1774 resultaten.
17 mei, de zeventiende mei
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
606 in de Rotterdamse Laurenskerk
maar ook de geboortedag van Koningin Maxima
Hare Majesteit gaat haar 50ste levensjaar in
zij, mijn ouders zijn elk jaar die dag speciaal in mijn gedachten
zij, mijn Koningin viert het besloten in Koninklijke Corona stijl
hun families komen digitaal langs op scherm
ik ga traditioneel langs bij mijn ouders graf…
de dood werd ontbloot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
786 ik was even thuis
met de zon op mijn kruis
door handen en voeten genageld
ik voelde de dreiging
van naderd onweer riep
luid om mijn vader drie keer
de dood werd ontbloot
door mijn huid te doorboren
water en bloed gaven slechts sporen
zacht rolt de steen
van mijn graf door de kracht
die het opstaan mij gaf
zij zijn gebleven als…
Stiltelicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 kan duiden
alsof het allemaal voor niets is geweest
een ingewikkeld vragenspel, onwerkelijk
niets vermoedende onwetendheid
alles achterhaald door het kwaad
op zoek naar een werkelijkheid
omdat antwoorden nooit komen
– adem zuurstof, vitaliteit
die ik haalde uit het rouwproces
uit het verwerken van jouw dood
mystieke mist rond jouw graf…
Elegie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
517 soldaat
die sterven gaat
wacht
in de nacht
het inloopgraf ligt klaar
de modderlaarzen wegen zwaar
in niemandsland daar huist de dood
de aarde is er zwartgebrand
het kraterwater donkerbruin tot rood
geen struik geen boom
maar woekering van prikkeldraad
de horizon vlakbij
en heel ver weg de dageraad
soldaat ik groet uw graf…
L'adieu,
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
579 gewet,zal buiten
het willen tot voortbestaan,
in hardheid ingeboet, als ik
door die zandstorm raas, wast
mildheid, het been tot op het merg,
als ik de vertraagde aftocht afblaas,
in de laatste woestijn, dekt een
schroeiende wind mij toe, mijn
spoor (nog) niet aangepast, voor
dieper graven ben ik te moe,waar
het ook zal zijn, ieder graf…
Introvert
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
471 De wereld is van de libelle
in zonlicht van de verdwaalde stad
bij de vijver van de spiegelbomen
zoete geur van zomerse heimwee
in het regenwoud van het stadspark
bij het eenvoudige burgergraf
en jij die altijd in die jas zit
die je bij me bracht in de nacht
toen stilte ons kwam beminnen
introvert, onder het lachen van de maan.…
Harm Heisa (1873-1956)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Harm Jansen was geboren
als boerenzoon in Sellingerbeetse
als kluizenaar Harm Heisa
werd hij folklore.
Zijn broer kreeg de boerderij
daarover maakte Harm ruzie
zonder de illusie te erven
vertrok hij, ging zwerven.
Wantrouwig en alleen
met een deken om zich heen
liep en sliep hij overal
in een hooiberg of een stal
in het bos onder een…
OOGST
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
6.910 onuitgesproken woorden aan elkaar
en geef haar dit boeket
dat nog geurt naar het korenveld
waarin we vrijen met de zomer
de papaver houdt nog zijn rode blaadjes
en bewaart net voor de oogst
mijn jeugdliefde
mijn stille droom
mijn intiem verlangen
hier op het slagveld
uitgedorst, doodgeklopt
omgespit en begraven
ze legt de ruiker op het graf…
Juliana thuisgedragen
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
1.417 door de dood terug
naar koningin gekanteld
een slot op de kelder
van alles toch bevrijd
Elke trede naar beneden
is een opgaan
weg van het voltooid verleden
sober zijn de laatste schreden
geflankeerd door
dochters traan
Een volk draagt een passie thuis
zij draagt de dood zo vederlicht
neemt afscheid met het blij bericht
‘een graf…
Schildersverdriet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.160 hangt
Een wapenschild met een vlinder geschetst
Om blauwbloedig met vaandel en een loze kreet
Te tronen door een luwe dreef
Verder heb ik een aquarel af
Een inktvis die zonnebaders van het strand plukt
Tentakels die uitvloeien in zand
Al beken ik ruiterlijk
Dat niemand er om gaf
Wedden dat het ooit nog lukt
Een tentoonstelling rond mijn graf…
Er is sneeuw voorspeld
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
942 gebladerte
schraap zinnen van stugge takken
voor deze zich overgeven
aan het troosteloze gerucht
van gewillige, grijze wolken
vanuit de aarde
verkondigen ze het sterven
terwijl de nacht wordt meegesleept
in de herberg van mijn angsten
ik houd de adem in
en langzaam, met twee handen
krassen blauwe vingers
de winterstilte op mijn graf…
Aan mijn dood geboren kind
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.783 Voor mijn zonden ooit beleden
Ergens in een ver verleden
Heb jij kleintje nu geen graf
Waarbij ik je kan gedenken
Enkel nog in mijn gebeden.
