Alle inzendingen over verte

2104 resultaten.

Sorteren op:

Dageraad

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 458
Eindeloze verten breken aan, de trilling aan de horizon bergt een keten van beloften, elk een suizelend pijlschot ver van zijn vervulling vandaan. De wereld is van zijn dode schaal ontdaan en sterrenvelden ruimen naar het westen: de poort tussen het nu en het ooit is in zijn eerste oorsprong opengegaan.…

Regenden een grijs gordijn

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 562
het paard keek drachtig at omslachtig gras weg rond de bloemen de weg wilde niet recht maar slingerde rond heuvels in de verte verre wolken regenden een grijs gordijn bedekten droog en zonloos ons toevallig samenzijn we zijn op reis gestrand dit samenspel van krachten is groter dan wij ooit als doel konden verwachten…
wil melker2 januari 2010Lees meer >

Toch herboren

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 441
In de verte is een zachtere kracht die tot ons spreekt zonder woorden. Doch telkens bij het ochtendgloren mogen we voelen, mogen we bekoren en wakker worden uit het donker naar het licht, weer in de cirkel worden herboren nooit wetend wanneer het einde in zicht, de kadans van tijd en dood die dit spel nog nooit hebben verloren.…
Katty4 maart 2011Lees meer >

La Notte ( De Nachtmerrie )

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 490
La Notte ( De Nachtmerrie ) als een donkere peilloze schaduwloze brutale insluiper komt hij zonder zich aan te kondigen binnen neemt – als een willoos secreet – bezit van je diepste ongekende machteloosheid verleidt je met zijn zoet gevooisde klanken hij voert je mee zonder tegenstand naar onbekende verten hij heeft je zwakheden…

Eiland

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
Toen je neergeschoten werd En je naar het water kroop Ontstond de afstand Jij was het niet in het ijskoude water Die naar het eiland keek Een onbekend, vreemd oord Je hoorde schoten ketsen Op het rood gekleurde water Je lichaam werd ingesloten Serene kalmte voert je weg Van plaats en tijd Een glimlach op je gezicht In de verte hoor…
J.bakx27 april 2012Lees meer >

een kokkel legt zij aan mijn voeten.

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 763
in de verte de ebbende zee die fluistert kom , kom maar mee zich terugtrekt en zachtjes weer opkomt en dichter en dichter been voor been drapeert zij een schuimkrans om mij heen een kokkel legt zij aan mijn voeten terwijl de wind de wolken roert en t spiegelbeeld mij zacht vervoert word ik de wolken en de zee http://www.youtube.com…

In het zicht van kasteelridders

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 813
Daar in de verte nog wat schemerend stil gevormd door water en wind spoelt de zee haar uitzicht schoon..…

Expansie

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
Tegendraads kom je bij me in veronderstelling van gedachten niets wat ik beweer geeft een aanleiding voor het tegengestelde waardoor jij leeft ergens in een nieuwe wereld zonder commerciële gekte verlaat een vogel onze denkwereld ik voel een bevreemdende waarheid in een andere omgeving, ergens in een verte met de eindeloze expansie van…
mobar30 juli 2013Lees meer >

pareltjes van zweet

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 617
het kind droomt van onbekende verten van onschuld en ultiem vertrouwen van donkere gestalten die zijn knuistjes doen ballen van intense angst onterecht de duisternis brengt licht dat zonder haar niet zou bestaan als de zon zijn kamer binnendringt op zoek naar kinderogen en de nieuwe dag zich openbaart ontwaakt het kind een…

Messcherp

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
bewegingloos hangen woorden in de lucht als wolken op een zomerdag maar messcherp zijn hun schaduwen getekend op de nog warme grond waar het zinderen plotseling koelt en koude tocht in ijzige stilte voelbaar wordt speelt mistig licht vals in de stroperige tijd hij is alle houvast kwijt kijkt haar hulpeloos aan in de verte echoot…
wil melker15 september 2014Lees meer >

