1546 resultaten.
stil verlangen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
982 van staal
maakte mij zo klein
toen ik je riep
met mijn ogentaal
o, ik heb weet
van mijn dromerig
verlangen
woorden slijten
dan droog de lippen
jij hoort niet mijn
liefdesgezangen
wilde zo intens graag
dat je mij ongevraagd begreep
maar mijn duiden is traag
in verlegen onschuld
vescholen
of ik het ooit nog waag
ligt in mijn onzekerheid…
Roet van mijn leven
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
793 de kaarsen werpen schaduwen
die als doeken alles afdekken
de ramen glanzen vermoeid
alsof ze langzaam
in diepe vergetelheid
wegzakken
als je dan
je hoofd wegdraait
gloeit je haar rood
in het schemer
ik zie alleen contouren
en ben onzeker
over het bestaan ervan
jouw vormeloosheid
in de schaduwen
is de weerspiegeling
van mijn onkunde…
Huidhongerpijn
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
382 leeg
verlaten rafelt
gordijn perspectief
nog is er niets
ideeën worden niet
geboren in een wereld
die zijn fundamenten mist
wel waar leven samen gist
afstand heeft intimiteit
ten gronde gericht
in verboden zijn groeit
geeuw en huidhongerpijn
info tolereert geen
tegenspraak het niet
gehoord worden
maakt mensen kwaad
onzekerheid…
vernis
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.115 Alles wat voelt naar meer,
is lucht dat mij doet zweven
in onzekerheid
Ik ben niet sterk geweest.…
Ben ik een egoïst?
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.240 Ze zwijgt te langdurig
negeert me vanaf de bank
stil zit ik achter de laptop
met onzekerheid, vragen en een glas frisdrank
Hoe verlaten zou het voelen zonder haar
ergens in een of andere treurige flat?
wordt het spoedig werkelijkheid?
zal ik moeten wennen aan een eenpersoonsbed?…
Besporyadok za probedu
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
625 In een levenloze omgeving heerst
slechts dood en verderf
door toedoen van volgzaamheid
in een onzekere tijdelijke werkelijkheid.
Moraal rest de onschuldige slachtoffers
zij gaan de oorlog niet tegemoet
zij zijn niet heldhaftig noch laf
hebzucht en geweld komt op ze af.…
Onuitgesproken ontstaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 Geen verwachting meer
van woorden
oneindig
onuitgesproken
ligt de fragiele grens
ver weg aan de horizon
waar eens mijn leven begon
in pijn van eeuwige leugens
daar vermengde bloed
groep met groep
in onzeker onzichtbaar bestaan
hoe kan ik verder gaan
als wind niet meer ademt
in balans tussen dag en nacht
regen het zilte zout niet meer…
uitgewoond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 terwijl het zonlicht
met glasscherven speelt
heerst doodse stilte
op verlaten wegen
huizen zonder buren
kraken onder het geweld
van onteigening
ramen en deuren
versplinteren de tijd
en waar liters verf
teksten braken op muren
overwoekert graffiti
gevels en straten
onkruid groeit
tussen stenen en asfalt
in het dorp
door onzekerheid…
Een brief aan mijzelf
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
596 beetje lief
Waarom, doe je niet wat ik wil
Zit ik toch met jou in een meningsverschil
Heb ik van alles in mijn hoofd
Maar jij zorgt dat dit verdoofd
Want jullie zitten niet op een lijn
Slik genoeg aan medicijn
Ik wil weer van je gaan houden
Gewoon het oude vertrouwde
Laat mij niet in de steek
Je maakt mij van binnen zo week
En onzeker…
je legt me aan en zoogt me dromen
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
5.089 mijn kleur
is als een jas
omsluit het stukje leven
dat van niemand was
ik warm me
in onzekerheid
aan buien of de zon
jas aan bij gelegenheid
ik sla
in kwetsbaar zijn
mijn vleugels uit
en toon mijn lijf
ik wacht
tot niemand kijkt
als naakt verleidt
gaat open komen
mijn woorden
strelen langs je borst
je legt mij aan
en zoogt…
in de sprakeloze nacht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
872 je opent
de hand op de deur
je ogen zijn al binnen
een vleugje van je geur
je komt
niet dichterbij
je voetstappen ontbreken
net de laatste meter
je verwondering
bekijkt niet mij
je blikken zoeken
naar onzeker
ik wacht tot
uren trager worden
het licht mij
niet meer ziet
ik ben er
nog voor ons
omdat mijn ring
het me gebiedt…
De onzekerheid over een passende toespraak bij een jubileum
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
871 Ik zat nog even te overdenken
wat ik zeggen zou
op het gouden feest.
