Alle inzendingen over ruis

958 resultaten.

Sorteren op:

Thuis op deze aarde

netgedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 404
Het ruisen van bladeren filtert het lawaai, totdat alleen de hartslag van het bos nog overblijft. Mijn vingertoppen tasten naar mos, een textuur die langzaam de wirwar in mijn hoofd tot rust wrijft. Ik spreek niet om begrepen te worden, de eik stelt geen vragen, hij bewaart mijn stilte.…
CB22 maart 2026Lees meer >

Je weet nooit

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 201
En soms is precies dat ene zinnetje, tussen alle ruis en haast, het begin van iemands opnieuw.…

Bezige bij

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 140
Onder de warmte van een zomerse dag vindt haar vlucht een eigen ritme, alsof het ruisen van gras en wind samenkomen in een taal die alleen het leven kent. Op een laatste bloemkelk rust haar kleine gestalte, een moment waarin de tijd zich opent, alsof alles wat bloeit en groeit zijn eigen stille ritme mag behouden en zachtjes verder leeft.…
CB20 juli 2026Lees meer >

Waar het water zwijgt

netgedicht
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 186
Hier hoeft de ziel even helemaal niets te dragen, gevoelens mogen rusten als een boot in de luwte, de ruis van de wereld lost langzaam op in de oneindige ruimte tussen het groen.…
CB9 oktober 2026Lees meer >

Rottumerstraatnaamplaten

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 473
Rottumerplaat en ook Rottumeroog: bewegwijzering zal je daar niet helpen. Je raakt verdwaald tussen de kokkelschelpen of valt over een vogelbioloog. De Bomansboulevard die kust het wad en verzandt langzaam in het Wolkerspad.…

Vóór de regen

poëzie
3.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.892
Een ruisen, vreemd en zacht, Heeft mijn onrustig hart vervuld Met bang, verlangend ongeduld, Naar 't geen de stilte bracht.…

Alleen en niet alleen

hartenkreet
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.023
In dat grote bos alleen Wandelend langs stille paden Een ijle stilte om je heen Je in niemandsland wanen Kijk een vogel in een boom Die je op je tocht vergezelt Het lijkt haast een droom Je lijkt wel uitgeteld Zachtjes de wind horen ruisen Door die hoge kruinen heen Je eigen gedachten doorkruisen Alleen en je voelt je niet alleen Honderd…
Claire Aysla28 augustus 2003Lees meer >

O nacht

poëzie
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.573
Ondertussen lijs en zacht door de kruinen van de bomen lichte windjes ruisen komen in het stille van de nacht. Al met eens geeft alles acht, alles zwijgt en Godwaarts klemmen door de stilte wondre stemmen, ’t lied des zangers van de nacht.…

De muggendans

poëzie
2.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.766
Zij draaien, zwaaien blij vergaard In 't dalend hemellicht, Zij ruisen, kruisen dicht geschaard Voor mijn verrukt gezicht. En blijdschap hier, en vreugde daar, Men ziet het iedre dag; Des stem ik nimmer de eigen snaar Op somber wee en ach.…

Vandaag in Den Oever gewandeld,

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 488
alwaar het ijs tegen de pier omhoog groeit, zoals mijn gedachten weleens tegen de klippen, waar ik deze vroeger dan liet hangen te drogen om ze bij laag tij te laten vervlieden met het ritme en de ruis van de regelmaat, maar welke ik heden ten dagen durf voor te dragen voor beschouwing en beminning, het zij op papier, het zij in mijn hoofd,…

Het Leusveld

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
verstilde dronkenmanspraat spechten tikken in gedachten de jaren terug terwijl uilen de nachten bewaken zoals voorheen de landweg van Hall naar Brummen wringt zich over dit vorstelijke tapijt van weleer niet ver weg klotst het bier van nu in het vaatwerk van 'De Vroolijke Frans' waar wild en aangeschoten nog immer wonen door het geboomte ruisen…

chrisanthemum herinnering aan mijn moeder

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 851
geel en rood en blauw bevrijd je glijdt door jouw laatste sneeuw zuiver wit in grijze tinten je bijna levenseeuw een veld van witte hyacinten begin en einde van een leven een lange weg afgelegd kracht heb je ons gegeven mijn lieve moedertje heel oprecht deze nieuwe stilte is niet stil is niet onwezenlijk, is niet pril het zachte ruisen…
fets14 september 2014Lees meer >

Kloostertuinboom

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 693
'Wij moeten worden als de bomen, die luisteren in de diepe grond, dan zal een ruisen door ons stromen en alle bladeren worden mond' Willem de Mérode Net als David de dromer zat ik soms uren in mijn speciale kloostertuinboom uit te rusten, want ik had wat te verduren, ik leefde eerder in een nachtmerrie dan in een droom.…

De bladeren

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.096
Nu lopen alle blaadjes in het zonlicht langs de wegen, Nu dansen zij hun rondedans de mensen voor de voet, Nu ruisen zij hun vrijheidslied de oude bomen tegen, Die weten, dat het bladervolk zo 't elke jare doet.…

windwiel

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 650
het middelpunt altijd draaiend om zijn as met twee kappen aan de rand luistert hij listig naar de wind volgt zonder protest een richting past steeds zijn snelheid aan hij zorgt voor moestuinstroom je maait, je snoeit, je maakt je zelfgemaakte groentes klaar je versnippert zelfs je takken je hoort hem suizen, zo zacht als het ruisen…

