1878 resultaten.
zacht pulseert de dood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
644 druppels kleuren
licht het regent
duizend rozen
harten scheuren
warmrood en zacht
pulseert de dood
handen breken
in verleden tijd
vrijen weer vandaag
kom ook morgen
want de uren
gaan zo traag
keer het leven om
neem een andere horizon
verlaat de dromen
ontwaak toch
uit de slaap en laat
de dag maar komen…
Voorzichtig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 zo’n eerste dag
op mijn terras
een voorzichtig zonnetje
aan het proefdraaien
net als ik
ik hoor gekreun gesteun
het ontwaken van natuur
alles heel voorzichtig
op zoek naar hoe het
ook alweer was
het is maar even van korte duur
en alles loopt weer
zoals gebruikelijk in de pas
alles zo teder zo voorzichtig
overdenk ik terwijl ik
loom…
Parelduiker
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
510 Oesters kunnen parels maken
Niemand, niemand die het ziet
En de ziel, de ziel geniet
Schreeuw het niet van hoge daken
Dit is heilig en mystiek
Dit betreft occulte zaken
Oesters kunnen parels maken
Niemand, niemand die het ziet
Tot aan het verbaasd ontwaken
Om wat binnen is geschied
Introvert, kosmopoliet
Laat de alchemie u raken
Niemand,…
en zacht pulseert de dood
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.316 druppels kleuren
licht, het regent
duizend rozen
harten scheuren
warmrood, en zacht
pulseert de dood
handen breken
in verleden tijd
vrijen weer vandaag
kom ook morgen
want de uren
gaan zo traag
keer het leven om
neem een andere horizon
verlaat de dromen
ontwaak toch
uit de slaap en laat
de dag maar komen.…
De koningin van de Stille Zuidzee
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
999 Badend in zachte ochtendmist
ontwaken geliefden, stevig omarmd
zeemeerminnen zingen een heimelijk lied
‘t zeegeluid kabbelt daar doorheen
de baai in vuurgouden gloed gestoken
toont haar schoonheid en verleiding daarmee,
het weerzien een onhoudbaar verlangen
naar.. door Tony Bennett en anderen
vaak bejubelde en bezongen..…
Die ene dag
hartenkreet
3.3 met 80 stemmen
23.442 Aanstonds wakker geschud
ligt stil op de loer
het etmaal vol verlangen
Een etmaal met een overvloed aan gedachten
stilstaand bij de waarden des levens
de blik verbaasd teruggeworpen
Soms vreugdevol soms lijdzaam
door het ochtenddauw ontwakend
breekt nu eindelijk die dag
Die dag vol herinneringen
en in het geheugen gegrift
verrukt ermee…
ogen die beroeren
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.254 magisch zijn de ogen
die je beroeren in dromen
het hart doorboren
smachten naar jouw ziel
die een lach ontplooien
elkeen laten hopen
die zorgeloze blik
een liefdesgebaar
lach in de ochtend
laat werelden ontwaken
breng mij in hogere sferen
omhels mijn hart
laat mij er in verdwalen
geheimen achterhalen
waarom die ogen van jou
mij…
zilvergrijs
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.072 als het zilvergrijs van parelende tranen
waarin zich de kleur van liefde bevind
je laat vergeten wat is geweest
en doet verlangen naar het zijn
zal de wereld in vreugde ontwaken
de dag je groeten met een lach
waar vlinder en bloem elkaar raken
in een dans om rozen heen
zo wil ik verglijden in dromen
een wereld niet enkel grijs
waar het…
durf ik nog dromen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
877 zal ik ooit nog durven dromen
nu jouw lach
mij werd ontnomen
wordt een dag
nog steeds herboren
als ik in jouw tranen
de nacht verlies
hoor ik een lied
in verdwenen stilte
waar de nachtegaal gezwegen
jouw stem niet meer hoort
vraag ik mijzelf
in hoeveel dagen
de stilte wordt doorbroken
wanneer ik ooit
weer mag ontwaken
in…
Mijn kind
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
3.784 Nieuwsgierig kijk je me aan
Ik moet lachen om je blik
Mijn geluid geeft jou argwaan
Maar je bent geen bangerik
Ik pak je op
Je drukt jouw lijfje tevreden tegen me aan
Helemaal ontspannen als een lappenpop
Blijven we heel intiem zo even staan
Ik zet je neer
Je kijkt me aan ontwakend uit je roes
Jij verzacht al mijn hartzeer
Ik hou van…
Dromen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.069 Juist als ik je wil omarmen,
het haar uit je gezicht wil doen
zodat we ons aan elkaar kunnen warmen,
ontwaak ik uit mijn droom.
