2059 resultaten.
Lentewachter
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.331 Als witte windsels uit de nacht
-nat van donkere tong gegleden-
bevende bomen broos bekleden
met vlok geplozen wintervacht
en vorst gerijpt grenzen verlegt
moe van zijn kil regerend hand
waarmee hij heerste in het land
dat hem ijswekkend had gehecht
wacht het maanlicht schijn gesust
tot lentegeuren zwaar beschonken
haar mysterieuze glimlach…
In de gloriesa
netgedicht
2.5 met 38 stemmen
8.526 ze kijkt er anders tegenaan
omdat ze vecht dus overwint
Haar inzicht is een allerlei
van krachten uit geputte wil
te warmen liever dan het kil
te hebben in zelf medelij
Een neergang staat zij zich niet toe
dan trekt ze `t liefst de hele kluit
met wee en moed de wortels uit
ze geeft veel liever ja dan nee
Haar evenwicht staat boven moe…
zijn hoofd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.304 de dichter zoekt
een regel, onverwacht
dient zich aan, hij denkt
verstoord zijn gedachten
en legt zich neer, moe
bij wat anders niet kwam
de dyslexie bij hem
bevindt zich niet daar
waar anderen het zien
maar tussen zijn oren
die almaar vreemden horen
blikseminslagen met
het luidste wit ooit gezien
zo eindigt hij de dag
met een oververhit…
Zie, ik ben
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
703 En meer is er niet over van storm of
zee moe gezogen aan rondborstig strand zo
dat alles in zinnen ontstoken was of
ze laat zich zacht wiegen op kloeke
heupen van getij. En kijk naar mij,
ik ben.
Ik raak vervoerd in stromingen
die ik nog steeds herken.…
Stroomafwaarts
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.548 Je kwam verder dan verwacht
Werd je moe, dan dreef je zacht
En van de zon genoot je
Je kon wel tegen een stootje
Meegaand met de stroming
Op de golven die er waren
Je gebruikte al je kracht
Zelf had je het niet gedacht
Je greep het laatste strootje
Toen legde je het loodje
Midden op de stroming
Op de golven die er waren
Ik weet…
eenzaamheid
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
1.590 mevrouw op de bank
als ze weg loopt zegt ze hartelijk dank
ik vraag aan haar waar heb ik dat aan verdiend
ik ben niet eens met haar bevriend
maar ze had graag iemand om haar heen
en ik was het die daar zomaar verscheen
een luisterend oor had ze even nodig
bij haar thuis was alles eentonig
de eenzaamheid werd haar te machtig
ze voelde zich moe…
Land van Lieverlee
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.195 Mijn grote witte pluizenfee
vloog over land van Lieverlee
voorbij de paardenbloemenzee
en zucht van bonte koe
waar jij je paardenbloemenhaar
liet waaien in de wolkenschaar
die opstak en in handgebaar
je meenam - je werd moe
Je was niet ver van mij vandaan
toen ik je zacht voorbij zag gaan
met slechts één pluisje er nog aan
ik lachte je…
Eenzame nachten
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.228 De nachten zijn vaak zo eenzaam
zodat ik mijn eigen adem hoor
net of ik alleen op de wereld ben
met soms het treingeluid op het spoor
En dan opnieuw is het weer donker
lijkt het of de dag niet komen wil
dan kijk ik even naar alle foto's
en nog steeds is het stiller dan stil
De eenzaamheid, soms niet te harden
het maakt me moe en vaak…
onbegrijpelijk
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
743 wanneer je zegt
dat het onzichtbare niet kan bestaan
in dit leven, denk je dan aan de waanzin
in het moe geleden licht
of aan de dronken poppetjes die je krast
in je verhalen, op de stoep en aan de tafel omdat
zij je troosten
je meeslepen aan de binnenkant
omdat de diepte steeds dunner wordt, net zoals dat kind
dat niets van liefde weet…
Twee kanten van water.
