9250 resultaten.
landje apart
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
564 Vormt een majestueuze toef met slagroom
Boven de scherpgetekende contouren van zonverlicht Cadzand
Geflankeerd door de draaiende wieken van de molen
Een zichzelfverdiepend perspectief tussen de coulissen van herfstgroene bomen
Prachtig schilderachtig ontzagwekkende vergezichten
Steeds veranderend, nooit hetzelfde, altijd verrassend
Licht, rust…
Een zilveren lint
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 Als zilveren lint tussen bomen,
Ruisend, als zingt het een lied.
Door dalen tussen heuvels stromen,
Waar menig dier van zijn frisheid geniet.
Stromend langs eeuwen oude bomen.
Een waar festijn voor ’t oog,
Waar hij klaterend komt vallen,
Vormt in het zonlicht een regenboog
Tussen ’t groen stroomt hij weer verder,
Een verkwikking voor hert…
Onzichtbare buren
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
731 Nu de lage mist de sprekende
morgen verlaat en de klimop
als een bejaarde man zijn
laatste haren kamt
glinsteren de knoppen van de
gesnoeide perenboom
als koeienogen in een slagerij
de buren zijn onzichtbaar
er druipt slechts wat condens
aan hun badkamerraam, misschien
hebben ze mij vanmorgen
al in mijn blootje zien staan…
Dichter
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
670 Soms denk ik, ik hou op met dichten
om mij meer op direkte alledaagsheid te richten.
Dan zit ik op de bank voor mij uit te staren
en ik denk, wat moet ik dan met de rest van mijn levensjaren.
Dan weet ik het weer. Ik ben dichter
en dat maakt mijn gemoedsrust een stuk lichter.…
Magisch bos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
542 Niets bijzonders toch
na het eten
een boswandeling
halfuurtje opgelegde
therapeutische
bewegende handeling
maar terwijl het zonlicht
tussen boomkruinen stroomt
lijk ik alles te vergeten
levendiger zijn de kleuren
bomen en struiken
zijn bloeiend aanwezig
geluiden en geuren
maken mij even los
dit is zo mooi en fijn
ik heb het nooit…
Nu mag zij eeuwig rusten
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
2.361 Rust zacht lieve Klaske.
Ze stierf precies zes weken na haar man.…
licht aan de horizon
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.403 het en soms niet
Het is nooit te zien,
Want het is voelen
Net als mijn rust
Het moet je raken
Diep in het hoofd,
Maar ook in je lichaam
Het licht moet je voelen
En naast je laten lopen
Als een zonnestraal die op je schijnt,
Want de rust moet je verdienen
Met leven zoals je wilt,
Want rust heeft geen tijd
Het licht is mooi
Zo…
Dit eiland
poëzie
3.6 met 13 stemmen
3.936 Oovral op aarde heerst orde,
Men late mijn eiland met rust;
't Blijft woest, zal niet anders worden
Zolang ik kampeer op zijn kust.…
Stilte graag!
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
770 Laten wij vaker de rust begroeten
en de stilte naar waarde schatten.
Laten wij zacht, net als katten,
behoedzaam lopen op kousevoeten.
Laten wij onze woorden fluisteren
en de zalige stilte niet verstoren.
Niet vaak genoeg spitsen wij de oren
om gewoon naar stilte te luisteren.…
Dag Lenie
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.020 aardse kleedje afgelegd
zorgen die bergen op wierpen
bleken moeiteloos overwonnen
terwijl ze wakkerden en traanden
op het levenspad
het antwoord
was immer "liefde"
het was vallen en opstaan
jouw scheepje deinde op de golven
naast jou je stuurman
die nu met lege handen
ook weer naast je gaat
jouw dragend
op zijn sterke schouders
rust…
avondrood
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
878 als het avondrood
door de bomen schijnt
en de zon op de dag
heeft geschenen
is het heerlijk vertoeven
aan de waterkant
de stilte en de rust
doen goed
de drukte van de dag
is verdwenen…
Liefdesleven
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
855 Woesteling kom tot bedaren
in onze branding van de zee
breek de golven van gevaren
gewaarschuwd tellen wij voor twee
onderduikend in de stromen
van onze wilde waterval
voor geen meter in te tomen
zijn wij het beste paard van stal
laat ons voortaan reddend zwemmen
in alle poelen van verderf
liefdesleven zonder klemmen
jij bent de rust…
OPLOSSING
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
627 En eeuwige rust
genieten temidden van
alle ellende.
Jouw god aanbidden
in plaats van vreemde goden,
jouw diepste wezen.…
'n Ogenblik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
545 Torenklok slaat
een keer, bijna gelaten
het groen zingt
in vele toonladders
als een elektrische
zaagmachine
de stilte ruw verstoort
totdat deze het zwijgen
er toe doet
een kraai van zich
laat horen, glimlacht
een meisje
in het voorbijgaan
waar zij voor even de
sterren kust op de schommel…
Heemroos,
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
982 Een lichte welving in het aards gazon,
schildert teksten in het heem die ik
in elk seizoen beween, pluk het als een
heemboeket, waarin hij geleidelijk verdween
daar ruist zijn rust in een oneindig gedicht.
