1435 resultaten.
niet te vergeten dat
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
467 langs de waterkant en
lichtgebogen
staat het riet de laatste wind te keren
boven, in het lichtbewolkte scheren voorts
de eerste vogels in hun lentekoorts
op tijd te willen zijn
fijn dat elders bloemen bloeien
fijn
dat in het gras de eerste meizoen
wist dat zij er was,
mijn dochter
zij maakt dat kale wilgen knoppen
vormen, in het ritme…
Zoektocht in verf
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 Probeer me een beeld
Van jou te vormen,
Nu ik je al zo lang
Niet meer gezien heb,
Ga in mijn hoofd
Terug naar vroeger,
Naar herinneringen,
Bewegingen, het ritme
Van onze muziek,
En wil je van daaruit
Opnieuw construeren,
Neem dan mijn toevlucht
Tot de verf die mij nog
Nooit heeft teleurgesteld:
Laag over laag breng ik…
"Mes études"
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 terwijl het gras ruikt naar parfum
dat ik ooit rook in Leningrad
het is de dag voelen in een zachte
zwoele schemer
zonder dat ik het licht verlaat
naakt is dan ook de werkelijkheid
die na verloop van tijd
het vlies van de ogen
afneemt en mij teruggeleidt
naar de rusteloze onmaakbaarheid
zo drijf ik op de "études",
eigen aan mijn ritme…
MILES HAIKU'S
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
611 The Man with the horn
piano bas drums tenorsax
Miles Davis Quintet
On Green Dolphin Street
experiment vanuit schets
Blue in Green, So What
Ritme, harmonie
frasering variërend:
Improvisatie
Circle Summertime
Sanctuary Bitches Brew
Autumn Leaves All Blues
Voor een halve eeuw
was "Miles Smiles" in de VS
Album van het…
Toen waren wij samen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 Toen waren wij
samen in de nacht
waren wij onze handen en voeten
onze ogen tedere lippen
één adem één ritme
uitgestrekt in het hoge gras
boven wolken uit
zonken we in de diepte
van de zee
de tijd vooruit gevlogen
hebben we gelachen
waren we dronken
van de aarde
waren we dronken
van de wijn
dag en nacht dansend
zijn we moe geworden…
Kantelpunten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
479 nog zijn wij
steeds voor
het leven gevlucht
als de lucht
te dichtbij kwam
gingen wij terug in
ons autistisch ritme
ver van creativiteit
en je laten verrassen
wij verafgoodden
liefde die ons
ten deel was gevallen
maar hebben haar
geen huis en haard
gegund omdat wij de
kunst van bestaan in
onvoorwaardelijk gaan nog
niet bij ons…
Haiku van het hart
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
639 het hart kent hartstocht
meestal klopt het in ritme
een pompende beat
waar het van volloopt
in gouden hart en nieren
het biedt ruimte aan
vier gulle kamers
gevuld met warmbloedigheid
gevoed door stroming
in lichtvoetigheid
dan weer in zwartgalligheid
twenty four seven
kloppend aan het werk
haalt het pakken van het hart
voert het…
Druïde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
733 En dan
ben je druïde;
Je schrijft verzen
en vertelt de oude verhalen,
weet de Keltische traditie
naar nu te vertalen;
Je verbindt jezelf
met het ritme van de Aarde
en met al het leven
dat zij baarde;
Je leert de wijsheid
van planten en dieren,
leest de bomentaal
der oude Ieren;
De Awen schenkt je
geïnspireerde dromen,
en je…
Zonritme
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
367 Dan dansen we langzaam
op het ritme van nu,
en voelt het bestaan
als een vederlichte bui.
Dus laat maar komen,
de storm en de zon,
we leven vooruit,
maar genieten ervan.…
In het niets
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 Een ritme herhaalt zich,
een centrum zonder naam.
Alles past in bijna niets:
een druppel zonder oceaan,
een ster zonder hemel,
een adem zonder lucht.
