1695 resultaten.
Vooravond
gedicht
3.3 met 80 stemmen
76.543 Een scheermesje, een spiegel en wat coke
Staan op tafel klaar voor zo meteen.
De kachel doet haar best, maar hij blijft koud.
Alles is nog precies zo om hem heen -
Maar hij is uit de symfonie verdwenen.
Het boek, de maan, de kachel en de rook -
Eens, op een dag, verdwijnt dat alles ook.…
Stil
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
3.680 Het is zo stil
zonder jou,
Jesper
je kamer leeg
je bed onbeslapen
geen teken van leven
alles onbewogen stil
en jouw stem
rennend, lachend
of ravottend
klinkt niet langer
door het huis
aan tafel
een lege plek
vier werd zomaar
drie
stuurloos
machteloos
de smaak
van pijn
een maandag
nooit meer
een alledaagse
dag
zie…
Afblijven!
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
3.012 Zo prachtig
staat daar midden op de tafel
in breekbaar rood
(Maar hoe kan jij dat weten?)
dat mooie ding
waarin je handje zeker past
Je hele lijfje voelt plezier
je danst haast
op je wiebelige beentjes
en lacht
je lacht
Je strekt je kleine handje uit
Maar dan
Ineens:
Eh! Eh! Niet doen!
Alwéér! Alwéér!
Niet doen!…
Van deze plaats af kan ik alles horen
gedicht
3.6 met 71 stemmen
30.755 Ik hoor de tafel kraken onder het gewicht van borden.
Ik hoor dat er kinderen worden geboren.
Steeds hoor ik kinderen geboren worden.
De kamer vult zich met geluid.
Ik hoor het roesten van het slot.
Ik hoor het rotten van het fruit.
Steeds hoor ik hoe het fruit verrot.…
tempeliers
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
2.371 wat tempel
er is de geur
van zure tepel
rebellie
zonder hartevuur
dove netel
kwartel op tafels
gedoopt in gierst
bij boeren
geruild en opgedeeld
in kavels
besproken
niet anders dan
gedane zaken
in luiletterland
duf gepriegel
in kantlijnen
van schuldeloze
burgers met salie
in hun gerstenat
groene knoppen
al uit de tak
monsteren…
Begrafenis
gedicht
2.6 met 23 stemmen
12.003 Verlaat het rijk van de rot
waar monden die koud zijn als was
rond de tafel kauwen op
wat van je rest - handen
klapwieken trage motten rond
je schedel, liefde duizelt als sigarenrook
omhoog tussen de onscherpe messen
van woorden - en ga de tuin in.
Daar lopen ze ook. Ze zijn jong
hun dunne armen wit en onhandig.
Ze zien je niet.…
de hand die blijft
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1 de vuist knarst in steen
namen vallen als tanden uit een dode muil
stenen vorst zakt in de knieën van de stad
de hand ligt open op de tafel
de wind gaat liggen
lopen gaat door ook als de voeten aarzelen
dezelfde hand schraapt nu merg uit de botten
trekt spieren strak tot een veld
wrang zweet in plaats van gouden glans
stilte is geen slapen…
Wat heet missen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
874 De stoel
zonder jou
aan tafel
staarde mij
radeloos aan
de lege plek
in jouw bedje
huilde in mijn hart
gesprongen
traanbuizen
spoelden sporen
in woestijnen
de flessen
zonder zielen
waren geestdodend
doof bleven
de katers
onder gebrande kurken
ongeboren kinderen
tellen
op de vingers
van hun handen
en tandeloos
vreet…
Gebakken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
944 Een telefoonsnoer dat zichzelf omkrult
golft samen met een stoffige kop,
waar al jaren geen koffie meer in zit,
de lijnen van hout op een tafel die smelt en niet brandt.
Groene rook prikt in de ogen,
terwijl zijn nagels in de muren krassen.
