1541 resultaten.
Achter ijzerdraad.
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.155 gevluchte aardbewoners
in gescheurde tenten
dorstig en ondervoed
opgesloten in niemandsland
troosteloos in wanhoop
verward in angst
leunend op de liefde
uit een ver verleden
verscheurde gezinnen
in verdriet en verloren hoop
moe van oorlogsellende
opgesloten achter ijzerdraad
ben ik een mens in deze wereld
verschopt en opeengepakt…
Vree
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
472 Sterk was ze en iedere dag vierde
zij ons leven of misschien wel
onbewust haar even geleende tijd
wanhoop en verdriet werden verborgen
achter vorige eeuw rimpels en haar lach
verloren in iets wat een vakantie leek
raakte al jaren haar ogen niet meer
ze kon letters laten dansen
net buiten de lijnen van moeten
geluid zomaar laten schateren…
De schreeuw
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
755 Met een hart vol achterdocht
staat hij op de brug
leunend op de balustrade
Vecht hij tegen wanhoop
terwijl de avondzon het golvende
kronkelende landschap kust
O hartstochtelijk
vurig schouwspel, vulkaan Krakatau
De schreeuw, O rode lucht met gouden gloed
Stroomt kokend bloed
het duizelig gemoed…
Pijn
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
1.866 De consequenties
zwerven door mijn gedachten
De gedachtes
kunnen niet wegblijven
Mijn hart
zit op rust te wachten
Deze bangheid
is door geen mens te beschrijven
De moeilijkheden
roepen naar mijn leven
Het verdriet
is niet te dragen
De vrijheid
wordt mij niet gegeven
De wanhoop
komt alle dagen
Mijn hart
is door de ader…
EEN LADDER VAN LIEFDE
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.083 pijn
is mijn hand die gereikt wordt
Als ‘t ene straaltje zonneschijn
dat de smart een beetje bekort
Een ladder voor de pijnvallei
van smart uit hersenschimmen
Die ladder is die hand van mij
die uit het ravijn laat klimmen
Een ladder staat er in mijn ik
met treden van liefde en hoop
Voor wie één simpel ogenblik
wil klauteren uit de wanhoop…
De laatste trein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.372 De wereld sluit de poorten voor haar
daar waar ooit het open boek lag
wanhoop vertoont zich in het openbaar
haar leven vaart onder een valse vlag
Zelfmoord spookt nu door haar hoofd
ergens in het donker ligt haar lot
de beloning die zij zichzelf uitlooft
maakt meer dan haar eigen leven kapot
Op een verlaten station rond middernacht
heeft…
Vertellen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
841 Zolang het verhaal van woede en wanhoop niet verandert
waar
gevonden woorden niets meer bewegen of bewaren
en alleen naar verloren illusies smaken.
Want de toekomst is te oud, te koop, ongrijpbaar en te veel een leugen die geen dromen meer zwanger maakt.…
Niet verlost
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
875 Of hem verlossen van
de belofte die
hij weer zal vinden als
de echo
van de wanhoop
zijn stem weer wakker
maakt.…
ongerust
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
494 ik ben ongerust over
kinderen die verdrinken
en landen die niets met ons hebben
niet te vergeten de wanhopige gezichten
die verdronken uit de blauwe zee opduiken
omgeven door zwermen meeuwen
die het altijd al hebben gezegd
dit gaat niet goed met ons wie
we ook zijn weet ik niet eens
dus ik probeer iets het gaat
niet goed met ons mensen…
geschiedenis van de filosofie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 geliefde hem vertelde
hoe ze ooit echt van iemand anders hield
wat hij toen vervolgens dacht ging
over het heelal en hoe je je verliest
als een vrouw je iets vertelt
wat je nooit had willen horen
drijven je gedachtes ver weg
om niet te hoeven horen wat zij zegt
dat is de geschiedenis van de filosofie
althans wat een man in geleerde wanhoop…
Dicht bij jou
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
830 Een steinway klinkt
Publiek afwachtend en stil
Klanken komen uit
Een ingetogen gedaante
Vingers glijden
Over toetsen
En raken jouw
