7586 resultaten.
Kerst
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.271 Kleur van Ziel
Vult de dag,
Tot schemering inzetbaar wordt
Voordat iets wordt gezegd
Wordt glas na glas gevuld
En al het leed dat er nog was
Is in benevelen gehuld…
Zwart
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
735 Ondergedompeld in de
IJskoude wereld
Van verborgen dromen
Zweet het ongeloof
Uit mijn poriën
En herinneringen
Vervagen tot een onherkenbare
Substantie
Een verstikkende
Mantel van
Bevrijdend zwart
Is het enige
dat nog blijft…
Damocles in Den Bosch
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
1.061 Het zwaard dat doorklieft
een eenzaam en dor bestaan
van een vruchtbare relatie
als een winter die naar lente verlangt.…
Vrijzwijgend
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
654 zonder jas loop je in de regen
onbedekt, zoals je bent
ik kijk naar je vanachter glas
net als altijd, van een afstand
geen pas neem je teveel
en woorden zeggen je niets
maar als onze blikken kruisen
versta ik je eenzaamheid
je bliksem bezocht mijn ruimte
die deelbaar werd door twee
mijn jas hangt aan je lippen
stilzwijgend
vrijblijvend…
schaduwzijde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
723 Lommerrijk bos
vertel me jouw geheimen
en deel het met de mijne
zodat ik de eenzaamheid
achter me kan laten
evenals de schaduw
die over mijn leven trok
waardoor de zon verstek liet gaan.
Wind der verandering
blaas de wolken uit elkaar
opdat het licht
over de toekomst
moge schijnen
en somberheid
voor eeuwig
moge verdwijnen.…
schaduwzijde
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.308 Lommerrijk bos
vertel me jouw geheimen
en deel het met de mijne
zodat ik de eenzaamheid
achter me kan laten
evenals de schaduw
die over mijn leven trok
waardoor de zon
verstek liet gaan.
Wind der verandering
blaas de wolken uit elkaar
opdat het licht
over de toekomst
moge schijnen
en somberheid
voor eeuwig
moge verdwijnen.…
de oostenwind
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.212 de oostenwind
wuifde naar mij
in zwoele vlagen
hij vertelde over
het jonge kind
ik had toen nog niet tot
tien geteld, laat staan
dat ik zware stenen
kon dragen
de wind sprak
over die jongen
die slenterend over straat
zocht naar vrienden
tussen die massa;
de zienden
het alleenzijn bleek
al veel eerder geboren
niet wetend dat…
eenzaam verblijf
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
879 en verder kom ik niet
als de enige deur zich sluit
zoals jij mij aanziet
over je schouder
en het nu
naar het verleden duidt
je snijdende blik
geladen met een
vernietigend gewicht
omrandt mijn stokkend lijf
het versteent de aderen
mijn oogleden sluiten bezwaard
ik keer terug naar binnen
waar de stilte wordt bewaard
in een eenzaam…
quarantaine
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.058 niet voorbij de rode lijn
afstand om leven
levend te houden
terwijl het enkel levend
wordt door dichterbij…
Gemis
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
2.196 Kijkend naar de grauwe lucht
Zie ik ganzen op de vlucht
De somberheid achterlatend
Van motregen en natte straten
Die somberheid spiegelt mijn hart
Mat beslagen door de hete tranen
Wens ik een van hen te zijn…
Nooit
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
1.251 Je hebt je hart
zorgvuldig in perkament verpakt.
Het ligt nu
als een kostbaar boek
in de kast van je borst.
Je hoopt,
je hoopt dat morgen al
een zachte bries, een hand
of warme adem
het stof zal doen opdwarrelen.
Dus je wacht
op morgen.…
Litanieën
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
801 ik wil je niet
schreeuwt
de eeuwige luidspreker
aldoor repeterend
naar de doofgeraakte
ziel van het kind
je bent niets of
gelijk aan gesloten ogen
je zal in een leeg
zwart huis zijn
dat traag groeit
vol honger
naar links en rechts
maar zonder licht
en rozen in het haar
ademen voor jou
is luisteren naar litanieën
van vals…
Puur van toen
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
654 van toen
is nooit meer teruggekomen
er kwam bewustzijn
etaleren van gevoelens
een kunstenaar
ging door een woelige storm
en vond in rust de luwte
en er stierf een ik in jou
op een najaarsdag
je werd weer terug geworpen
in verdriet zonder dat iemand
je ooit echt had begrepen
terug in de woelige storm
van trieste eenzame…
De echo schaterlacht
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
425 Spoken uit het verleden
dansen in het donker
van de nacht
soms wil ik leven in een leugen
alsof jij mijn lief nog steeds
de adem van mijn ziel bent
maar je deed de deur
achter je dicht
mijn hart huilt
al blijven mijn wangen droog
voorbij……fluistert de wind
de echo schaterlacht…
Over ....spel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
550 ze wisten
dat er niets van zou komen
hij, meer dan twee honderd
kilometer ver van haar
toch zo dichtbij
dat zijn stem
haar huid streelde
en ze zijn kussen voelde
branden
elke keer
fluisterde ze hem
goede nacht toe
voor ze de hoorn
op de haak legde
en alleen thuis achter bleef
zonder hem
het was alleen de wind
die wist hoe eenzaam…
Vanaf het begin
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.489 Reeds vanaf het begin
hoorde ik je trieste stem
angstig, onzeker gestemd
toen kwam ik...
