1819 resultaten.
regendruppel
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
821 Maar ik, ik zie toch
die ene druppel?
De regenboog als een teken
van een diep verbond.
De duif
heeft het begrepen.…
vangnet
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
563 Kind van de zon
iedereen opzij
hier kom je voorbij
diep is de gong
vang m'n woorden bewaker
als 'n sidderaal onder spanning
ze is 'n mythologische druppel water
De reis begint pas na de landing
Treurvogel zoen de nacht
blijf feiten veranderen
het ritme lacht
verlicht zalf kan je veranderen…
Lichtstralen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.132 Lichtstralen dalen neder
zoals het fladderen van een veer
Op de bladeren zacht en teder
langverwacht en hunkerend naar meer
Door de glinstering bewogen
deinen bomen door de wind
Verdwijnen druppels die bladeren drogen
als de tranen van een verdrietig kind
Lichtstralen o, zo zacht
zijn als het beste medicijn
Zo fijn en toch onverwacht…
Luchtkasteel (Femme fatale III, tevens slot)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
801 Laat je niet leiden
door slechts emotie
'k Tel na het rivierzwemmen, de
druppels op gebruinde huid
Na een uitmuntende barbecue
hout in de vuur-korf
Samen doen, samen
zijn, nu slechts woorden
Stort onze vriendschap niet in 't blauw
kleur de hemel gelijk zon
in mogelijk diep, dieper, diepst rood
Onmin is onzin…
rondrit
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
526 mijn fiets verroert zich
in stugge verbazing, koud is
de weg
druipende bomen werpen druppels
langs mijn pad; de wind speelt mee totdat
ik zeg dat het genoeg is
mijn fiets loopt warm
en aan mijn arm likt - schuchter nog -
de zon
hoeveel kon ik hebben geweten
toen ik – in een godvergeten tijd –
een barre tocht ten spijt
me wel van…
koud water
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
468 de wind komt van zee
brengt druppels mee, vermengd met zilt
gewild en ongehoord versmolten
met het duren van vandaag
er schuilt belofte in, een groet
een lichte glans voor mijn gemoed
een ongestelde vraag
vol weerloos beter weten
nooit ben ik vergeten hoe het bloedt
als elke dichtgesmeten deur zijn
uitspraak doet
en oordeel
zich…
Raadselden een lente lang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
450 zacht vallen
als druppels in mei
gedachten op hun plaats
zij raadselden een lente lang
de puzzel in mij
tot de regen kwam
droogte verwees
naar een lager plan en
eindelijk de bloesem deed komen
in dromen was jij al
voorbij het diepst van mijn ziel
de bloemenkoningin waar ik voor viel
de kleur van zon
op je fluweelzachte lach
is…
Redeloos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 Het regent
weer
druppels glijden stromend
langs de ruwheid
van mijn ruit
de wereld huilt
en kent
geen mededogen
-
stemmig
oordeelt
iedereen
wat voorheen
met woorden ging
is provocerend
meer een ding
van oorlog
en geweld
-
het regent
grijs
wolken striemen
ook mijn stemming
tot de diepte
van die oeverloze…
Sneeuwklokjes in de tuin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 De nachten nog kil
druppels in de dageraad
waar het kroost ontwaakt
onder een oranje bol
waar verlichting openbaart.
Tijd blijft relatief
met gedachte gebogen
geïllustreerd met
naar ieder unieke tuin
waar ik de middag naar staar.…
Zomerbui
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Druppels donderen aan
op de geluidsgolven.
Fanfaregeroffel meldt
hun komst met een zachte trom.
Genietend van de laatste zon.
Vertroebeld braakt de hemel verlossing,
opgelucht schieten regengeuren op:
de zomer wordt gereinigd.
Weer TROMGEROFFEL bij het vallen
van de guillotine, daar vloeit water.
Gedaan met de druk, hier is ‘t water.…
Daar waar regen verdwijnt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
446 Duizenden druppels storten ter aarde
in het donker van de nacht.
