregend in de plas
dus mocht er wat warms overblijven
in dit drassige donkere tij
aarzel dan niet dat te schrijven
drijf je zin met de warmte naar mij
en vlot - door je zinnen gedreven -
zend ik, uit het meer voor…
leven volgt de vloedlijn
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.211 leven met d'overgang
is onrust
aan de vloedlijn
stormen woeden
eb is onbekend
van alle kanten
slaat ontketend golven
op je teder ongestel
steeds wilder aan
nooit uitgerust
reeds lang naar
verre doemeilanden
weggewenst
resteert d'uitwijzing
naar nieuwe oorden
zonder woorden
weg met d'herinnering
onweg gewoven
vrijheid moet…
Sterren zeggen ...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.025 als een firmament vol sterren
mij niet meer kan bekoren
of ik van verre
de stilte niet kan horen
dan sta ik stil en kijk omhoog
en zoek ik mijlenver
in de zwarte hemelboog
naar die ene ster
die mij kan vertellen
dat eenvoud 't raadsel vindt
maar niet kan voorspellen
hoe het leven zich windt
ach, als sterren konden spreken
zou 't…
Horizon
netgedicht
1.6 met 10 stemmen
1.771 op het uiterste puntje van het paalhoofd
zie ik stilaan wazig de schepen gaan
ze verdwijnen achter een verre horizon
op het uiterste puntje van het paalhoofd
langzaam maar zeker varen ze uit het zicht
evenals hun golfslag niet voorgoed verdwenen
alleen voor achterblijvers buiten het bereik
op het uiterste puntje van het paalhoofd
zie ik…
vluchteling
netgedicht
2.1 met 12 stemmen
1.588 zou ze het geweten hebben, maria
wat haar kind te wachten stond
dat hij geboren werd om te lijden
overal haat en onbegrip vond
zou ze hem even teder hebben bemind
gevoed , gekoesterd en beschut
had ze beseft welk kruis dit kind
nog dragen moest doorheen zijn leven
of was ze liever weggegaan
naar verre onbekende landen
waar niemand wist…
Sonnet voor een koele avond vol bevrijding
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
894 Koel kust de avond
en mijn ogen, open, sluit ik
vaag vervloeit
een zinderende dag
en over de blanke lissen
van mijn geloken ogen,
wipt de ijle vogel,
die onrust heet, naar ver
over de verre vijver
glijdt een lied en mijn
keel ontglijdt een langgerekte klacht
dan, zo langzaam, opent het donker
de maandoos, mijn ogen, mijn oren,
mijn…
Eenzaamheid
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.300 Wegslikkend mijn braaksel
Verkies ik het verder laven
Toegevend aan krankzinnigheid
Wenk ik de ober met vertroebelde blik
Gemist genot doet mij dorsten
Dorre eenzaamheid is de drang
Smacht ik naar vrouwen en borsten
Verdringt de illusie het maakt mij bang
En als ik eenzaam huiswaarts keer
Bespot door anderen in ongewis
Val ik op mijn bed verre…
zonnebloem je toch het licht
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
1.935 ik heb mijn verfresten
bij elkaar geschraapt
in cypressengroen
mes ik gemis maar
in de verre heuvels
zonnebloem je toch
het licht dat er ook is
het glooien
weidt zich uit in geel
warmte zindert traag
en langs een schaduwhaag
spelen vlinders
fladderend het spel
ik wil je wel
een klein penseel
is toch te veel om
alle kleuren te beschrijven…
gerechtigheid
netgedicht
4.9 met 31 stemmen
1.353 Nog onlangs sprak ik verre van een vriend
Die had naar veler idee de dood verdiend
Hij wilde dat beslist van mij niet weten
heeft toen met vaart mij het huis uit gesmeten
Ik heb hem dat beslist niet euvel geduid
Hij had gelijk de rekening moest nog uit
Na een merkwaardig ziekbed is hij dan nu dood
De kist is verzonken in kleurig glas in lood…
Herfstbloemen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.008 Chrysanten
dan maar roestbruin
of sappige vruchten
wil ik
met jouw zachte liefde
op mijn wangen
staat geschreven
door dit leven
boze woorden
verre oorden
door het noodlot
niet vergeten
Chrysanten
dan maar okergeel
zoveel geweten
of zoete dromen
wil ik
met jouw zachte liefde
op mijn tenen
staat geschreven
door dit leven
vergeten…
Greep op vastigheid
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
662 nog kranig
zit hij daar
de armen strak
over elkaar
de rug gerecht
zijn woord
is minder wet
de klanken warmer
het schalks lachen
tussen wijsheid en gebed
maar steeds vaker
kijkt hij weg
met verre blik
alsof hij tijdelijk
niet echt meer bij ons is
zijn handen
zoeken dan herinnering
in greep op vastigheid
wij helpen want wij
willen…
Regenden een grijs gordijn
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
562 het paard
keek drachtig
at omslachtig gras
weg rond de bloemen
de weg wilde
niet recht maar
slingerde rond
heuvels in de verte
verre wolken regenden
een grijs gordijn
bedekten droog en zonloos
ons toevallig samenzijn
we zijn op reis gestrand
dit samenspel van krachten
is groter dan wij ooit
als doel konden verwachten…