2232 resultaten.
oedipus met uitgestoken ogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.381 ja, ik heb de kruik gebroken
languit gelegen in het riet
in Rimbaud’s dronken boot
maar waar en wanneer
zelfs de zon heeft het nooit geweten
toen horloges nog geen secondewijzers hadden
en ik zonder verrekijker op pad trok
het verleden deel was van het nu
de hengsten tijdig steigerden
en moeder bloedde iedere maand
zij gaf me de kruik…
Breekpunt
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
466 ( voor Mark Rutte )
Je hebt dan wel een nipte overwinning,
weet wel, de tegenstand is niet gebroken,
begin maar met je zogenaamde ontginning,
wij zullen jouw ivoren toren met de waarheid bestoken.…
De Stilte van Mijn Schreeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
315 Hoor mijn stille schreeuw,
van voorbij het zenit van mijn gebroken ziel,
dwalend als bloesembladeren,
wanneer ik verloren en gebroken voor jou kniel.
Nog één moment van verlangen,
dat mijn stille adem stokt diep in mijn keel,
en jouw overweldigende schoonheid
deel wordt van mij, als samenhangend geheel.…
les questions bleues
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
325 3
Waar leg je woorden vast in een dwaalgedicht
als een mens gebroken is en men roept:
pas op gebroken glas.
Het gaat om dingen die in stilheid blijven
buiten de taal getekend.
4
Landloos als de wind die ieders handschrift draagt
vervaagt en oplost in blauwe streepjes licht.…
Waterval
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
3.471 Gebroken door het verleden.
Wou dat ik het kon vergeten.
Praten helpt niet echt.
Het is een dagelijks gevecht.
De pijn in mijn hart.
Doet me vaak zien in het zwart.
Tranen zo groot in aantal,
Aan het water lijk ik wel een waterval
Kon ik het maar accepteren.
Het zou me dan niet kunnen deren.…
Berusten
hartenkreet
2.9 met 20 stemmen
1.491 Ik heb nooit je haartjes geroken
of je handjes gevoeld,
mijn hart was gebroken.
Maar ik weet; God had het zo bedoeld.…
Wat zich vergeten laat
gedicht
3.3 met 45 stemmen
13.512 Mijn lief, mijn boos, verbeten lief,
wij riepen naar elkaar,
tot twee, tot drie, tot vier keer toe,
door de schemer en het sneeuwlicht
van de late winter,
en keer op keer kwamen we terug,
onwillig, gebroken, verliefd.
--------------------------------------------------
uit: 'Februari' in Het meer van ondank, 1987.…
De zee
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
827 zee
eindeloos
water
golven
getemd
vogels
gebroken
vleugellam...
zee
sri-lanka
parel
pijn
overleven
doet
alleen
de zee...…
Ik hoor nog
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.227 die donkere klank
ik hoor het nog
het zuigt zich vast
en herhaalt zich
herhaalt zich
je riep nogmaals
een paar passen liep
ik richting jou
een paar passen
verwijderd van voorbij
golven overspoelen
heldere gedachten
je zoog levendig leven
brak reeds gebroken
weerstand verdreef waan
ik hoor het nog
ik hoor het
ik hoor
ik…
Ik ben, jij was
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.458 Gebroken glas
Bloemknop geknakt
Ik ben, jij was
Je bent niet meer
Ik dertig, jij vier
Toekomst afgepakt
Jij daar, ik hier
Leven doet zeer
Je leven liep dood
Voetstapjes uitgevlakt
Je zusje op mijn schoot
Haalde jouw adem weer
Gaf leven nieuwe zin
Zij is, jij bent
Daar geloof ik in…
De laatste ruzie
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.280 alsjeblieft zet de
tijd in z'n achteruit
