7678 resultaten.
Versmolten lijven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
594 Dansten en reisden de wereld rond
Onze laatste kus
Onze eerste keer
Onze laatste adem
Ons samenzijn
Nooit meer
Onze lijven versmolten jaren tot één
Onze erotiek haast verheven tot kunst
Onze laatste kus
Onze laatste adem
Onze laatste keer
Echt' liefde in
Een mum
Van tijd tot iets dat daarop lijkt verworden
Echt' liefde werd verdwaalde…
het klopje aan de deur
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.764 spoortje na
op de treden van ‘t portiek
op tafel geurt chocomelk
een roomboterstaaf
warmt het geheel
kaarslicht wakkert
de sfeer van winters genoegen aan
buiten dwarrelen sneeuwvlokken
ze vraagt zich af
zal Piet het niet koud hebben
daar op het dak
dan wordt er aan de deur geklopt
wie zal dat zijn
een vreemde zeker
die verdwaald…
Oergrond
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
595 Ik zag je daar staan en was het vergeten
aan de rand van de oergrond
de ijstijd bracht heuvels van hei
daar in het oergeweld geboren
vluchtte de horizon in haar schoot
de schotsen drongen diep het land binnen
sloegen voorgoed een eiland van stilte
ver van de bossen waar het verdwaalde
een stad zonder geboortegrond
lokte de stille aanbidding…
Vorig jaar voorjaar
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
604 Treurig dat deze knoppen hetzelfde lot
te wachten staat, denk ik nu,
als een gedicht dat zich uit de knop wringt
en kleurt en volwast tot in de een na laatste regel
waar ergens een parkeerplaats wacht
en gemeentewerken ongeduldig
met verdwaalde bladeren korte metten
en herfst maakt.…
Heelal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
691 Met veel gemak
bedrijft zij liefde
niet verkeerd
ongegeneerd
Kleedt zich naakt, als zij dit wil
heeft lak aan regels, dus echt níet voor haar
Verdwaald in mooie hoven
van haar tepels
Voel 'k mij vereerd
Haar drang alles te geven
dat het ware leven slechts van haar eist
de rode draad van donker
naar echt pikkenacht
Tijding ongepast…
Mijn tweelingziel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
824 Ben verdwaald in mijn dromen
Je laat mij je herkennen
Ik voelde de samensmelting
Onze ogen die spreken
Een diep intens gevoel
Een halve woord is al genoeg
Samen een gevoel mijn spiegelbeeld
Je was mijn engel mijn beschermengel
Mijn ware de ideale metroman was je stempel
De enige die al mijn emoties naar boven haalt
Was ik maar…
Grijs landschap
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.047 En hier en daar scheemren de lage daken,
Wier heerlijk rood fel en ondoofbaar praalt,
Als kleurge vlekken in het grauw verdwaald.
En zacht: het doet een mijmering ontwaken
Naar zoelte en jeugdig groen en broze fleur
En wuivend gras en tere bloesemgeur.…
bel haar eens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
563 roze bloemen uit jouw tuin
wil ze denken bij de
steen die zacht als was
gekronkeld onder
verdwaalde handen zal
smelten
pas dan zal ze huiswaarts
keren of roept het tot
haar: huis kom waar ik woon!…
Stoffige handelingen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
860 Ik vond mezelf terug in stoffige handelingen
met de halsband van liefde om mijn nek
onderging ik psychiatrische behandelingen
ik masturbeerde als een verdwaalde gek
op school was ik het slachtoffer van pesten
ik verweerde mezelf als een eenzame held
maar ik werkte me steeds weer in de nesten
ik vond geen liefde en ik had geen geld
er doemde…
Canadese dichteres
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
490 Je universitaire opleiding en docentschap
hadden niet de kracht om je hier te houden,
je wilde wijduit leven, alles was te krap
en je verdwaalde in bitter-sombere wouden.
