1857 resultaten.
Buik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
241 Mijn benen liggen lang
als staken aan mijn op en neer
gaande buik, longen
en hart doen hun werk
Onder de bolling rond
mijn navel gaat het minder
goed, mijn organen zijn
ruim over de helft
van hun levensduur
heet het zakelijk, nou ja
het verval gaat langzaam
en blijkbaar niet alleen
in de gewrichten, mijn
schouders, rug en knieën…
erebegraafplaats
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
643 door de duinen
schokkend zwaar sluiten mosgroene heuvels
zonder toeverlaat
er is een open plek waar de achterklep neerslaat
een vlakte met helmgras sluimert onder de hemel
duinzand stompt naar de begroeide kam daar achter
nadert zee eeuwig land
soldaten springen af schreeuwen bevelen mannen
krijgen geen tijd om te zien naar leven schouder…
Ook deze dag mag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Hier is heus wel een schouder een om op uit te huilen,
even een oor ervoor, om samen even tijd door te brengen
nu te stoppen met het steeds te hard door leven rennen.…
Tijd om te gaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
560 Ik zou graag een schouder willen hebben op welk mijn
hart hangend met dunne breekbare en kwetsbare treurwilgtakken
wordt gedragen tot wanneer zij zal liggen op een ledikant van rust zachtheid
Een schouder waarop mijn fracties van lijden, pijnen en smarten worden gekoesterd.…
Strand
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.739 het zand
de zee
de duinen
de zon
en ook de wind
meeuwen
boten
surfers
het spelen van een kind
lopen langs de vloedlijn
een duik nemen in zee
zout proeven op je lippen
geen radio of tv
je ogen sluiten
dromend
weg van iedereen
geluiden van heel ver
voelen
je bent alleen
een hand
beroert je schouder
"hee, slaap je?…
hemelsblauwe groeten
netgedicht
4.0 met 45 stemmen
2.933 hoeveel ik van je hou
je schouder leen voor steun
hoe graag ik schrijf voor jou
hoe veel ik op je leun
als wij er niet meer zijn
-laat dat nog even duren-
zal ik je dan in hemelsblauw
mijn groeten blijven sturen?…
bezwering
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.068 hier teken ik een mond
met lippen en daarboven
ogen blauw met zwarte
stippen en dan de neus
klein en fijn; van voren
op haar hoofd loopt een
diepe rimpel, papa zegt
dat komt van de pijn
dan komen de schouders
met twee armen in een
warme jurk met heel veel
kleuren, want die vindt
mama het allermooist;
ze is nu wel kaal maar
ik maak veel…
Nacht op het strand
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
832 Tijd tikt het laatste zonlicht weg
de warme hand op 't koele zand
verandert wat veranderen kan
op mijn stille eenmansstrand
De branding niet meer zo gerust
deze wind blaast steeds kouder
zwarte angst neemt zijn bezit
met'n klauw op mijn schouder
Nacht treedt in zijn macht begint
een geseling die zal duren
de kille hand op 't koude zand…
Vriendschap
hartenkreet
4.4 met 47 stemmen
6.117 Vriendschap is een open deur
een huis om in te schuilen
en als het soms eens moeilijk is
een schouder om op uit te huilen
vriendschap is aandachtig zijn
en steeds opnieuw luisteren
naar verdriet, weemoed, angst en pijn
en tussendoor een bemoedigend woord fluisteren
vriendschap is verbonden zijn
in angst, verdriet en lijden
en als de ander…
een stem
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.161 In een ver land
je vaderland
familie, bloedverwant
een stem te horen
tranen stromen
is het van vreugde
nee, even van verdriet
omdat je haar hoort
omdat je haar niet ziet
Een schouder
bood ik je aan
armen om je heengeslagen
delen, laat maar gaan
een diepe zucht
weer een traan
't is moeilijk
zo te leven
in een vrij land
maar ver
ver…
Hellegrond
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.846 jaren kropen vreemd
langs naakte takken
over diep zwart
stukgewoeld land
een maskerade van
donkere bladeren
bedekte mijn snikken
met honend gelach
te zwaar voor ogen
droeg een schuldeloze