Een raam dat nooit gesloten was,
blijkt nu in zijn slot vastgeroest.…
De geopende deur
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
610 de deur van
kunst staat open en ik
ben naar binnen gelopen
en wandel
nieuwsgierig door de kamers
en lange gangen
met imponerende
doeken en in leer gebonden boeken
op de tafel
van wortelnoothout
ligt een witte veder
ik hoor het
ruisen van mijn bloed warm en zoet
dat als een rivier
door woorden stroomt
klei in hand
van de…
ik heb kleuren nodig
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
711 rood ligt op tafel
klaar om in te knijpen,
de vorm is een warm hart.
geestdrift wipt
op zijn springbal
in fleur en stijl.
fraai en hups
komt hij naar mij toe.
heel gezwind.…
Ode aan een dichter
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
638 op een hoogte
planken met tafel en stoel bekleed
zit hij
met woorden
in zijn wereld
haast roerloos
slechts zijn lippen bewegen
de ogen schuiven in stille gang
achter glas in korset
hij zucht zijn gedicht
naar oplopende treden
in de schaduw
voetstappen verwijderd
van beschijnend licht
een karaf siert
zijn verstilde mimiek…
Suite
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.688 Met zijn gazelle aan de hand
staat hij terecht
voor een twaalf meter hoge tafel
waarop zij met haar nieuwe vriendje zit
(die haar telkens zit te zoenen
“straks” giechelt ze “eerst dit”)
Ze kijkt hem vreemd ernstig aan
voordat ze dit vonnis spreekt.…
Op het smetteloos wit
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.044 voor mij het met
sneeuw bedekte dal
een vage droom
van arrenslee en dennengroen
de sfeer van toen
een klare lucht
met heldere ster
maar achter mij
bourgondisch feestgedruis
uit het fel verlichte huis
waar kerst in overdaad
op tafel staat
zij schuiven aan
al licht verhit snel knoeiend
op het smetteloos wit
ben niet terug gegaan…
Compositie
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
672 grijsheid is niet uit jouw gezicht te vegen
toch blijven de denkrimpels intact
ritmisch klap je in je handen onverstoorbaar
alsof je nog daar bent, daar waar muziek nog muziek was
men groot werd gebracht op de tonen der liefde
nog schuilde onder moeders rokken, een spelend kind
nog gewoon was, tezamen at aan grote tafels
die netjes waren bedekt…
zwijgend moment
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
508 zwijgend moment dat in rust
de aarde vindt gij koestert hoop
terwijl het leien dak het water
beregent met schellen vol
vreemde tonen
hoezeer het lijden wordt bemind
in de vrucht van het bestaan maakt de dood
schetsen en graveert de lijnen
in onze hand
mijn stoel mijn liefste ons bed maar
ook de tafel die ons scheidt is van hout
ontbonden…
stil (voor V S - M)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
928 je armen
fluister me in slaap
de vader vervloekt getergd
het kind dat niet weet
hem tart tot op het bot
en hartverscheurend huilt
het is stil op de gang
zachte klassieke klanken
in een verlaten kamer
niemand luistert
ze loopt haar kamer binnen
na de autopsie altijd
de muziek troostend ritueel
nooit redt ze het kind
dat op de tafel…
Gelegen aan de keukentafel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
475 de keukentafel zet het spoor uit
ik luister naar de aangezetenen
het schuifelen van voeten
contracteert deze bedoening
in een mysterieus orakel
hun handen spreken met vork en luifel
terwijl hun ogen zwijgen over
de lekkernijen die zijn gebiologeerd
in het groen van een waarlijk bestaan
wie kent wie aan deze tafel, al
is het wit van uniform…
Omarm mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
743 Bouw in mij je woning,
laat mij gast zijn aan je tafel.
Jij zong voordat je sprak.
En in mij, spreek jij.
Te spiegelen aan jou, licht
en beminnen wat jij bemint.
Liefde, geliefde
omarm mij.…
De kooi
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.565 Ik voel de lust te reizen, te verhuizen,
of schepen fluiten die vertrekken gaan,
als in het najaar, in de koffiehuizen,
weer gladiolen op de tafels staan.
