Alle inzendingen over maten

1812 resultaten.

Sorteren op:

de mensendaad

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 992
het alom omvangrijke niets een geheel te vormen waar ook nog de schrale mens mag leven en ruimte is voor kruipende wormen uit mijn door liefde verzadigd hart ontspruit zich een in regenboogkleuren openslaand lelieblad als waterfontein getooid waar druppels zich glinsterend en juichend verspreiden over een dorre aardse mat…

Aan een vriend

poëzie
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.267
O vraag mij niet, vraag mij nooit naar mijn smart, Kondt gij mijn leed en mijn jammer waarderen, 't Zou slechts de maat van uw droefheid vermeeren, Gij hebt genoeg voor een menselijk hart. 1834.…

Het vaarwel.

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.397
Eer tellen mijn maats al de korlen van 't duin, Eer legen zij de emmers van vader Neptuin, Eer ik uit mijn zinnen uw beeltenis stel. Vaarwel dan, zoet Holland! Maria, vaarwel! Maria, vaarwel! - kan ons vaartuig vergaan? Geen plank op het dek, die uw naam niet heeft staan.…

CYCLUS

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.423
Wij hingen in het koude glas voorover en maten van elkander het gewicht. Stil, om wat van de ander werd vermist in onbewust of onbedoeld vervagen van alle al vanouds gevlijde lagen, waarmee de tijd kon worden uitgewist.…
Aaike Jordans11 februari 2005Lees meer >

Waar-borg

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 680
De tijd was maar geleend, de dagen wilden hun mooie uren terug in ruil voor alle herinneringen die verdwenen Op mat fotopapier verschenen, gaven zij negatieve afdrukken van een werkelijkheid die waan niet eens benaderde, zwart en wit wisselden elkaar soms schitterend als siervuurwerk af, de hoekjes gekarteld en omgevouwen als oren…
metha31 december 2004Lees meer >

The jazzman

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 683
bloemen geplukt om dood te versieren met leven emoties applaus op de kist wit gezicht in een glimlach een leven en drie maten vooraf gaven toon aan de band ze wiegden gevoel met familie en vrienden verstrooiden de dood zochten troost in hun eigen verhaal klarinet en sax fluisterden taal hij was hun ziel zong met elan hun donkerste…

Toen de dijken braken 3

gedicht
3.5 met 33 stemmen aantal keer bekeken 12.537
Zijn vader mat hoe hoog het kwam. --------------------------------------- uit: 'Gemengde berichten', 2006.…

verliefd

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.412
ligt elke smart vooruit omarming in het wegbewegen en tuimel steeds het eerste strekken voelbaar soms het einde van ’t verhaal net als de leden van mijn lijf in ‘t midden steeds een buigen het steken sterft als kramp na dagenlang ontspant een draaien zich, een wenden en denken zonder strop of bijl verloren in de beelden uitgehongerd, mat…
sunset15 maart 2008Lees meer >

Waar wij middeleeuwden

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 798
ben weer teruggegaan heb eeuwen van vooruitgang van de hand gedaan uit de gouden driehoek mayaat de cultuur in het zacht glooien van hun heuvels helaas nog maar van korte duur ik azteek hun geniale bouw in schitterende tempels daar waar wij middeleeuwden bleven zij beschavingstrouw matte riet tot boten met hun ronde neuzen paasde…
wil melker9 januari 2007Lees meer >

beunkneus

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.570
al koutend over mijn kwelling het was van den droeve thuis zonder uitzondering gordijnen aan rechte roeden onverklaard dalend met helling zei jopie van jack's laminaat kijk eens naar je schroeven die waren scherp gepunt en bedraad pluggen met erbij gezochte maten voor door gave voorgeboorde gaten in onze wit gestuukte zoldering tergend…

we paarden in een dans

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.250
ik zag je staan, een sprankelend verschijnen je brak het licht en filterde in kristallijne kleur het zonneschijnen ik proefde je in dorst die niet te lessen was mijn lippen vochtig omdat ik jou niets meer te zeggen had je gleed naar binnen in een passen dat de maat gemeten had je smaak was zo apart dat ik je nooit vergat we paarden…

