2056 resultaten.
verzamelt beelden van glas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
667 zestien toen ik je ontmoette
jij ging de wereld begroeten
de benauwdheid verbogen
door stralende ogen
ambitie en twijfels
de toekomst nog ver,
liefde die weifelt
maar jij wordt een ster
je gedachten zijn zwervend
verkennend en vrij
toch ben je verbonden,
met spinsels aan mij
met wie kan je praten,
wie luistert naar jou
wie…
in een stenig land
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.195 ik heb de rots gebroken
mijn eigen jeugd gewroken
ben mild geworden
in een stenig land
alles met de blote hand
verwond bij het splijten
mijn armen laten openrijten
aan de scherpte van het puin
maar alles is nu eindelijk weg
het zicht is vrij en ruim
nog groeit er niets
uit zaden die op een
later leven wachten
in blakerende zon en
diepvrieskoude…
voel koele kleur van groene schaduw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
901 ik ging weer even terug
waar korte beentjes
eindeloze wegen liepen
in een zomershete zon
de weg naar zee
was recht nog krom
omzoomd met
kilometers vergezichten
dat wat wij wisten
lonkte aan de horizon
duinen en het golvend koele
water waar je eindelijk in zwom
weer ruik ik dennengeur
voel koele kleur
van groene schaduw
langs…
vijzelt al zijn eigen medicijn
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
792 hij vijzelt al
zijn eigen medicijn
stampt woorden
van een ander fijn
verguldt de pil met het
glacé van eigen adoratie
hij is er uit en koos
de tweedekoers signatie
feesten en hoofdbrekens
kostte dit besluit maar
of zijn handen zullen helen
kan hem niet zoveel schelen
de esculaap heeft
hem in slaap gesust
nadat hij door de muze…
DE DAHLIA'S
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Het klopt toch
dat ze zich hier overdadig ontvouwden
onder jouw zorgzame handen
vanaf hun eerste knop jij
hun rijping volgde met
waren het liefdevolle ogen?
en ik menigmaal
op dat pad aan de zijkant ...
nog voor mijn lippen
woorden konden vormen
'niet hier spelen' riep jij alleen maar
als een getalenteerde bloemist
gaf je voedsel en…
het verborgene in plooien
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
849 ik zag je bergen kleurig landschap glooien
je rots onzichtbaar in ver perspectief
ik voelde het verborgene in plooien
maar had het zonlicht en je geuren lief
ik zag je water vallen langs de breuken
het zwart van de ravijnen donker diep
golven moesten vaak een uitweg beuken
als jouw rivier haar stroomgebied verliet
je passie moest ik los…
gevangen in schaars rood
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
905 mijn dromen
zijn weer terug
het wit dat maar geen
wereld meer wil worden
mijn angst verdwaalt
in iets dat ik niet ken
ik ben al zwart
je handen hebben
mij verstard, het kind
gevangen in schaars rood
je maakte mij zo bloot met
passies die me brandden
je kleedde me
met leugens omdat
jij de waarheid brak
je spookte in mijn spel…
Avignon
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
527 Juli
zal het zijn geweest
Avignon
op weg naar huis
De geur van lavendel
in zacht wit licht
Waar denk je aan
vroeg jij
Je woorden van lavendel
je lichaam
zacht wit licht…
wat ik mis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
533 de taal der gedachten is
slechts leesbaar voor hen
die de striemen kunnen
delen die van binnen
diepe doch op maat
gesneden plooien
heeft achtergelaten
bijtijds wanneer een zoete nevel
plaats maakt voor de bittere
nasmaak waarin flarden
van het gekerm de wind
over een ijzige vlakte
laat waaien
mis ik de luwte waarin zich
fantastische…
Fiets
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 een oude man
op de fiets
onderweg
zij
zweeft voorbij
met een glimlach
een wolkje parfum
en verdwijnt
in het niets
