2104 resultaten.
Dageraad
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
458 Eindeloze verten breken aan,
de trilling aan de horizon
bergt een keten van beloften,
elk een suizelend pijlschot ver
van zijn vervulling vandaan.
De wereld is van zijn dode schaal ontdaan
en sterrenvelden ruimen naar het westen:
de poort tussen het nu en het ooit
is in zijn eerste oorsprong opengegaan.…
Regenden een grijs gordijn
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
562 het paard
keek drachtig
at omslachtig gras
weg rond de bloemen
de weg wilde
niet recht maar
slingerde rond
heuvels in de verte
verre wolken regenden
een grijs gordijn
bedekten droog en zonloos
ons toevallig samenzijn
we zijn op reis gestrand
dit samenspel van krachten
is groter dan wij ooit
als doel konden verwachten…
Toch herboren
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
441 In de verte is een zachtere kracht
die tot ons spreekt zonder woorden.
Doch telkens bij het ochtendgloren
mogen we voelen, mogen we bekoren
en wakker worden
uit het donker naar het licht,
weer in de cirkel worden herboren
nooit wetend wanneer het einde in zicht,
de kadans van tijd en dood
die dit spel nog nooit hebben verloren.…
La Notte ( De Nachtmerrie )
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
490 La Notte ( De Nachtmerrie )
als een
donkere peilloze
schaduwloze
brutale insluiper
komt hij zonder
zich aan te kondigen
binnen
neemt – als
een willoos secreet –
bezit van je
diepste ongekende
machteloosheid
verleidt je
met zijn zoet gevooisde
klanken
hij voert je mee zonder
tegenstand
naar onbekende verten
hij heeft je zwakheden…
Eiland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 Toen je neergeschoten werd
En je naar het water kroop
Ontstond de afstand
Jij was het niet in het ijskoude water
Die naar het eiland keek
Een onbekend, vreemd oord
Je hoorde schoten ketsen
Op het rood gekleurde water
Je lichaam werd ingesloten
Serene kalmte voert je weg
Van plaats en tijd
Een glimlach op je gezicht
In de verte hoor…
een kokkel legt zij aan mijn voeten.
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
763 in de verte de ebbende zee
die fluistert kom , kom maar mee
zich terugtrekt en zachtjes weer opkomt
en dichter en dichter been voor been
drapeert zij een schuimkrans om mij heen
een kokkel legt zij aan mijn voeten
terwijl de wind de wolken roert
en t spiegelbeeld mij zacht vervoert
word ik de wolken en de zee
http://www.youtube.com…
In het zicht van kasteelridders
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
813 Daar in de verte
nog wat schemerend stil
gevormd door water en wind
spoelt de zee haar uitzicht schoon..…
Expansie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
487 Tegendraads kom je bij me
in veronderstelling van gedachten
niets wat ik beweer geeft een aanleiding
voor het tegengestelde waardoor jij leeft
ergens in een nieuwe wereld
zonder commerciële gekte
verlaat een vogel onze denkwereld
ik voel een bevreemdende waarheid
in een andere omgeving, ergens in een verte
met de eindeloze expansie van…
pareltjes van zweet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
617 het kind droomt
van onbekende verten
van onschuld en
ultiem vertrouwen
van donkere gestalten
die zijn knuistjes
doen ballen van
intense angst
onterecht
de duisternis brengt
licht dat zonder haar
niet zou bestaan
als de zon zijn kamer
binnendringt op zoek
naar kinderogen
en de nieuwe dag zich
openbaart
ontwaakt het kind
een…
Messcherp
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
524 bewegingloos
hangen woorden in de lucht
als wolken op een zomerdag
maar messcherp zijn
hun schaduwen getekend
op de nog warme grond
waar het zinderen
plotseling koelt en koude tocht
in ijzige stilte voelbaar wordt
