Alle inzendingen over eenzaamheid verbeelding

7586 resultaten.

Sorteren op:

Kerst

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.271
Kleur van Ziel Vult de dag, Tot schemering inzetbaar wordt Voordat iets wordt gezegd Wordt glas na glas gevuld En al het leed dat er nog was Is in benevelen gehuld…
Alex11 december 2008Lees meer >

Zwart

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 735
Ondergedompeld in de IJskoude wereld Van verborgen dromen Zweet het ongeloof Uit mijn poriën En herinneringen Vervagen tot een onherkenbare Substantie Een verstikkende Mantel van Bevrijdend zwart Is het enige dat nog blijft…

Damocles in Den Bosch

hartenkreet
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.061
Het zwaard dat doorklieft een eenzaam en dor bestaan van een vruchtbare relatie als een winter die naar lente verlangt.…

Vrijzwijgend

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 654
zonder jas loop je in de regen onbedekt, zoals je bent ik kijk naar je vanachter glas net als altijd, van een afstand geen pas neem je teveel en woorden zeggen je niets maar als onze blikken kruisen versta ik je eenzaamheid je bliksem bezocht mijn ruimte die deelbaar werd door twee mijn jas hangt aan je lippen stilzwijgend vrijblijvend…

schaduwzijde

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 723
Lommerrijk bos vertel me jouw geheimen en deel het met de mijne zodat ik de eenzaamheid achter me kan laten evenals de schaduw die over mijn leven trok waardoor de zon verstek liet gaan. Wind der verandering blaas de wolken uit elkaar opdat het licht over de toekomst moge schijnen en somberheid voor eeuwig moge verdwijnen.…

schaduwzijde

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.308
Lommerrijk bos vertel me jouw geheimen en deel het met de mijne zodat ik de eenzaamheid achter me kan laten evenals de schaduw die over mijn leven trok waardoor de zon verstek liet gaan. Wind der verandering blaas de wolken uit elkaar opdat het licht over de toekomst moge schijnen en somberheid voor eeuwig moge verdwijnen.…

de oostenwind

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.212
de oostenwind wuifde naar mij in zwoele vlagen hij vertelde over het jonge kind ik had toen nog niet tot tien geteld, laat staan dat ik zware stenen kon dragen de wind sprak over die jongen die slenterend over straat zocht naar vrienden tussen die massa; de zienden het alleenzijn bleek al veel eerder geboren niet wetend dat…

eenzaam verblijf

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 879
en verder kom ik niet als de enige deur zich sluit zoals jij mij aanziet over je schouder en het nu naar het verleden duidt je snijdende blik geladen met een vernietigend gewicht omrandt mijn stokkend lijf het versteent de aderen mijn oogleden sluiten bezwaard ik keer terug naar binnen waar de stilte wordt bewaard in een eenzaam…

quarantaine

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.058
niet voorbij de rode lijn afstand om leven levend te houden terwijl het enkel levend wordt door dichterbij…
jandeb16 september 2006Lees meer >

Gemis

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.196
Kijkend naar de grauwe lucht Zie ik ganzen op de vlucht De somberheid achterlatend Van motregen en natte straten Die somberheid spiegelt mijn hart Mat beslagen door de hete tranen Wens ik een van hen te zijn…
Ivan Grud19 september 2006Lees meer >

Nooit

netgedicht
4.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.251
Je hebt je hart zorgvuldig in perkament verpakt. Het ligt nu als een kostbaar boek in de kast van je borst. Je hoopt, je hoopt dat morgen al een zachte bries, een hand of warme adem het stof zal doen opdwarrelen. Dus je wacht op morgen.…

Litanieën

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 801
ik wil je niet schreeuwt de eeuwige luidspreker aldoor repeterend naar de doofgeraakte ziel van het kind je bent niets of gelijk aan gesloten ogen je zal in een leeg zwart huis zijn dat traag groeit vol honger naar links en rechts maar zonder licht en rozen in het haar ademen voor jou is luisteren naar litanieën van vals…

Puur van toen

netgedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 654
van toen is nooit meer teruggekomen er kwam bewustzijn etaleren van gevoelens een kunstenaar ging door een woelige storm en vond in rust de luwte en er stierf een ik in jou op een najaarsdag je werd weer terug geworpen in verdriet zonder dat iemand je ooit echt had begrepen terug in de woelige storm van trieste eenzame…
mobar12 mei 2009Lees meer >

De echo schaterlacht

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 425
Spoken uit het verleden dansen in het donker van de nacht soms wil ik leven in een leugen alsof jij mijn lief nog steeds de adem van mijn ziel bent maar je deed de deur achter je dicht mijn hart huilt al blijven mijn wangen droog voorbij……fluistert de wind de echo schaterlacht…

Over ....spel

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 550
ze wisten dat er niets van zou komen hij, meer dan twee honderd kilometer ver van haar toch zo dichtbij dat zijn stem haar huid streelde en ze zijn kussen voelde branden elke keer fluisterde ze hem goede nacht toe voor ze de hoorn op de haak legde en alleen thuis achter bleef zonder hem het was alleen de wind die wist hoe eenzaam…

Vanaf het begin

hartenkreet
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.489
Reeds vanaf het begin hoorde ik je trieste stem angstig, onzeker gestemd toen kwam ik... Riep jou,...stil en zacht Reeds vanaf het begin zag ik je hulpeloos staan zoekend naar liefde toen kwam ik... Keek jou...zo smekend aan Reeds vanaf het begin begeerde je m'n warme adem trillend, hevig verlangend toen kwam ik... Omhelsdejou…

Doodgeboren...

