29130 resultaten.
Verbeeldingskracht
snelsonnet
2.5 met 4 stemmen
757 Rond Rafaël en Sylvie in Tussaud
Is uiteraard veel reuring. Not to mention
Het nieuws rond Sylvie's nieuwe hairextension
Dat bracht ons van ons aller à propos
Maar bij veroudering moet men pas passen
Daar is geen was meer tegen opgewassen…
dorpspad
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
618 dorpspad
tussen grillige stammen
moeizaam in de mist
vol goede moed
slenter ik schoorvoetend
‘k vertel via de hobbels
verhalen van vroeger
aan kronkelige wortels
‘k ben groen van angst
honderden jaren lang
gewillig naast elkaar
herkenden mij niet meer
hoorden wel mijn liedjes
krakkemikkig en krom
bewegend op hun benen
met krakende…
Red Bull
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.358 Trillend op mijn benen! Heb een kick nodig!
Mierenzoet druipt de stroperige rotzooi
langs mijn knarsende tanden,
een spoor van vernieling achterlatend.
De nacht is nog langer dan
de benen van de hete escortdame.
Ik beuk op het gaspedaal van de Lamborghini
en m'n kop knapt haast van mijn nek.
Duizelingwekkend razen straatlantaarns
hoeren…
Vogels
gedicht
2.5 met 21 stemmen
8.696 Zeevaarders wilden altijd vogels
Sumeriërs brachten naar de kaden
van Ur de pauwen van de Indus.
Zeevaarders willen altijd vogels;
dodo's groter dan pingewijnen,
de bonte vogels, pootloos vliegend,
die men nooit zien zal voor hun doodval,
en papegaaien, papegaaien,
het vlagvertoon van verre landen.
Al stelden vogels soms teleur;
de vogels…
Zomertochtje
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.014 Daar namen en harten en magen hun vaart!…
Een passie van onschatbare waarde
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
2.507 weer bij haar
Mijn droomvrouw die op me wacht
Mijn werkdag is eindelijk om
Ben direct in de auto gestegen
Achthonderd kilometer te gaan
Vanaf de Duitse grens bij Nijmegen
Uren gepaard met opzwevende muziek
Een pakje sigaretten, blikjes energy-drink
De kilometers gaan moeiteloos voorbij
Terwijl ik smeulend in verlangen zink
In volle vaart…
Meiklokje II: ondergang & verrijzenis
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
631 deze hel
Ik slimmerik
verdamp nu als sjaal
mijn verse gastheer
Vanaf nu kan m'n echt gezicht
terug bleken in de winterzon
M'n formele uniform verlicht nu
een gapend gat
ginds zal alles licht schijnen
dat statig weggesmolten masker
is zelfs voor daar te
zwartgeblakerd
Plots klapwiekt mijn briesend herboren tapijt
in een vliegende vaart…
Het lied van de kleine schrijver (of: De ballade van Steven Watertij)
hartenkreet
2.3 met 41 stemmen
4.029 je bent
Steven Steven, eens komt jouw moment
Zijn naam is Steven Watertij en
zijn daden bennen klein
Eén ochtend per week is hij helemaal vrij
Dan filtert hij tekst uit zijn brein
Het gaat over dingetjes van alledag
die hij gretig en grondig ontleedt
Zo proeft hij het leven
zolang als dat mag
zo waar als hij Watertij heet
De tijd vaart…
Het rad van avontuur
poëzie
4.0 met 6 stemmen
3.600 Maar gezwenkt, in vlugge vaart,
Tilt het andren op van d'aard,
Die zich slingeren om zijn speken;
’t Voert hem voort, uit slijk en puin,
Tot op zetels van arduin,
Waar zij ’t hoofd ten hemel steken,
Met de roofprijs op de kruin.
’t Werpt, in ’t onbesuisde loop
Wat omhoog snelt overhoop,
En verheft wie nederzijgen;
’t Rolt naar boven met…
Verjaardag
poëzie
3.1 met 14 stemmen
4.531 Gistren joeg uw dolle vaart
Toomloos door een rozengaard,
Waar ik bloemen vond te plukken;
Maar gij bleef mij voorwaarts rukken:
Ik vertrad de schoonste knop,
En de doren greep ik op
Toef eens, keer eens, zwenk eens vlug,
Voerman, langs uw baan terug:
'k Heb op reis zo veel vergeten,
En verloren en versmeten;
Hou eens op toch!…
Kemel en ros
poëzie
4.1 met 7 stemmen
2.311 Op de maat,
Van dat de zon herrijst, vervolgt het dier te vrede
Met onvertraagde vaart, met onverhaaste trede,
Gelijk de kloknaald tikt, zijn weg, tenzij zich ‘t lied
Versnelle, waar ook hij gevoelig ‘t oor aan biedt:
De klaagzang, niet altijd eentonig, van de drijver,
Of wel, de lofpsalm van de pelgrim, vol van ijver
Maar lijdzaam, die aan ‘…
GEMIJMER
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.932 Die het beukenwoud
Ginds de kruin van verre
Tooit met vloeiend goud;
Ziet gij uit den hogen,
Van 't balkon, uw vaart
Door de helderste ogen
Peinzende aangestaard?