Riep jou,...stil en zacht
Reeds vanaf het begin
zag ik je hulpeloos staan
zoekend naar liefde
toen kwam ik...
Keek jou...zo smekend aan
Reeds vanaf het begin
begeerde je m'n warme adem
trillend, hevig verlangend
toen kwam ik...
Omhelsdejou…
Doodgeboren...
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.284 ik leef de tijd
na een kwade dronk,
in onrust en verwarring
blijkt het bed gestolen
zien mijn ogen wat ik niet wil geloven
onder een vaal bleekgroen licht
van loze beloften
staar ik naar mezelf
achter het gordijn van slechte gedachten
ik zit gevangen tussen
paracetamol en de waanzin
de absint heeft mij bedrogen
en de kogel wenkt
belooft…
Stille wegen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
603 Stille wegen
Slingeren omhoog, de berg op
Verdwijnen in de mist
Onder de sneeuw
Stille wegen
Overspoeld door de zee
Niemand
Behalve die mens
Die monnik
Die geest
Stille wegen
Door het zonnige, groene dal
Zo mooi
Zo adembenemend mooi
Tranen in de ogen
Stille wegen
Stille mensen…
Rubberen kogels...
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
683 resten van de nacht overwoekeren de stad
gespuis en hoeren kruipen richting donkere tijden
hebben hun levens aangepast
aan de zinloosheid van het bestaan
sirenes verstoren de stilte
gordijnen bewegen
ik sluit mijn ogen uit pure gewoonte
en drink me zat
tot dat men mij vergeten zal
ik heb geen antwoord op de vragen,
nee,
die heb ik nooit…
schipbreuk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
613 Contouren van geluk welke vervagen in de mist
wanneer jij weggaat en mij achterlaat
en ik met mijn levensschip onderga in de oceaan van eenzaamheid…
zonder jou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.775 Vloed in mijn hoofd
gezichten vervagen en gaan onder
terwijl het jouwe boven komt drijven
Vreemde gevoelens in mijn ziel
gevoelens ooit verloren gewaand
nu hardnekkig kloppend in mijn hart
Vragen waar nooit een antwoord op volgt
het aanwezig zijn doet zo pijn
zonder jou…
Een aards gevang
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
940 eenzaamheid kent
vaak een verleden
hoe men ook
de steen
des aanstoots
zoekt in het heden
in liefde
in haat
de pijn kan niet
worden vermeden
de bezeerde ziel
is dan blind,
soms dagen
en nachten lang
men voelt zelfs niet
door wie men
wel
wordt bemind
het zijn uitzichtloze
momenten
in een aards gevang…
Daken die schreien
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
528 Soms als het regent in jouw nacht
daken misnoegend schreien
de wind strepen maakt op het veld
dan zijn je wangen de uiterwaarden
van al jouw verdriet
al zou je willen vlieden voor
instortende oevers, dan nog
ben jij het waaiend riet dat buigzaam
haar nest beschermt tegen de degens
die jou voortijdig al hadden bekrast
jij leeft voort in…
Een
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
13.429 Mijn spiegelbeeld
lijkt voor altijd
het enkelvoud
van eenzaamheid.…
De rozenkrans
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
1.203 gister verliet ik mijn huis
van dromen en verlangen
ook de straat bleef leeg
geen leven wist ik te vangen
zie weer de steegjes
waardoor ik liep
in jonge jaren
het was toen al
dat ik haast dagelijks
in eenzaamheid sliep
seizoenen waren als elastiek
of doods in de rek
leerde slenteren
zocht kontakt in denken
bladzijden vol
met verlaten…
meisje in de spiegel.
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.335 een meisje in de spiegel zegt hallo.
hallo zeg ik.
wat vreemd.
ze vraagt hoe ik heet.
ik vertel mijn naam.
opeens is het even stil.
we keken mekaar aan.
opeens ziet iemand mij staan.
ik glunderde.
zij ook.
echte vriendschap.
zoiets heb ik nog nooit gehad.
ik kon mijn oren niet geloven.
rende als een kip zonder kop
het hele huis door…
Verweesd
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
678 langzaam slokte
de eenzaamheid haar op
het vangnet dat ze
dacht te hebben
bleek er één
van vrije val
ze nam 'n grote aanloop
~*~…
achter zijn ogen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
706 achter zijn ogen vermoed ik
de wereld waar hij woonde
zijn naar binnen gekeerde blik
lijkt te luisteren naar
geluiden van toen
rinkelende melkbussen op een kar
roepende stemmen tijdens het hooien
koeien, bijeengedreven in de zon
de wereld waar zijn leven stopte
en waar het ooit begon
hij zit in de stoel
en kijkt naar niets
ik streel…
Ochtendmist
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
546 trieste berichten
omvouwen deze morgen
zo vrolijk als de zon schijnt
doen de grijze wolken
toch anders vermoeden
zo naar buiten kijkend
rollen tranen langzaam
in een koud kopje thee…
Verloren
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
741 En ze valt
alsmaar dieper en dieper
zonder begin en zonder eind
Gestoken steeds weer gestoken
met scherpe messen zonder bloedvergieten
lijkt het als of ze in luchtledige verdwijnt
Gezicht vertrokken van diepe pijn
geeft zich gedwongen over aan het lot
dat haar beschoren is
Zij kan alleen nog bidden om een wonder
echter niemand heeft…