Luisterende ziel
Ultieme verklaring
Van verlangen
Van dromen
En wachten
Ik wacht op jou
Doorzie mij
Hier ben ik
Zo dichtbij
En toch
Levens verwijderd
Van haar, zijn inspiratie
En wanhoop
Zien…
Wordt het minder?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
668 'k ben de wanhoop gepasseerd,
niemand heeft me ooit geleerd,
hoe om te gaan
met dit moordende verlies,
zeg me,
wanneer het niet zo schrijnend meer is,
dat ik je zo vreselijk,
afschuwelijk krankzinnig mis!…
Bij de rivier
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
611 is, bij de rivier, die luistert
naar haar woorden van stilte en verleden
en in haar verdriet woont een mysterie
vol eenzaamheid en wereldleed
een gezelschap van droevige mensen
op weg naar niemand, nergens is er leegte
de leeghoofden hebben de ruimte verdoofd
met nog meer verdriet van droeve mensen
die in stilte willen wonen, zonder wanhoop…
laat me zien
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
481 laat me het land zien
waar geen boom meer staat
wanhoop ons verslaat
laat de doden zien
de maskers van pijn
in een diep ravijn
laat me het kind zien
dat niets meer verstaat
geen tranen meer laat
laat de moeder zien
ze bedekt haar zoon
streelt zijn ogen schoon
laat me schoonheid zien
haar onvolmaaktheid
volmaakt in lichtheid…
ware liefde
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
924 ware liefde
is een daad van
oeroude herkenning
alsof je eens twee zielen was
verenigd in een persoon
ruw van elkaar gescheiden
elk in eigen helft
je leven doorbracht
in wanhopig verlangen
naar hereniging
en dat je dan op een dag
een wonderlijke dag
dat oeroude afgescheidene
ontdekt in de ander
en na een lange ballingschap…
Haring met wittebrood
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
579 Waar de wanhoop naakt;
gloort haring met wittebrood
als de beste keus.…
in jouw licht bewegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.033 je handen dwingen niet
maar koesteren de klei
waarin je vloeiend
lijnen zet die leven baren
ze waren er al
in gevoel maar
scheppend gaf jij
ze hun kracht en doel
modelleerde
zacht je evenbeeld
langs romp en been heb je
haar wanhoop weggestreeld
je vormt en
stilt het ogenblik
schikt het lange haar in een
blauwe strik van droevenis…
de strop zou adem blijken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
750 hoog in de lucht
zie ik je glanzen
vleugels gespreid
een horizon rijker
je ogen waren
leger dan de put
waaruit je klom
vanaf de bodem
je handen raakten muren
voeten klommen
gleden weg, ontvelden
in het pijn verdrijven
wanhoop was je touw
de strop zou adem blijken
verstijfd van kou wilde
je het leven grijpen
je bent herboren…
Willen blijven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Vandaag ben jij aanraakbaar
dicht bij mij, jouw geur
een wang tegen mijn wang
onze handen vrij
op elkaars warmte
zo voelt vriendschap
zonder woorden
zonder meer
Er is altijd zoveel
om te delen, zoveel
dat we weten en niet durven
weten, niet durven wanhopen
Het gaat nog goed
genoeg, we willen het
niet missen, blijven
herhalen…
lief zonder vrienden
netgedicht
3.4 met 64 stemmen
9.785 angst was mijn
vlinder vloog mij
en de liefde voorbij
fladderde onrust
woekerde lust
wiekte wanhopig
verrotte mijn leven
al leek ik zo blij
ik jatte emoties
verzoop mijn gevoel
neukte me suf en
viel op mijn smoel
loog en bedroog om
niet eenzaam te zijn
haatte die koppen
ze oogden mijn pijn
ik ben wat ik was
besta nu niet meer…
Verleden Tijd
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
355 Soms in het heden
zijn er dingen
uit het verleden
die zomaar
boven komen
drijven
Zelfs zaken
waarvan ik
aanvankelijk dacht
dat ik die wel
kon verdragen
blijken nu ineens
de aandacht te vragen
De wanhoop
waarin ik zo nu en dan
dreig te verzuipen
laat me zien
waar mijn pijnen
zijn te vinden
en welke kwesties
me nu nog
kunnen…
De poort
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Achtervolgd worden door een monster,
is angstaanjagend. Het verleden.