Even was het weer als vroeger,
maar zo zal het nooit meer zijn.
Ook al lijk je soms zo dichtbij,
telkens weer ontglip je mij.…
met de dag weker
netgedicht
2.8 met 62 stemmen
16.722 knarsetand van speelse woede, dondert
en vrijt met zaterdag
ik ontwaak met een gedempte zon
van dubbel gebakken spiegelei.
m'n haren los door elastiek
rekken het voorbije rusten
Later onthoud ik je maar frees
de ruwheid van je kanten,
streel je jonge vacht…
Het is aan jou
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
592 er komt
natuurlijk heeft
de componist al
jouw lievelingskleur
omdat de geur van
zijn muziek bij jou past
hij heeft instrumenten
gekozen die zijn boeket
vervolmaken in schoonheid
door ultiem samenspel
van balans en klank
het is aan jou om
dit geluid te moduleren
tot muzikale woorden
die mensen raken en hun
emoties laten ontwaken…
Alzheimer
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
1.536 Tijdens het avondmaal verviel je soms
in een starend zwijgen
waaruit je plotseling ontwaken kon
om in vrolijk lachen uit te barsten.
Toen je op een middag zei
dat je dacht je verstand
verloren te hebben,
zeeg je huilend neer
in een fauteuil
met verwarring in je handen.…
drenkeling
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
1.276 het schuim op mijn lippen
is zee
het zout op mijn huid
zijn tranen
haar ogen
de oceanen
waarin
ik langzaam verdrink
het haar in beweging
is duin
de wind om mij heen
haar adem
de afstand
nog slechts één vadem
waarin
ik telkens verdwaal
haar lichaam in ruste
is strand
de hand uitgestrekt
een baken
die hartstocht
weer doet ontwaken…
Een betoverende melodie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 zoals wind
de tere bladeren
zacht kan raken
laat jij steeds
de knoppen ontwaken
naar een schitterende bloei
bestrijkt de snaar
met lichte tonen
om daarna met
speelse akkoorden
door te stromen tot
een betoverende melodie
zo heb jij
mijn hand genomen
me weer teruggebracht
uit vreemde dromen naar
een paradijselijke werkelijkheid…
Subtiele hofmakerij
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
648 plezier en vertier
van het uitgaansleven
geen losbandigheid
maar de ongelimiteerde
handigheid in flirt
en subtiele hofmakerij
zag in ogen
het ongeremde
jezelf verwennen
met drankjes en pil
de zoektocht naar
het nieuw onbekende
grenzen verleggen in
het je niets laten zeggen
helaas heeft deze vitaliteit
een nare bijkomstigheid
ontwakende…
Gezegende stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 zacht zong
jouw warme
adem de rust
van slaap in
gezegende stilte
tot de haren
van een blonde
lok jouw neus
kriebelde en
jij bewoog naar
meer comfort en
minder irritatie
op het speciale
moment van
wakker worden
lachte je toch
nog op de rand
van ontwaken
ging verder
slapen onder
onverstaanbaar
gemompel ik wist
werd even…
Op de fiets
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
641 De stad is versluierd
in een nevel van mist
waanzinnig getoeter
rijden door plassen
ademen longen uitlaatgassen
fietsen met een rinkelende bel
door een kermis in de hel
waar de ziel wordt gepeinigd
het hart verbleekt
vlucht ik naar de oase van rust
door het wiegelied van mozart
in slaap gesust
ontwaken in hemelse - sferen
met hándel…
het is de vraag
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
753 wat zou je zeggen, vroeg de tuinman
als dit jouw laatste zomer was
hij had het wild gewas al lang gesnoeid,
geruimd wat zicht ontnam
nu wilde ze nog oogsten
om door de ingeslapen herfst te gaan
om winterwarmte te doorleven
met lief en haardvuur, rijp op alle wegen
daarna als vogels weer de lente weten
het ontwaken van onschuldig leven…
Zichtbaar, hoorbaar
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
