3138 resultaten.
Kalverliefde zonder cement
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Zo velen van ons
Heeft de verliefdheid
Al in bezit genomen
Alle redelijkheid
Aan de kant geschoven
Voor kinderlijke kalverliefde
Van broos, ondeugdelijk geluk -
Alle stukjes van
Onze liefdesmozaiek
Waaraan het cement
Ontbrak vielen als
Los zand uit elkaar
Boden geen enkele
Structuur meer waarop
De liefde zich vestigen kan…
de natuur
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
491 Het is de wet en geen kracht,
het bezit geen macht.
Het is de ontvanger die alles in zich opneemt,
maar hij is nog nooit het ontstaan ervan geweest.…
Wanneer de dood weer
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
531 om ons heen draalt
en stukje bij beetje
jou de waardigheid
van het leven ontneemt
wil je nog harder
bewijzen dat je nog lang
niet klaar bent
door te zeggen dat hij het
bij het verkeerde eind heeft
ga een straatje om zeg
en met alles wat nog bezit
verzet je je
tot je echt niet meer kan
het knokken moe bent
omringen we jou
met onze…
Hoe het kwam: geen idee
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
667 Hoe het bezit van haar nam,
ze had werkelijk geen idee,
een antwoord had ze niet maar:
ze zat er mooi mee.
Hoe het gebeurde,
ze weet het nog immer niet,
zo had ze het, raakte het kwijt
en tot op heden weet ze niet:
waar het zich bevind.
Het kwam, ze had geen idee.
Maar voorlopig zit ze ermee.…
Sleutel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
665 Leer mij voorgoed in jouw tijd te leven
Onderwijs mij dat wat jij belangrijk vindt
Geef mij voorgoed jouw sleutel
Die van jouw hart is
reeds in mijn bezit
Geef mij voor eens en
al de sleutel die onze le-
vens voor altijd dan bindt
Tot-en-met het laatste mo-
ment, zou ik willen dat slechts jij
mijn leven bent...…
ONONTDEKT
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
458 luchten verbergen soms
onverwacht een wervelwind
oceanen bezitten onpeilbare
diepten en draaikolken
er zijn bergen met verborgen
grotten die niemand kent
soms is er een moeder die
onverwacht bevalt van een kind
of een oerwoud met nog niet
ontdekte dieren en volken
en soms zijn er mensen
met duivelse gedachten
die te laat worden herkend…
Hinde
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
382 Alsof ik hem of De Liefde
bespot heb, zo gewond
droomt hij mij
op snelle benen
een hindevrouw
zonder pijl en boog
bevallig, en schuw
rank, en bescheiden
wijs, maar een vrouw
onderworpen
aan zijn verlangen
om mijn verlangens
te bezitten, mij
haarscherp in beeld
terwijl ik ren, smachtend
kijkend naar hem, hijgend
verstrikt in…
Verzekerd van geen succes
snelsonnet
3.3 met 17 stemmen
1.866 Het writers block heeft een verzekering
Wanneer het witte vel je bijna worgt
Dan kies je voor de firma die ontzorgt
En overigens ook menig faker ving
Dus zogenaamd zes dagen down and out
En donderdags een snelsonnet, da's fout…
Johan Cruijff
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
878 Een bijzonder mens,
een voetbalgod
is niet meer
R.I.P.…
Oud in nieuw (2)
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.430 ook al ga je een weg
die je nooit had gedacht
te zullen gaan
ook al voel je
diepe pijn, verlies,
een niet begrijpen
ook al denk je:
nu doe ik het anders
-beter misschien-
laat het goede
dat was
niet mee verdwijnen
in de tijd
maar
boven drijven
-af en toe-
blijven…
doolhof
gedicht
3.5 met 74 stemmen
13.353 door de beslagen vensters
van mijn geest
zoek ik naar vaste vormen
naar waarden
en normen
en hoe het is geweest
door de bestofte kamers
van mijn hart
dool ik door honderd hoven
van onwetend
naar geloven
en voel mij zo verward
door de bedauwde draden
van het web
verstrik ik in hersenspinsels
van waarheid
en verzinsels
en verlies…
senryu (vier op een rij)
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
864 verbrand mijn lippen
aan jouw vurige woorden
ze zijn te gekruid
verlies mijn geduld
bij jouw uitgesproken zin
het is te vluchtig
vergeet mijn angsten
in jouw warme lettergreep
beschrijf mijn lichaam
verwoord mijn liefde
in kapitale letters
laat mij jou lezen…
Koestering
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.706 Je zachte babyhuidje
raakt mijn ziel,
waar pijn zich had verstopt
in een litteken van verlies.
Je kleine lijfje vlijt zich
tegen het mijne,
ongedwongen
en welwillend.
Je laat je koesteren
in mijn warme armen,
totdat je gevoel zegt
dat het genoeg is
en ik geef je terug
aan je moeder.…
een boodschap van liefde
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
1.700 ik leef in de voorbije tijd
lange gangen van verleden
uitgewandeld
een frisse wind waait
in verval van schoonheid
word ik wakker
ik zie het staan
het goddelijke nabij
een boodschap van liefde
ik laat het op mij inwerken
verlies al mijn controle
en geniet totaal…
Wat wil je
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
1.625 Alles ontsproten aan gedachten
Alle aktie, alle pijn
Wat is er natuurlijk
In dat altijd bezig zijn
Zit echt alles in je
Of verlies je soms jezelf
Zit je stil te wachten
Op wat komen gaat vanzelf
Wat je wil, moet je ontdekken
Niet door rennen of door sleur
Maar door stil en open
Dan ga je door die deur…
twee woorden maar...
