1614 resultaten.
De virielste stad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 Eentje voor elke spier
Heimwee naar de magische wereld
Een conventie van de moderne consument
Hij probeert maar wat
Wie zult u zijn de komende vierentwintig uur
Voor elk wat wils
Met een rietje een zinnenstrelend genot
De wereld vanachter de wil om te winnen
Op de stof die je zelf kiest
Meedogenloos warm naar buiten
Voor alle seizoenen
Een…
Dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 ik heb
dromen
zien komen
en gaan
gedragen door
wolken en
uitwaaiend
tot er niets
meer bewoog
zelfs de wind
zocht de luwte
om te bekomen
van zijn nog
vrijblijvend
betaan
bedekte
het zicht met
blad dat zijn
leven en al
een seizoen
heeft gehad
nu in stilte
bouwt aan
een huis waarin
ook de dood
zich geborgen
en thuis zal…
Oogstte zonder zomer
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
964 je toonde zwart en wit
ik zag de eerste kleuren
in het zacht gebeuren
van ontluiken in de
eerste lente van je leven
ook jij hebt mij weer
de seizoenen teruggegeven
ik oogstte zonder zomer
was een stille dromer ieder
voorjaar ging aan mij voorbij
maar in confrontatie
maakte jij mij wakker
opende mijn ogen
naast zwart en wit kunnen…
deja vu
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
602 gedreven
door een hang naar toen
getroffen door de
somberte der straten
merk ik de wind als
het amechtig ademen
van een stad die ik
niet meer lief kan hebben
hier at ik eenvoud
dronk ik het jonge leven
gulzig als een pup aan de tepel
van zijn moeder
nu de wereld zoveel ouder is
en mijn blik rust op het
voorbije van een seizoen…
Dankbaarheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
260 Waarom toch kunnen we
niet elk seizoen gaan vieren
want steeds er is een reden
voor veel dankbaarheid,
al zien we ook niet elke dag
de blauwe luchten
en houden we het liever
bij wat diepe zuchten.…
Kameraad uit niemandsland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
872 Ze vertellen dat er zure regen komt
alleen in woordloze gebaren over liefde
om het seizoen te vieren in al haar naaktheid
hij begraaft herinneringen naast het liefdesbed
zijn handen voeden schimmen op het behang
met wat de stille slaapkamer heeft te bieden
er is een engelgezicht van een kameraad uit niemandsland
omdat er liefde nodig is om…
Nu echt lente
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
264 Een merel heeft vanmorgen bericht:
de seizoenen draaien verder,
de schaapjes zijn reeds op zoek
naar weiden en een herder.
Kan vrede dan niet geboren zijn?
Of merkten we niet de weeën?…
Ach II
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.269 Je bent zo'n park vol stille bomen
midden in een zomerdrukke stad
Zo'n lege bank aan spiegelwater
Een knisperend oktoberblad
Je bent zo'n onbevoetstapt sneeuwveld
de ijsjas om een tere tak
Zo'n krokusveld op een rotonde
lichtparels door een wolkendak
Je bestaan kleurt mijn seizoenen
Van mijn decembers maak je mei
Ik kan alleen…
Verdoofd
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
998 Ondergrondse gedachten
delven een seizoen
tussen de zomer en de herfst.
Tranen doordrenken de aarde.
Vochtig verdrinkt het groen
dat nu aanvaardend sterft.