Muziek der sferen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 487
Shakespeare kunnen wij niet horen zo meenden ook de Ouden inzonderheid Stoa-adepten, vertrouwd met de gedachte - voor het eerst geopperd door Pythagoras - dat de planeten in de harmonische regelmaat van hun ecliptische bewegingen de snaren tokkelden der wereldharp en door het universum wonderbaarlijk muzikale klanken lieten ruisen…

404 Hart Niet Gevonden

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
Een kinderlach ontvouwt zich als gloeidraad door het park—wij zijn allemaal touchscreens en aangebrande toast, half gezongen hymnes, ruis tussen de stations. ---…

Waar het wonder klein blijft

netgedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 471
Ik hoor het ruisen van de bladeren, die al hun kleur hebben losgelaten, en toch bewaren ze een laatste, fluisterzachte herinnering, die de opkomende, scherpe wind verwaait over het glooiende landschap.…
CB6 december 2025Lees meer >

Wanneer mijn ziel winterslaapt

netgedicht
2.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 641
Het donker proeven als voedend mos, hier weegt geen oordeel en telt geen tijd, tussen mijn wortels herstel ik broze dromen, raak ik de ruis van de buitenwereld los en laat alles zakken.…
CB15 januari 2026Lees meer >

Het geluid van stilte

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 490
Ik sluit mijn ogen en trek de grens, tot de ruis geleidelijk in adem verandert. In deze leegte hoor ik pas fijne nuances, het fluisterende suizen van mijn eigen bloed. Niet langer overspoeld door wat moet, maar langzaam drijvend op de cadans van diepe rust.…
CB28 januari 2026Lees meer >

Wachten op de rimpel

netgedicht
1.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 465
Hij staat stil en laat de ruis langzaam zakken, tot het water weer zijn bodem toont. Zijn fijngevoelige, ontvankelijke blik weeft stilte uit lucht en beweging, en vangt de fluistering van riet en insect. Wat voor een ander slechts een schaduw blijft, wordt voor hem een teken van leven.…
CB16 februari 2026Lees meer >

Rode paardenkastanje in lentebloei

netgedicht
2.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 945
Onder je brede, lichte kroon verschuift het licht vertraagd, alsof de dag nog even wil luisteren naar wat in mij onuitgesproken blijft en aarzelend vorm zoekt in het ruisen.…
CB11 mei 2026Lees meer >

Gewone plataan in zomergroei

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 332
Onder je brede, open kroon verschuift het licht vertraagd, alsof de dag nog even wil luisteren naar wat in mij onuitgesproken blijft en aarzelend vorm zoekt in het ruisen.…
CB8 augustus 2026Lees meer >

Wanneer de berm verstilt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 392
Het is de rust die spreekt, nog voor ik haar zie: een trilling in stengels, het ijle ruisen van grassen die elkaar loslaten. Een late vlinder zweeft nog even voorbij, een laatste teken van wat hier leeft.…
CB7 oktober 2026Lees meer >

De kracht van stilte

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 796
Dat is helemaal niets mis mee daar ze geen enkel vorm van geluid of ruis voortbrengen maar veeleer zich laten meestromen met emoties en/of gevoelens van waar het einde nog niet is geschreven of gesproken zowaar een diep geraakt.…
CB9 januari 2022Lees meer >

Stilte

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.137
Ik wil de stilte voelen en isoleer me ver van huis bij cultuur, afstand en eenzaamheid, de stilte bevat nog ruis. Ik wil de stilte zien en schiet een mooie plaat met groen, grijs en witten zie ‘k niet waar stilte staat.…
tjilp28 mei 2007Lees meer >

Zomeravond

poëzie
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.020
Teerkreunend ruisen van de avondwind, die langs de vlakte in zware weemoed glijdt... O melodie uit lang verleden tijd, waarvan ik zin noch woorden wedervind... O rust, o stilte, blauwige avonddoom! Doorzichtig ligt ge op verre velden neer... Zo schouwt mijn geest de beelden van weleer door 't wazig scheemren van een weke droom.…

De strandjurk oplichten

gedicht
2.1 met 1499 stemmen aantal keer bekeken 131.174
Het droge zand schelpt je nog omstandig haar nee maar de weerstand in de scène is een kronkeling van eerdere acteurs, het ritmische breken van de bruisende golfslag wil al dat springtij van ons, een hoogwit ruisen, het kabaal, namelijk, van de stilte beukend op het witte, mensvreemde strand.…

Verbond van wrede intenties

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 594
en schoon weer spelen met mijn machtige prachtige snoeischaar het treft me diep mijn tien maand oude dochter schiet me door het hart de eksters storten zich al neder op een vers bereid maal afgrijzen van de onschuld dat in mijn bekken waart ik wend de blik af en sluit de achterdeur definitief achter me ik ga straks naar de ruis…

LOSERS

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 739
Voor wie 't ruisen van de bossen ongelijk aan dat der zee is. Die de schoolbanken vernielen en hun balpennen verslinden Indonesië, tot woede van de leraar, aan de Zuidzee bij Somalië bevroeden dromend over Tamarinde.…