15171 resultaten.
De wolken dromen dromen...
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
640 De wolken dromen dromen
soms met muziek erbij,
de lente is gekomen
en die maakt velen blij.
Laat ons als kinderen zingen
en dansen met een lach,
ons met veel vreugd omringen
want straks wordt het weer ach.
Laat ons wat minder zeuren,
maar dankbaar zijn met spoed;
terwijl zo velen treuren
gaat ons het best wel goed.…
Ik droom mijn steelse dromen.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
558 Ik droom mijn eindeloze dromen,
overbrug zeeën en verre landen,
ondergraaf diepdonkere valleien
en hemel over steile bergkammen.
Nu wacht ik op hen, het wakker wordend leven,
dat slaapdronken, maar toch vroeg uit de veren,
mijn dagdromen doet vervagen met hun morgenkus,
mijn kinderen, mijn continue band, mijn terminus.…
Snuffie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
944 Alsof de dood niet zwaar valt
bouwt ze haar leger tegen de schemer,
daalt gehoorzaam door de pijn.
En zij ging rusten
in mijn handen, wachtend op de uitslag
van de witte naalden -
Maar god wat nietig, geen geronk meer
in het mechaniek, geen draadloze
met moeder.…
Een nieuw begin
hartenkreet
4.2 met 24 stemmen
1.569 Bij het schemer van de dingen
de aanblik veranderd
nog maar licht beschenen
door de kracht van het begin.
keek ik uit naar deze morgen
met zijn nieuwe dingen..
De lucht klaart opbarend blauw
onvervuld licht van verlangen
heilzaam ademend
een nieuw begin.…
En weer ontwaken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
512 En weer ontwaken
in het morgenlicht
dat gul gestrooid werd
over daken,
en weer de nieuwe dag begroeten
die als een vage schemer
nog zoveel verborgen houdt;
maar dankbaar om het onvermoede
en nooit herhaalde uur
dat nu begint
en tot in eeeuwigheid zal duren.…
Hemels dauw
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
437 als de schemer invalt
is er geen ontkomen aan
hoe hard je ook rent
word je met huid en haar opgeslokt
geel ochtendlicht kust
's morgens jouw ogen wakker
hemels dauw likt je schoon
voor een nieuwe speelse dag…
Geheim
hartenkreet
4.5 met 24 stemmen
1.819 Groot klein geheim
eng erotisch kwelling pijn
streling van zacht zijden handen
belanden in donker schemer
ochtendlicht
draaglast en kracht
-delicaat balans-
ontlaadt in daglicht als
dans van veder.…
Als het licht dooft
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
709 De avond was nog niet compleet
daar duister draalde bij het roze omzoomde
doodskleed van de dag
ik zag een zwaluw scherend afscheid nemen
en de maancontouren als ivoren schemer
plooien in het meer
daar bij de oever lag ik kalm
te wachten tot het donker daalde…
Een zijn brood, de ander z’n ..…
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
658 Getjilp terug, verdekt
in kantelen van struiken,
burcht van heggenmussen,
intussen het rood gespeld
als licht signaal op borst
en graf van menig roodborst,
het brood niet uit de hand
wil eten, verdwijnt het in
de schemer van de dood
en uit het zicht.…
Het meisje en de draak
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
584 Draken ,
in de schemering
ging ik temmen .
Handvol
tamme kastanjes
bracht ik voor je .
Onbekende scheppen
met de leegte van de nachten
beladen,
in jouw haven liet ik zinken.
Roze orchidee
met mijn handen
maakte ik
weer levend.…
Half duister
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
459 in de greep van de schemer
vertaal jij de beelden beduidend
anders dan ooit tevoren
angstvallig hou je vast
aan al datgene dat je lief is
om de schijn te vermijden
is niets wat het lijkt
duizend vlinders in de lucht
brandt de zon van binnenuit…
schedellicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 hier hoog
mijn ogen zien
achter de bolling
begint de lucht te trillen
schemer verliest
horizon beweegt
ik wil hoger
zien
maagdelijk licht
begroet mij
die eerste straal
mysterieus
ontploft in mijn schedel
daar schijn ik…
VROEGE AVOND
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
495 (tanka)
De stad in schemer
is vol vage gestalten,
haast onherkenbaar.
Daarboven blinkt verblindend
zonlicht, tot dalen bereid.…
WOUDLUST
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
393 Onder de bomen
bedekt verzonken schemer
een slingerend pad.
Bij zijn laatste bocht
noodt wijd licht tot snel voortgaan,
dan vragend stilstaan.…
Leven
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
559 De zon
zorgt voor licht
in mijn leven
Net als de sterren
Al schijnen ze maar even
Ik word zwijgzaam
Voel me eenzaam
Lijk me over te geven
Aan de schemering
Zomaar, uit het niets
Ik adem uit en in
En voel een intens verdriet
Omdat al zoveel verloren ging…
Onrust
poëzie
3.3 met 17 stemmen
3.003 Dichter die uw laatste vragen
Stellen zult wanneer gij sterft,
Antwoord zonder zelfbehagen
Welk een leed uw geest doorkerft
Dat gij nooit tevree kunt zwijgen -
Of ge uit iedre schemering
Bleke maan van angst ziet stijgen
Die uw mond tot klachten dwing'.…
Avond op het Forum Romanum
poëzie
4.0 met 1 stemmen
966 Laag hoolt het al in schemering van duister;
Nu gruwt de steen der monumenten-luister,
Nu rijst de ziel der oude steding bloot.