Hij geeft vaak wrede geschenken
Dus nog steeds kniel ik niet neer
Maar vertwijfeld soms vraag ik me af
Of je wel een zieltje had?
Al was het maar klein en teer.…
Zijn testament
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
717 er was geen ziekbed
enkel de dood die hij nog had
hij wist het graf met de
narcisten die hij een spiegel gaf
zijn testament
verpakt in maanden zwijgen
maskeert zijn voortdurend
hijgen in de sobere melodie
waarin woorden
eindelijk hun diepte krijgen
op de laatste tonen van een
leven vol futuristische dromen
hij heeft gebroken met…
Engeltje achter de maan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.496 En al helemaal
met je zusje
- geen vogels -
naar het graf
van haar zoon,
een zondag
als andere.
Je draagt
haar bloemen en
zoals jullie daar lopen,
de tred die hij ook had
vergaat de tijd
in een moment
dat herleeft
als een mantra
De oude moeder
met de man die niet meer is
en het kind dat daar ligt
als een steen.…
Zonder blad
netgedicht
5.0 met 27 stemmen
461 het strak
buiten beton
zag grijswitte tinten
wind striemde
iele bomen
zonder blad
in de beweging
van het graf de
seizoenen voorbij
jij had je al
gehuld in de nog
volle herfstkleur
rijpte in een
eerst zoetig
fermenteren
jij blikte mijn
entree ik ging als
een kind blij mee
mocht ik dan
toch het eerste
stapje proberen…
Pasen in zicht!
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
716 Dood en zonde
liet Hij achter in Zijn graf.
Zo kon de boom des doods
weer vruchten dragen
omdat Hij vergaf.
Verrezen uit de dood
ging Hij de Zijnen voor op reis
door de verlaten Hof
naar ‘t Hemels paradijs!…
Wie met de zon danst
netgedicht
4.9 met 43 stemmen
1.053 Wie met de zon danst
als een kind
in zomers die
als bladeren verwaaien
kan verdwalen
op de wind
tot aan het graf van
een winterse dood
zal ik de mantel van
herfstvlinders dragen
met vleugel-ogen
zonder vragen
mijn schaduw
vooruitwerpen
in de tijd
waar ik het licht
kan vangen dat
paden plaveid
om rozen te kweken
want geuren worden…
Het ziekenhuis.
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
2.067 Hier tussen de witte lakens
liggen de zieken gevangen
in hun bed, hun graf
naar vrijheid te verlangen
Wetend dat vrij zijn
nooit meer kan
want in het huis vol pijn
en verdriet, kan men dat niet
en tot het einde
zien zij alleen nog maar
het wit van de dekens
en elkaar
de zusters met pillen
en hun woorden die
hun verlangen
willen…
verloren zielen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 licht weegt zwaar op mij
sluit mijn ogen
en ben gewichtloos
jouw graf doemt op
maar de pijn raakt mij niet
ik weet mij dichter…
lucht is pure liefde
waarop ik leef en zweef
alle energie die je liet
weet mij te doordringen
maar jouw pijn raakt mij niet
er is geen zeer meer
vervlogen angels share
achtervolgend leven valt
niets raakt ons…
Onverhoeds
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
766 gravend naar pijnen uit een ver verleden
struikel ik onvoorzien over mijn eigen graf
dat me even stil doet staan, stamp 't
nogmaals aan daar deze gevoelens
zorgvuldig leken weggeborgen
en nu veel te dichtbij willen komen
grijpt het mij onverhoeds naar de keel
waardoor mijn schreeuw wordt gesmoord
evenals al die anderen die schreeuwen…
Sterven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.140 Ik zie de gezichten nog voor me
