2620 resultaten.
Brij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Eén brij, onverteerbaar,
verleden, heden
draag ik mee
weggemoffeld onder lach en leden
voelbaar wel
een misselijk makend maagresidu
dat vraagt te vasten, purgeren,
rusten,
maar hoe hou ik van de lusten
van 't leven, de lasten(?)…
vijftien september
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
567 nu ineengevlochten leed
de bloei uit heel jouw leven heeft gehaald
betaalt de tijd zich terug
voor eeuwig jong ben jij,
jouw glimlach zweeft voor altijd in
mijn hart,
mijn hoofd
in al mijn dagen
helpt het me je te dragen, in
mijn
oude moederziel
alleen de lengte duurt maar voort
het hoort niet, dat jouw zachtheid
zo verviel en immer…
Pijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
579 Pijn kan een deel
van een mens zijn
gevoel als een steek
in het hart
ik kan er niet aan
ontwijken
toch weet ik zeker
hoewel door tranen
verward ik over
dit leed spreek
de schoonheid
en kussende
tederheid
van genezing
steeds zal blijken
zoals de wind
mijn gezicht streelt
wanneer ik als
een vogel
mijn vleugels…
Mijn laatste duik
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
922 heb de koralen
weer gezien nee
geen groot barrière rif
maar dichterbij
ze kleurden leven
maar al stromend
kwam ook voor hen het
dodende beschavingstij
zag restanten van
de oude steden schepen
die hun aards bestaan al
eeuwen onder water leden
moest omhoog zag zonlicht
breken in de kleuren van
de regenboog en wist dit
is mijn…
Vandaag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
583 herdenken wij
hoe mensen werden
ontmenselijkt
toen
van huid en haard
verdreven
toen
in kampen
opgesloten
toen
de wereld met
lede ogen toekeek
toen
nu worden mensen
nog altijd ontmenselijkt
vandaag
zijn miljoenen mensen
ontheemd
vandaag
worden ze opgevangen
in vluchtelingenkampen
vandaag
spelen zij die heersen
monopoly met…
Mijn schone zelf
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
619 De warmte werkt als balsem
voor mijn lijf en stramme leden.
Het leeglopen van mijn bad
is voor mij een dagelijks feest.
Al mijn ingebeelde zorgen
verdwijnen kolkend in riolen.
Al mijn zinloze problemen
geef ik met de stroming mee.
Al mijn nodeloos gepieker
stroomt als water naar de zee.
Wie blijven zijn mijn eenden.…
Mis je
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
860 Ik mis je
De pijn is hard
Ik mis je
Zoveel pijn in mijn hart
Ik roep je
Maar je antwoordt niet
Ik roep je
Ik vergeet je niet
Ik denk aan je
Er is zoveel verdriet
Ik denk aan je
Maar niemand die het ziet
Ik mis je
Wat is het wreed
Ik mis je
Zo verstrikt in leed
De tijd heelt alle wonden?…
voor de kogel floot
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
882 stook de vuren
loeiend heet
er branden engelen
in de rook waar ik
de namen niet van weet
ze spoken door mijn geest
het was richten
op gezichten om de
laatste blik te missen
voor de kogel floot
en insloeg met een
niet te missen dood
kan hun stemmen
niet vergeten
ze knagen aan geweten
stook de vuren gloeiend heet
menselijk leed…
Smultaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Mals leed
smelt als
stalmest.
Met wat leesmeel
talmt de adem,
welt het alsem,
weten tanden
'Maden strelen de eetlust'
mee te delen...
Destijds H. van der Meyden,
eeuwig jong-zakelijk,
koestert z'n maag:
'Smekkende vrouwtjes
zijn een sensatie.
Voorgekauwd succes
of een ex-relatie -
het plempt relaxed
in mijn Privaat.'…
De kleine glimlach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
367 en in de traagheid van dit uur
het weten dat het licht zal winnen;
de kleine glimlach naar de rozen,
het diep besef dat alles gloeit
en dat geen leed ons klein kan krijgen
en laat ons verder dan maar zwijgen.…
Een Dichter...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Het kind in de dichter, maar met
bangheid in zijn ogen ziet hij zwanen
in de vijver en is ongerust over de
bedreiging van de schoonheid in het
leven dat zo kil is, onverbiddelijk
en waarin men wordt gekastijd.
Hij voelt de pijn, het verdriet,
terwijl hij in de ogen van een kind
vreugde ziet en luistert naar een
merel en zijn lied.
Ogen…
Ballast (opgedragen aan ZKH Prins Claus + 1995)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
594 Lijdzaam sleep ik mijn Ballast voort
in de hoop dat ik niemand stoor en toch
hoop ik stilletjes dat iemand mij hoort...…
Onrust
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.383 Ik ben geen plant: ik wil geen rust
’k Ben jong – en van mijn tijd,
Brenge ieder uur mij leed en lust
En telkens nieuwe strijd!…
Geest
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
978 blinken, vertaald
Mijn mond plooit zich tot een lach
Verheven, gegeven, betaald
Mijn lichaam spreekt, gedreven
Door een leven van ontbering
Gekastijd maar nog niet gesneuveld
Weergekeerd naar zijn oorspronkelijke staat
Mijn handen verlangen een gevoel
Mijn ziel verlaat jullie wereld
Mijn hart verdeeld zich in duizend stukken
Lijf en leden…
Uitslag
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
2.230 de vertrouwde stem
aan de andere kant
van de lijn zegt: goéd
herhaalt het twee keer
ik slaak een zucht
de zware steen valt
dreunend naast mij
op de grond: goéd
de dreiging wijkt
het leven pakt zijn kans
geen Russische roulette
of herseningreep: goéd
het klamme zweet
verdwijnt spoorslags
mijn lijf en leden
zinderen jubelend: goéd…
Jagen en jachten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
197 ik snak naar ruimte en rust
en spreek over lijf en leden
ook voor in mijn hoofd een must;
ik heb te lang de stilte vermeden
.
natuurlijk is dat aan mijzelf te wijten
maar tevens stuurt het leven mede mijn weg
kan zijn dat het een kwestie is van slijten
het is maar net waar ik de nadruk op leg
.…
Trappen met woorden
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
1.797 Verdwalen in woorden
met het hoofd betreden, met lede
ogen naar uitgangen speuren, deuren
zijn er teveel en te vaak aanwezig.