't Gekeldert' leeft, 't verbrokkeld puin gaat grimmen;
Miauwend gaan er om de wulpse schimmen,
Rumoerend nachtlijk door het Rome dood.
1885…
De groeiende economie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
618 de economie groeit
de akker dor en dorstig uitgebloeid
de tijd is koud
en ik wil het verwarmen met een lied
schrijven bij 't knapperend hout
van maagdelijke maanden, de regen van goud
de geur van bloemen en kruid
het vrijende paartje, de bruidegom en bruid
maar het licht, het licht
is schemerig als een gedicht
vurig de vlammen voor je…
valentijn zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 bent wil ik jouw zee zijn
die zacht jouw stranden strelend kust
wanneer mijn getijde jou innig omhelst
als jij de richting van jouw dromen kiest
als jij de belofte bent wil ik jouw tijd zijn
jouw metgezel in de reis van jouw leven
in de vindtocht van vrij en verfijnd geluk
die ons in elkaar de valentijn vinden laat…
Bestuiving
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
924 er ligt stilte in een enkel woord
leven
als de wind
door pollen
stuift
omringt
door lelies
zingt een trillende schemering
nieuwe bloesem
schrijft de maan
omgekeerd
je naam
hoop ik te zien
het hart
als liefde
door te gaan…
Tasten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
841 Waar daagt de horizon
voor ogen
die verloren
dwalen
in hun eigen zicht
vroeg ze me
zwijgend
en ik zei:
in de beelden
van voorbij
Wat zoeken handen
in het schemer
als er
enkel
leegte ligt
was haar vraag
voordat ze ging
en ik zei:
herinnering.…
dwalend
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
722 ik ben het weeskind
van mijn gedachten
roerloos in de schemering
met een energieke boodschap
beiden hebben mij verlaten,
zwalkend honen doorgaande straten
sturen mij de laan uit,
doodlopend bewandel ik de steeg
pleinvrees resteert,
ik kom niet meer buiten, bang
dat ik de weg kwijt zal zijn…
Blindelings geen vertrouwen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
606 Licht en schaduw
donker en schemer
Ze zit met
haar hoofd gebogen
Tranen stromen
maar wangen
blijven droog
Vervlogen hoop
blindelings
geen vertrouwen
De wanhoop
snoert de keel dicht
wringt handen
in een droge snik…
verwondering
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
923 verwondering , ik ving aan in je ogen
stralend door de iris van schemer
waarin je ogen open gingen
en dan te bedenken hoe wij nu leven
de taal in jou sprak met mij
het strooit woorden in mijn poëzie
als druppels water van liefde
als teken van leven…
Strikken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
580 de nacht kruipt traag
vanuit schemer op
verbonden worden gesloten
geluidloos laten ze
wolkenloze tranen links liggen
toch grijpt oostenwind zijn kans
om ze te strikken op hun vlucht
in een web vol leugens
dat latent gesponnen leek…
Schoonheid schijnt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 In de schemering
de avond valt met grijs
notelaar verzamelt schaduw
meer en meer om zich heen
Haar gezicht straalt licht
ik mag hierbij aanwezig zijn
om te zeggen dat zij mooi is
Zij antwoordt met nu het donker wordt
al het lelijks in ongezien verdwijnt
zij verblindend uit mijn ogen schijnt…
niets doen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 tussen diepgang en onzin
ligt geen bufferzone
alleen maar een poreuze
bibberige lijn vol scheurtjes
die openbreken en kloven
achterlaten
in de schemer de contouren
van roerloze koeien
in een verre wei
de stilte wint
aan gewicht
je hoeft er niets voor te doen…
Donker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 het duister is verwrongen
je geloofde mij niet
toen ik struikelde
over zoveel schemer
de rand van de wind
sneed flarden dag
takken zwiepten flitsen beelden
toen het oranje licht blauw schaduwde
en je geloofde mij niet
toen ik zei voel het zwart
je werd verslonden -…
niet de afstand voor Peter en Caja
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
529 ready, ready go
roept de oude prins als hij
het stalen ros bestijgt
de liefde beweegt hem voort
van huis naar haar
het verlangen is te groot
enkel om het licht
het zonlicht met
haar te delen
de bezwerende reis
tot de laatste lichtglans
van de schemer…
Voorbij
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
567 Ik loop voor bij het korenveld
Met iedere stap doorbreek ik de stilte
In de schemering van een oneindig niemandsland
Heb ik je gebracht voor bij de laatste rij populieren
Ik loop aan mijn eigen schaduw vooruit
Terug naar de wereld
De bomen kijken mij na
Zoveel er hier verloren gaat…