doe de deur maar weer open
pak je koffers maar weer uit
laten we dat gesprek
nog een keer overdoen
en dan niet schreeuwen
en slaan zoals toen
waardoor jij
van binnen bent gebroken
de deur slaat, de laatste keer
dat wij elkaar hebben gesproken…
het duurt nog maar even
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
2.872 je breekt me
steekt me
met een mes
een gebroken fles
scherpe glasscherven
die rondzwerven
door mijn hart
voor mijn ogen is het zwart
ik voel geen liefde meer
is dit de laatste keer
dat je me pijn doet
dat je mijn tijd verdoet
ik wil niet opgeven
maar ik kan zo niet leven
je kan me niets meer geven
het duurt nog maar even…
caleidoscoop
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.142 met vingers van waskrijt
heeft hij over haar kleuren
een zwarte laag gezet
nu krast ze
met nagels en gebroken glas
rouwranden en bloed
haar kleuren zijn complementair
rode zee groene schittering
gele hemel paarse sterren
vogels in blauw en oranje
dan hangt ze haar leven
voorzichtig aan de muur
want als ze schudt
wordt heel haar wereld…
jouw schaduwrijke schoonheid
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
2.263 je kijkt
strak weg
jouw ogen
zoeken droevig
de einder
jouw rode lippen
verbloemen
de vale tint
van je wang
het licht
valt als een
een blauwe schaduw
over je heen
het beschijnt
je zichtbare
gebroken zijn
jouw sombere
schoonheid
weerkaatst
de diepte
van je ziel
schijnbaar
onaantastbaar
is het daarom
dat ik voor
je viel…
Verzoening
gedicht
3.0 met 50 stemmen
24.251 in haar was ik geborgen
en breidde ik mij uit
en werd ik steeds kompleter
en rijpte ik als fruit
en ik voeten, handen
en reuk en stem en wil
totdat ik met een gil
geboren werd en banden
die ons verbonden hielden
en die ik niet meer ken,
gebroken werden met
een slag, een donderslag.…
Heel subtiel
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
497 ik heb wit gebroken
tal van pigmenten
tot leven gewekt
mijn verf heeft
met linnen gesproken
samen iets nieuws opgezet
door vloeien kunnen
kleuren weer groeien
in een natuurlijk verloop
geen penseel dirigeert
de harmonie van bewegen
het mes is terzijde gelegd
vrijheid in componeren
heeft heel subtiel de toon
voor mijn ziel weer…
Blikveld van dromen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
531 Door warrig geheugen
het gebroken ijs ontlopen
dusdanig ontroerd dat verder
bevriezen geen doel had
tot de conclusie gekomen
om eigen woorden begrijpend
de maan weer zien schijnen
boven duinen en zee
in het blikveld dromen
dagen van vroeger vragen
besluitend zonder antwoorden
doorlopend de wanen
een broek voor de nacht.…
Vragen en laten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
847 Gebroken dromen blijven onherroepelijk
komen
dagen als vandaag en die in de dagen erna
spelen met woorden en altijd die vraag
naar de weerspiegeling in de bloem der symmetrie
zie
loskoppelend van het super helder azuren kleurrijk gesteente
de wegen en paden
en door haar landschappen jou laten vergapen
maar toch zo wakker als wat
geen woorden…
Vlindertje...
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.540 Gebroken en verwond.
Tranen van verdriet.
Tranen rond mijn mond.
Wist dat je bij me woonde.
Geborgen en gezond.
Klein leven in mij.
Mijn buikje zo rond.
Het mocht niet lang duren.
Kindje van mij.
Je bent nu een vlindertje.
Zo gelukkig en vrij.
Ik ben je nooit vergeten.
Altijd in mijn gedachten.