de nacht op grauwe
gekromde schouders
grijpend grillig
striemde de gesel
ontloken vruchtig
in verduisterde oorden
eeuwig en eeuwig
veroordeel…
Voor jou zal ik er zijn
hartenkreet
4.2 met 54 stemmen
7.885 Altijd zal ik naast je blijven staan
zelfs als je me een tijdje niet ziet
zal ik een arm om je schouder slaan
en jou steunen in je diepste verdriet
Jij hebt een speciaal plekje in mijn hart
sluit je ogen en zie mij in je gedachten
dan delen we alle onzekerheid en smart
en zal ik proberen de pijn te verzachten
Jij bent een maatje voor het…
Depressie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.198 depressiviteit is usurperend
voor je het weet is het gemoed
triest gestemd tranen dringen
leed in de botten het hart doet
gestoord de maag draait zich om
ziet de darmen wanstaltig bewegen
vreemde geluiden produceren ogen
verwijden starend schouders hangen
armen in rouwstand knieën knikken
bevestigend de keel dikt buikpijn
completeert…
Achterkant
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
2.008 In de verste hoek van de stoffige zolder
daar zwerven ze zonder weerga
de zwakste reepjes licht van de vergane dag
weggevlucht uit de verwaaide polder
in de nok verscholen alsof weldra
de nacht met een honende lach
al het zicht wegslokt
de aarde schokt en de schittering blokt
een nog niet gezette krakende stap
beroert de schouders van…
Schaduw in het zand
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
984 werkelijkheid veranderde tot droom
Verloren dagen kleven zich aaneen
Verwachtingen in doosjes opgeborgen
Haar hart gesloten in afwachting
Op de droom van morgen
Ze verdoet haar toegemeten tijd met zuchten
Ze veegt de schaduw uit haar geest
En weeft haar dromen tot een fantasietapijt
De wolken om haar hoofd en schouders…
Veilig in jouw armen
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.570 Veilig in jouw armen
geborgen en zo fijn
onzekerheid vervliegt
als wij zo samen zijn
Rustend op je schouder
ruik ik je heerlijke geur
mijn hart staat wijd open
jij geeft alles weer kleur
Jouw mooie donkere ogen
kijken me liefdevol aan
de kamer wordt verlicht
een glimlach van de maan
Sterren die mooi glinsteren
in het donker van de…
Kust van het tekort
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
3 Zout bijt in de open wond van mijn palm
terwijl de branding steen tot gruis maalt
Haar schouders stonden vast als basalt
tegen elke golf die mild op mij brak
ik duwde het warme water terug
en hield de maalstroom die nooit week
Gerookte zalm en ui vullen de kamer
brood kraakt tussen tanden
ik zit op de koude vloer
handen open tot de honger…
De massa belemmert mijn denken
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
945 zuig mijn woorden uit mijn lange tenen
de verbindingen vinden houvast
langs afgesleten treden
met de indrukken bij elkaar
in een creërende fantasie
levenswielend koers
ik door de vergankelijkheid
net een rad van fortuin
een klassieker op leven en dood
onderweg proef ik het zoet der geneugten
al harder trappend kijk ik over mijn schouder…
er zijn voor jou (dooptekst peter en meter)
netgedicht
3.3 met 125 stemmen
27.382 ik mag er zijn voor jou
als water voor bloemen
of als een bloeiende struik
voor de mooiste vlinder
door jouw naam te noemen
open ik een luik
om adem met je te delen
en in gedachten
jouw levenspad te strelen
je hand zal ik pakken
en jou op mijn schouder dragen
maar ook wijzen
naar anderen, zo velen
die jou met warmte willen…
verwachtingsvol
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
929 mee
duffelse drachten verruild in zachtgroen
thermometers stijgen optillend in kwik
het jaagt de kou uit de botten
en neemt het roer in eigen hand
verborgen leven in hoorbare energie
tulpen ,lammetjes bijpassend nu ook het weer
winter naar binnen, voorjaar naar buiten
meedogenloze zon, ontzevert het winterlicht
zonnevingers die op schouders…
De dans van de nuance
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