"Denkend aan een (h)echte vriendschap "
Foto: Roos.…
Beleven
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
867 Op zoek naar de stilte
Kan ook in de drukte zijn
Een moment dat je ervaart als rust
Een moment om daar te zijn en te beleven
Het nemen van wat je toekomt
Op je pad komt
En vast houden
Ook al is de rust verstoord
Een uitweg vinden
Het mooie vast houden
Onrust laten gaan
de stilte in een mens
Kan zoveel zijn
Veel woorden…
Een met het laken
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.065 zomers blauw met een groen tintje
bleekt het grijs naar wit zoals
het laken één is met je gezicht,
slechts je mond grijnst nog
in vormen die ik zo goed herken
het lijkt dood te zijn, maar
bewegingloosheid is geen grens
zelfs bloemen blijven mooi
in een storm…
HERINNERING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.038 In mijn jonge jaren
legde ik tijdens een treinreis
mijn hoofd te rusten
op de schoot van een Noors meisje
Ik denk nog eens aan haar
Ach
die kuise tedere dijen van toen
zullen wellicht reeds lang
een mij onbekende man
liefdevol omklemmen.…
Rustpunt
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
497 Om je heen
geluiden
van de wind
die fluistert
het ritselen
van bladeren
een vogel
die fluit
fladderen
van een vlinder
het zoemen
van een bij
een beekje
dat ruist
Allemaal geluiden die samen
uiteindelijk tot stilte leiden
terwijl het groene mos
uitnodigt tot rusten, slapen,
dromen en vergeten
wil je hier niet meer weg…
SPIJZIGING
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Stil en afgelegen het dorp
Oud en scheef de huizen
De wind is beiaardier
Bespeelt sneeuwklokjes
Vroege vogels trekken alle
Registers open
In het midden van de plas-
Een rubberbootje, een man
Hopend op een wonderbare
Visvangst
De mist is dun, het is ijskoud
Paarsblauw de krokus
Ik voel me verzadigd, houd
Eindelijk eens korven…
dragende muren
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
767 De last zonder slopende gedachte
De dragende muren die het dak laat rusten
De last is zwaar
De last lacht, ik rust…
Rustpunten
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
542 Ik ben even naar het rijk der doden gereisd
gelegen in het bloemperk tussen de zerken
om mijn denken, mijn geest, mijn hart en ziel
tot rust te laten komen,
luisterend naar het zachte geritsel
van het lover van de eikenbomen.…
Verlangen
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
1.829 De rust.…
Stilte.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
744 Stilte, wie kent dat nog?
Stilte, gewoon in jezelf.
Stilte, maar wél horen,
het tikken van de klok
of het vroege vogelgeluid.
Stilte, om te bezinnen,
na te denken over iets.
Stil te staan in gedachten
staren in het niets.
Stilte, ook al waait het
om je heen, krachtig,
soms met regen, donderslag:
BOEM!
Natuurgeluiden, luister,
luister,…
Houden van
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
979 Rust keert weer
in ons hart
in ons lijf
Na lange maanden
van proberen en zoeken
van leren en geven
van beseffen
dat niet alles zo is
als gehoopt
Veel nabijheid
voelen van elkaar
gelijkgestemd zijn
en vertrouwen vinden
Nog beter weten
dat niets normaal is
Dat niets zomaar gebeurt
Maar ook
dat we door willen
gaan samen
Dat houden van…
dagdroom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
624 Ik kwam tot rust en de wereld om mij heen begon weer in beweging te komen en de geluiden werden luider.
Daar was de bus. Ik stapte in en reed naar mijn bestemming.…
Tot de volgende storm
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
484 hopend op een reddingsboei
misschien wel een vlot
of de vloedlijn blijven volgen
tot het volgende obstakel
de volgende golf van pijn
maar hij kiest voor de optie
om niet meer te vluchten
hij is zo moe van het vluchten
net boven de vloedlijn
zit hij nu en denkt
hier moet het hoofd
boven water kunnen blijven
hier kan hij even rusten…
zwemmen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
623 laat me zwemmen in mijn taal
want daar ligt mijn deemoed
uitgerekt als een elastisch
verhaal zonder een iets
van dynamiek of een clausule
van iets wat altijd tot niets zal leiden
mijn taal, mijn eigengereide
persoonlijkheid heeft het
zich als een autodidact
eigen gemaakt en met
metselen en voegen
tot een stenen obelisk
gebalsemd om de…
publieke banken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 de banken in het park dragen
het lichte gewicht van een plaats
bezaaid met bladeren
bestemd voor gesprekken en stiltes
soms bezeerd door verwijten maar meestal
geeft de rug een schommelen aan
vertrouwd met tussenpozen van schaduw en
licht woorden tot de bomen gericht of bedekt
met een krant voor een slapende man
de banken bieden…
Zomeravond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
496 De zomeravond is stil,
We liggen schijnbaar in volledige rust.
De katten slapen in het gras,
Takken bewegen zacht in de wind.
We zwijgen na alle gesprekken,
Laten de gedachten gaan.
De stoelen staan onbeweeglijk in de tuin,
Boven is de heldere lucht.
De beelden van de dag
Gaan over in de zomernacht.…