Schuilend in het flauwe schijnsel
van de laatste uren,
lijkt de tijd verloren te dwalen,
ze kan de nacht alleen maar verder dragen.…
houvast
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
2.006 zou willen dat de tijd jou niet raakt
met de volle kracht van de seizoenen
regen, ijs en wind, maar jij wil groeien
dat snijdt het oude hout, sterft
het jong loop groen en spichtig uit
men komt binnen, doet de brillen af
veegt de plotselinge aanslag van het glas
kiest wat men drinken zal om later
te vertellen dat men van buiten
naar binnen…
De bloemenwei
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 je vingers
vlammen energie
in alle kleuren
van het leven
met het zachte
zonlicht en wat
groen kun jij snelle
groeiers weven
als extraatje
kleur jij aan het
einde van seizoen een
schitterende bloem
in het lieflijk
lispelen van de wind
praat je met ze
zoals moeder en kind
zij hebben al
hun hart getoond
als zij meegaan in…
Daders zonder leven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
461 steeds dwarrelt nieuws
als blaadjes naar de grond
gekleurd en half beschreven
triggeren zij ons geweten
vaak niet te lezen
door geweld uiteengereten
plak het bloed van mensen
aan daders zonder leven
zelden zijn de kanten
zonnig in de dag van
het seizoen want het echte
nieuws kan daar niets mee doen
pas als het kind is uitgespeeld…
Zomerschoenen
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
415 somber lekken
grauwe trekken
eindeloos hun
koude sporen
in miezerig venijn
ogen door
de kou maar
half geloken
willen er nu
even niet zijn
toch lachen
de plassen
spetteren
dikke druppels uit
de plenzende bui
halfzolen
zomerschoenen aan
einde van seizoen
soppen smerig
straatvuil binnen
zelfs de paraplu
met tig geknakte…
één klein veertje
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
1.154 zo zon, 's morgens
je lach, beminnen
de wind in je naam
op speelse armen
pasgeboren
de krokusstilte
de tijd rond dauw
mijn hart, het linnen
de regen, zo goud
je haren vol vogels
de ochtendzang van
vier seizoenen
mijn liefste uur
zo zonder haast
je ogen ademen
vlinders op bloemen
ik dans met jou
verbonden vleugels
een…
levensgrote barbies (en andere poppen)
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.460 aanvankelijk dacht ik nog
'ze zijn de etalage aan 't herinrichten'
u weet wel wanneer de nieuwe
collectie voor het aanstormende
seizoen is binnengekomen
maar nee hoor het is een winkel
met een variatie aan grote en
kleine mode-en andere poppen...…
Zonder blad
netgedicht
5.0 met 27 stemmen
461 het strak
buiten beton
zag grijswitte tinten
wind striemde
iele bomen
zonder blad
in de beweging
van het graf de
seizoenen voorbij
jij had je al
gehuld in de nog
volle herfstkleur
rijpte in een
eerst zoetig
fermenteren
jij blikte mijn
entree ik ging als
een kind blij mee
mocht ik dan
toch het eerste
stapje proberen…
De liefde wachtte geduldig af
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
769 De liefde wachtte geduldig af
geschopt en afgewezen, dood gevroren
weer ontdooid en weer verrezen
en altijd nog een beetje bang
ze wachtte, maar al lang niet meer
op eeuwigheid, haar dromen kwijt
zag zij in winterse seizoenen
de schoonheid zelfs in het vergaan
maar plots zou zij er toch weer staan
rijzig, reikend en ontdaan
van alle pek…
December
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
593 in louter klaarheid
zichtbaar leunt de dag door ‘t licht
van blauw wit verbond
de mantel van liefde
ligt diep geborgen verankerd in het groene
van moeder aarde
de tong van de taalwind liegt niet
in de oksels van tijd
dat maakt het uitzicht 'gastvrijer' in december
waarop elke dauwdruppel
het pad van stilte zegent voor het nieuwe seizoen…
eetbaar oud west
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
656 ik droom van appelbomen in mijn wijk
of kersen, pruimen, peren
in straten die zo lommerrijk
oud west met ooft garneren
ik droom van groentes in mijn stad
in kleine pleinplantsoenen
ja, kruiden ook, van alles wat
voor elk van de seizoenen
en de bewoners van oud west
tuinieren met elkander
ze harken, zaaien, strooien mest
en raken zo…
een leven lang liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
806 liefde is groei
en samen rijpen
vanaf het eerste vleugje
tot woordeloos begrijpen
liefde is
seizoenen samen reizen
door lentegroen en zomers goud
door herfstig storm en winters koud
is samen stilletjes vergrijzen
liefde is het gevoel
dat altijd was en is
ergens diep van binnen
zonder einde of beginnen
zonder eis of norm
en in…
Rijpt van geel naar rood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
503 ik heb de takken
niet gebroken of bladeren
afgerukt en meegevoerd
naar plaatsen waar
zij luwte zoekend
kleur verliezen en versterven
het is de wind die
vlagend aandacht vraagt
voor de wisseling van seizoen
het zomers groen dat
rijpt van geel naar rood mist
zon en licht gaat langzaam dood
kaal steken stam en
takken af tegen…
Afgunst
gedicht
3.8 met 6 stemmen
3.120 Zonder beschutting
wordt het leven in alle seizoenen pas
echt getrotseerd. Dat op zijn stam
onze hand zich soms neervlijt in een
groet of is het een slinkse poging
om van zoveel standvastigheid
och iets te ontvreemden.
