1385 resultaten.
Échte Liefde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
627 Ik ben niet zwaar gespierd en ruigbehaard
Ik ben geen sjeik en leid geen luxe leven
Zoals dat in jouw boekjes wordt beschreven
Ik ben geen prins, ik heb ook geen wit paard
Toch weet ik jou nog altijd te bekoren
Wát zei je schat, ik kon je nét niet horen.
----
Liefdesromannetjes leiden tot psychologische…
Koppen gelooid en weerbarstig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 als de bazuinen schallen
knallen de kurken
komen de dolende ridders bijeen
voor het grote oktoberfeest
moe van het oogsten
willen zij net als vroeger verpozen
in de koele kelders van het kasteel
te midden van fusten die liggen te rusten
geen paarden en maliënkolders
maar op de tafels de glazen
en kleurrijke folders met de trots
en geneugten…
Gedicht-en-dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 tegenspraak ligt
op het leesgebeuren dat zich scharniert
in ruime zinnen, het publiek buigt
geërgerd en scharrelt door de zaal
op zoek naar begeerte bevolken ze de
flanken om schuchter de vlamboog
van de waarheid te ontduiken
gedegenheid is het antiek van zorg
en vertrouwen, nu stoffig en schraal
leest poëzie nog de tijd waar man en paard…
De man met de schaar
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.096 Zij heeft
meer weg van een paard. Er slapen doden
onder haar manen.
Hier woont de man met de schaar, hij
knipt de wereld in stukken en lijmt haar.
In zijn domein bevraagt hij zijn brein,
hier werkt hij de vreemdste registers
naar binnen, de krankzinnigste lijsten.…
"DREAMNIGHT AT THE POOL": AGO-zwembad Diemen, hartenkreet 2
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.043 "Dreamnight at the pool"
werd voor dochter en vader
"Dreamday met een smoel"
door de clowns en al die lieve mensen
"Do-day" met een verrassingsdoel:
Giulia ging zelfs even lopen
wat een geweldig aards gevoel
Giulia ging ook vrolijk liggen
op de paarden, cool, cool, cool
Giulia ging veel beter zwemmen
in haar wekelijkse zaterdag-pool…
Ik kan niet wachten!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
692 Sta in de rij bij de kassa,
al die vrouwen treuzelen
zijn zo onlogisch bezig,
ik sta te trappelen
als een ongedurig paard,
nee, haast heb ik niet,
maar wachten, is een crime,
heb je het zien staan
op mijn hoofd misschien?…
Harpenaren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
443 Mijn peinzen drijft
mij naar 't nachtelijk uur
ik voel hoe donker en wit
te voorschijn komen
in een wisselkoor van klanken
de wijnstok en de ranken
gehurkt in ootmoed
Zijn adem is levenskracht
och levensgeest, liefde mild en puur
witte zon in 't hart van de aarde
onder de wolken de wensen van mensen
Vurig klinkt het gestamp van paarden…
In 't groen
gedicht
4.7 met 3 stemmen
3.037 Die alle watertjes doorzwommen heeft
en paarde in de zee van Saragasso en hier
belandt en in dit zilte zoete Wase land
haar draai niet vindt en kronkelend de bocht uit gaat.
En die ter hoogte van de Waterstraat het Palingsgat
in duikt en zich gefnuikt voelt als het vel haar
levend van het lijf getrokken wordt.…
Vragen van Sint-Maarten bij zijn eigen beeltenissen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
540 Nog maar pas, hoog te paard,
een stoere, trotse soldaat.
En steeds opnieuw het gebaar
van barmhartigheid,
doorheen de tijd
in lijn en kleur en vorm bewaard.
Maar telkens ook de vragen.
Moet ik, zoals Christus, niet nederig afdalen
en naast de hulpelozen knielen op de aarde,
dezelfde bittere armoe dragen?…
Ik leer het nooit
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.619 Tussen zeven katten woon ik
om nog te zwijgen van paarden en honden.
Het gras rond mijn huis is te lang.
En wat zou dat.
In alle vroegte beklim ik de trein,
draaf door het land, praat met deze en gene,
haal veel te veel verhoop.
En wat zou dat.