Ik weet: nu zijn de velden zonder koren,
van dag tot dag wordt dieper groen de wei
en scheert de zwaluw sneller rond de toren,
de gentiaan bloeit in't moeras der hei.…
NU HANGEN ER VLEERMUIZEN
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
848 Ik hou van plaatsen zoals dit oude huis
door mensen verlaten
niet weldoordacht en geleidelijk
maar plotseling
en onverwacht
terwijl de koffiepot nog op tafel
een beker ernaast
in afwachting van
een tweede schenking
en de kastdeuren open
nu hangen vleermuizen aan 't plafond
binnengekropen gras
groeit langs een tafelpoot omhoog…
Houden van
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
569 ik een klein beetje meer van jou
ik ken jouw rare fratsen
je misdragingen in gezelschap
ik kijk er zo graag naar
elke dag hou ik een klein beetje meer van jou
hoe je draait
hoe je onder alles uit probeert te komen
ik hou zelfs van de afwas die nog staat van vorige week
en daarom hou ik elke dag iets meer van jou
je laat de krant op tafel…
helder
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
524 het was goed dat de zon scheen
dat alles was gezegd
wat nodig bleek, gedaan
dat de narcissen op de tafel
geurden, rond hun witte kroon
een mooie dag, oprecht
en zuiver
in mijn huiver school de kilte van
de dood
al was het nog zo duidelijk
de liefde voor dit kleine dier gebood
me sterk te zijn
haar zachte vacht nog warm
onder mijn…
Stilleven in juni
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
631 Glad gestreken ligt het gazon
op een zondag in de zomerzon
witte tuinstoelen onder een gele parasol
een schaal aardbeien en kersen op tafel
en een kruik met parelend water
blauw bloeien de verbena's en wit de abutilon
onder het vallend goud van een middagzon.…
Behoedzaam
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
528 hij had zijn handen
donker gevlekt
vingers op een hoopje
vervormd en krom
voor zich op tafel gelegd
maar een leven lang
uitstralende pijn
kreeg hem niet klein
hij heeft alles benut
om zichzelf te kunnen zijn
zijn stem klinkt zacht
woorden onderhandelbaar
in zijn aanwezige lach
lichte ogen kijken
met verlies van kracht
nog tast…
De formatie
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
640 Een tactiek
Een begroting
Het spel
Visioenen
De politiek zal zich met de diversiteiten
Proberen te verzoenen
Alle beren op de weg
Worden uitgepraat
Niets dat men aan het toeval overlaat
De media worden beteugeld
Overvleugeld
de kaarten worden geschud
Op tafel gelegd
Uitgevochten
toebedeeld
Oorspronkelijke ideeën
worden
compromissen…
Verdwaalde uren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
514 vaag klokt de tijd
verdwaalde uren
zijn slagen ben ik kwijt
verdwenen tussen
onherkenbare stemmen
die mijn stilte storen
er lijkt gezelschap
in de kamer want de
tafel is keurig gedekt
maar de stoelen die
als garnering dienen
zijn nog onbezet
het donkert
zonder het gezellig
rommelen van bestek
nog niemand heeft
de kaarsen…
Een licht vergeten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
712 het schemert
fijntjes groen met
donkerrode ondertonen
in goud filigraan gevat
een luxe dompeling
in het warme bad
van sfeer en verfijning
dat al uitstraalt van dit diner
de chique is
nog niet verziekt met
shirt en spijkerbroek maar
opgefleurd met kleur en smaak
de couverts zijn
uitgebreid en op de tafels
glinstert het kristal…
Vooravond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Ik wacht niet op de bus
ik ben al onderweg
het is de vooravond
een beetje druk op straat
iedereen zijn beste schoenen
aan, gepoetst voor het feest
Open gordijnen, tafels gedekt
binnenpretjes en zachte muziek
de mensen zijn thuis vannacht
De kaarsen dansen om ons heen
de grote broden geuren naar vrede
we hebben geen vragen nu
De…
Soms regent het
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
588 Het is fijn dat je aan mij denkt
maar een fantasie zou teveel zijn
ik ben van mezelf, niet van jou
wanneer ik alleen thuis ben
aan tafel of in bed, verlangend
naar gezelschap of aandacht
of niet, ik eet en ik slaap gewoon
in de kreukels van de nacht
onwetend of de maan schijnt
's Ochtends word ik wakker
de vogels wekken mijn zenuwen…