Alle inzendingen over vuile ruiten

1364 resultaten.

Sorteren op:

Echoot in het water

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 511
ongrijpbaar was de lach waarin ik het eerste sprankje lente zag een glinstering in oogcontact de groet die kaatst in spiegels van de ruiten die buiten door het eerste prille groen van bomen raast de takken af en dan op straat licht echoot in het water van de wallekant waar ook de zon zich glinsterend laat zien in de nog wat…

duivenbericht

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 618
bijna als geschoten onder mijn duiven geschoond van hun vrije schijt en ei wat voelden ze zich thuis bij mij poste restante hoe zuur zijn druiven ik floreer nu zelf op mijn balkon achter ruiten van het bruine net bloeit met geur van vers bouquet schrijn van vrede die ik hier won op tortel uit geschoolde kelen vol kleur en pracht hun opera…

Roman in twee vensters (2)

poëzie
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.384
‘k Sta met mijn hoofd tegen een ruit. Wanneer gaat die lantaren uit? Eén lichtkring op wat vunzigheid. Die gloor is met dat goor in strijd. Daar gaat zelfs geen verloren meid. In mij is net zo’n stille straat. Waar niet één lamp te branden staat.…

De hoer en de non

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.328
Door kristallen ruiten kijkt de non met fiere blik de vogel fluit zijn lied aanlokkelijke ogen van buiten veilige kloostermuren laat zij achter zich en rent naar vrij. Als een parel in de oester nestelt zij in zijn armen hij leert haar hoer te zijn geile mannen warmen.…
Jasmien20 november 2007Lees meer >

maandag wasdag

netgedicht
3.4 met 41 stemmen aantal keer bekeken 3.798
bloeiden de bloemen indertijd met felle vorst van buiten in huis binnen op de ruiten de was ging door zonder respijt voor het stoepje pal op de sloot hakte vader het gat met een bijl rondde dat rillend af met de vijl waarop ma met teil rap toeschoot in tijdelijk water werd met de hand door ma stoer gespoeld en gewrongen ik werd kijkend…

Het struikje

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 448
bomen hun dromen kleur gaven geaard en reikhalzend naar de hemel met energie en licht je glimlachte naar de prilheid van knoppen en blaadjes ontlaadde hun spanning door ze in warmte te laten ontluiken had oog voor het struikje tussen tegel en muur dat bij iedere bui leek te verzuipen maar al hoger bloeide dan de onderste ruiten…
wil melker5 augustus 2020Lees meer >

Het apocalyptisch lijden

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
eindelijk weer een snijdende wind sneeuw die steeds hoger klimt hechtend aan huis en haard zelfs voordeuren niet spaart glitters in een aardedonker buiten de greep van vorst op beslagen ruiten het krakend passeren van hen die kou moeten trotseren warm knettert het vuur in uren die in stroperige traagheid verlopen scherts en lach…
wil melker29 november 2015Lees meer >

Voor mij weer goed

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.102
Lees een boek en kijk af en toe naar buiten, een mooie wandeling zit er vandaag niet in, en op visite heb ik geen zin, de regen slaat tegen de ruiten. Ach, daar komt mijn kleinzoon op bezoek, hij maakt de dag voor mij weer goed.…

het ritme van de regen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 505
luchten wisselen en wenen leven blijft verrassen je denkt ik heb het door maar alweer is het me een paar stappen voor onverwacht gul getracteerd in de wieg een nieuw wicht in je lijf een ernstige kwaal toekomst krijgt een nieuw gezicht tijd gaat niet meer vooruit het lange wachten op de dood het geruststellend getik van regen op de ruit…
rietvr16 april 2009Lees meer >

De Tatoeage

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.078
zich tatoeëren Erotische jaren van ineen gesmolten geluk Een ongekende passie het kon niet meer stuk Totdat zij het realistische wilde en ging ervaren En hij naar het plafond lag te staren De jaloezie niet langer in de hand Deed hem het alom afgekeurde besluiten En keilde hij zijn liefde met vriendin in een verdwaasd moment door de ruiten…