De augustuszon stond laag
maar gaf nog hitte af
toen plots een koele schaduw me overdekte.
Niet over de zonzijde zou ik spreken
niet over de schaduwkant.
Maar over de warmte van een stem
de troost van een woord
de zegen van de stilte
de doem van de eenzaamheid.…
te ver weg
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.024 kijkend in de verte,
is deze horizon dezelfde?
de wind die ik voel,
is deze wind dezelfde?
Laat me dan meegevoerd worden
om het zeker te weten
om onze horizon
dezelfde te laten zijn…
laatste hoop
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.133 Onzeker brandende gedachtes voor altijd blussen,
met alle liefde die ik voor jou heb.
Mag jouw hart eindelijk gaan openen,
dat lange wachten toch over zijn.
Mag ik teder binnen komen lopen,
en voorzichtig proberen de jouwe te zijn.
Geluk in alles hoop ik te geven,
wat je zo lang al naarstig zoekt.…
De kaartlezers
gedicht
3.6 met 17 stemmen
14.466 Dat het dichterbij kwam, daar
waren we wel zeker van. Als duin
zou het in ons huizen. En al
vielen meeuwen vaak uit wolken,
het was er, naderde en naderde.
Zoveel wisten wij.
Het pad, zeker, we tekenden het.
Zo zou het zijn. Alles was in kaart
gebracht en dan zouden we gaan.
Veters gestrikt. Fiets mee. Naar
zee, naar zee waar alles begint…
Grieven
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
750 Ik schrijf aan tafel een gedicht
alsof het komt uit mijn meest diepe gronden
uit mijn verstand en eigen zicht
en toch ik ben aan twijfel vastgebonden
Ik word door vreugd en pijn bewogen
en getroffen door het lot dat mij voorziet
het blijft altijd mijn onvermogen
de noodzaak van zware grieven, anders niet…
De ogen dicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 Als mijn gedachten
loop ik rond
in kringen
achter het beeld
dat ik heb geschapen
van jou
al zoek ik rechte lijnen
wat krom is
buigt mijn brein niet recht
daarom loop ik over paden
waarover ik waarheid zoek
in hoop op zegen.…
verward
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
705 Terug dat eindeloos wachten, onaf-
gebroken, aan één stuk door, bang
om je plotseling te verliezen zonder
enig afscheid genomen te hebben;
die gewéldig stoere grijns nog eens
bewonderd te hebben en je geflirt
knipogend op te nemen. Weerloos
ben ik in jouw armen, dus: vang me
als ik val, en niet één keer, maar
telkens weer opnieuw.…
Breuklijn
gedicht
4.1 met 109 stemmen
12.414 lang na de winter
talmde de lente
jij man, ik een vrouw
eenzaam een paar
eenzaam als velen
steeds opnieuw delen
alles aanwezig
maar toch, iets ontbrak
tussen ons tweeën
wat langzaam maar zeker
de passie verstoorde
die soms weer ontstak
komen en gaan
net als de seizoenen
jij man, ik een vrouw,
ik, ik en jij, jij.…
Wanhoop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.257 Onbewust heb ik jou pijn gedaan
ik haalde de zon naar beneden
nu kan ik er zelf niet mee omgaan
en verlang naar alles wat wij deden
Ik wil de zon weer voor jou oplaten
jou omringen met nieuw vertrouwen
desnoods dagenlang met jou praten
om alle kreukels terug te vouwen
Op mijn knieën is nog niet genoeg
jij betekent veel meer voor mij…
Bekende weg ..... Maar tóch...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 Zoekend door lanen
