1787 resultaten.
wat stel ik vast
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 Zich niet blind te staren op uitzonderingen.
Te focussen op wat verbindt.
Dat weet men.
Dat weet men zoals men weet dat de aarde niet zonder de zon kan.
Dat we onze planeet niet mogen verzieken.
Er is geen alternatief.
Men doet derhalve, binnen de beperkingen
van het eigen empathisch vermogen,
zijn uiterste best om het te begrijpen.…
Door contrast gekust
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
522 ik staar
naar een
stokoude vijgenboom
droom er zand
en heuvels bij wat
gebergte verder op rij
het zon
doorstoofde land
vraagt een verfrissend bad
in overgeërfde
kleuren spreken
decennia hun rust
de helderheid
van licht is door
contrast gekust
voel historische
gebeurtenissen uit
het stof herrijzen
hoor generaties
in bloed…
En U
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Alsof het iemand tot wankelen heeft gebracht
dat ik mijn vierentwintig karaats hart
met panzer had behangen -
mijn hoon gekroond door wazig staren tartend,
sarrend,
gevat.
Als amulet om nekwervels raspend
schuurde ik de luwte stram -
in een door storm afgetopte kadans,
reikhalzend, smachtend.…
DORIAN'S PORTRET
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
530 Ik ben in termijnen
van ijdelheid -
het met verf doordrenkte vod,
een aan staren verknocht lijk
in morse belerende zonnen.
Ik ben in verhaal het aanzetstaal
dat de penselen streelt -
in tekening
het marginale,
clichématige deel.…
vuurduvel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
612 eenmaal daar, de voeten gestrekt
tot aan het warmste gedeelte
gedachten staren slechts
de vlammen geven ze
een eigen leven
ze gaan spoorslags
op de loop voor knopen
in je buik en vaste vormen
door een oververmoeid
bestaan
eenmaal daar gegaan
sluiten ogen zonder slaap
de warmte trekt
een gapend gat tot
proportioneel verlangen
...…
Wachtkamer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
391 in de wachtruimte
staat je leven
on hold
zoveel gescrold
maar niet gelezen
altijd er doorheen sjezen
in de wachtruimte
leer je staren, bedaren
de touwtjes van kostbare tijd
uit handen geven
wijzer, grijzer
wachten op het verlossende woord
“ komt u maar”
laat je even ongehoord
compleet gestoord
je beurt voorbij gaan
in de…
gewoonterecht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 het bestaande, nog niet verstreken thuisuniversum
de sterrenhemel met veilige dorpshaven
het aanslepen van boodschappentassen
hernieuwde scheelheid van staren naar de muur
tropische vissen uit paarse meren
ogen achter glazen oogkassen, verloren pinpassen
het dragen van niet-wetenschap, volledig bij kennis
steen, te zacht voor handen…
Verwarrende gevoelens
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
655 Staar in de stilte recht voor mij uit,
geen sprankje van ook maar enig geluid.
De leegte is zo voelbaar,
de leegte is intens, aanraakbaar.
Dit donker maakt mij bang,
het duurt al een tijd, het duurt al zolang.