Toch is het woordenloze gehijg
het enige wat ik hoor wanneer ik mij
de zoveelste verdieping op jaag
om ergens op een onbekende afdeling
te stranden, belanden met handen
in het haar want waar ben ik dan?…
Weelderig wit
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.303 Zwierezwaaien op een been
nog één pijp
wees me genadig zwaartekracht
laat me maar klagen over
steen en beenzaam ouder worden
blaas de moedeloosheid uit je oren
en lach de spiegel in scherven
wordt de oude mens geboren
wanneer het geheugen gaat zwerven
stram van leden maar nog vol geest
ik ben nog nooit zo jong geweest
grijs haar…
Anda
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.292 Vanavond was er op een feest
een vrouw die nu aan
drie kinderen en een man leed
maar die toen wij met elkaar
eens dansten vanuit een witte
blouse oneindig
lekker geurde en alle beloften
van zachtheid die zij
te bieden had, in haar dicht
genaderde haren en oren
met zich droeg.…
Wegwijzer
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.719 Ik zie met lede ogen hoe
de tijd jouw jeugd ontneemt,
je veel te snel vervreemdt
van onschuld in je blik.
Geen kind.
Geen vrouw.
Niet wetend welke wegen
in het grote labyrint
de juiste zijn.
Je vraagt me niets.
Ik zwijg
en bak jouw favoriete taart.…
twee rozen
netgedicht
3.8 met 39 stemmen
1.736 gisteren
geschreven
waren mijn handen
zacht en smal
nog meer in ‘t
zonlicht
liet ik een spoor achter
voor de nacht een twijfel
werd
en nog voor de sterren leden
aan slapeloosheid en
jij de dichter in
de duinen
was
je lijf en
ik daaronder
lazen bloemen
aanvaardden
eenzaamheid als
testament
misschien heeft
deze…
De wereld in onzijn
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
871 Zie op tv de wereld aan
mensen die daarginds creperen
aarde-schokkend tenten-kampend
hoe zij naast hun huis kamperen
regen-schuilend leed-verkrampend
wachtend op een nieuwe zon
zich aan sprankjes hoop vastklampend
waar een reddingsploeg begon
kon hun leven toch weer verder gaan
op zoek naar iets dat laat hanteren
of hun geliefden veilig…
65 jaar Westerbork
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
853 afwachtten,
muren van prikkeldraad niet zagen verdwijnen
eenzaam als de dood,
zelfs de andere kant van het draad was zonder licht
ze hebben getracht een eigen kamer in de wereld te zoeken
uitzicht op vrijheid , plafond en die binten
kregen ze nooit meer uit hun ogen gewreven
en ook vandaag gedenk ik
de uitgesneden regel, het onzegbare leed…
in de lommerte van een eik
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
505 gerieflijk vlij ik mij
tegen jouw brede bast
sterke doorleefde armen
beschermen mijn boven
diepe zelfverzekerde ankers
behoeden voor wegwaaien
hoe wij al vele jaren
elkaar bijpraten
lief en leed delen
ik werp mij neer op het gras
en smeek je teder te zijn
overwortel mij
maak me deel
bij jou ten grave liggen
wat durf ik meer?…
Je lippen, die ik heb gekust
gedicht
2.6 met 71 stemmen
25.950 Wie weet, hoe ver, in leed en pijn,
Wij zullen hebben rondgezworven,
Voordat wij weer tezamen zijn.
--------------------------------------------------------
Anoniem gepubliceerd in toen het illegale Het Parool,
10 september 1943.…
En een vader die het allemaal niet aan kon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 Geluk zit in vaste gewoontes
Zegt de klinisch psycholoog -
Rot in het vak die waakt over
Menselijke kwetsbaarheid -
Hoe anders is het voor Marja
Die vaak niet weet hoe ze
Met onverwachte schuivers in
Het menselijk leven om moet gaan -
Als kind al kwetsbaar geworden
Door een grillige moeder die
Aan een verstoorde stemming leed
En…
De golven van de zee
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
697 Al het lief en leed dat elkander bindt.
En al het onkenbare dat wat men niet
weet en ook niet vindt.
Dit alles is een gegeven in ons bestaan,
dus laat de golven van de zee maar gaan.…
Dodenherdenking.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
756 Stilte voor
alle mensen
en het leed
dat zij
hebben moeten dragen
en nog voelen
na zoveel jaar.
Vier mei
nooit voorbij
want hen
is eeuwig zwijgen
opgelegd.…
Bloemen
gedicht
3.4 met 18 stemmen
11.497 Bloemen, waarin wij bloeien zonder bodem,
zijn onze leden in elkaar gevouwen
en ons gelaat is niet meer te benoemen.
Wij worden koning in elkanders bloed.…
vijftig jaar een paar....
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
663 Elkaar gevonden
Lief en leed gedeeld
Woelige baren bevaren
Jong begonnen
Samen oud geworden
Respect ondervonden
Verdrietig geweest
Heit en mem geworden
Pake en beppe daarna
Maar vooral...
Lief gehad
Dankbaar blij en
Vijftig jaren voorbij...
Hartelijk gefeliciteerd met dit Heugelijk feit.
leafs Thea.…