5661 resultaten.
Kristallen kroonluchter
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.599 Stilte breekt in
voetstappen door de lange gang
ijzingwekkend de koude wind
die om het vermoorde hart waait
Kristallen kroonluchter
in mijn ijspaleis
geen glans door teveel
aan schittering
Licht aan het einde
van de tunnel dooft uit
nog steeds niet klaar
voor een volgend leven…
alle tranen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.349 elke traan
weerkaatst haar glans
in het verdriet van vragen
waar ooit een antwoord lag
ze omhelzen de pijn
in jouw glimlach ontstaan
alles was leven
niets, zou vergaan
tot het zuchten gehoord
jouw toekomst vertaalt
de dag na morgen
niet meer haalt…
Vakkennis
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
833 Hij pikte op een jatconcours voor tonnen
en heeft met glans de meeneemprijs gewonnen.…
Transparant
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.602 Met huid die toch al
door de jaren heen verbleekt
blijkt grenzeloos het uur doorstaan
waar je zo even nog van
opkeek in de spiegel
van een druppel glans.
Niet wit van ouderdom
doch schoonheid lacht
een halve maan en nacht
legt teder
nog een hele baan.…
Koorddanseres
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
640 balanceren op het randje
van vandaag
als een V van vuurvliegjes
langzaam danst
schaduwbeelden
bestrijken morgen
met hun zacht trillende glans
wordt gisteren voorzichtig
opgenomen in
een werveling van weerschijn
zij klopt op open deuren
waar de chamsien
haar letters licht…
koorddanseres
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.157 balanceren op het randje
van vandaag
waar een V van vuurvliegjes
langzaam danst
bestrijken schaduwbeelden
morgen
met hun zacht trillende
glans
weggestopt
in papieren
droomgezichten
sluit god de deur
en donker
bedekt de ramen
wat als
de wereld valt…
Examen
snelsonnet
3.5 met 14 stemmen
2.559 Wanneer u antwoord weet op dit soort vragen
Zult u met glans voor uw examen slagen.…
Stemming
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
1.028 gister
verborg stilte het vuur
in je diepte
vandaag
tonen je ogen glans
kijkgaatjes naar binnen
in de vrieskou guur
dampt je adem uit
de ontwakende vulkaan
je barst los
morgen
stoffig
met lava bedekt
zal ik dan
vurig smelten…
Vrede
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
1.937 Vrede sluiten
in je hart
onderhuidse strijd
tastbaar
aanwezig
bij maanlicht
vallen tranen
als dauwdruppels
in zee
zij vormen parels
in je hart
hun glans
houdt je warm
in de nacht
de wind fluistert
jouw naam
een fata
morgana…
diamanten droom
netgedicht
5.0 met 20 stemmen
882 ik droom dat ik een kiezelsteen ben
mooi vlakkig maar nog wat hoekig
het leven in scherpe kantjes
opruwend in glans van diamant
waar ochtendnevel zich ontdoet van duisternis
geluidloos zich wast in kristal van gaafheid
geraakt in de schoonheid van wandeling
voortgestuwd in het evenwicht van licht…
bloesem
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.063 Bijna onzichtbaar
zijn je takken
omringd met
witte bloesem
die als sneeuwballen
elegant dansen
in de wind
omfloerst door het
zachte zonnelicht
die een zilveren
glans verspreidt
zo wonderschoon
Mooie bloesem
jouw schoonheid
heeft m'n hart
verblijd…
verloren
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.135 Mijn gevoel
Onbekrast maar toch zo verloren
Glans is helder nieuw
Roest schraapt ‘t weg
Belangrijke dingen een risico geworden
Geen uitgang geen weg
Wachten wat ’t lot mij zal brengen
Volhouden tot we zijn uitgestreden
Afgesloten einde…
Onder handbereik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 de hemel
onder handbereik
met een eeuwigheid te gaan
het mocht niet zo zijn
het glas is gebroken
de glans lijkt vervlogen
maar aan de voet
doet nieuwe aarde het goed
weer zal alles groeien
wel andere kleuren bloeien
en het groen is wat rijper
spiegel me dit leven maar blijvend…
gedicht na kerstmis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 de glans allengs verloren
en de lichtjes uitgedaan
't kindeke weerom geboren
'signalen uit het aards bestaan'
ik weet niets is eeuwig houdbaar
wij zijn slechts schreeuwers in de wind
die ooit bescheiden zijn begonnen
zoals eens het pasgeboren kind…
Vraagje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 leef je nog leef je nog
dans je nog zweef je nog
leef je nog leef je nog
al spelend in de wind
leef je nog leef je nog
sjans je nog beef je nog
leef je nog leef je nog
als een onbevangen kind
leef je nog leef je nog
glans je nog geef je nog
leef je nog leef je nog
voel hoe liefde ons verbindt…
Tovenaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Mist en zon geeft een
prachtig symbool aan
het
mooie natuureffect die in
al haar glans aanwezig
is.…
Oma's biecht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
590 Van de dokter
mag ik geen wolkentoetje
dan leef ik minder lang
Vastberaden legde ze
haar grijsbenige hand
op de stapel bontgekleurde
wolkentoetjes in haar winkelwagen
Een opstandige glans
In haar bleekblauw
broze oogopslag
Mijn broer is ook al zo
zo goed als dood
Ze maakte
een missie
van haar ongehoorzaamheid…
Valavond
poëzie
3.0 met 25 stemmen
4.097 Nu is van Kalifornisch goud de tijd;
De sterrevende zon vergaart
Haar krachten voor een verre vaart,
De laatste van die dag ter aardewaart.