Weinig wit, heel veel zwart,
het maakt mij onzeker, het maakt mij verward.…
Ibiza party eiland
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
463 eiland als een jadesteen waarvan de streng zich hecht
in nihilisme van de zielen dolend
in het zand
Hoe magisch is het influencer
party eiland echt
van zoekers, junks en miljonairs
met noten op hun zang
ze komen voor esotherie want
Nepal trekt hen aan
Zij geloven wel, maar geloven zij
in wat hen is gezegd
geen netflix meer, ze staren…
van mijn hart
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.245 Kon ik jou nou maar vertellen,
al was het maar door even op te bellen
Kon ik nou eindelijk dat koppige laten varen
En stoppen met uit het raam te staren
Laten voelen hoe het nu eigenlijk is
gewoon duidelijk maken dat ik je mis
Kon ik jou nou maar overtuigen
dat we om de beurt wel eens zullen moeten buigen
En dat zelfs dat uiteindelijk wel…
Het meisje achter het raam
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.063 Er zit een meisje achter het raam,
Ze heeft blonde haren
Al uren zit ze op die plek,
Triestig voor zich uit te staren
Er zit een meisje achter het raam,
Haar hand drukt op het glas
Ze kijkt verlangend naar buiten,
Wist ik maar wie ze was
Er zit een meisje achter het raam,
Haar ogen kijken bang
Gedachten schieten door haar hoofd,
Een traan…
GRONINGEN, het weide land
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.427 Huisjes op de dijk met wilde tuinen,
waar ik wel eens doorheen wil struinen
verfrissende wind door mijn haren
naar heldere vertes staren
Daar sta ik, blik op oneindig
Ik wacht op dat moment dat ik vangen wil
Ik zie geen verschil
Verder is het stil
Geen auto’s, geen treinen, geen fabrieken
Geen massa, geen wind, slechts molenwieken
hier…
Leegte van de dag
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.745 Verward door de stilte en drank,
staar ik in de leegte van de dag.
Mijn gedachten, nu leeg en blank,
zijn het allerlaatste wat ik zag.
Wie zegt me waarheen ik moet gaan,
op vroeger tijden hef ik het glas.
Ik die zo in het leven kon staan,
ik huiver stil en denk 'ik pas' ...…
De grootmoeder (variant)
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
3.573 Haar ogen, eindelijk in staar gebleven,
zochten nog lang naar een gestorven vader
achter een ontbrekend raam.
Toen werd zij interlinie
tussen missen en ontbreken,
toen nog alleen de naam
die ze had moeten krijgen,
toen nog alleen wie ze zou zijn.…
De dagen van nu
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.514 En ook zijn er die dagen,
da'k helemaal niks wil,
moet niemand me wat vragen en
zit ik gewoon een beetje stil
voor me uit te staren.
Dan zijn de nachten láng...…
Bejaard
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
788 Op een bankje in de zon
zit hij naar niets te staren.
Hij weet nog hoe het eens begon.
Nu tellen ze, die jaren.
Niet lang geleden - gisteren nog? -
moest hij een knie verbinden.
Zijn kind dat viel, hoe kwam dat toch?
Hij kan de draad niet vinden.
Dat kind is groot, al lang getrouwd.
Zijn vrouw al lang begraven.…
Vergeet Mij Niet...
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.272 Als ik door de gangen loop
van het bejaardenhuis,
met een rolstoel hier,
een rolstoel daar, dan-
vind ik het net een sterf-huis
De verrimpelde gezichten,
staren, met holle ogen naar mij
En ik, ik kan hun pijnen
niet verlichten, hun eenzaamheid,
straalt van hun gezichten;
Ik zie geen enkel lachend gezicht
dat vrolijk kijkt naar mij...…
Het is net ...
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
772 Het is net of ik je zie
tastbaar dichtbij
maar oh zo ver weg
in m'n hart zit jij
Het is net of ik je hoor
je stem, je lach, je snik
een beetje laag en warm
'n stem, die niet alleen zegt Ik
Het is net of ik je voel
'n opmerking of 'n gebaar
door 'n verteld verhaal
wanneer ik voor me uit staar
Het is net of ik weet
héél diep van…
Wolken
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.436 Een konijn zit in de maneschijn
naar de lucht te staren
Daar trekken de wolken traag voorbij
en dat gaat zo al zeven jaren
Soms dreigt het brave dier zichzelf
in het wolkenspel te verliezen
Maar omdat dit dagelijks anders is
durft hij niet te kiezen
Toch hoopt hij dat binnenkort
hij dit alles kan vergeten
Omdat hij zeven jaren lang
genoeg…
Houden van
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.658 je haren in een permanent
de krullers vertellen me de jaren
ik moet er telkens weer naar staren
liever dan naar het perkament
dat kreukelig mijn ogen kwelt
vertelt van eeuwen lang terug
over “zullen we nog even vlug
hier stiekem in het open veld”
waar we verdronken in het spel
van ‘t glijden op elkanders vel
tot tijd ons golvend overspoelde…
De berg is hier een vuist
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
9.251 Macaber bevochtigd beeld
door geijzelde lenzen
star en voortvluchtend
gevangen in grenzen.