Hee de week ben ik driftig op stap
en als ik thuis ben meestentijds afwezig.…
Bedauwde vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
614 wat het waard blijkt
er staan ook geen aantekeningen meer
in het dagboek dat ik maakte over vriendschap
verleden tijd is verdwenen in de sleet
iedere ochtend wanneer ik wakker word
aanschouw ik nieuwe dauwdruppels
het lijkt alsof er iemand moest wenen
het ochtendlicht belooft klatergoud
op zoek naar een prins met korte tenen
op een paard…
ogen spraken met een lach
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
903 samen in gedachten
zag het wachten in bewegen
ogen spraken met een lach
stilte bleef zo achterwege
eventjes de handen vast
in aandacht overwegen
een enkel woord of een gebaar
gaf richting aan hun leven
samengaan was sprakeloos
in weten wist geluid
een snel vergeten want
passie deelde dan de lakens uit
gevoelens paarden zich
tot…
killig stilleven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
550 er zijn momenten
dat de tijd zakt als
zompige aarde
en zachte handen krijgt
de terugkeer in jezelf
stokkend in het leven
van het beeld
kijken als naakt staal
barrevoets brekend
de klamme kille rompen
het rillend paard
huiverend trappelend
in de bedauwde weide
paardenbloem tooiend
de lippen eindig vlees
je vertraagt
tot een…
alles met jou
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 de rivieren volgen
uit koers raken
steil naar beneden
vliegen wou ik met jou
dwars over de grote
oceaan loodrecht naar
beneden storten kijken
naar zon en sterren
met jou vlak voor de
grond te raken weer
steil optrekken hoog
en laag vliegen wou ik
als gevleugelde paarden
de wereld verkennen
de zwaartekracht opheffen
de aarde…
Hibiscus Syriacus
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
606 Ceratostigma is een halfheester
Een soort centaur, half mens en half paard
Helderblauw gebloemd en in de herfst
Het blad roodkoper minstens tot half maart
De caryopteris kameleon
Komt voor in blauwtinten die variëren
En Vincent soms deed hyperventileren
De clandonensis is darkviolet
En de incana is violetblauw
Maar in praktijk zie je…
Samenhang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
145 Het leven trekt aan mij voorbij,
Het oude paard trekt de kar,
Wijl de voerman ment op d’bok,
Wolken trekken d‘hemel dicht,
De vrouw trekt d’gordijnen open,
Zet zo d’kamer in licht,
Schuift daarna het raam open,
Voor meer frisse lucht.…
Ooit zo'n gulle man gezien?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.818 De Pieterman komt ieder jaar
omdat dan Sinterklaas verjaart
Hij brengt cadeaus naar ieder kind
omdat hij die zo aardig vindt
Berijdt Sint een beschimmeld paard
gooit strooigoed in de openhaard
en nu Piet aan zijn witbaard hangt
als Sint naar Spanje terugverlangt...…
een edel dier
netgedicht
3.2 met 24 stemmen
2.290 ze droomde ooit een paard te mogen zijn
met weelderige wapperende haren
bereden door de dapperste huzaren
zelfs zweep en sporen kregen haar niet klein
zij was een fiere furie vol venijn
die slechts met echte hengsten wilde paren
de zonen van de kudden der Tartaren
haar hoofdstel was bedekt met hermelijn
gedwee is zij de koets weer ingestegen…
Kerst
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.742 Dit is een vers
Een heel vers vers
Een vers voor kerst
Een kerstvers
Kakelvers
Zo van de ochtend van vandaag
Dus splinternieuw
Van heden
Gelijk een paard voor 't eerst bestegen
Maar nog nooit bereden
Het is een ei
Vanmorgen gelegd
En nu dus uitgesproken
’t is gezegd
met reden en met wens
voor allen hier te samen
gemeend, oprecht…
ADEL
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.923 Het bloed in de aderen
drijft naar leemten en hiaten
achtergelaten in kerkers,
die het smachten verstomden
vlaggend weigerend tot overgave
fier, jong en zonder aangezicht
het paard dringt door tot de horizon
blikkerende zwaarden en tumult
begeleiding van gezellen in vol ornaat
vaandels gestreken ondergang
uitstervend in streven naar gelijkheid…
Voor eer en glorie
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
2.217 Ik overzag het slagveld met een enkele blik
Met naast me een toren en een paard van zwart hout
En zag hoe mijn mannen de vijand bestormden
En mijn dame zich roerde voor ons beider behoud.