speelt mistig licht
vals in de stroperige tijd
hij is alle houvast kwijt
kijkt haar hulpeloos aan
in de verte echoot…
Lichtval
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 traag schrijden
luwte en schemer
betreden zienderogen
vroeger dan laat
dieper dan donker
een verte verdwijnt
de avond ontvouwt
vormt nachtwolken
op gedempte toon
in het laatste schijnsel
gloeit een bergtop na
het glas leeggedronken
dagelijks brood gegeten
een omsingelde maaltijd
borden onder de kraan
geheimen en beloften
betranen…
Open raam
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
491 als ik 's nachts niet slapen kan
probeer ik mijn geest te doden
duizend schapen, duizend stemmen
de geluiden van de verdwenen dag
is het steeds dezelfde mug of
komt stilte met honderden tegelijk
in de verte hoor ik kikkers kwaken en
in het donker zijn alle uitlaten kapot
duizend engelen, duizend demonen
's ochtends ken ik er niet één…
voor Jordy 1997-2016
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
619 in de verre
verte witte
vlekjes elke
vlek is
een schaap
je angst is
te groot
om in
slaap
te vallen
de slaap
die teveel
lijkt op de
witte dood in
bitterkoude grond
te jong
ben je nog
om te oefenen
met de
dood
nauwelijks 19
je kreeg geen
tijd om
het sterven
te leren
in het
harde licht
sterf je
van honger…
DE VROUW AAN HET VENSTER
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.976 't Raam is zo hoog
Dat zij eerst de aarde ziet in wijde verte:
De stroom omarmt het bos in blauwe boog;
Door 't groen gaan rode vogels, ranke herten.
Niets weet zij van het levensspel daartussen;
Maar het moet schoon zijn, want zij mist het zeer.…
's Ochtends als de dageraad
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
516 's ochtends als de dageraad
de wereld langzaam lichter maakt
de schemer van de grond losraakt
als dan het licht zo aangenaam
de bomen en het gras beroert
een houtduif in de verte koert
de morning glory slaperig
haar paarse kelken openvouwt
luchtvochtigheid het land bedauwt
dan voel ik mij zo zegenrijk
helaas duurt zo'n moment maar…
knuisten als sluizen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 ik ruik geen zoete avondlucht
langs het pad dat oeverloos mij
de verte aanreikt die ik toch nimmer
had kunnen belopen
er grenst tijd veel tijd aan de meerpaal
van mijn schorre gedachten, want hoe
zilt mijn adem ook de zee verwacht, drijven
dijken als valse gronden
door de sluizen van mijn knuisten…
Nevel gumt alles boven de grasvlakte uit
gedicht
2.0 met 3 stemmen
4.541 In de verte zie je dat
boven in de mist een luikje opengaat.
Een mensje eruit staart. Het nog even zwaait.
--------------------------
uit: 'Hoi feest', 2012.…
wedervaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 vandaag valt in herhaling
staat de zon in kunstlicht
doden we tijd
daartussen groeit stilte
is alleen de supermarkt nog open
en verstrijkt het ogenblik tot avonduren
in een spiegel van kalm water
waarin we de toekomst zien
die op onze verte lijkt
voorlopig blijven we afstand verlengen
in overeenkomst met ons zwijgen
-steeds afweziger…
fragmenten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
452 het is een dag van novemberstilte,
kort en op gedempte toon
langs urnenvelden loopt, haperend in
de verte, een gestalte voor mij uit
hier in dit niemandsland, tastend door
de achterkamer van het daglicht
ben ik in het midden van mijn afwezigheid
meer verloren dan ik kan vergeten
oprapend, paden kruisend, tegen
de richting in gedachten…
Achterblijven
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
584 als ik laat in de avond
thuiskom, met in de verte
nog net het rood
van de ondergaande zon,
ruikt de tuin naar
vochtig gras en kruiden,
en voel ik verlangen
naar ’t verleden.