Een mannetje alleen

poëzie
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.717
'k Sta met mijn hoofd tegen een ruit. Wanneer gaat die lantaren uit? Eén lichtkring op wat vunzigheid. Dat goor is met die gloor in strijd. Daar gaat zelfs geen verloren meid. In mij is net zo'n stille straat. Waar niet één lamp te branden staat.…

gezien (voor J.v.L.)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
een verdwaald dansend papier dat tot slot voorgoed in de goot beland het hoort de vleugelslag van overvliegende ganzen vangt flarden op van wegstervend gezang het ziet witte wolken rondzwierende kraaien een scharrelende hond een hobbelend paard met één oog kijkt het ongeziene kind door dat ene ontbrekende stukje glas van de ruit…
J.Bakx21 december 2013Lees meer >

IJsbloemen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
Het koude vocht schildert varens op de ruit. Nog voor er leven was, is het gegeven: varens van kristal. De kosmos sluit een verbond van dood en leven. Geen schepper in dit ijzig oord, in den beginne was geen woord.…
mark29 december 2014Lees meer >

Ta solitude

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
licht 'k hoor stil geween achter handen, ze bedekken je gezicht juist als dagen gaan lengen en men verhaalt van hoop zie ik je in jouw stilte zuchten gevoelens laten zich mengen kennen geen reinigende doop het zijn die dagen die traag dragen en ik je hand wil omsluiten ook om een morgen te vragen met doorzichtige ruiten…

Toen en thans

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 461
De regen op de ruit versnippert elke duidelijkheid. Het is weer onweer. Rood-groen-rood-groen, nooit eens oranje, rood-groen-rood-groen-rood-groen, het gaat te vlug, rood-groen-rood-groen-rood-groen, zo is geen verkeer mogelijk, het licht verspringt te rap, soms snellerer dan het oog volgen kan.…

Pandemie

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 581
We zijn half februari gepasseerd maar het lijkt alsof de lente is begonnen Ik loop door de kamers de zon in de ruiten lokt mij naar buiten uit mijn afgesloten beschermde gebied Een horde mensen voor het plein staan in een lange rij te wachten Om een ijsje te kopen horentjes en wafels met slagroom binnen kopen en buiten…

de dag brandschildert licht

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.111
ik stak kaarsen aan en wilde bidden maar de wind golft rook het licht speelt spook op zwart beroette muren mijn gebed is valse hoop de dag brandschildert licht in lood gezette ruiten leven speelt al eeuwen buiten binnen rusten zielen van hen die in de tijd ontvielen het eeuwig rusten is geplaatst in urnen aan de muur ze begraven…
wil melker20 september 2003Lees meer >

je lichaam is nog zacht

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.021
ik zie je in het lichten van de morgen het eerste wolkje adem van de dag bloemen staan bevroren op de ruiten je glimlach in de spiegel verrast me dadelijk pas je lichaam is nog zacht van warme dromen gedachten wat verward het licht is gefluister stoeit met het duister van de nacht onverwacht zie ik je ontwaken uit het diepe slapen…
wil melker11 januari 2003Lees meer >

gedroogde standen en stranden

netgedicht
4.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.020
Armoedebegrippen in een businessmodel Berichten die in de mist verdwalen Om snel te vergeten Alsof het contraproductief eindigt In een Rein-schaalmodel Brabançonne en dochters Verdroogde wol-Ven-vacht Glasnost Ruiten ingeslagen Verdrukte veelkleurige garnalen Kok-ket in garnaal kroketten In glassplinters Uit-één-geslagen Wollige…
arensoog29 september 2023Lees meer >

Ongehoord

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 463
Ik ben geen imitator van Vasalis Haar Tijd is immers een dichtmonument Geen lezer die haar schoon poëem niet kent Ik boots niets na, ik weet dat dat brutaal is De tijd schrijdt onverminderd malend voort Zoals de ouden zeiden 'tempus fluit' Gevolgd door het gevleugeld 'hora ruit' De tijd kent geen genade, ongehoord 't Is ook…