op haar fiets
en daar
ver achter haar
rijdt nu voorwaar
geen oude man
maar
een vrolijke jongen
van zeventien jaar…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
578 met de zon
op mijn rug
stap ik
over de brug
in de nieuwe vallei
naar de toekomst
het onbekende pad
de horizon
voorbij…
thuiskomen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
466 soms laat het raam licht door
dat er gisteren ook al was
te hooi en te gras
op een onbepaalde plek
in het achterhoofd, ergens
achtergelaten zonder bericht
in buurlanden ruikt het naar thuis
en thuis lonken de buurlanden
overal zijn wijkende wolken
maar nergens is een hemel blauwer
dan in gedachte
aan mijn vroegste dagen…
Haastig afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 Sluitingstijd, het afscheid
bijna voorbij, de stoelen vrij
de tafel vol, de glazen leeg
Ik moet gaan, ik ga weg
Kijk mij niet zo aan, jullie
oude zangers in oude lijsten
Het is stil op straat, ik ga
De maan schijnt, we draaien
al terug naar de zon
De honden blijven staan
De geur van onze liefde
is vervlogen
De lakens zijn koud
Leg…
Vlokje
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
516 Zo rond het nul begint het
de hoop op hemelse plaatjes
Dan die speelsheid van de eerste worp, of duik
een engel vormt zich op de vloer van het dorp
Hongerig loop ik met open mond door de straten
happend naar het eerste vlokje van mijn jeugd
Een volwassen masker draag ik door de dagen
die afvalt wanneer ik hier floreer van vreugde
Want…
Die dieper snijden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 nog ben ik
bezig het folie
los te trekken
dat mij het leven
bijna onmogelijk maakte
het lijkt doorzichtig
toch gerimpeld
door geleden
pijn in nabij en
het ver verleden
eerst komen schetsen
maar lijden verdiept
de lijnen tot etsen
die dieper snijden dan
ik ooit heb toegegeven
ik was lang geen
onbesproken kind
dat zich alleen…
Op de wereld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 jij was
als baby
kind al heel
geïnteresseerd
in bewegende
kleuren
wist al snel
aandacht
van ogen
te trekken
om daarmee
zichzelf kleurig
op de wereld
te zetten in kijken
naar elkaar tot
op het eerste gebaar
een antwoord
was gekomen
in het spel
van ontwikkeling
waarbij geluid
zijn entree maakt
in het begeleiden
van gebaar…
Onzekere pubers
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
514 stil viel het
filosoferen
van het bos
met zijn kale
bevroren takken
geen geritsel van
opties en voorstellen
zelfs de onzekere
pubers waren
thuis gebleven om
maar even niet na
te denken over wie
of wat ze zijn of
mogelijk worden
waar je bij hoort
als alleenstaand
is de groep bereid
zich met jou te binden
ben jij bereid ook
over…
Onwijs gek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 jou nog
iedere keer als
de cirkel
rondde in
schoonheid
met een
jeugdige
levensluchtige
vitaliteit in
de kleur van
het eeuwig
zeldzame elixer
een verleidelijke
lieve uitdaging
om halsoverkop
te zoenen met
de uitdagende
ondeugd in het
donker van je ogen
daar raak ik
helemaal van
ondersteboven
want al vanaf
mijn prille jeugd…
Getint profiel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
386 streelzacht
waaide de
lentebries
zijn kleuren
langs je al
getint profiel
je lach oogde
lichter rood
dan je had
gewild op
het buitenpalet
dat met de frisse
voorjaarskeus
paars geel
en pril groen
rijkelijk gevuld was
en ons omringde
zover het oog reikte
zelfs de
onverwachte
warmte van de zon
liet ons buiten
het boekje van…
Van hemel naar hel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
465 we plakken
stukjes duister
aan elkaar
om het licht
geen kans
te geven te
zien wat wij
alzo meemaken
en beleven
niet alles
werd natuurlijk
zo naadloos
afgeplakt ook
wat contrast
kreeg zijn kans
voor nauwelijks