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
605 We reden onder luchten, bevoeren de golven
raakten bedolven door wat
werd voorgeschoteld en ingeschonken
We werden niet moe, en maar niet dronken:
we hebben vanmiddag -aan twee kanten van water-
de zon gekust.…
laat me niet alleen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
562 Het stapelbed wiegt
heen en weer
het kraakt
jij gilt
en ziet hen
keer op keer
hun lege ogen staren je aan
ze blijven je achtervolgen
je blijft alleen achter
hongerig en moe
niemand om voor je te zorgen
armen sleuren je krachtig mee
je probeert je nog te verzetten
maar niets doet er nu nog toe
niets zal jou nu nog beletten…
brokstukken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
743 wijs mij dan de weg
mijn brokstukken ben ik moe…
BOOTVLUCHTELING (1)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 Hij stopt wat voorgekauwde rijst
Voorzichtig in haar kleine mond
De oude man is zwaargewond
Zijn ziel heeft alles ingelijst
Hij voelt zich moe, vies en verreisd
In zijn valies een zakje grond
Een vaag portret van een verbond
Dat zich naïef gelukkig prijst
Geschrokken zet hij voet aan wal
De havenkade heeft geen geur
Het kleinkind dat hij…
Kunstenaar in rouw
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
662 dwaas zijn vertrouwen verwerpt
in kleuren pimpelpaars naast erwten in een vaas
het geld dat hij nooit kreeg, de vrouw die hem verliet
door liederen van de nacht, en innerlijk verdriet
een kunstenaar in rouw, de kwasten niet meer trouw
aan het verlegen heimweelied, het ego in de kou
een zolder vol met werk, het zingen zonder kerk
de handen moe…
Vader
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.340 Ach jongen, weet die denker veel,
zei vader, moe maar zeer voldaan:
beter lot kon mij niet treffen.…
'Kort dag'.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 Dan is er altijd iets dat ontspruit
tot men moe, maar voldaan de horizon
bereikt en deze haar poorten sluit.…
ZWERVEN BIJ HERFSTWEER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
492 Van de wandeltocht
ben ik moe, wil omkeren
of even zitten.
Maar wind door kale peppels
geeft me drang verder te gaan.
Gele herfstbomen
worden ijler en dunner.
Dan verlang ik
naar druppels witte wijn,
die zacht op mijn tong vallen.…
Oude woede
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
481 Ooit was je een laaiend vuur
Dat mijn ik bij tijd en wijle
Verwoestte, of ik wilde of niet,
Dan ging je weer liggen,
En stopte ik je veilig weg
In mijn onderbuik,
Hoofd dat moe was
Van het blussen van branden
In de bovenkamer, enige woonkamer
In dit onbehouden huis,
Veertig jaar verder zijn we nu,
En af en toe steek je de kop…
Kerst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
564 een verhaal is het
bijna niet als
je het terugleest
zo kort
een paar regels
ergens in Bethlehem
wordt een kind geboren
en ligt in een kribbe
terwijl Wijzen uit het Oosten
een ster boven die stal zien
en er op af gaan met cadeaus
en er ook nog herders
in de velden liggen
ze liggen moe
en engelen horen ze zingen
hoe heb…
Actief wachten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
524 Ik wacht op jou,
Maar je komt niet:
Mijn ogen gericht
Op de wijzers van de klok
Die langzaam voorwaarts gaan,
Maar jou zie ik niet verschijnen -
De tijd verstrijkt en ik
Word het wachten moe;
Ik besluit het actieve wachten
Op te geven, en leg mij
Te ruste, sluit de wachttijd
Buiten, heb er niets meer
Mee van doen,
Maar voor…
schemering
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
498 tien over zes
zijn lijf is moe en murw, zijn ogen
tranen in een
wake zonder weten
zijn afgemeten pas verschijnt
verraadt dat zoekend slepen
van een toegeknepen dag
en zo
ontstaat de eerste wrok
voorbij de avondklok