Geen moment dat het bedaarde.
Verloren van de zwaartekracht.
Nog steeds breekt het niet open
het zo donkere wolkendek.
Ik blijf maar verder lopen.
Erken elk van mijn gebrek.
Want gaan zal ik met overtuiging.
Daar waar regen reeds verdwijnt.…
Het kringloopse water
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
503 ik herkende
je stem in het
geluid dat het
donker druppelend
gesteente maakte
in de kou
vlood het water
sissend langs
eeuwenoude
beddingen en rotsen
het is geen
murmelen dat
de tantra’s als
leidraad kozen
uit de prehistorie
alleen hun scherpte
is verloren in de
zachtheid van het
kringloopse water
uit de laatste gletsjers…
De prelude
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
463 ik zag je
stappen staan
waar de waterige
dauw zijn druppels
liet gaan in de
pirouettes waarmee
jij de ochtend groette
nog was er
geen muziek tot
de eerste zonnestraal
noten kristalhelder
kleurden in de
prelude die de dag
voor ons in petto had
het was jouw lach
die vogels deed
ontwaken zodat zij
hun dialogen
konden maken en…
zie de mens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 de mens een samenspel
van atomen en moleculen
laveert in het onmetelijke universum
de mens een vernisje ratio
balanceert op dunne draden
van verbreken en verbinden
de mens een druppel bewustzijn in de oceaan
slingert heen en weer
tussen verheffen en verlagen
de mens het bange dier
dat net zo lang om lichtbundels blijft vliegen…
Berkel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
29 laat me zitten in je zwijgen
even maar, heus niet lang
mijn knieën vinden gras
daar ben ik thuis, vandaag
de Berkel met haar draaiingen
het bruine riet en statig zilver
ik volg je adem op de oever
de hoogte van het zand
de gaten van de oeverzwaluw
en de ijsvogel samen
het spinrag in de heg
een druppel op het mos
staat er…
Gewillige mutilatie van een tijdelijk dakloos brein
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
588 Mijn
nek krampte zich samen tot een hardleerse kraag, bedacht op de teisterende, plensende
druppel die de spreekwoordelijke druppel zou zijn. De ontluistering geschiedde; mijn nekvel spatte open
in een bulderend geroffel op mijn trommelvliezen.…
Herfsttranen
netgedicht
1.4 met 8 stemmen
447 Ik zie hoe één druppel op
de hoed van een paddenstoel blijft liggen.
Hij spiegelt de wereld - ondersteboven en stil - laat hemel en
aarde samenvallen in één adem, alsof hij begrijpt hoe breekbaar schoonheid is.
Wanneer hij breekt, vloeit iets
ouds naar binnen, zacht en onhoorbaar.…
een glimlach om mijn mond
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
4.539 wollig pakt de mist in
flarden mijn gedachten
ik laat ze drijven
zomaar zonder zicht
totdat ze bomen raken
condenserend aan
elkaar gaan haken
glanzend in het licht
mijn dromen hangen
druppels aan de bomen
in een zacht ontmoeten
met geluk op kousenvoeten
ik weet dat ze gaan vallen
ze spetteren dan stuk
maar het water op de grond…
niets kan jou nog raken
hartenkreet
2.7 met 16 stemmen
1.582 ben jij storm
die wervelende dreiging
waar wolken breken
in het gelaat van de zon
een druppel regen
koeler dan ijs
in het verstikkend gevoel
dat passie heet
dat ene zuchtje wind
het gefluister
van zoetgevooisde stemmen
waar echte liefde
de dreiging breekt
ben jij mijn alles
in beschermende armen
waar niks meer kan raken
als…
Was-dag
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.000 geen dag zonder leugens
gekleurd in de was
gestreken, gevouwen
in de plooien van je jas
woorden wisselen sokken
blauw, zwart of bruin
dan ben je wel, dan ben je niet
gestreept of geruit
handen worden gewassen
met doorschijnende zeep
met onschuld en lucht
