Alle inzendingen over wieg, stilte

10326 resultaten.

Sorteren op:

Verlaten landschap.

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
Even later meert hij af, de hond blaft luidkeels en het in stilte gehulde mistroostige landschap wordt oorverdovend verstoord. Daarna is er weer de serene stilte, de boer en zijn hond verdwijnen uit het zicht. En er is niets dat nog wordt gezien noch gehoord.…

Oorverdovend

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 441
Omdat stilte van nature oorverdovend is, kun je hier geluiden voelen. Kleuren kun je zuiver horen. Gedachten kun je in het water, rimpelloos gespiegeld zien. Hier, aan het rimpelende water, besef ik hoe ik vrijer leven kan. Zoals een speelse kat die jaagt. Of het spinnen van een oude kater.…

[ Sporen en sokken ]

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 327
Sporen en sokken, de schat ergens in het veld: stilaan verdwenen.…
Zywa25 mei 2025Lees meer >

De Troon van Stilte

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 559
De bril is koud, gelukkig zo, een warmte zou mij niet bekoor. Het is mijn troon, mijn stille plek, waar ik even rust mag zoeken. Hier hoor ik niets, behalve mij, geen stemmen, geen geluid, geen krijs. Alleen het water dat zachtjes stroomt, en mijn gedachten die vrij rondzoemen. De tegels koud, de deur op slot, hier ben ik even wie ik ben…

[ Is er nog wel plaats ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 317
Is er nog wel plaats voor wat weer te voorschijn komt -- nadat het kwijt was?…
Zywa21 mei 2025Lees meer >

Glaskamer

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 344
Ik deed de deur open. De gang was warm tegen mijn rug, alsof de wereld nog bestond. Binnen, een kamer die niets teruggeeft. Jij lag er al. Op het bed, metaal onder je lichaam, handen gevouwen zonder adres. Gedachten raken elkaar en vallen weg. Er speelde muziek. Te zacht om te horen, te luid om te negeren. Je nagels blauw…
Nathan27 maart 2026Lees meer >

Waar sterren dromen

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 322
Omarm de stille, zachte uren. Waarbij dromen je kunnen sturen. Naar een hemel waarin sterren stralen, En jouw gedachten zacht verdwalen.…

Diep in onze stilte zit liefde

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 659
Diep in onze stilte zit liefde. Liefde die wil spreken maar niet kan uitkomen. In onze liefde zit stilte. Stilte die verlegen is. Stilte dat vrede is. Stilte en liefde met maar een gedachte over jou, over mij, over ons. Stilte en liefde dat zijn wij.…

Verdronken vlinder

gedicht
3.8 met 163 stemmen aantal keer bekeken 31.436
Zo te sterven op het water met je vleugels van papier Zo maar drijven na 't vliegen in de wolken drijf je hier Met je kleuren die vervagen zonder zoeken, zonder vragen Eindelijk voor altijd rusten met de bloemen die je kuste Geuren die je hebt geweten Alles kan je nu vergeten Op het water wieg je heen en weer Zo te sterven op het water met…

Een vleugje sterren

netgedicht
4.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 910
zal ik je stem nog horen dag na dag in de lichte trilling van je fluisteren het dragen van mijn mond want nog nooit heb je mijn lippen gekust zoals de wind in het zachte spelen met vleugjes rozen zal je me nog warmen uur na uur in het teder wiegen van je voelen het strelen van mijn ogen want nog nooit heb ik jouw glimlach gekust…

Witte rozen

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.099
Verfrist door het wiegen in handenvol dons, brengt een luchtstroom mijn bezwaard hart tot ongekende hoogtes, waar het zwelt door een hemels gegons. Verrezen wordt mijn hart in de geboorte van de zacht waaiende zon. Verdriet verbleekt door de kleur van een roos, witgeschilderd door de horizon.…

Een beetje Boedhistisch

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 979
Debiet – krediet schommelt als een wieg: Een fout, misbruik en een kans. En op de weegschaal van Nemesis Zoekt onze ziel naar haar balance.…
Julia T.22 september 2005Lees meer >

het meisje met het zwarte hart

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.208
Zachtjes wieg ik mee Door haar ritme omgeven. Maar haar hart is als een olievlek, Besmeurt haar ziel met tranen En laat voor samen zijn geen plek. En al verblindt haar schoonheid mij Als het licht van duizend manen, Haar olie kom ik nooit voorbij.…
Ran Vink21 januari 2007Lees meer >

Lentefluister, ik noem haar liefde

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 692
met in haar ogen de glimlach van de lente stapt ze blootsvoets de nieuwe morgen tegemoet met rond haar bedauwde lippen een warme lieve groet de echo van haar fluister gedragen door de wind zucht als een zacht wiegen door kruintjes van de bomen langs tere net ontloken bloemkopjes met hun prille lentegeur ik noem haar liefde kun je…

Ontvallen

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.093
Een steen valt in het water langzaam dalend naar de schoot van de rivier wat eens zo'n sterke muur leek 'n onneembare vesting lijkt door de tijd brozer dan ooit gestreeld door kabbelend water veredelt sereen licht de luister bomen wiegen geruisloos in de wind ©Lady Love ~* Voor Gabriel die op 26-03'09 zijn vader verloor *~…
LadyLove31 maart 2009Lees meer >

EEN BOOM GEVELD

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 805
Een boom geveld gedachteloos de takken zijn geknakt liggend, langer dan rechtop terneergeslagen in dat besef gebroken bukkend, tel ik ring na ring jaar na jaar staren mij nu aan geboorte, oorlog, dood te lezen in zijn ziel gegrift zijn lief en leed gekerfd, een hart, een pijl een schok gaat door mij heen daar staat mijn wieg…