Geen belofte, geen wonder.
Alleen dit ogenblik
waarin stilte valt.…
460
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
332 Zij gaf me de pen, maar ik schreef het verhaal,
in mijn eigen ritme en mijn eigen taal.
Ik sta hier nu sterk, op dit punt in de tijd,
met Emily's wijsheid en mijn eigen vlijt.
Vierhonderdzestig, die zijn van mij,
in een weg vol dromen, stappen we zij aan zij...…
Het zijden draadje van vrede
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
412 Frêle lijn beweegt
woorden raken zacht de lucht
vrede houdt adem
Er hangt iets tussen
ons, haast niet te zien, een fijne
lijn gespannen over oude gronden, licht als adem,
maar zwaar van betekenis, te breken door één vergeten gebaar.
We spreken traag, alsof
taal iets weegt, alsof elk woord een
trilling veroorzaakt, een blik houdt stand…
Verloren
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.354 Daar was ze
O zo mooi
Haar lokken dansend in de wind
Haar ogen loerend naar een prooi
Jouw hart gestolen
Met haar lippen
Zijdezacht en rozenrood
Verloren in haar netten
Jouw handen op haar lichaam
Het stoot ze af…
Als golven dansend op de rotsen
Je zit vast in het ritme van de zee
Je vecht voor vrijheid
Maar te laat
Je liefde als…
Liefde voor Muziek
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.788 De klanken van het ritme,
de tekst en noten
ontwaken de zintuigen.…
eventjes van mij
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.768 schoot groeit verlangen
als een engeltje geborgen
ben jij eventjes van mij
tot de wereld mag aanschouwen
wat in schoonheid wordt geboren
blijf nog even in dit hart
voel de liefde om jou heen
want weldra komt de dag
om jou met anderen te delen
verglijd nog even in het lied
de tederheid om jou heen
voel in de rest van jouw leven
het ritme…
De Zwemmer
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.343 in een traag maar krachtig ritme,
trekt een gespierde schoonheid
een wit bruisend bellenspoor
door het diepe, blauwe chloor
de regelmatige, vinnige slagen
van twee mooie, gebruinde benen,
versterken de stuwing
van soepel gebogen armen
dansend langs het oppervlak,
terwijl de mond regelmatig
contact zoekt met de lucht,
glijdt de zwemmer…
symfonie van licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.002 je bent een
symfonie van licht
de componisten
wisten wat ze deden
de dirigent
was heel tevreden
zag geen schaduw in het stuk
je jeugd straalde geluk
de melodie is nu veranderd
een dissonant is in het spel
je zult de maten moeten tellen
voordat het ritme zich herstelt
ook valse noten zijn te horen
als de viool niet zuiver strijkt…
Principia
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
546 waar consonanten de vingertoppen betrommelen
absolute ruimte zal
vanuit zijn eigen natuur
zonder relatie met het externe
altijd onveranderlijk en onbeweeglijk blijven
verklaar mij niet uit meer
dan dat wat waar is
en voldoende
beweeg me in je pupil
tast mijn lijnen af
de contouren van taal
het is genoeg als de ogen glanzen op mijn ritme…
een grijze oase
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
739 alleen de hitte verdraagt
van dorheid en struiken met stekels
kan ik nog zo hard worden uitgedaagd
en roepen uit een nabije verte
ik zou geen enkele voet kunnen verzetten
of woorden vormen tot vruchtbaar zaad
jouw zinderend zwart zal het beletten
in de schaduw van een grijze oase speel ik
een lied op de gitaar zonder snaren
het kent geen ritme…
Omklemd
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
1.896 Zij draagt het fris gewassen wit
in het langzaamste licht van de dag
het wegdooiende ritme poogt elk uur,
elke minuut te rekken. Ze mag
het beeld niet verlaten. Zo puur
is haar tred, zo sober haar snit.