onvergeeflijk dit keer
op je tong druppelen
tranen, tandpasta en schuim
en…
TENTAKELS
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.030 tentakels van het verleden
houden mij in een ijzeren greep
nu eens probeer ik mij voorzichtig
los te maken dan weer met bruut
geweld niets helpt geboeid zie ik
het heden van gedaante veranderen
langzaam maar zeker toekomst
annexerend grijnzend mijn verweer
gadeslaand het verleden dwingend
het hof makend mij degraderend
tot de bekende druppel…
Anoniem
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
2.936 Ik weet niet wie je bent
ik weet niet hoe je heet
jouw gezicht heeft geen naam
jouw stem heeft geen kleur
Een verwonderde blik
maar ik geef geen kik
er is geen deur
die voor mij opengaat
er ontsnapt mij een snik
Ook al kennen we elkaar
niet zo echt
ik weet wel dat je vecht
een druppel geluk
is alles wat je wilt
het geeft je kracht…
Eeuwig licht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.668 dag jouw ogen had en de nacht jouw stem
En de ochtend vervuld blijft van jouw glimlach
Dan breekt het maanlicht tot een zonnestraal
Dan schuilt het duister in de plooien van de dag
En dan ontstaat de lijn van het eeuwig licht
En sterren weerkaatsen in het hemels blauw
Nooit meer schuift het wolkendek dicht
Want jouw charme bevrucht elke druppel…
Had rode laarsjes aan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
710 toch zie ik
de zon
in de regenbui
die nadert
je plaatst
een regenboog
kaatst licht
in nieuwe kaders
breekt waar
druppels vallen
kleurt samenzijn in
het schuilen van ons allen
nog liep ik droog
maar je vervlakte
had rode laarsjes aan die
door regen dubbel lakten
de zon is weg
je regenboog verdwenen
de bui zet door ben blij…
Ik kijk in de lucht.
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
705 De volgende bui dient zich al aan,
druppels parelen al spoedig
langs plantenstengels
naar omlaag en verdwijnen
voor eeuwig in de bodem.
Ik denk dat we nog ver
van het voorjaar verwijderd zijn.
…
Zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
669 Mijn denken stroomt
als vloeistof
minder wild dan
eb en vloed;
druppels, vast als waterstof,
de einder tegemoet.
Golven vormen
het oppervlak
van klotsen en geschitter.
Onderdak voor het paradijs,
zachtgroen en diep,
zout-bitter.…
Ondersteboven
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
1.461 De lente komt en komt alweer,
nu spuiten de vulkanen
en witte wolken druppelen
hun lading op het land.…
Ja...
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
813 De nacht valt deze dag wat langer
in ver en kletsnat lamplicht
waarin het water stuift
vind geen beschutting
niets is waterdicht
een dak op palen laat de wind door
onaf en onverlicht
wil januari schrijven
terwijl mijn hand drijfnat papier beroert
en van mijn hoofd de druppels vallen
ja schrijf ik
dan stokt mijn pen
toch positief…
Wentelingen
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.111 Harsachtige geuren
Dringen in al mijn
Openstaande poriën
Waardoor mijn rust
Eindelijk wederkeert
Dan vervaagt
Alles tot een
Ondoordringbaar
Duister als een deken dat
Mij beschermt tegen
Het onbekende van
Een verloren wereld
Vallend of zwevend
Beweeg ik voort
Richting de eindige
Treden van de wenteltrap
En zie ik nog net
Een druppel…
Pijn
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.201 kapot gemaakt
vloeiende gedachten
snerpende angst
scheur in een wit blad
verwrongen
stroom van pijn
druppels verdriet
warm vocht
uit een koud hard
beschadigd
leven vol eenzaamheid
schreeuw zonder geluid
rode tranen
over je eigen huid
leeggestroomd
en langzaam
gaat alles wet
blijft er alleen nog stilte
en een litteken…