Dood maar toch levend roven,
nabij sterven is hier
een vuist met afgekloven
vingernagels.
Geen sparren, geen dennen
geen kruipend naaldhout,
niets. En de dalen zijn
vol ijs, bedekt woud.…
ONS RESPECT
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.631 Laat die jaloerse blikken maar staren
eenmaal zullen ze moeten erkennen
dat wij het samen waard zijn
daar moeten ze nu maar aan wennen.
Wat ooit is geweest zullen ze vergeten, en
al worden we nooit echte vrienden
ze zullen moeten toegeven dat wij
eindelijk kregen wat wij verdienden;
respect.…
een kinderwens
hartenkreet
3.5 met 131 stemmen
9.082 kinderogen staren me aan
het is prachtig maar ook heel dwaas
vol verwachting klopt hun hart
want ik speel dit jaar voor sinterklaas
een ieder geeft zijn wensen door
de een wil een boek, de ander een fiets
ik beloof het ze allemaal plechtig
alleen wie stout is geweest, die krijgt niets
tot er een klein meisje bij me komt
zij raakt me nog…
Schaamte
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.838 Psoriasis is de naam
een ziekte waar ik mij voor schaam
mensen zitten je aan te staren
wat heb jij nou daar tussen je haren
schilfers ze zitten overal
eigenlijk moet je zeggen
het interesseert mij geen bal
lichttherapie het is een wonder
mijn huid is weer een stuk gezonder
ik voel mij weer schoon, ik mag er weer zijn
maar als het terug…
Voor mezelf...
hartenkreet
4.8 met 72 stemmen
2.347 Zit soms wezenloos
voor me uit te staren,
niemand weet, hoe ik
me voel...
wil zo graag jou
in m'n hart bewaren,
maar wordt bedolven
door een angstgevoel...
Zit soms urenlang
voor me uit te dromen,
een ieder ziet, dat ik
mezelf niet ben...
heb jou zó diep
in m'n hart genomen,
dat ik eigenlijk
mezelf niet meer ken...…
mijn etalage zet ik buiten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
810 ik heb een etalage
met gezichten die niet leven
ogen staren en hun monden
doen niet van zich spreken
ik ken ze uit hun
woorden op papier
tranen en verdriet
zie je in hun trekken niet
als ik hen lees
beginnen ze te leven
ze weven dan herinnering
in het antwoord dat ze geven
ik wil ze handen schenken
een lijf dat kan omarmen
verbazing…
Gloria
poëzie
2.7 met 12 stemmen
2.607 Nu, na de lang genoten dag,
Liggen ze stil omhoog te staren,
En zien de sterren statig varen
En zijn vol goedheid en ontzag.
In deze wijde dadenloze
Dagen is niets door hen verkozen
Dan lach en milde heiligheid.
Nu voelen zij de stilte dringen
En barsten uit in schallend zingen,
Omdat GIJ in de stilte zijt.…
"Laat je gaan..."
hartenkreet
4.1 met 26 stemmen
6.011 Volg mijn ritme
hou me vast,
staar me aan
en laat je gaan ...…
Hoop
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
922 Staren uit het raam
Zon breekt door
Regenboog laat zich zien
Regenboog?! HOOP…
Bekendheid
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.093 Met het penseel in de hand,
staar ik naar het platte land,
wat op het doek staat afgebeeld.
Met deze gekleurde stukken,
probeer in verf uit te drukken,
wat er op het landje afspeelt.
Er staan koetjes in de wei,
In mijn boeren schilderij,
Te grazen levenslang.
Nog een haal dan is het klaar.…