hoe ze huilden bij je graf
voor hen was alles af
zij droogden hun tranen en keerden huiswaarts
maar ik bleef met mijn gedachten
zou er iets zijn wat mijn pijn zou verzachten
jij was de navelstreng die nooit was doorgesneden
jij was de toekomst gelijk met het verleden
uiteraard waren er die dag kraaien
om…
Heimwee
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
904 Er is je graf, een harde koude steen.
Waaronder jij verdween.
Dus vouw ik maar mijn handen,
en vraag... om hoop,
om hoop, aan Hem,
die allen leven geeft.…
Vivaldi I
gedicht
1.5 met 2 stemmen
1.327 O, een dochter te hebben als Elektra
die hem trouw blijft, voor hem danst
bij zijn graf gaat zitten, de onverschillige
wereld laat zien wat een zoon betekent.
Hij slaat de maat met zijn strijkstok
oefent de meisjes van zijn zangschool
schrijft gehaast een lofzang voor het huis
dat staat als hij verdwenen is.…
achterblijvers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 een klein dorp ging dood
het was een geleidelijk
sterven samen met de
achterblijvers
olijfbomen treuren in de
verweesde boomgaard
vóór het geblakerde huis
hangt een schommel scheef
aan gerafeld touw op
oeroude verlaten grond
het dorp zwijgt
dieper dan het graf
uit het bos klinkt het
gezang van een merel
zijn buurman valt…
A royal affair
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
694 Mocht ik ooit in Kopenhagen zijn,
Zal ik bloemen leggen op het graf
Van de man die zijn tijd te ver vooruit was en
Daarom moest sterven.…
Verzamelgraf
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
471 Die nog net niet
Achter de heg
Werd weggestopt
In de grond voor
Ongewijde rechtelozen,
Heeft hier in
Verkorte vorm
Zijn laatste plek gevonden -
Niet verwonderlijk, omdat zijn
Menselijkheid al tijdens
Het leven werd geschonden -
Hij heeft hier met zijn
Onaanzienlijke lotgenoten
Een groepsgraf gevonden
Waarin hij samen met…
Lars
netgedicht
3.6 met 147 stemmen
43.023 met mijn handen in de aarde
weet ik weer van stof en steenslag
huil ik vecht ik tegen woede
wortels breken onkruid wint
hoor maar hoe de kleine twijgen
klagen want het kind is dood
op zijn graf de speelgoedberen
en de vragen en zijn naam
lang geleden rook de aarde
soms naar voorjaar en naar morgen
droegen appelbomen bloesem…
Zo moe...
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.140 achter elke lach
bevuilde tranen
Ik heb er vele
met je gedeeld
maskers heb
ik gedragen
Ik heb hardop geweend
ben te moe
de dagen braken
glazen jaren
Foto's zijn genomen
ontwortelde beelden
mijn ogen gesloten
Machteloos verstild
mijn tranen zijn gebeiteld
mijn vleugels versteend
Ik deel mezelf met de dood
ik zoek mijn graf…
Afscheid
hartenkreet
4.1 met 54 stemmen
4.160 op een rij
Om alles wat nog komen zal
Maar zonder jou erbij
Ik mis je, pap
Je bent op weg gegaan
Ik huil om je
Om engelen die naast je staan
Om alles wat er op je wacht
Door God aan jou beloofd
Volmaakt te leven na je dood
Als je het maar gelooft
Ik mis je, pap
Dank God voor wat jij gaf
En door mijn tranen zie ik
Verder dan je graf…
bloemen op het kerkhof
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
791 de wind lag stil in lauwe lucht
terwijl ik kuierde naar jouw
gesloten graf
ik rook de geur van rozen nog
die ik had neergelegd
in 't dunne twijgenhout
een bloeipartij
waarvan ik dacht
de vlinders vliegen lang genoeg
wie zou me storen daar
waar de verwarmde bloem
zo roerloos lag op jouw gezicht
de schemering bedroog
de avond viel…