Ze vocht strijdlustig om mijn eer te beschermen
Maar een helwitte loper doorkruiste haar pad.…
Daniel Billiet
gedicht
3.2 met 30 stemmen
15.201 een paarden zadel en een wijde mantel.
In het midden hoorden een wenteltrap
en een glanzende tepelhoorn.
Wat trokken de wentelende dronken
golven van mij mee naar zee?
Op het stands van een lege zee
walp ik in een reusachtig muiltje.
------------------------------------------------
Uit: ‘Moenie Worry Nie, gedichten 1997-1999’.…
Sprookjes bestaan wél.
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
3.293 De prins op het witte paard, ja, mét buikje,
snor en baard dié is er wel,
dus komen sprookjes soms wel uit?!…
Angst. Die brug te smal...
gedicht
3.8 met 31 stemmen
12.885 Met geen paard. En denken aan.
Nee, niet. Ik blijft.
Naar huis.
Nacht in bed. Zweet breekt uit.
Ik is bang.
Voor de dood, halfzware shag.
Ik wil niet roken.
Doet licht aan.
Herinner. De man aan de muur.
Mik de jager. Schiet.
Met duim en wijsvinger.
Zo. Je bent dood.
Jager, jagger, staat daar? Wat.
Kan niet lezen?
Ze willen ik.…
Kleintje ontdekt de wereld
netgedicht
4.1 met 41 stemmen
17.347 Je legt je koortsige vingertje
op de geribbelde bladzij
en leest
een olifant
een pluizige papegaai
een tijger met papieren strepen
Hoe je met je éénjarig vingertje
de koe laat loeien
het schaap laat mekkeren
het paard laat hinniken
De wereld laat zich omslaan
in paarsblauw glanspapier
Vandaag schep je de dieren
en de dingen
En…
Kerstziekte
gedicht
2.7 met 67 stemmen
37.035 Geen plaats voor paarden, engelen;
in geen herberg thuis. Ga liggen
onder zeven dekens, koorts ranselt
de gewrichten, laat hem, hij maakt
zich zwaar in haarwortels en oogkas.
Straf, teken? Na een troebele
nacht ligt water glad over radeloos
gras, een zuiver blinken tussen
wolk en vroegere weide.…
Mr.Bojangles wedergeboorte
netgedicht
4.1 met 48 stemmen
1.488 Na tweëendertig jaar
uit krakend ijs, Adolfine
Pakistaanse olie
en citroenzure watten
ben ik herrezen
met loodzware vleugels
om niet meer te vrezen
het witte paard
met de losse teugels
het leven schoon
als een baby
de wedstrijd te hervatten
Dankzij Willem J.…
De enige echte
netgedicht
2.6 met 62 stemmen
6.034 Je hebt wel door dat zo'n meneer
die uit een auto stapt, het paard
op stal laat, mijter, witte baard,
een gouden staf en wat nog meer
in zijn verkleedkoffer bewaart,
dat die omwille van de sfeer
de grote vriend van ieder kind
wil imiteren.…
de pessimist
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
565 ik zal je nooit zien
als je bent
wereld je bent een vreemde
die haast alles heeft
prijsgegeven
mooie draaiende bol
draaiende, draaiende
als nooit tevoren
en ik ben een grinnikend
paard enigszins gestoord,
verstoord geraakt
de lichtgevende bol
maakt me dol
maar ook het donker,
ik sta hier vreemd voor je
shag-rokend…
De Wilgenlaan
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
676 Getrokken
door haar geliefde paarden
reed hier de rouwkoets
met de lege baar.
Onze wegen scheidden
op weg naar ‘t einde
van haar lijden.
De wilgen zijn geknot
en uitgelopen,
voor haar gaat
ver van hier
een nieuwe
toekomst open
waarop ik hier
op aarde nog
mag blijven hopen,
verbonden door de wortels
van ons geloof in God.…