Geen naam aan je gegeven.…
waar het zetelt
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
690 't is voor knappe koppen
niet zo moeilijk, zeg je,
de plek te vinden
in je brein
waar het heimwee ligt
na analyse van je tranen
kunnen ze vast en zeker
het verlangen situeren
en de verliefdheid
het verdriet
onwijs natuurlijk
ik voel nog steeds
't gebroken hart, de vlinders
gevoel vertaalt zich 't allermeest
in mijn vergeten lijf…
Zelfredzaam
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 ik draai cirkels
zonder pijn
doelloos in gevangen zijn
kan niet eens ontsnappen
omdat niemand
mijn uitgestoken hand wil vatten
versleten is de tred
rond de molen van het leven
te veel stappen zijn er al gezet
iedereen heeft haast
is in stress onderweg
contacten worden zelden gelegd
heb gebroken met zinloos lopen
de cirkels naast…
Lak aan alles
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
541 ik breek glas
beuk staal
met een moker
sla alles kort en klein
nog is
de chaos niet compleet
want ik sta overeind
die lak aan alles heeft
wie haalt
mij onderuit
voordat bezinning
mij vernielt
en ik moet knielen
voor de onmacht
van het lijf waaruit een
geest zich heeft bevrijd
ben gebroken
maar gewroken is de stem
die een…
Blindzicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 op een gebroken dag
gaan vezels wringen,
zullen doornen
cellen binnendringen
dan laten hersenstormen
buitenlucht schrijnen
tot binnenbranden,
netwerken ontknopen
tot wankele periferie,
maanden indikken
tot sterfminuten
dan klopt het hart
met gestokte pas,
vlijmt een scheiding
in haarloos glas
dan is het wachten
op luwte van het…
Goudmijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
618 Wat schreef ik graag
een schrijnend vers
vol smartelijke wanhoop
en hopeloze hunkering;
wat liet ik graag
gevoelens overstromen,
dichtend over 't onbereikbare;
wat legd' ik graag
mijn ziel in woorden
bloot voor hem
die ik niet krijgen kan;
maar 'k heb geen toegang
tot de goudmijn
van 't gebroken hart;
in mijn poëtisch
keukentje…
comazuipen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.573 als ik
in de late ochtend
aarzelend de ogen open
baadt de kamer
in het rauwe licht
der werkelijkheid
de zon verwarmt
de lege plaats
naast mij
in bed
op de vloer
liggen een gebroken glas
en lege flessen
als ik
verdwaasd
uit bed kruip
snij ik me
aan de scherpe scherven
van liefde
die gespeld wordt
in voltooid verleden…
Mijn testament bij leven
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
551 schreef mijn
letters in de lucht
kleurde ze met zon
vroeg de wind
ze weg te blazen
de hele wereld door
nog spoken ze
hier rond in tocht
en koude vlagen
gebroken woorden
die hun doel
nooit zullen raken
verminkte zinnen
vliegen overal
zomaar naar binnen
het was mijn testament bij
leven maar de dood heeft
al mijn schatten…
Kerstverhaaltje
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
933 In de vensterbank een schaaltje
met uitgedrukte sigarettenpeuk
de definitie van leuk
een kerstboom opgetuigd
uit jaren her, ballen gebroken,
engelenhaar met een bruine gloed
hij kijkt eens om zich heen
hij schudt wat as van zijn mouw
voor hem is het sterrenstof
naar buiten op zoek naar het beste kerstsloof
het is kersttijd
dat is…
de taal van tijd
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
513 Regenbogen verschijnen,
wanneer licht wordt gebroken,
zoals ook mensen breken.
Zo groeien wij dankzij het levenslicht,
dat de bron is van eeuwigheid.
Door vallen en opstaan leren mensen leven,
leren wij de taal van tijd verstaan.…
Zeevlucht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
686 Zilveren zeemeeuwen
vlogen vluchtig door de naakte nacht
gezonken in een golvend dromen
sprak ik jouw naam uit in stilte
alsof je even dichtbij me was
in de luwte van mijn liefdeshart
en je vloekte niet
in het donker ademde jij
gooide jij mijn gebroken hart
opgenomen in het grote geheel
in gedachten weer terug in zee.…
ontwricht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
451 werd
een stoomtreintje bracht
hem hoog in de Alpen
in die nazomer
poseert hij in uniform
zijn sabel losjes
over de schouder
ik mis jou ik mis ons
dorp en de graanakkers
schrijft hij in brieven
aan zijn moeder
temidden van het
oorlogsgeweld volgt
hij zijn weg door een
verminkte wereld
in het veldhospitaal
sterft een gebroken…