Vluchten voor de duivel van de toekomst,
is als de dood zijn voor zijn macht.
Laten we denken aan de grote David,
die moedig op zijn Goliath wacht.
Wanneer een angstig mens,
alles te verliezen heeft,
opent zich een enge poort.
Eindelijk vallen de schellen,
van zijn betraande…
Waarom is het zo gegaan?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
695 Een onmogelijk vraag, heb jij uit ultieme wanhoop aan jezelf gesteld,
Waarbij een onomkeerbaar beslissend moment als antwoord heeft geteld.
Hoe kan het toch, dat dit noodlottige moment aan ons allen is ontgaan?
Ik wil toch zo graag weten; “waarom, waarom, waarom; waarom is het zo gegaan?”…
Kezman
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
2.255 wie zou hem nu willen ontvoeren
hij ziet er toch niet uit
die vrouw moet wel wanhopig zijn
naar haar rol als bruid
het is haar niet om geld te doen
tenminste dat denk ik er van
die Kezman lijkt op iemand
zo'n sience fiction man
dr.…
De koolmees
poëzie
3.1 met 23 stemmen
6.099 Die al te grote dingen wacht,
Om dat hem in 't begin zijn pogingen gelukken,
Is even dwaas, als die tot wanhoop wordt gebracht,
Om dat hij voor een tijd voor tegenspoed moet bukken.…
Waarom
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.712 een niet-begrijpen
een koppig zwijgen
je laat de pijn ontwaken
en verft een landschap
waarin ik alleen
nog maar wil slapen
je steelt mijn dagdromen
onzichtbaar gevuld met
een stamelend hopen
maar met elke hartslag
sterft mijn ademhalen
in een zwellend wanhopen
met één vingertop
beroer je mijn koude lippen
die koortsig tasten
naar…
blind
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.082 de wereld die ik zie
is anders dan de jouwe
ik zie een leegte, een diepte
zonder kleur
ik zie bomen, geen stam
bladeren zweven
vogels met vleugels als armen
jij vertelt jouw wereld
voor de kleuren, haar weelde
ben ik blind
ik zie geen verschil, rijk of arm
maar ik voel wél een pijn
indringend
een kreet, wanhoop zoekt
mijn hart scheurt…
Hopeloos verweven
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.575 warme handen
naar mijn liefde en de banden
die daarmee al samenspanden
Ik, die nu naar jou blijf kijken,
je blik niet meer kan ontwijken,
door je haar moet strijken
maar ongewild blijf vergelijken
Met die ander die ik zacht
riep en beloofde: één nacht
zal ik bij je zijn, maar wacht
op mij tot aan die nacht
Hopeloos verweven
door wanhoop…
Een Melodie Van Bang Zijn
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.362 Mijn hart huilt een droevige melodie
een melodie van bang-zijn
Mijn opgekropte angsten
en allergrootste hartenpijn
Ik schreeuw het uit naar God almachtig
ik roep heel hard, mat luide stem,
want 'k ben nu alleen in huis,
en al mijn wanhoop stuur ik Hem
Oh, God, spaar toch mijn lieve moeder
ze ligt in't ziekenhuis
en heeft het zelf denk…
Dag verleden, dag ...
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
2.179 mijn toekomst
Het verleden ijlt achteruit
en verliest haar grip op de tijd
Prachtige herinneringen
laten mijn ogen stralen
doorheen de mist
die woorden laten verdwijnen
klanken en kreten zien mij gaan
langs de kleinste kamers
waar verleden haar plek
zoekt en probeert te vinden
heel zacht loop ik langs mijn ik
vechtend tegen de wanhoop…