Je eenzaamheid verteerde je levenskrachten,
je had geen puf meer voor een blij gebaar,
je vreesde vooral de poëzieloze nachten,
waarin je uiteindelijk bent gegaan.…
Al sussende
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Fluist'rend in talen die ik niet begrijp,
in stille verhalen
Vermoedend zoek ik mee
Samen verdwaald
zoeken zij God in de verte.
Evenals de mussen
zijn de kerken het sussen
van een eeuwige drang
In het buitenste te vinden
wat al die tijd in ons zat.
De mens en al wat zij kan zijn:
Ons lot…
als woestijnregen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
800 vroeg ik zeldzaam serviel
en kuste de zorgen uit je ogen
van kostbaar groen opaal,
jouw kinderen waren weer eens ziek,
je man van mos leek wel verdwaald
in werk en matinale dronkenschap.…
warm verdriet
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
423 van vele beminde mensen
die naar de eeuwigheid verhuisden
de koud en kille sluier van het gemis
verdunt het zoute verdriet met tranen
met de herinneringen aan de belofte
dat wij het leven graag vieren moeten
om het daarna nooit vergeten te kunnen
zodat zij ons in gedachten zullen blijven
als langzaam de zon de nevel zegeviert
verdwaald…
Gerafeld half garen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
425 gerafeld half garen
jij was als
extravert gericht
op mensen in hun
noden en wensen
juist in contact deelde
jij aandacht liepen
jullie samen het pad
toch was er ook
stilte die soms
indringend aandacht
vroeg die je niet weg
kon filosoferen hoe
je eigen hart het ook
tevergeefs probeerde
dan zat je toch met
in je handen het
verdwaald…
laat mij proberen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 laat mij proberen van een voorjaar te schrijven
dat langzaam ontwaakt en je wijst mij
de kleuren die de ochtend brengt
de geuren mengt van herboren tijd
laat mij proberen van een zomer te schrijven
die ons leidt ver voorbij
de bemodderde paden van het gevlei
waar verdwaalde nomaden van de nacht verblijven
laat mij proberen van een herfst…
Magnolia blues
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
502 Lege banken
stille stoelen
golven breken
tranen vallen
Blinde vissen
stille woorden
meisjesogen
vreemde vogels
Dans van regen
hoop op beter
zon gaat onder
verdwaald geluk
Zo weinig, zoveel
zo slecht verdeeld
kracht naar kruis
zo ver van huis
Bruine suiker
witte dood
doodse stilte
uitgestrooid
Inzicht, oud zicht
warmte,…
Het doolhof
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
477 ik hoorde
je lach langs
de lichtgroene
heggen fluisteren
op de vlagen
van wind en
soms zag ik
het zwart grijze
haar van een
schim verderop
daar zat ik
weggedoken
zwaar ademend
met kloppend hart
oren en ogen
wagenwijd open
om jou te traceren
in het doolhof
waarin wij echt
verdwaald waren
maar jij zweeg
ik keek naar
opvliegende…
Het duizend talenhuis
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
481 wat in
het klein
begonnen was
heeft nu een
gigantische impact
op alle gangbare
maatschappelijke
structuren
de mens is
ontheemd al dan
niet gedwongen
hij is door tal
van gigantische
volksverhuizingen
losgelaten uit zijn
steunende omgeving
verdwaald van roots
en familie ieder op
de zelfgekozen paden
op reis naar het
wonder van…
SCHILDWACHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 't Is verdwaalde gedachte bijeen rapen
als stilte en verveling hem doen gapen.