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.284
ik leef de tijd na een kwade dronk, in onrust en verwarring blijkt het bed gestolen zien mijn ogen wat ik niet wil geloven onder een vaal bleekgroen licht van loze beloften staar ik naar mezelf achter het gordijn van slechte gedachten ik zit gevangen tussen paracetamol en de waanzin de absint heeft mij bedrogen en de kogel wenkt belooft…
esteban4 februari 2009Lees meer >

Stille wegen

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 603
Stille wegen Slingeren omhoog, de berg op Verdwijnen in de mist Onder de sneeuw Stille wegen Overspoeld door de zee Niemand Behalve die mens Die monnik Die geest Stille wegen Door het zonnige, groene dal Zo mooi Zo adembenemend mooi Tranen in de ogen Stille wegen Stille mensen…
Arimea4 februari 2009Lees meer >

Rubberen kogels...

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 683
resten van de nacht overwoekeren de stad gespuis en hoeren kruipen richting donkere tijden hebben hun levens aangepast aan de zinloosheid van het bestaan sirenes verstoren de stilte gordijnen bewegen ik sluit mijn ogen uit pure gewoonte en drink me zat tot dat men mij vergeten zal ik heb geen antwoord op de vragen, nee, die heb ik nooit…
esteban12 februari 2009Lees meer >

schipbreuk

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 613
Contouren van geluk welke vervagen in de mist wanneer jij weggaat en mij achterlaat en ik met mijn levensschip onderga in de oceaan van eenzaamheid…
costa16 februari 2009Lees meer >

zonder jou

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.775
Vloed in mijn hoofd gezichten vervagen en gaan onder terwijl het jouwe boven komt drijven Vreemde gevoelens in mijn ziel gevoelens ooit verloren gewaand nu hardnekkig kloppend in mijn hart Vragen waar nooit een antwoord op volgt het aanwezig zijn doet zo pijn zonder jou…
costa23 februari 2009Lees meer >

Een aards gevang

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 940
eenzaamheid kent vaak een verleden hoe men ook de steen des aanstoots zoekt in het heden in liefde in haat de pijn kan niet worden vermeden de bezeerde ziel is dan blind, soms dagen en nachten lang men voelt zelfs niet door wie men wel wordt bemind het zijn uitzichtloze momenten in een aards gevang…

Daken die schreien

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 528
Soms als het regent in jouw nacht daken misnoegend schreien de wind strepen maakt op het veld dan zijn je wangen de uiterwaarden van al jouw verdriet al zou je willen vlieden voor instortende oevers, dan nog ben jij het waaiend riet dat buigzaam haar nest beschermt tegen de degens die jou voortijdig al hadden bekrast jij leeft voort in…
elze30 maart 2009Lees meer >

Een

netgedicht
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 13.429
Mijn spiegelbeeld lijkt voor altijd het enkelvoud van eenzaamheid.…

De rozenkrans

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.203
gister verliet ik mijn huis van dromen en verlangen ook de straat bleef leeg geen leven wist ik te vangen zie weer de steegjes waardoor ik liep in jonge jaren het was toen al dat ik haast dagelijks in eenzaamheid sliep seizoenen waren als elastiek of doods in de rek leerde slenteren zocht kontakt in denken bladzijden vol met verlaten…

meisje in de spiegel.

hartenkreet
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.335
een meisje in de spiegel zegt hallo. hallo zeg ik. wat vreemd. ze vraagt hoe ik heet. ik vertel mijn naam. opeens is het even stil. we keken mekaar aan. opeens ziet iemand mij staan. ik glunderde. zij ook. echte vriendschap. zoiets heb ik nog nooit gehad. ik kon mijn oren niet geloven. rende als een kip zonder kop het hele huis door…

Verweesd

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 678
langzaam slokte de eenzaamheid haar op het vangnet dat ze dacht te hebben bleek er één van vrije val ze nam 'n grote aanloop ~*~…
LadyLove21 december 2009Lees meer >

achter zijn ogen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 706
achter zijn ogen vermoed ik de wereld waar hij woonde zijn naar binnen gekeerde blik lijkt te luisteren naar geluiden van toen rinkelende melkbussen op een kar roepende stemmen tijdens het hooien koeien, bijeengedreven in de zon de wereld waar zijn leven stopte en waar het ooit begon hij zit in de stoel en kijkt naar niets ik streel…

Ochtendmist

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 546
trieste berichten omvouwen deze morgen zo vrolijk als de zon schijnt doen de grijze wolken toch anders vermoeden zo naar buiten kijkend rollen tranen langzaam in een koud kopje thee…
LadyLove1 februari 2010Lees meer >

Verloren

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 741
En ze valt alsmaar dieper en dieper zonder begin en zonder eind Gestoken steeds weer gestoken met scherpe messen zonder bloedvergieten lijkt het als of ze in luchtledige verdwijnt Gezicht vertrokken van diepe pijn geeft zich gedwongen over aan het lot dat haar beschoren is Zij kan alleen nog bidden om een wonder echter niemand heeft…
LadyLove17 februari 2010Lees meer >