3973 resultaten.
Hier en daar
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
420 Hier en Daar
We staan hier aan de oever van een machtige rivier
de andere oever is daarginds en deze hier is hier.
De oever waar we niet zijn noemen wij de overkant
die wordt dan deze kant zodra we daar zijn aangeland.
Drs.P relativerend met een glimlach en een enkel gebaar,
verwoordt het betrekkelijke, van hier en daar
Wissel van kant…
Joshua 15 – tussen modder, megabytes en liefde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
386 Vijftien kaarsjes op een rij,
en eentje knipogend, speciaal voor jou
Een jongen die groeit, met kracht in zijn lijf,
en met een hoofd dat soms sneller schakelt
dan opa’s hele harde schijf.
Bij Sparta duw je, ren je, vlieg je vooruit,
met modder op je knieën en vuur in je huid.
En zelfs als de bank soms zachtjes lonkt,
sta jij weer op het veld…
Bedzucht
poëzie
3.1 met 11 stemmen
4.012 Moet ik eens alle daag ter wereld zijn gebracht,
Ter wereld, waar 't zo raast, alsof ik in de baren
Gestort werd uit de kooi? Ei, beddeke, uw baren
En komt mij niet te pas. 't En waar de scherpe pijn
Die honger heet, ik wou wel ongeboren zijn.…
geslaagde bevalling op de pechstrook
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
2.989 vandaag vrijdag
oktober de dertiende
op de pechstrook van de A-tien
buitenring snelweg
is om acht uur elf
een meisje ter wereld gekomen
ter hoogte van Schiphol
op weg naar Rotterdam
gaf de aanstaande moeder te kennen
het niet ver meer te redden
de aanstaande vader aan het stuur
maakte terstond rechtsomkeer
in het drukke fileverkeer…
Dauwbloempje
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
765 DAUWBLOEMPJE
Dauwbloempje o, wat toch schitter jij
in die verrukkelijke zomerochtendzon
Je druppels zijn als parels van dichtbij
jij die ’t donker, vanochtend overwon
Klein bloempje ach, het ziet als traan
dat tere pareltje dat jou ’t oog vervult
Dat je smart hebt kan mij niet ontgaan
je oogjes zijn in diepe treurnis gehuld
Teer…
- Klaarlichte dag -
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.333 Gemarkeerd, de standaardvorm
in het rozenperk, bijzonder
ter nagedachtenis
een plek met veel liefde
rozen en rozen bedekt
afscheid...
ooit ontmoeten mensen teksten
getypte of gespelde woorden
elkaars liefde bloemen lezend
in vergeefse pogingen, rozen..…
Breekbare beelden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
682 Dat kleine wonder onder
die ster gevangen in die nederige
stal omringd door zijn dierbaren
van teer porselein.…
Avondklokke
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
365 Nu gaan wij ter ruste dragen
't harte dat Zijn goedheid zocht.…
Tutti frutti
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
434 Men neme 4 eetlepels
biodiverse geraffineerd
kakelverse ongepasteuriseerde
zachte volromige yoghurt
van de dames naaktgeboren
en vroeg in de wei
Vervolgens neme men
ter voorkoming van maagkramp
geen ovaal gekleurd
inclusief kippe-ei
een blank exemplaar
der poelehoenders
hoort er evenmin bij
ter bevrediging der lust
van…
Bach ter ere een koraal
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
702 Kom zoete dood
kom - schenk mij de genade
die ik nooit
in dit leven kan vergaren:
terug te keren
in de schoot
van de miljoenen jaren.…
Ballade van de ter dood veroordeelden
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.868 Een zware hand legde zich op zijn schouder
En onderbrak zijn dagelijkschen gang.
Heel even ging zijn adem wat benauwder,
Toen ging hij rustig mee. Hij was niet bang.
Dat dit eens komen moest, wist hij al lang.
Wie die de strijd aanbindt, schuwt de gevaren?
Menig soldaat sterft in zijn jonge jaren,
Maar het land riep en hij volgde dien drang.…
Hoe Sinterklaas ter wereld kwam...
netgedicht
3.0 met 135 stemmen
12.837 De moeder loopt op alle dagen,
maar rust wordt haar niet echt gegund.