Wat mag daarbij helpen? Een sprookjesdouw!…
Reeds duizendmaal
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
933 Doorheen de schoonheid
van taal en een bedeesde stilte
ving ik het antwoord op,
doch jouw naam verdwaalde
toen onze blikken elkaar
geblinddoekt raakten
en ik weer wegdook in
blozende witte wolkjes
Diep in mijn hart en
in het midden van mijn hoofd
kwam jij met geen ander overeen,
gerstenat en waaiende woorden
vulden mijn dankbare hart…
De zebra
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.684 Een zebra ging eens naar de stad
om het leven te leren kennen
Maar het eerste wat hij leerde
was voor zijn leven rennen
Want hij dacht op een zebrapad
even een tukje te doen
Maar toen sprong het stoplicht
onverwachts op groen
Het dier verdwaalde in de straten
en wat wilde het geval
Hij stond plotseling oog in oog
met een junk die hem…
Heimwee (Maastricht)
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.397 kabbelende dalen
schilderachtig tot in de barsten van nieuwe kleuren
het bestaan dat doorleeft in Bourgondische geuren
achter leemte vertelt van niet doorgronde verhalen
die door de eeuwen heen dezelfde galmen kregen
zelfs karrensporen doorstonden hier de harde tijd
verzacht door gesproken woord dat licht verspreidt
op adem gekomen verdwaald…
Dapper
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.419 In vreemde bossen groen en schemerig
Valt stilte als de zon verdwijnt
Het gevecht is nog in volle gang
Dan sluit de dag het bosgeluid
En grijpt de duisternis haar kans
Tot niets meer is of schijnt
Dan wordt hij bang
Hij is verdwaald en helemaal alleen
Ontspringt hij nog de dans?…
Richting horizon
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
642 maar raken niet
ik wil vluchten in verloren klanken
Jouw sprankelende stem, ooit zo onbereikbaar
opent een nieuwe dag en neemt me mee
vanuit een gerafeld verlangen gevangen
laat jij mij leven door jouw warme lach
Donker is jouw huid, naakt en onbevreesd kijk jij
mij mooi, nog steeds kan ik jouw voetsporen niet gaan
Als ik mij in verdwaalde…
Laat maar, ik ga mijn eigen gang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 ze luistert
want het is nu
zoveel stiller
in Amsterdam
en ook Den Haag
zwijgt maar troost
de regen klettert neer
in pijpenstelen
er zijn er meer
die niet helemaal passen
onder hun paraplu
de rokers kleumen buiten
niemand bekommert zich
om mij
huilt een heel oude dame
een bos rozen en een fruitmand
getuigen van “anders”
een verdwaalde…
laat maar, ik ga mijn eigen gang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
620 ze luistert
want het is nu
zoveel stiller
in Amsterdam
en ook Den Haag
zwijgt maar troost
de regen klettert neer
in pijpenstelen
er zijn er meer
die niet helemaal passen
onder hun paraplu
de rokers kleumen buiten
niemand bekommert zich
om mij
huilt een heel oude dame
een bos rozen en een fruitmand
getuigen van “anders”
een verdwaalde…
Zomaar een dag
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
673 een vroege vogel op pad
anderen vliegen hoog in de lucht
stap voor stap
zweetdruppels parelen
waterhoentjes kissebissen in de sloot
een verdwaalde hommel
zoemt voorbij
ergens bloeit en lokt lavendel
in de tuin van mij
af en toe een voorbij razende auto
men heeft haast
ik niet
dit is genieten tussen hoge bomen
bij het tuinhekje zie ik…
VRIENDEN
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.700 is hij soms verdwaald?…
GLANZENDE VONDST
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
459 Ach, verdwaalde vlekken avondrood kleven
troostend, met nieuwe hoop, aan de bomen.
Verstooide, stervende gloed, een vluchtig woord
uit het oeroude, ontastbare Leven,
dat steeds éven tijdloze jeugd laat komen.…
Eenling
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.176 want 's nachts komt hij tot leven
proeft hij van de exotische wijnen
en schrijft hij sonnetten op moderne wijze
De meeste mensen ontwijken hem omdat hij zo anders is
zo extreem en recht voor zijn raap
dat beangstigt hen
de braven
correcten
deugdzamen
Niet dat hij zich echt eenzaam voelt, o God nee,
er zijn genoeg misdeelden en verdwaalden…