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.915 Meisje toch
Zegt mijn vader
Twee woorden met omfloerste stem
uit ruwe bolsterkeel
zacht zalvende
traanbevrijdende
porseleintere twee woorden
raken diepe pijn van ons verlies
meisje toch
zegt mijn vader
twee woorden maar
zo zal het hierna nooit meer zijn…
hopeloos
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.414 gedachtenlang, nachtenlang
missend een stuk van mij
dagenlang, jarenlang
een half leven voorbij
hopeloos, hulpeloos
aanvaardend mijn verlies
uitzichtloos, woordenloos
is dit het leven dat ik kies
onvermijdelijk, onlosmakelijk
deel van mijn "zijn"
onbegrijpelijk, onbschrijfelijk
zit nog steeds aan jouw "lijn"…
de straat
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 ken je de zwerver die elke dag
bedelt om een stuiver
die dolend
met een krampachtige blik
zijn verlies en winst telt
die een schaduw met zich meetorst
ken je de zwerver die leeft
in ballingschap
zijn leven
verborgen houdt
die ik een naam
gegeven heb
om onmacht trots te dragen…
Bedolven
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
546 Kon ik maar de
wereld terugzetten, om
terug naar huis te gaan,
de klok zal dat beletten,
ik ben gebonden aan de
nuchtere wetten van de
ochtendhaan en de nacht,
en een warme schoot, en mij
het wachten zal verzachten,
en lichtzinnigheid aanbood,
in golven van sterfelijkheid,
verlies ik mij in de plooien
van de tijd, in haar armen
wordt…
In mij omarm ik Jou
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.205 In Jou verlies ik mezelf
en in Jou vind ik mijn kracht.
.
Mijn liefste,
in mij omarm ik jou.
Jouw heerlijke ontspanning
wordt dan deel van mij
En ik geef uiting
aan Jouw expressie
vanuit totale liefde.…
handvol
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
561 er werd een baby in mijn hart gelegd
zo breekbaar
rond een stenen engel dwaalde
een naam, ik ken hem niet
maar hoor haar wel
niet vrouwelijk of als man
slechts als klank zweeft diens betekenis
in vlinders tot mijn hart
boven alle smart verlies ik daar
mijn vreugde…
Vaak bij dage
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.074 Droef zo droef breekt soms de maan
door het zilverig wolkenvlies,
dat ik u verloren waan,
eer ik u verlies.…
Steeds meer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.061 Steeds meer vragen rijzen
Steeds meer twijfels ontstaan
Hoelang, hoe vaak
Kan ik dit nog aan
Iedere keer weer opnieuw die pijn en het verdriet
Velen merken of zien het niet
Maar elke keer verlies ik iets
Iets van mij, iets van jou
Hoeveel kan ik nog verliezen
Totdat ik door moet
Zonder degene van wie ik hou…
Waterdeken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.021 Voortdurend verlies ik
Het gevecht tegen de slaap
Die het mij onmogelijk maakt
Wakker te worden - ontwaken wil
Ik uit de boze droom die
Mij het leven beneemt -
Alleen op spaarzaame momenten
Bereik ik het oppervlak van
Matig waakzaam zijn, maar ben
Niet sterk genoeg de waterdeken
Die mij naadloos omsluit
Van me af te gooien…
Spiegel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
732 Ik kijk naar haar
en verlies mezelf
in de stilte van
haar ogen
Zie lippen
bewegen maar
mijn hoofd weigert
te verstaan
Haar handen
vlinderen
op zoek naar
de juiste bloem
Besef
glijdt langzaam
langs
zachte huid
Valt in
de plooien van
haar schoot
En
sterft…
Moeder & Zoon
snelsonnet
3.2 met 8 stemmen
764 Verlies daar geen contactlens.. beste Hein!
Er schijnt daar nogal wat woestijn te zijn’…
licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 traag en haperend
spannen we het doek
over een raamwerk
het schelle licht
van de werkelijkheid
doet pijn aan onze ogen
een amalgaam van
van verwonding en verlies
golven zijn te hoog
soms springt op ons doek
uit het niets
een zacht schitterend licht
dat de duisternis doorbreekt…
lege zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
445 de windgeesten sliepen
van zonsopgang tot
schemering een
diepe lange slaap
Hypnos beval zijn zoon:
sus ze met deinende
dromen opdat ze
hun razernij vergeten
geen zee ging ooit ten
onder aan verlies of
van verdriet de lege
zee bracht alles samen…
Onder het mes
snelsonnet
3.2 met 94 stemmen
756 Toch brengt zo’n uitval niet alleen verlies:
‘k Zie maar de helft van Peter Air de Vries…
Dekmantel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Subtitel: Alsnog bedankt
Al jaren duw ik de tijd heel
Ver van mij
Logisch als die van jou heeft
Stilgestaan
Te snappen bij verlies van liefde
En baan
Sinds die tijd is teruggekeerd
Ben ik blij
Maar dat ik destijds ben uit-
gerangeerd
Was beslist geen goede zet
Slechts verkeerd…