2.485 jouw lentestem
heeft zich genesteld
als een zichtbare
druppel levenswater
ontwakend als wijsheid
in de ziel van het eeuwig
dromende vlinderkind
reizend met de wiegenwind
op de ondoorgrondelijke
zo wonderlijke weg
in een verscheidenheid
aan vragen, schemervlagen
in de stilte hoor ik
je nog zingen
door tonen van liefde
die in…
Ik Wil
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
491 Je vroeg
Wat wil je
Ik
tegen jou
aan
Zacht
Rustig
Veilig
In ontspanning
In overgave
In open hart
In je armen
Jij
in mijn armen
In elkaars holletje
In zwijgen
In stilte
In slaap
In ontwaken
Met mijn onveilig voelen
Met mijn diepe verlangen
Me veilig voelen
bij jou
In mij
Ik open
nu al
Zo ver
Mijn angst
Zo dichtbij…
Beloftevol
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
538 In Morheus's armen
gedragen door droomland
spint ze garen
weeft nieuwe plannen
slaapdronken nog
bij het ontwaken
breekt de glimlach
van de zon
door in haar hart
zelfvertrouwen
recht haar rug en schouders
de uitdaging aannemend
stapt ze in het beloftevolle
van de nieuwe morgen
de wind streelt heel even
door een warrige bos krullen…
The morning after
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
930 als de zon de maan zachtjes opzij duwt
begin ik langzaam te ontwaken
jouw warme lichaam
maakt dat zoete flarden van de nacht
de toppen van mijn zintuigen licht raken
en tegen beter weten in
sprankt er even iets van hoop
is het vuur dit keer blijven branden?
ik ben wakker en weer terug op aarde
jouw koude rug
zegt alles…
Een engeltje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.861 neergedaald
zij kroop voorzichtig uit een ster
nog nooit zo lieflijk gestraald
de liefste die ik zag tot dusver
Zij komt mij melodieus bezoeken
met verhalen over lust en verlangen
zij doet liefde zodanig uit de doeken
dat je daar eeuwig in blijft hangen
Zij streelt zachtjes mijn gedachten
en fluistert brutaal in het kwadraat
over ontwaken…
donker en licht
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
867 naast jou wil ik oneindig leven
mijn liefde voor altijd aan jou geven
In jouw armen wil ik gaan slapen,
in jouw armen weer ontwaken.
mijn liefste, mijn liefde van mijn dromen,
in jouw armen ben ik thuisgekomen.…
Over de schreef
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.645 boven de schaduw van lijfeigenschap
in een rijkelijk gevulde fruitgaard
zoek ik de grens, stap voor stap,
die zich tijdloos aan mij openbaart
zo ongeveer tegen het ontwaken
van een andere ik, een weerklank
van de ochtend in nachtbraken,
ontdekken wij ons samen op de bank
je witheid van onbekrast honingkruid
je schutwater laat wilskracht…
Comateus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 Kunstmatig word ik
In coma gehouden
Nadat ik door het leven
Gewelddadig ben aangevallen
En ik overal op en in mijn
Lijf verwondingen heb die
Levensbedreigend kunnen blijken
-
Als ik na dagen, misschien maanden
Van sluimeren dreig te ontwaken
En het mij lukt één ooglid op te
Tillen en ik de oude wereld herken
Die ik van mijn…
treuzelend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
591 winterkleren hangen treuzelachtig voor ramen
als oude vrouwen ,met lege zakken
weerspiegelend in blinde tijden
wordt ze door de huiskamer omarmt
mouwen rijmen op muren als
koude littekens op het behang
maar nu zijn wij groene bladeren
waarin wij ontwaken in een verre lente
de kou houdt niet meer stand
in een schaars verheven licht
wordt…
Onder 't bladgoud
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
858 Zoals in het herfstgetij moet ik wachten
ligt onder ’t bladgoud nog hoop voor mij
en na een herfst en winter trachten
te ontwaken in een nieuw getij.…