"In Uw woning ben ik thuis"

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.831
Ze stonden er in zwart ornaat -Klaas voorop, die sloeg de maat- in strakke rijen opgesteld en zachtjes werd er afgeteld tot de kist bewegen ging. Toen werd er héél zacht ingezet en plechtig klonk het zanggebed “ In Uw woning ben ik thuis” en ook nog iets over een kruis.…
koos2 maart 2004Lees meer >

hoe vrouwen kunnen vallen....

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.523
een gevallen vrouw hoe gewoon ook laat je niet lopen dan beur je toch liefst in de roem samen met je maat je bent per slot van rekening de beroerdste niet de vrouw als troef je loopt er op stuk als die mafkees van een heer naast je d'r over heen gaat kale nel het meest treurig in één handomdraai onder de boer zelfs in de…

Storten

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 976
Dat blijkt uit een lijst die toont in welke mate de 21 rijkste landen in de wereld bijdragen aan de ontwikkeling van arme landen. Bron: Telegraaf)…
Hephaestus14 augustus 2006Lees meer >

Liefde

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 861
de picolo die piept piept de cello heupwiegt wat de triangel doet van ting ting de liefde slaat de maat klanken zwellen langzaam aan bekkens schuiven langs elkaar zing zang zing zang violen aaien hoog en laag tuba's hijgen zware lucht 't orgel pompt en spuugt en pijpt en de pauken doen van boem boem boem boem boem…
Marc de Kok18 augustus 2006Lees meer >

Holle

hartenkreet
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.899
alleen was het wel wat snode dat de Genius vergat dat vrouw Holle zoals altijd wel weer iets te hollen had Vrouw Holle - ach vrouw Holle viel gestuiterd met haar gat in de hemel van de Goden waar ze rondjes rent voor doden op haar sloffen uit de mode waar dat vuurtje nog in zat en het was steeds Vader Tijd die al haar rondetijden mat…
jan haak11 oktober 2008Lees meer >

Rosà

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Ze is prinsesje van de straat met liefgeschreven blauwe ogen die verzweven op haar pasjes die ze danst -steeds uit de maat op brekebeentjes die te klein nog zijn maar steeds weer opgetogen me vertellen dat ze met een huppel door het leven gaat Toe -draai maar rond nog zeven rondjes en vertel het ongewone met je springerige beentjes van…
jan haak13 februari 2009Lees meer >

Smakelijk en lekker

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 840
proeven, eventjes maar Maar daarin schuilt net het gevaar Want zo begint het eventjes nippen, eventjes likken een klein hapje een heel klein beetje, toe maar dan begint het grote gebeuren, je ben verkocht, want het smaakt zo lekker, ook nog naar meer, doe je het voor de tweede, derde en ongelooflijke vaak, telkens weer… met mate…
Johanna13 februari 2009Lees meer >

Vivre dans overspoeld

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 534
in eigen artistieke schoonheid ligt stil de kroon zacht in zilv’ren blank water die uitplooit in gouden lichtstralen gloort iets moois aan de einder op de maat van elk windzuchtje verankerd het leven bewogen zichtbaar en hoorbaar voelbaar zoals het leven geeft en neemt hee hee hee deze vivre dans overspoeld klanken en golven…

De jongen wachtte op de dingen die komen zouden.

gedicht
3.2 met 68 stemmen aantal keer bekeken 12.217
Zijn vader mat hoe hoog het kwam. ------------------------------------- uit: 'Toen de dijken braken', 2006…

Schorriemorrie

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 638
bij ons in de stokebrandwijk wanen wij ons stinkend rijk we wheelen en we dealen katten om en lichten hielen stelen fietsen bij de vleet bouwen bruggen op ons reet hijsen aan een stickie en zuipen uit een blikkie we scheuren door de straten rappen met onze maten in de nieuwste bee-em-wee gevonden in Sell am See aan elke vinger een…
Hanny30 september 2010Lees meer >