waar gewortelde schaduwen
mij nastaren door
half maanverlicht duister
of paden waar geulen gaan
vind ik noch mijzelf
noch anderen
die doelen vinden
of kennen de weg
waar we veilig zijn
houden de onzekerheden vast
waar wij zo dikwijls
elkaar naar toe leiden
om uiteindelijk te vinden
het smalle pad
dat naar huis leidt…
Bestemming onbekend
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
487 Als men zou vragen: Wat zoek je hier?
zou ik zeggen: Weet het niet
het regende vanochtend vroeg
uitgebloeide gouden regen
nu sneeuwt het resten bloesems
uit de rijen iepen langs het pad
en dwaal ik zomaar half verdwaald
in de richting van de zon
op zoek naar een begin
van iets wat ik nog niet weet
vager kan het niet
maar ik loop en…
Steeds die twijfel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
529 Lieve Heer, U zit daar nu wel boven
En ziet alles wat hier op aard gebeurt
Maar moeten wij dat allemaal geloven
We hebben al zoveel ellende betreurd
Eens, zegt U, mag ieder bij U komen,
Eens zal voor ieder de hemel opengaan
Komt er een eind aan alle dromen
Zullen ook wij door ’s hemels zalen gaan
Maar toch blijven wij inmiddels wachten…
Reflexie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 Alle spiegels liefst omgedraaid
zodat ik niet telkens weer
die ontmoetingen riskeer
het onvermijdelijke overwaait
Een perfecte demonstratie
van ontwijkend gedrag
zo ontloop ik dag na dag
de noodzakelijke confrontatie…
STANK
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
491 Niet te harden stank
geeft een onveilig gevoel
want wat als echt gif...…
Wat Je Ogen Zeggen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
382 ik lees zoveel in je ogen
want ze zijn zo oneindig donker diep
achter elk vermoeden
zie ik nu iets wat ik niet
eerder heb durven bevroeden:
onzekerheid ontevredenheid
hulpeloosheid moedeloosheid
bitterheid
genegenheid tederheid
vrolijkheid vriendelijkheid
al die kleinigheidjes
bij elkaar is best wel veel
maar ook de levenslust
die…
'k Heb je ...
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
4.484 'k heb je pijn gedaan
met mijn onzekere woorden
in je innerlijke land
maar ik wilde je niet storen
in je stilte
'k wou je alleen maar geven
een hand
jouw stem heeft nu
een klank gekregen
en in mijn vreugde
wou ik je mijn liefde geven
'k heb je gekwetst
maar al moet ik
een eeuwigheid wachten
wachten zal ik doen
om terug te keren…
Ik ben verlieft op jou
hartenkreet
4.0 met 30 stemmen
3.175 Een blik in jouw ogen
mijn hart gaat tekeer
even verlegen en onzeker
als die allereerste keer
trillend en stotterend
bij die ene lieve lach
die mij intens gelukkig maakt
gelukkig voor die dag
en dan dat fijn gevoel
waar ik niet aan wen
dat gevoel diep van binnen
als ik heel dicht bij je ben
van die lach op mijn gezicht
valt alles af te…
Wachtlijst
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.271 onzekere nummers in
een groeiende maatschappij
wie is de volgende
staat voor in de rij
verzekeren is geen optie
niemand gaat voor
wie wacht er af
mag er door
garantie voor iedereen
arm of rijk
wie trekt het langste eind
breekt door de dijk
de lijst kent geen tijd
vraag blijft: hoe en wanneer
wie is de sterkste
maakt de ommekeer…
Het tuinpad van mijn vader.
netgedicht
1.9 met 18 stemmen
1.157 Nog liever ga ik onbegane wegen,
zwervend zoeken naar mijn pad,
Vantevoren niet kunnen weten,
Onzekerheid bij elke stap.
Maar ik moet mijn vaders tuinpad gaan:
begin en eind van mijn bestaan.…