De mensen komen daaglijks vragen:
Ach moederlief, vanwaar die punt?
Precies na veertig volle weken,
dan is het tijd voor deze spruit:
opeens, jawel, de vliezen breken.
-bij vader breekt het angstzweet uit -
De vroedvrouw is net even pleiter
en vader schrikt zich plots…
de mooiste plek ter wereld
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.557 Zwevend als een vogel
Hoog, ver boven iedereen
Met de snelheid van een kogel
Vlieg ik over alles heen
Dwars door het vuur
Maar nog steeds levend
Omringd door engelen, liefdegevend
Hier geen problemen, geen pijn
Hier voelt alles fijn
Hier kent men geen verdriet
Maar deze plek, bestaat voor mij nog niet!…
HUIS ter HEIDEs RUST
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
426 Een klein wit en rood paleis schouwt waakzaam
over licht, ruim bos vol lieve weiden,
waar bloem en heide geurig bestaan lijden,
bescherming genieten van strenge braam.
De wilde hof bergt menig mensenlichaam
onder zijn pracht. Na leven van strijden
wil het voldane gebeente zich wijden
aan vrije ruigte met bloeiende faam.
Hier mogen dieren…
Ter ere van de goedertieren maan
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
2.491 VI.
Als ik te lang gezeten had bij jou,
te weerloos en te dicht tegen je aan,
wist ik dat ik vlug wegmoest daarvandaan,
want van te grote warmte krijg je gauwer kou.
En als ik langer dan een mens verdragen kon
gekeken had naar jou, zo mooi en stralend klaar
dan ging ik duizelen en werd ik raar
zoals van te lang kijken naar de zon…
Simon Vinkenoog ter ziele
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
653 De bevlogen dichter uit Amsterdam
bedacht een nieuw vlijmscherp epigram
tot hij 't leven liet
bij een zakje wiet.
Baantjer vraagt bijstand aan Buitendam.…
Ka-rak-ter-moord
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 (Voor 't Kwaad)
Een gebod, zoals jullie zouden moeten weten
Behoort te worden nageleefd en
Bovendien gerespecteerd
Schets van een leven
Aan jullie gegeven
Een gebod, zoals jullie toen hebben geweten
Is niet om aan je laars te lappen
Dit echt was totaal verkeerd
Schets van een leven
Door jullie verdreven
Het zesde gebod luidt als…
SANCTE MARIA TER SNEEUW
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.474 't Veld was, na stille nacht, met wit belegen,
Wonderbaar vredig wit, wijd uitgespreid,
Gelijk een vlekkloos hermelijn tapijt
Zich over de aarde breidend, allerwegen.
Een zachte vacht van stille heimlijkheid,
Geruisloos van de hemel neergezegen...
Teedre formatie van een donzen regen,
Liggend in 't lichtend kleed van heiligheid.