Haar gaan is een traploos schrijden
de aanrollende nevel van de nacht
wijkt voor haar ontblote voet
een teder voorbijgaan.…
wilde haren op papier
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
703 sliep veel uit
hij versierde dames zonder
schroom en ik mocht vaak
mee als spelende schavuit
mijn jeugd heeft boeken
dichtgedaan met diploma’s
ging ik aan mijn eerste baan
onbezorgdheid nam een eind
mij wachtte een normaal bestaan
ik heb nog wat herinnering
wilde haren op papier
ze bewegen niet maar zie
hun ogen glanzen op het ritme…
Zondagskind
gedicht
3.4 met 34 stemmen
19.497 Anderen hebben ritme, ik loop mank.
Ze ademen, mijn hals hangt in een strop.
Ze geuren, ik verspreid een helse stank.
Toch kan ik mijn geluk bijna niet op.
-----------------------------------------------
uit: 'De os op de klokkentoren', 1981.…
Karakterbomen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
605 Karakterbomen tekenen het karakter
geven gave wortels aan de geest
hechten het hart aan de emoties
en al die tijd geschreven
denk ik dat je mij zal herkennen
in toon van gevleugelde dromen
ritme van jouw onbaatzuchtige ziel
tot groter groeien, wijs bemoeien
nodig jij onvolkomen lentedruilen
tot krachtigere adem, zuurstof vermogen
innerlijk…
Dansen naar de zon
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
922 Ik zag de mooiste vrouw vannacht
Zo mooi als een vallende ster
De warmte van het licht
zo dichtbij, bijna hier
maar ó zo ver
Het was jij die voor mij stond
Dansend
tussen nacht en dag
Bewegend
met zoveel ritme en sierlijkheid
Wie kan zij zijn?…
Dit wil ik vieren
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
605 Ik ben de regen meer
gaan waarderen met zijn
geur, geluid en ritme van de druppels.
Het ritmische geluid
is het geluid
van een waterfestival
dat diep doordringt
in mijn hart.
Het doet me beseffen
dat ik leef en
dit wil vieren.…
muze
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
848 Mijn hart ligt hier naast jou,
Kloppend trilt ze haar ritme,
Ze slaat niet over, maar waakt,
Ze galoppeert en draaft.
Breek mij af en dring binnen,
Wil in jou leven, zonder verlies,
Jou voelen; kruipen in je huid,
Geborgenheid als je me in je armen sluit.…
wil jij over mijn schaduw waken
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
721 wat ik jou vragen wilde
deed de wind verlengen, op ieder ogenblik
van omgrenzing
met om ons heen
het strand en de verwarring uit zee
kon je mij verstaan
en verder
terwijl je bewoog op vrijheid, het ritme
dat jouw stem voedde
mijn gefluister
als een eiland insloot, dat daar
moest sterven, smal en wit
meeuwen legden een licht
op die…
Tintinnabulation
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
622 vandaag verdelen vogels
zonder zon zonde
lust lepels lollies
…
zonder vandaag grauwt lust
gisteren verdelen lepels zon
lollies vogels zonde graag
…
vandaag graag lust zonder zonde
vogels verdelen lollies lepels zon
gisteren grauwt
…
zoals gisteren en vandaag
is de lust zonder zonde
ook al grauwen vogels,
verstoren zij het ritme…
Haar wortels zijn gescheurd
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.236 Wanneer het zilt vervangen wordt voor lava
en een moeder haar handen rond haar hart legt
om het ritme van de angst in te tomen.
Slechts om haar kinderen de kalmte te laten bewaren.…
Veenbrand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 te midden van wiegende bladeren
op het ritme van gedempt geluid
voelt het licht de schaduw naderen
drijven golven hun laatste rimpel uit
er is geen dagvullende volheid
de stilte is een teken aan de wand
zo snijdend stil, zo wijdverbreid
geen leegte is er tegen bestand
het nulpunt is reeds lang verlaten
getuige de verkalking van het been…