de klank van kinderstemmen,
zachte vogelgeluiden
van zwaluwen en grutto’s,
de jonge eenden die schuw langs
de rietkraag zwemmen.…
vertakkingen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
542 vroeg of laat wijzigt het wolkenlandschap
waarmee de boom zijn lucht
ontneemt, doorzichtig van aard
waarvan al sprake was bij naderend vertrek
gezien de verte van de akker als boegbeeld
van een horizon
nadat een voornemen in vroegte en
het late uur
zodra wij verstommen
in taal verzinken, het herhalen verzaken
ieder zijns weegs
en…
American Dream [2]
netgedicht
4.8 met 28 stemmen
433 Er staat een frisse wind
er waait een nieuwe wereld
door de stad, ik zie
mijn leven in de verte
aan mijn voeten liggen
Jongemannen dingen naar mij
ze geven me alles wat nodig is
voor de nieuwe tijd
Zij zijn de belofte
ik draag haar fakkel
Zij zijn de daad
ik ben de belofte
Ik beloof de hemel
op aarde, mijn borsten
zijn vol, mijn…
grensavond
netgedicht
2.2 met 22 stemmen
507 het was tijdens het Gouden Uur
aan wolkenrand en verte
brandend met geest en ziel van vuur
en de tijd stond erbij
net zo achteloos
als dat toevallig paard in de wei
hier werd nog een laatste woord gezegd
ligt waarheid aan de zijkant van het midden
is het hoofd te rusten gelegd
hoeveel stemmen zijn er te gaan
om stilte te breken
voor…
ENVOI b)
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
544 Wat ga je doen, daar in de verte?
Geloofsbrieven aanbieden of eindelijk
al je verzen volkomen screenen
om daarna 'high' terug te keren?…
In blond passeren
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
372 verraste mij in
blond passeren
zelfs je paardestaart
heb ik niet goed
kunnen signaleren
omdat er zoveel
lege dagen in zaten
zonder taal of teken
met slechts de schaduw
van liefde die er ooit was
ik was beduusd
onverwacht zoveel
jou te ontmoeten terwijl
mij negeren gangbaar was
toch lijkt het rood
van de loper weer
zichtbaar in de verte…
raaklijn
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
425 er komt een dag die niet
langer lijkt op gisteren
een dag die we geen
vandaag noemen, of toeval
terwijl de kou warm aanvoelt
en de verte heel nabij
op weg ons te vervolgen
naar waar wij eenmalig waren
onbetreden herhalend
met intens bevroren stappen
rakelings aan wat we
nalieten werkelijkheid te noemen
zelfs niet bij naam…
tussen voelen en vergeten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
255 iemand zegt
ik voel het weer
zodra ik er kom
alsof het dorp
niet buiten ligt
maar ergens vanbinnen
en ergens anders
zoekt een vader
naar een klok
die niemand hoort
een naam
die blijft liggen
op de rand van zijn mond
wat de een herkent
is voor de ander
een verte zonder vorm
en toch
tussen voelen en vergeten
blijft iets klinken…
buitengebied
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
131 dienst
is dit keer nader tot dichtbij
troostend, tevens
dienstbaar op verzoek
met driehoeksmeting bepaald
zodat geen mens verdwaalt
verschoven in tijd
rekbaar van begrip
dit lijdzaam te ondergaan
dit neigen naar uithoeken
deze landengte verbindt ruimte
staat stil ter plaatse
tegenover alhier
en zich elders bevinden
de verte…
Voorbij
poëzie
3.6 met 78 stemmen
22.945 Ik keek mijn venster uit,
Zag naar de verte uit,
Hoog naar de hemel uit -
Of het daar stond.
Ik liep naar buiten toe,
Heel naar de verte toe,
Zo naar de hemel toe -
Of ik het vond.
Daar bij de wei daar zong,
Daar door de bomen zong,
Hoog in de hemel zong -
De lente een lied.…
Voorbij
poëzie
2.9 met 43 stemmen
4.923 Ik keek mijn venster uit,
Zag naar de verte uit,
Hoog naar de hemel uit -
Of het daar stond.
Ik liep naar buiten toe,
Heel naar de verte toe,
Zo naar de hemel toe -
Of ik het vond.
Daar bij de wei daar zong,
Daar door de bomen zong,
Hoog in de hemel zong -
De lente een lied.…