Daar heeft de zon een laatste maal
Haar stervensweeë gouden praal
Verzameld in een glazen tremportaal.…
Vroeg op
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
872 Als Ochtendgloren
Goud in de mond heeft
Wil hij
Die vrouw wel 'ns zien
Als ze dan gaat krieken
Gaat hij
Met haar en de Dageraad
Op zoek naar de Zingende Merel
En als er dan ook maar één haan
Gaat kraaien
Dan krijgt de dag
Een gouden randje…
Dan nog liever crisis
snelsonnet
3.0 met 1 stemmen
750 Om nu aan goud ontginnen te beginnen
Lijkt niet erg optioneel voor de Roemeen
Want waar gaat al met al de opbrengst heen?
En wat voor giffen krijgt men daarmee binnen?
Wanneer het dus ècht goud is wat er blinkt
Dan zal het wel het geld zijn dat er stinkt…
GELUK?
poëzie
4.0 met 1 stemmen
994 In gouden avond enden
niet alle gouden dagen.
't Valt zwaar, om zonder schenden
Geluk te dragen.
Geluk!.... Wie daarop roemen,
het allerbrooste en teerste!....
Ach, volle bloesembloemen
vallen het eerste.…
Gedichten
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
1.115 Gedichten zijn als van fluweel
Zo zacht, zo teder
Rank en luchtig
Van lange duur in de herinnering
Of soms zo eventjes maar aangetipt en vluchtig
Gedichten zijn als messen
Gemeen en scherp
Zo taai als leder
Bot en kluchtig
Snijden door het merg en door het been
Kwellen soms jaren lang geduchtig
Gedichten
Zijn slechts woorden opgeschreven…
(hel)
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
889 au
dat doet pijn aan mijn ogen
die onbeschaduwde bloemenzee
zo rond midderdag
bij heldere zomer
au
rood steekt door mijn netvlies
recht in mijn zenuwen
geel prikt in mijn oogkas
krast in mijn kegels en staafjes
mijn oog traant
oranje loopt over mijn wangen
au
blauw pijnigt mijn hersenen
met luchtig venijn
groen geeft even adem
hemelzijdank…
Brouwerij van stilte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
556 ik heb stilte gezien
zij kwamen mij
begroeten uit
hoeken waar zelden
geluid is geweest voor
een klein intiemfeest
zag een gerucht
naast een zucht
van verlichting
wat galm bij echo
fluisters met elkaar
acteren altijd raar
een heerlijke
ontmoeting die geen
opzien deed baren
samen genoten werd
onder het nuttigen van
luchtige…
de heide
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
662 op de heide, zo nabij
een schrale boom
kijk ik omhoog
en zie in schuivende witte lagen
van een zacht blauw decor
roepende vleugels
om aandacht vragen
ik zwaai gewillig
ze weten dat ik ze hoor
hier op nog onbegraasd gras
staat mijn wereld stil
dit is wat ik wil
toeven op een luchtig kompas
omringd door een zee
van ademend gewas
zo sprietig…
parelmeisje
netgedicht
1.8 met 9 stemmen
818 parelmoeren schaduwteint
met een ronde bel aan de lel
van haar fraaigevormde oor
zo even om dan eeuwig
in haar ogen te blikken
zonder naam, meisje in het raam
een kind tot vrouw, zij smacht
oliedik de verzuchting van
elke man die haar ontmoet
zijn hart beroerd door haar
in zo weinig klare taal
Vermeers penseel streek
neer op zijn canvas
luchtige…
Dwarreltaal
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
751 Als schepen in de wind
zo waait mijn blaadje voort
de woorden weggeblazen
in groene wij- land grond
de stromen stormen tergend
het laagland lachend uit,
maar op de schuinste helling
heeft grond zijn taal verbruid
De zwarte zwaluw schemert
die zware luchtig zin
maar kan de kans niet vinden
voorruit daar slaat het in.…
Typisch jij
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
765 hier, trek mijn vest aan
ik ben als onkruid
dat vergaat zomaar niet
typisch jij,
met je prachtige handen
waarin levensjaren liggen
die ik in streepjescode lees
ik kruip in je vest
voel me warm en geborgen
en jij vertelt van vroeger
zoals je steeds vaker doet
ik hou van jou, je golvend grijs
het ruitjesschrift in je gezicht
dat luchtige…
Pinksterbloemen
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
906 ik reed de weg van Zwolle naar het zuiden
en zag de pinksterbloemen staan
zo luchtig en zo vluchtig
met zo veel zijdezachte schoonheid
tussen de vlakke groene wei
als dat wat nog spontaan wil opengaan
en ik zag mezelf als kind
met blote benen in diezelfde wei
zo opgetogen, blij
dat ik ze toch weer wilde plukken
veel liever nog en meer…
Anoniem
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
597 ik heb baat bij jouw schaduwwoorden
die vlinderen anoniem om me heen
als wegwijzers van aard
tijdens de nacht
(laat mijn waterogen gaan,
op zintuigen van daar naar hier,
van ’t ogenblik)
tiktak, luchtig gevulde uren getuigen
door de nacht van adem
in mijn oren kleppert de klok
een slapeloze muze
mijn diepte gaat ver
jouw schaduw verzacht…