Lichtval

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
traag schrijden luwte en schemer betreden zienderogen vroeger dan laat dieper dan donker een verte verdwijnt de avond ontvouwt vormt nachtwolken op gedempte toon in het laatste schijnsel gloeit een bergtop na het glas leeggedronken dagelijks brood gegeten een omsingelde maaltijd borden onder de kraan geheimen en beloften betranen…

Open raam

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
als ik 's nachts niet slapen kan probeer ik mijn geest te doden duizend schapen, duizend stemmen de geluiden van de verdwenen dag is het steeds dezelfde mug of komt stilte met honderden tegelijk in de verte hoor ik kikkers kwaken en in het donker zijn alle uitlaten kapot duizend engelen, duizend demonen 's ochtends ken ik er niet één…

voor Jordy 1997-2016

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 619
in de verre verte witte vlekjes elke vlek is een schaap je angst is te groot om in slaap te vallen de slaap die teveel lijkt op de witte dood in bitterkoude grond te jong ben je nog om te oefenen met de dood nauwelijks 19 je kreeg geen tijd om het sterven te leren in het harde licht sterf je van honger…
J.Bakx13 september 2016Lees meer >

DE VROUW AAN HET VENSTER

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.976
't Raam is zo hoog Dat zij eerst de aarde ziet in wijde verte: De stroom omarmt het bos in blauwe boog; Door 't groen gaan rode vogels, ranke herten. Niets weet zij van het levensspel daartussen; Maar het moet schoon zijn, want zij mist het zeer.…

's Ochtends als de dageraad

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 516
's ochtends als de dageraad de wereld langzaam lichter maakt de schemer van de grond losraakt als dan het licht zo aangenaam de bomen en het gras beroert een houtduif in de verte koert de morning glory slaperig haar paarse kelken openvouwt luchtvochtigheid het land bedauwt dan voel ik mij zo zegenrijk helaas duurt zo'n moment maar…

knuisten als sluizen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
ik ruik geen zoete avondlucht langs het pad dat oeverloos mij de verte aanreikt die ik toch nimmer had kunnen belopen er grenst tijd veel tijd aan de meerpaal van mijn schorre gedachten, want hoe zilt mijn adem ook de zee verwacht, drijven dijken als valse gronden door de sluizen van mijn knuisten…
elze20 november 2017Lees meer >

Nevel gumt alles boven de grasvlakte uit

gedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.541
In de verte zie je dat boven in de mist een luikje opengaat. Een mensje eruit staart. Het nog even zwaait. -------------------------- uit: 'Hoi feest', 2012.…

wedervaart

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 393
vandaag valt in herhaling staat de zon in kunstlicht doden we tijd daartussen groeit stilte is alleen de supermarkt nog open en verstrijkt het ogenblik tot avonduren in een spiegel van kalm water waarin we de toekomst zien die op onze verte lijkt voorlopig blijven we afstand verlengen in overeenkomst met ons zwijgen -steeds afweziger…

fragmenten

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 452
het is een dag van novemberstilte, kort en op gedempte toon langs urnenvelden loopt, haperend in de verte, een gestalte voor mij uit hier in dit niemandsland, tastend door de achterkamer van het daglicht ben ik in het midden van mijn afwezigheid meer verloren dan ik kan vergeten oprapend, paden kruisend, tegen de richting in gedachten…
Iniduo24 november 2019Lees meer >

Achterblijven

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
als ik laat in de avond thuiskom, met in de verte nog net het rood van de ondergaande zon, ruikt de tuin naar vochtig gras en kruiden, en voel ik verlangen naar ’t verleden. de klank van kinderstemmen, zachte vogelgeluiden van zwaluwen en grutto’s, de jonge eenden die schuw langs de rietkraag zwemmen.…
Ron Roem14 december 2020Lees meer >

vertakkingen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
vroeg of laat wijzigt het wolkenlandschap waarmee de boom zijn lucht ontneemt, doorzichtig van aard waarvan al sprake was bij naderend vertrek gezien de verte van de akker als boegbeeld van een horizon nadat een voornemen in vroegte en het late uur zodra wij verstommen in taal verzinken, het herhalen verzaken ieder zijns weegs en…
Iniduo3 januari 2021Lees meer >