herkenbaar toch
een vrolijke sjans
stemmig
werd de ruimte
schaars verlicht
de oplichtende
bordjes uit
waren…
Iets eigens
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 ik heb
een leven lang
de lucht beschreven
met het mij
toegemeten licht
dat seizoen
gebonden was
maar altijd nog
iets eigens had
omdat feesten
toen nog de
kwaliteit van het
maatschappelijk
gangbare hadden
familie buurt en
stad gebonden in
regionale folklore van
intens samen vieren
in deze door
gekleurd papier
bekeken dagen
pasten…
De liefdeskus
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 spreekt in
contrasten
bruin en wit
was de lente
in ontwaken
al de lichte
rode randjes
pikant aan
het maken
het knoopje
nog een
sluiting verder
waar nonchalant
wit de schijn
van openheid
verbloemd en
een aantrekkelijk
palet voor de schilder
heeft klaargezet
pas onder
donkergroen loof
blikken ogen
het sprankelen
van de jeugd…
hyperarousal
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
581 te weten, het leven laafde
me als toekomstige criticus
toen het kind in mij
vele wonderen verlegde
in het moment dat maar
niet wou passeren
tijd brak het fundament, de gevel
en de kast waar ik vertoefde
om iets van veiligheid te waarborgen
“dat wat ik niet bezat“ ofschoon
de rijpheid van mijn reeds afgelegde
jaren zich hadden verschanst…
De eerste leg
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
441 het stormt
weer jeugd
door straten
die ontdaan zijn
van hun oubollig
suf imago’s
weer klinkt
kindergehuil
uit de zich
snel vormende
files van druk
kletsende moeders
die net hun kroost
uit de eerste leg
op het schoolplein
hebben af gezet
en nu racen naar de
dichtstbijzijnde super
voor gratis koffie
de twee halen
en een betalen…
Lichtvoetig
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
469 lichtvoetig
kwam jij
binnen trippelen
je lach legde
de loper al
meters voor je uit
onbevangen
keek jij iedereen
aan groette op
persoonlijke wijze
waaide frisse wind
langs warme lijven
er waren geen regels
protocol of gebruiken
hier onder vrienden
kon ieder zich op
eigen wijze gedragen
en uiten
ik zag ze jou steeds
dichter naderen…
Pestmasker
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
495 Wijd uitlopende kraaienneus
Niet gevuld met geurige kruiden
Maar met het gif waarmee
Jij je woorden naar mij
Afvuurt en mijn eigenheid
Vernielen wil - je vermoordt
Een mens, mensenkind,
Je weet niet wat je doet,
Van achter je masker
Dat de werkelijkheid
Verbergen wil,
Want stel je voor
Dat je herkend wordt,
Je moet er niet…
Taboe
snelsonnet
4.4 met 11 stemmen
766 De kuisheidsridders van de voetbalbond
Verbieden sponsoring door Easytoys.
Dat spul is ongeschikt voor girls en boys,
Geen dildo’s en geen pop met open mond.
De bobo’s worden kuiser nog dan kuis:
De bal mag ook niet meer stijf in het kruis.…
Jong en oud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Na mijn opleiding is het feest
Iedereen aan tafel, nu
gaan we de wereld in
de problemen oplossen
Iets mooiers bestaat er niet
We kunnen het
We hebben er recht op
Alles is mogelijk
Wie doet wat?
Wie heeft er een plan?
...We waren het niet eens
...en dat zat ons tegen
...Het feest ging niet door
...Geen geluk voor alle mensen
...Missie…
de tijd rekt dagen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
577 de tijd rekt dagen
laat seizoenen op elkaar
van mijn jeugd naar ouddom rijken
zo grijs haar
de wind doet strijken
tot een stil verloren herfst gebaar
aanschouw ik jaren voor de kachel
vonken starend naar veel meer
vlammen die niet willen doven
die mij
nog in groei beloven
naar een zomers roodvol wederkeer…
Uitzonderlijk beloond
snelsonnet
2.5 met 11 stemmen
1.180 En jammerlijk uniek
Wat eigen jeugd ten hoogste nog mag hopen
Komt meestal toe aan spelers die ze kopen…