ZICHT EN TOCHT

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
Hoge appelbloesems wiegen losjes in wijde bolle kruinen waaronder kleine krentenbomen luchtig ademen uit hun stil vlammend wit de grote gaard vol zuchtjes is een kluwen flamingo's die op wil vliegen maar steeds laag boven de grond door zich heen blijft zweven blije verwondering geeft met opwekkende vragen en antwoord naar ieders zin.…
Han Messie25 februari 2015Lees meer >

ik haal

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
ik haal de kasten leeg en schouw naar binnen ik wieg met het ritme van zachte woorden en zing me terug in de tijd ik schakel tussen slapend verlangen en verbeeldende dwaalsporen ik breng mijn lofzang op het leven en de licht aangeslagen toets ik pluk blauw-warme watten en schuif de wolken weg ik loop hand in hand met onwetendheid…
J.Bakx19 december 2015Lees meer >

spiksplinters

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 478
zacht strijken vingers langs het ruwe hout dat oud nog mooier is, dan toen het leeft onder mijn schoen verbergt zich stof en grof verdeelt wat zand patronen, in mijn hand het geeft een aardig beeld van ooit waarin er werd geleefd en ik ook nooit iets vroeg maar alle kruizen droeg van wieg, tot aan vandaag de vraag is tot wanneer…
switi lobi5 februari 2017Lees meer >

knap lastig

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 476
voor een dwarsliggend mensenkind in de wieg gelegd om aan rust en roest te knagen is de krib al gauw te krap enfant terrible dat in beweging groeit als de verst afdwalende tak van een stam de dwarsdenker doet de wereld kantelen scheurt zich los van alles wat altijd al zo was een bevlogen rebel overstijgt de kasseien ontregeld…
J.Bakx22 oktober 2023Lees meer >

Laat elegantie leven

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 418
je bewegen laat subtiel elegantie leven in het licht dansante dat gras en planten doet wiegen op een warme zomerse wind in voorzichtig raken lijken vonkjes te ontwaken die overspringend hun energie ontladen om de aantrekkingskracht intenser te maken er zijn natuurlijk meer paren die scharen om jouw lach te onderscheppen…
wil melker15 februari 2023Lees meer >

rust uit

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.045
stilte filtert geluid uit rust rust vermaalt geluid tot stilte stilte heeft rust als bijgeluid geluid rust zacht in stilte stilte rust uit in rust…
wil melker17 oktober 2006Lees meer >

in jouw armen ...

hartenkreet
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.203
mag ik slapen in jouw armen mag ik wiegen als een kind mag ik even komen schuilen totdat ik hier mijn rust weer vind ik wil slapen in jouw armen ik zoek jouw warmte ik ben zo koud, hier kan ik me veilig voelen omdat ik weet dat je van me houdt laat me slapen in jouw armen laat me dromen iedere nacht laat me denken aan de dag…

Het stralende

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 482
ik pluk geen bloemen meer om weg te geven ook zij willen bloeien en leven ik neem je mee naar de plaats waar zij groeien zacht door alle seizoenen vloeien zij openen en wiegen op de wind die wij voelen kleuren in warme zon vertellen in vruchten hoe generaties vluchten voor noodweer en onvruchtbare grond zij overleven en willen…

sterrengewieg

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 634
rust zij kust haar kind dat vindt dat de dag goed is geweest zich gewillig in de armen begeeft van Morpheus en de zijnen onder het bed de schoenen van echt leder, iets anders verdragen zijn voeten niet en een lijfje zonder naam nu het van het kind werd ontdaan buiten is het al donker sterrenlicht zonder geflonker wakend over geen wieg…

Bespiegeling

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 746
En wieg in gulzend volle armen elk zacht toenemend licht. Verdrink in woorden die ten grondslag lagen aan wat op handen wil gedragen. Ga met je door zee. Omdat gevederd licht -mijn maan- niet gewogen mag kan ik vers en wee naar onbeschaduwd land naar jou bespiegeling verlangen.…
Ada Besselink23 februari 2007Lees meer >

overleven

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 710
zeemeermin en het water verdelen in vier fonteinen zodat de lucht bewegen kan in rivieren en bomen van hout de vlinders verbrand ik in het vuur, zonder zomer op te wekken en uit de kleine druppels regen buig ik licht, net zolang tot schaduwen vallen over oud geworden dromen ik zal slapen in haar armen en zacht de sprookjes wiegen…

Bloem in voorjaarsregen

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 541
zee spoelt de oudste dromen door het onderwaterwoud zwart groeit door het grijze heen ongepolijste sporen van erosie en verval hoe zacht deze hemel van schelpenkleuren het licht beeft van verlangen in de blauwe koelte bloemen vogels en vroege dromen een milde voorjaarsregen vult de verweerde letters van jouw naam verre tonen wiegen…
J.Bakx25 februari 2024Lees meer >

Eerste Liefde

gedicht
2.4 met 42 stemmen aantal keer bekeken 12.356
- voor Rogi Wieg - Mijn eerste liefde schrijft gedichten. Of zou deze liefde het schrijven van gedichten zijn? Hij weet hoe het moet. Het mag niet regenen van verdriet en liefde schrijf je niet onthoud ik goed. Maar ik bloed liefde en verwar het weer met mijn gemoed.…

Zwijgende vleugels

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 553
met wijde zwijgende vleugels beweeg ik mij in mijn slapende wieg sierlijk zwevend tussen de heldere zeilen van de zeeën op weg naar een geheime verte die alleen een dichter zich verbeelden kan de vele meeuwen krijsen boven de bevuilde sneeuw het is pas halverwege de middag en de schrale winterzon gaat nu reeds verdwijnen in een veel te…
Nadine29 december 2009Lees meer >