892 De nuance is de dans van de rede
Een dans van het verleden
De nuance vereist souplesse, vereist talent
Niemand die de dans nog kent
Het populisme is één grote polonaise
Hand op de schouder en je loopt er achteraan
Terug in de tijd, slechts voor de eenvoud gaan
Geen oesters, maar friet met mayonaise
Ik wil de tango, wil dansen, wil…
hij die geen naam draagt
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
695 de winter ging aan
wijdopen
in het nachtland
van afwezige rozen
in het water
tot ijs versteend
behangen met dichterswoorden
stond hij
die ik liefhad
ik was zonder gewicht
toen ik op mijn tenen
de zwarte lucht streelde
en zijn stilte liet rusten
in de wind
wolken schreven ijsvogels
op zijn schouders en lieten
sneeuw dalen…
verheugenis
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
167 de stem
van Jezus
is niet
te evenaren
heilige armen
om jouw
schouders streelt
Zijn hand
over je
haren
op aarde
deze lieflijke
stem helaas
nog duizenden
jaren geleden
vernomen
maar let
deze ervaring
moet weer
komen
of geloof
jij dit
alles echt
niet
misschien omdat
jouw hart
vol zit
met verdriet
laten wij
voor…
En garde
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.078 weer wordt de strijd aangegaan
tussen geliefden het minnen
aan de kant geschoven, tranen
ook minstens blauwe plekken
en stof om in te bijten
na het vertrappelen dan
het verzorgen, dekens vol
troost op gehavende schouders
en zoete woordjes schuren
in gescheurde oren
die vinger die nog wijst
uit het oog, uit het hart
de dolk die daar niet…
Gepluisd
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
481 we hebben
paardenbloemen
gepluisd
nooit wetend
waar ooit
die eindeloos
lange adem huist
gezucht om
zorgen die ons
sterker raken
dan we toen
dachten dat
onze schouders
konden dragen
we hebben
geluk gehad
want na een
uitademing
kwam eigenlijk
vanzelf onze
lucht weer terug
corona speelt
een gemener spel
hoe wij ook
ademen…
door het hoge gras
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
783 vanmorgen, heel vroeg,
viel de lente duizelingwekkend
in mijn tuin
de zon was al warm en
plantte lichtzaadjes in het gras
die speels tot aan mijn navel
kropen
ook op de bomen, het raam,
het verste geluid en op jouw schouders,
je hals, je buik
ik glimlachte toen je vroeg
of ik zo wilde blijven
liggen
gewichtsloos
uit jouw adem…
Ik mis je zo...
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
899 Nooit kan ik je meer zeggen
Hoeveel je voor me was
Nooit meer met je praten
Samen zitten in het gras
Nooit kan ik je meer zeggen
Dat ik van je hou
Nooit meer die arm over mijn schouder,
Van ‘hier ben ik nou’
Nooit kan ik je meer zeggen
Hoeveel ik om je geef
Nooit meer even met je bellen
De brieven die je schreef
Nooit kan ik je bedanken…
Metamorfose
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
805 Kom, laat je schouders maar eventjes los
zodat ik er warmte op kan leggen
zonder daarbij nog iets te zeggen
maar met een kraag van donkerrood mos.
Ga, als een elf
een sneeuwwitte fee
ga zonder schroom
waarheen je wil
ik zal dan op afstand
en smetteloos stil
alleen verder leven
voor twee.…
DE MAGERE MINNAAR
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
572 dat er een ander was
Het lukte niet om hem te duiden
Wie kon voor hem de klokken luiden
Over dat blijkbaar groenere gras
Zij was zo stil en teruggetrokken
Ditmaal in plaats van uitgelaten
Euforisch en in alle staten
Omtrent dit zoveelste verlokken
Volkomen anders dan voorheen
Door wie liet zij zich nú verleiden
Wie was het die zijn schouder…
Ongebonden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
693 klinkt het vragend terwijl
schijn bewegingen borsteloos
langs rood en weelderig gaan
glimlachend kijk ik haar aan
en vraag om een spiegel
zodat wij samen een buste vormen
vervlochten met eerder
gedachten gaan terug naar
de vorige eeuw waarin
het elke dag vlechten
een dagelijkse strijd was
en wapperende haren soms
vrij dansten op schouders…