de bank hangt nog gemelijk in
een hoek, zijn boek boeit korter
dan een snel respijt
om woorden te beheersen
moet…
Oud en versleten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
555 Heel veel is er te verduren
veel te ondergaan
het lijkt niet meer te verbeteren
waar zal je morgen staan
Hoop op verbetering
dat wensen wij je toe
morgen zal het leren
dat je vandaag zei, ik ben zo moe
Wanneer je oud bent
valt er niet meer te wensen
toch wil je dit leven nog niet verlaten
met al die door jou geliefde mensen
Je lichaam…
Greetje
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
521 weg kan doen
Omdat ze ook een ander toebehoren
Een prille zoen door Greetje mij gegeven
Een lief gedicht van mij aan haar geschreven
Een rode lok, die kreeg ik van haar toen
Voor wat er kwam, een poosje na die zoen
En als ik voor het slapengaan
Het doosje zachtjes open doe
Dan lacht mijn jeugd me even toe
Ineens voel ik me niet meer moe…
VALS LICHT
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
652 Zwagerman, kenner van kunst
Bij Magere Hein zeer in de gunst
Want hij nam zelf het heft in handen
Een onheilstijding, ingeslagen
Slaat diepe kraters in een ziel
Raakt menige Achilleshiel
Oudtestamentisch zijn de plagen
Die dan je teisteren en hoe
Je lijf genageld aan de grond
Je geest al los van wat je bond
Geef je het op, je bent zo moe…
Nederland 2016
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
647 Een kindbruidje van veertien
Gevangen in doeken
Verhandeld als geit
Krijgt voorlichting in Ter Apel
over vrouw en veiligheid
De huisregels zijn klip en klaar
Geen tabak en alcohol onder de 18 jaar
Haar pedoman heeft die nacht
het kindbruidje verkracht
We weten het, laten het toe
Kijken opzij, worden moe
Smoezen over een andere cultuur…
verder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 ze stonden onder
het bladerdak
de koppen bij
elkaar gestoken
hun konten
naar de weg
gekeerd
moe
murw misschien
van het
ononderbroken
geraas op de weg
liever en
saamhorig
luisterden ze
naar het zachte
geruis van de wind
het suizelen van
de bladeren
zelfs de
kabbelende regen
kon de kudde
bekoren
ze wisten
ook van…
Weg naar morgen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 De weg naar morgen
Ik doolde
over het rode grint,
langs heide en mispels,
keek omlaag, telde de distels
in een droom zonder ontwaken
doch wat moe in hart en geest
Het leven was een feest
omdat jij dat wilde
Jouw stem verstilde
in de spiegel, je zag slechts
de strakke blik die je niet kende
hunkerend naar de zonnewende
twijfel je niet…
ploert de koperen dood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 waarom kies ik
koelte als de zon
brandt op mijn huid
ik wil het bruine beest
dat eerst in wit weer
rood wordt als mijn thuis
maar feller ploert
de koperen dood, nog even en
mijn cellen hebben het begeven
daarom verdwijn ik af en toe
ben haar hitte zat en moe
duik de koele schaduw in
die zalig meekomt als jij schijnt…
Introverte vriend
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
701 Je weet dat ik de stilte nodig heb
om me op te laden voor de mensheid
want vragen stellen ligt me niet
antwoorden heb ik niet voor handen
laat me maar even in mijn eenzaamheid
er is nog voldoende tijd om de wereld
door mijn aanwezigheid te veranderen
het zijn de kleine dingen die ik doe
ze vallen niet op en maken me niet moe
door niemand…
Krishna
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
480 Blauwe god zo hoog verheven
Afgebeeld met gouden banden om zijn armen
Heeft de mensheid inzicht gegeven
Waar gelukszoekers zich aan warmen
Vroeger zag men hem in de wolken zweven
Afgebeeld met een witte koe
Als symbool van wijsheid en het leven
Het spelen op zijn fluit nooit moe
Zijn allerhoogste persoonlijkheid
Liet legers eeuwen terug…