En vromen…
aan C. ter LINDEN (01)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 Het Ik-tijdperk loopt ongemerkt teneinde
Er is een nieuwe, frisse kijk ontstaan
Op You Tube dienen zich de goeroes aan
Illusies waren het waarop men deinde
’t Is afgelopen met het vastomlijnde
Dat er iets als een Hemel zou bestaan
Heeft zelfs voor theologen afgedaan
De oude Roos van Jericho verkwijnde
Er is geen ik dat ziet, ruikt hoort…
Slecht ter been bastards
snelsonnet
3.8 met 5 stemmen
817 Speel niet de stoere jongen in de straat
Zo’n scootmobiel daar moet je eerst mee trainen
Eén foutje en je ligt zo op de stenen
Daarom heb ik voor u een goede raad
Die oudjes op TV zijn niet de norm
U komt niet allemaal uit Benidorm!…
aan C. ter LINDEN (02)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
532 De Hemelen zijn van een andere orde
Veel esoterischer dan ooit verwacht
Maar ja, er moest een sfeer worden bedacht
Aannemelijk en nodig voor de horde
Opdat het volk niet ontevreden morde
Over het klerikale goud met macht
Na ’t aardse tranendal wachtte de pracht
Of Hel waar Lucifer het vuur opporde
Nu weet ik er zijn vele werkelijkheden…
TER LINDEN (03)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
508 De doden zijn veel dichterbij
Dan men zich voor kan stellen
Daar horen ook de sferen bij
Die wij niet kunnen spellen
Somtijds komen er krachten vrij
Die ongeloof doen hellen
De adem schuift dat niet opzij
Probeert iets te vertellen
Het bruist van leven na de dood
Dat durf ik te voorspellen
Zij die menen te weten
Achten de kans bijzonder…
TER LINDEN (04)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Natuurlijk kan ik u volledig volgen
Wanneer het gaat om mensen- dierenleed
Zoals het wrede wijf dat paardje reed
Daarover ben ik vreselijk verbolgen
Het dier werd door mishandeling verzwolgen
Hoe ziekelijk en onvoorstelbaar wreed
Kan ’t iemand zijn die het blijkbaar vermeed
Respect te kweken? Dat verdient vervolgen
Ik worstel met u mee wat…
Ter gedachtnisse van mijne echtgenote
poëzie
5.0 met 6 stemmen
1.258 Of is ’t een droom, een zwevend schaduwbeeld,
Dat ’s nachts de geest benauwt met nare zorgen,
Doch dat, ter vlucht in ’t bijster brein geteeld,
Ter vlucht ook wijkt bij ’t naadren van de morgen?
Neen! ’t is geen droom!... ’k, en tast in ’t rond,
Maar vind geen vrouw aan mijn verlaten zijde.…
AANLEIDING TER NEDERDUITSE DICHTKUNST
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4.323 Ik ben een breekbaar geval.
Neem nu bijvoorbeeld de slagaderkwestie:
een hondsdolle hond mag ik niet met de hand,
maar moet ik bepaald met een stok van mij afslaan,
nogal omslachtig.
Verkeer kan ik uitsluitend ontgaan
op oversteekplaatsen, met armgezwaai,
’t gevaar in dit geval hangt samen met
de weerstand van het skelet.
Ik ben, kortom, een…
Lichaam ter beschikking aan de wetenschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
795 Ik geloof niet in een Satan
ik geloof ook niet in een God
Ik geloof natuurlijk wel in iets
dat kan ik helaas niet meer wissen
dat was mijn foetus,baby,peuter,kleuter-inprentingsfase
maar de opgedrongen socialisatiefase van mijn leven wel
Dus geen mensen rondom mijn kist
ik wil in de herinnering blijven
dat ik het ook, echt niet wist…
Ter nagedachtenis aan Wim Brands
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
640 ...en de inkt is bloed geworden
dichters dopen daarin hun pen
en het bloed is nu geronnen
in de schoonheid van het onbegrepene
de regel afgebroken
terwijl het woord nog wilde betekenen...…
Voor de Liefste papa ter wereld.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
925 Jongste zoon, haast kerstekind nadert de midlife, grapje
De mama stelt zich tig vragen zo van - was ik er steeds voor hen - snap je?
In recente opiniepeilingen werden de papa's opgehemeld
Mee zijn ze nooit, onmogelijk mits kindje zelden onder hun hart trappelend.
Zonder epidurale of capsones bevallen, beslist meer schoons ervaren
Zeer natuurlijke…
Je rook de trage warmte teer...
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.988 Je rook de trage warmte teer en kroop
bij mij in bed. Je zweeg en keek. Je hand
raakte mijn wang, meer niet. je luisterde
aandachtig, bewoog ternauwernood, wachtte
op de morgen. We lagen daar met droge mond.
Dood was mijn moeder, was ze vermoord?
Heb ik haar laatste woorden niet gehoord?…
Wij komen ter wereld
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.027 Wij komen ter wereld, met rouw, uit de graven;
met rouw die gepast is, omdat wij nog dood zijn.
Ons lichaam ontstond uit de grond en uit planten,
om eens te bereiken een veilige haven.
Een veilige haven: de schoot ener moeder,
waar ’t woelig verleden, geleidlijk en langzaam,
eindlijk tot rust komt; ik dwaal in mijn vader.…