American Dream [2]

netgedicht
4.8 met 28 stemmen aantal keer bekeken 433
Er staat een frisse wind er waait een nieuwe wereld door de stad, ik zie mijn leven in de verte aan mijn voeten liggen Jongemannen dingen naar mij ze geven me alles wat nodig is voor de nieuwe tijd Zij zijn de belofte ik draag haar fakkel Zij zijn de daad ik ben de belofte Ik beloof de hemel op aarde, mijn borsten zijn vol, mijn…
Zywa16 november 2021Lees meer >

grensavond

netgedicht
2.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 507
het was tijdens het Gouden Uur aan wolkenrand en verte brandend met geest en ziel van vuur en de tijd stond erbij net zo achteloos als dat toevallig paard in de wei hier werd nog een laatste woord gezegd ligt waarheid aan de zijkant van het midden is het hoofd te rusten gelegd hoeveel stemmen zijn er te gaan om stilte te breken voor…
Iniduo25 april 2022Lees meer >

ENVOI b)

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 544
Wat ga je doen, daar in de verte? Geloofsbrieven aanbieden of eindelijk al je verzen volkomen screenen om daarna 'high' terug te keren?…
K.Bladzij25 oktober 2023Lees meer >

In blond passeren

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 372
verraste mij in blond passeren zelfs je paardestaart heb ik niet goed kunnen signaleren omdat er zoveel lege dagen in zaten zonder taal of teken met slechts de schaduw van liefde die er ooit was ik was beduusd onverwacht zoveel jou te ontmoeten terwijl mij negeren gangbaar was toch lijkt het rood van de loper weer zichtbaar in de verte…

raaklijn

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 425
er komt een dag die niet langer lijkt op gisteren een dag die we geen vandaag noemen, of toeval terwijl de kou warm aanvoelt en de verte heel nabij op weg ons te vervolgen naar waar wij eenmalig waren onbetreden herhalend met intens bevroren stappen rakelings aan wat we nalieten werkelijkheid te noemen zelfs niet bij naam…

tussen voelen en vergeten

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 255
iemand zegt ik voel het weer zodra ik er kom alsof het dorp niet buiten ligt maar ergens vanbinnen en ergens anders zoekt een vader naar een klok die niemand hoort een naam die blijft liggen op de rand van zijn mond wat de een herkent is voor de ander een verte zonder vorm en toch tussen voelen en vergeten blijft iets klinken…

buitengebied

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 131
dienst is dit keer nader tot dichtbij troostend, tevens dienstbaar op verzoek met driehoeksmeting bepaald zodat geen mens verdwaalt verschoven in tijd rekbaar van begrip dit lijdzaam te ondergaan dit neigen naar uithoeken deze landengte verbindt ruimte staat stil ter plaatse tegenover alhier en zich elders bevinden de verte…
Iniduo17 juni 2026Lees meer >

Voorbij

poëzie
3.6 met 78 stemmen aantal keer bekeken 22.945
Ik keek mijn venster uit, Zag naar de verte uit, Hoog naar de hemel uit - Of het daar stond. Ik liep naar buiten toe, Heel naar de verte toe, Zo naar de hemel toe - Of ik het vond. Daar bij de wei daar zong, Daar door de bomen zong, Hoog in de hemel zong - De lente een lied.…

Voorbij

poëzie
2.9 met 43 stemmen aantal keer bekeken 4.923
Ik keek mijn venster uit, Zag naar de verte uit, Hoog naar de hemel uit - Of het daar stond. Ik liep naar buiten toe, Heel naar de verte toe, Zo naar de hemel toe - Of ik het vond. Daar bij de wei daar zong, Daar door de bomen zong, Hoog in de hemel zong - De lente een lied.…