Het strakblauw van hemel

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 443
ik zag hoe de lijnen in je gezicht langzaam verzachtten de kleur weer het aangenaam zomerse kreeg en je huid in een zachte teint weer wat aanrakings gevoeliger werd drie ruiten hielden de schraalheid en kou buiten ongehinderd scheen zon warmte binnen zo kan ik met stralende liefde over jou schrijven in lente en zomer…
wil melker9 januari 2024Lees meer >

De boom

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 758
we telden de bomen snelden er voorbij in de euforie van passeren konden wij nog een haaltje van de ballon proberen terwijl vage lichten streepten op de ruit van binnen beslagen door verhitte adem de spanning moest eruit dan de stilte met dodelijk besef in het scheuren van staal draait de auto zich sloom om de boom…

Alleen de verte wenkt

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 421
ik word gek van het geschuifel en gekuch een voortdurende stroom mensen glijdt over de vloer zonder richting en beoogd doel van buiten is er weinig over binnen op te merken de lange vitrage houdt mensen weg van de ruiten versluieren het zicht ik probeer ogen te vangen maar ze blijven niet lang hangen te kort voor een herkenning…
wil melker5 oktober 2023Lees meer >

De Zwerver

netgedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.500
Zorgeloos dut ik langzaam in In m'n linkerhand een fles zure wijn Dronken, met een straaltje spuug op m'n kin M'n walmende adem stinkt naar azijn Met m'n hoofd op een steen Onder een brug aan het Louvre Bloedend het hoofd, opengehaald het been Doch vrolijk klinkt mijn ouvre Het zwerversbestaan zit in m'n bloed Ik zweet m'n vuile…

VENUS

poëzie
3.3 met 147 stemmen aantal keer bekeken 36.962
Verder glijdt met korte stapjes 't blondje met wat moe gelaat, en ze hoort de vuile grapjes van de werklui in de straat. 't Venusdiertje trad voorzichtig uit het zalig zondennest; 't wipt de tram in en doorzichtig nu naar huis de dorst gelest. ------------------------------------ uit: Verzen, Mechelen 1918…

gedreven in contouren van waanzin

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 834
op mijn gezicht mijn keel lijkt dichtgebonden met een doek de geur in mijn neus is alles behalve fris een nachtmerrie gevuld met fel licht armen en benen slaan om zich heen niets kan de rust nu nog langer zijn mijn hart slaat snel en gaat tekeer ik zie mezelf, God, en ik ween vluchtend langs het web van mijn ziel besmeurd met bloed en vuil…

Constipatie

netgedicht
2.2 met 38 stemmen aantal keer bekeken 1.670
stront eigenwijs stuk vreten de bah-ballade braakt een noot in vuil verwikkeld stik de ademdood je persoonlijkheid gespleten met zicht op diepe loze kreten een dorre poel of is het sloot het geurt gelijk de ochtendmond heeft zelfs een dood vogeltje gewiekt doch uitgevlogen kort voor hoge nood maar haar vleugels zijn versleten de verlossing…
Am-ai Creatin14 februari 2003Lees meer >

mijnwerker

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 883
mijn zweet is verzuurd mijn longen zijn zwart de pijnen verdrongen de jeugd uit mijn hart de angsten doorstaan al het vuil dat ik vrat hervormde tot licht en tot hoop die ik had want eens zou ik gaan uit de gangen van zweet naar een beter bestaan dat mij dromen deed en toen ik gegaan ben een tijdlang vergat aan het donker alleen…

Vaes

gedicht
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 8.697
Vaes duwde elke schemering zijn winkel- wagen door het vuil de berg op en zocht tussen de rokende rommel naar nog niet bedorven resten van huiselijk attest...Gehavende kabels, skeletten van een fiets, verroeste teugels en laatst het beeld van een engelen- vrouw zonder vleugels Vaes wist, als hij haar harde boezem voelde wat hij met die vrouw…

Verregaande verplaatsingsdrang

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.509
Een vuile stroom is nu al jarenlang toeristenstroom: word allen onbereisd.…
Aubrey20 februari 2005Lees meer >