Herfstwind

poëzie
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.638
Herfstwind verdrijft de witte wolken, Ganzen trekken langs het lege zwerk, Nog geuren chrysanten en bloeien orchideeën, Kon ik mijn vroeger lief nu vergeten, Bijna was ik gelukkig, Met mijn bloemenboot op de Fen-rivier, Wit schuimt de stroom langs de boeg, Fluit en trom houden maat met de riemslag, Onder 't rumoer broeden sombre gedachten,…

Bourgeois en proletariër

poëzie
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.405
Zij schatten honend zijn waarde Met de maat van het stomme geld, Naar de factor zijner slijtage, Naar de jaren die hij telt. Zij verbruiken de kracht van zijn leven In hun harde meerwaardefabriek, En gunnen den rest aan de wormen, Als een vuile, waardloze kliek.…

Moment van milieubewusteloosheid

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
Ze zei hem: 'Je prikkelt m'n zinnnen, Mathieu, maar hou maat: schep een luchtje op straat en in elk geval niet meer hier binnen.' Zo maakte de vrouw hem attent op de sfeer in d'r appartement die hij net had geschapen. Hij wou met 'r slapen. Ze dacht: 'Wat een scheet van een vent!'…
Aubrey6 augustus 2011Lees meer >

driekwartsmaat

netgedicht
4.6 met 38 stemmen aantal keer bekeken 1.102
cirkelend en draaiend zo vanzelfsprekend vloeiend samen zo onophoudelijk licht en dan hun ogen zoals zij in elkaars ogen alleen daar alleen zij hun wals in driekwartsmaat zo tot de rand van 't leven tot het uiterste en verder nog tot aan 't sterven van de laatste toon daar waar de wereld ophoudt te bestaan in de laatste maat…

onzegbaar en onuitspreekbaar

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 816
Ja, ik beantwoord je zoete zwijgen met het meebewegen in jouw maat, die je onwillekeurig aangeeft op het kloppen van jouw hart dat zoveel weet, maar onzegbaar en onuitspreekbaar.…

privé

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 603
maar dit wonderlijk gebied met woorden die gelukkig maken ook zonder jou zelfs sterker nog zelfs als ik kon zou ik ze nog niet delen mijn hart alleen laten bewegen op het ritme, melodie uniek voor nu ver weg van later maar laten vullen met muziek jouw bijzijn mij niet laten storen opgaan, verdwijnen in dit stuk vanaf de eerste maten…

Tamboer

gedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 6.197
De maat van zijn stokken bepaalt onze stappen. Ook nu. Verwijlen wil ik bij een wals van vroeger, een dans, kind op de arm. Het spant ondraaglijk tussen toen en vandaag. Aan de mars valt niet te ontkomen. Woedend doe ik een greep in de muziekdoos van het geheugen, waar haar te vinden voor ik omval?…
Anna Enquist18 februari 2013Lees meer >

In gedachten

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 617
In welke mate bent u echt met me als u woont in mijn achterhoofd durf ik niet uit te leggen waarom als u mij toestaat, in droomwereld of werkelijkheid reizen we samen naar de stilte als rebellen in verloren land met dwazen die onze zielen niet geloven ik zal u mijn mooi aangelegde tuin met madeliefjes en vogels in de bomen laten…
mobar29 juli 2013Lees meer >

Alles stond er nog

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 879
In liefdevolle herinnering aan Willem Frederik van der Giessen (1923-2003) Keukentrap beladen Met spijkers en schroeven In soorten en maten, Tekening achtergelaten Op een kistje van hout - Tot op de millimeter Nauwkeurig je nieuwe plafond In de sponningen gedouwd - Je had het afgekregen, je Laatste klus, en alles Stond er…