--------------------------------
uit: 'Oog van de tijd', 1997.…
Het grote bos van al mijn zomerdromen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
498 Mijn hart voelt zich verloren
in dit seizoen zo vol van licht.
Een bos van hoge stammen omsluit
mijn wezen, brengt mij tijdelijk
uit mijn evenwicht.
Ik voel mij een ontwortelde tussen
al deze hoge bomen. Haar beeltenis is
mijn droefenis in dit grote bos van al
mijn zomerdromen.…
Boer zoekt vrouw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
461 Boer Jan zoekt een vrouw
maar is trouw aan de rouw
blijft dus trouw aan zijn vrouw
“De kaarten waren al de deur uit”
wat een feest moest worden
werd een trieste herdenking
“Ik ben wie ik ben, er zijn al genoeg anderen”
intense vertrieste eigen werkelijkheid
van niet aan te vangen te verwerken verdriet
Maar boer Jan krijgt een vrouw dit seizoen
zij…
Nabij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
569 Mijn dagen tobben in hun laat seizoen,
de tijd wijkt steeds meer van mijn zijde,
we zijn aan 't scheiden en ik verzoen
me met zijn drang om voort te schrijden
tot de grenzen van mijn klein domein,
naar het einde van mijn eindig zijn.
Mijn geest raakt van zijn licht verstoken,
Het is wachten op tijd's laatste wil.…
Onderweg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
397 Toeval bracht jou hier
en mij, we kijken
niet teveel, onbewust
van de vragen in de ogen
die de ander ziet
We zijn onderweg, praten
of zwijgen, rustig
laten we de energie stromen
door de poorten van verlangen
naar de organen van ons geluk
en we vergeten onszelf
badend in vrede
De hemel ondersteunt de aarde
ze ademt haar seizoenen…
Jouw aura
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 vroege lente
uit de lange
winterslaap
van jouw aura
ontwaken
waar het
voorjaar zijn
specifieke
kleuren
bewaart
in speelse
frequenties
maken
gelegenheids-
combinaties
zich los uit
winterkoude
patronen
vermeerderen
fluctuaties
tot een
creatief palet
dat langzaam
samenvloeit
in de nieuwe
prilheid van
het komend
seizoen…
blijven schrijven
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
644 Iemand vier seizoenen missen
van vroege ochtendkilte tot
winterslaap in smeltende stilte
Tussen veren in het nest van
hoge dromen broeden verlangens
in de loop van uitgestelde woorden
Halen eksters hun snavel op voor
dof mits-en-maar metaal
zij verstaan de kunst van het wissen
Welke pen blijft schrijven in tijden
van missen als…
Honderdduizend: variaties op een thema
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
638 Alle seizoenen vervlogen
toen B honderdduizend chansons had gezongen
Alle wouden huilden
toen honderdduizend bomen braken van verdriet
Alle mensen woonden op aarde
toen zij verstomden in het laatste lied
Alle honderdduizend vogels vlogen tegen ramen
toen oceanen verkruimelden tot niets
Alle cent mille chansons van Frida waren gezongen…
Vanzelfsprekend
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.367 Sinaasappels zijn oranje
het weer wisselt per seizoen
De zon die ons verwarmt
het gras nog altijd groen
De zee die met vloed opkomt
en met eb weer snel verdwijnt
De blaadjes aan de bomen
de maan die 's avonds schijnt
Zo "gewoon" als de sneeuw wit is
en de hemel die meestal blauw is
Zo vanzelfsprekend is het voor mij
dat mijn liefde alleen…