Blijft ge dus die boeien
Dat, in de eenzaamheid,
Tranen haar ontvloeien
Nooit zo zoet geschreid?…
herfstsprookje...
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
729 hij weende, was bang, zijn ogen werden moe
en viel verderop in slaap onder een boom in het mos
die ochtend werd hij wakker mede door de felle regen
keek vluchtig naar de waterkant en begon te treuren
kon zijn tranen niet bedwingen, begon luidkeels te zeuren
de regen kwam nu met bakken in volle vaart naar beneden
de oude beuk kreeg hartgevoelens…
Reconstructies
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
597 lichter dan een veer geworden
omhul ik mij met louter lucht
uit het zuiden, uit het noorden
zolang de wind me maar bevrucht
lichter dan een veer geworden
val ik in slow motion neer
en als je luistert hoor je woorden
die ik uitspreek keer op keer
kijk mij wuiven naar het broze
of naar reflecties in een plas
naar wat beweegt, vol is van…
Slapeloos
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
583 De slaap wil niet komen
ik tel wollige schapen
en als ik uitgeteld ben
komen de zwarte vogels
gelukkig heb ik een kat.…
Zwijgende dagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Soms heb je geen woorden
is er elders te veel onverwerkt verdriet,
spant men witte olifanten voor wagens
ziet men onnadenkend domweg realiteit niet.
Gaan de dagen daar rond en rond en rond,
zijn oude zaken aan voorhoofden af te lezen
waar niets anders is dan deze zeurende pijn
zonder kansen dat het daar ooit anders zal zijn.
Wat is onvermogen…
Zwaluwzwerm
poëzie
2.3 met 10 stemmen
2.881 Hoe die kleine spitse lijven
Tuimelend stijgen, pijlsnel drijven,
En in tomeloze drift,
Tevens tekenaar en stift,
Hun volkomen lijnen schrijven.
Neen, ik ken geen groter weelde,
Dan hun schijnbaar half gespeelde,
Half in ernst bedreven vlucht
Stil te volgen met de zucht,
Dat mijn droom dit dartlen deelde.
Dat mijn zwierende gedachte
Zo…
Wanneer ik sterven zal, vol dagen en vol lasten
poëzie
4.2 met 16 stemmen
5.380 Wanneer ik sterven zal, vol dagen en vol lasten,
met, aan mijn tafel, de twee-broederlijke gasten:
Liefde die glimme-lacht en Troost die woordloos treurt,
- zij zien mij beiden aan bij lange wissel-beurt
aan 't laatste levens-maal dat wij gezaêm genieten
en laten, uit de kelk van hunne handen, vlieten
het welkom-water, dat het stof der reize…
Te laat
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
606 ik ben te laat
met het vertellen over
de vele uren
die ik er vertoefde
in de hoedanigheid van
welke rol dan ook
werd er altijd muziek gemaakt
en genoten van een kop thee
nu de dood op de deur heeft geklopt
en z'n entree gemaakt
is de muziek opgehouden
maar koester voor altijd
de herinneringen aan toen…
Relatief veilig
snelsonnet
3.2 met 5 stemmen
775 Er rijden minder treinen door rood sein
Dat scheen voorheen wat vaker voor te komen
Nu is er Goddank actie ondernomen
Zodat ‘t niet zo’n issue meer zal zijn
Toch is nog steeds de onrust niet geweken
Wanneer ik eens een spoor moet oversteken…
Verwaarloosbare aanwezigheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
500 Voor Myrthe
Alleen de wereld
Om je heen bestaat
Nog, maar niet
Meer voor jou
Je zit hier wel
In je hoekje
Afwezig te zijn maar
Je hoort er niet meer bij
Verloren in de tijd
Niemand die je ziet
Niemand die je kent
Verwaarloosbare aanwezigheid…
Studie in blauw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
838 In zichzelf vindt de kleur
begin en einde, hermetisch gesloten
kan nergens anders zijn
om te ontsnappen aan een voortdurend leven
dat in de nacht naar buiten komt
met een grote dorst aanvangt
het licht van biljoenen jaren ver opvangt
dronken een dansje op leylijnen maakt…
bij Florencia
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
714 zelf koester ik de herinnering
aan ijssalon Florencia
waar mijn zoetste dromen
ooit zijn uitgekomen
nooit trof ik later nog
het genot van destijds
als daar bij het eten van
een ijsje in de Torenstraat…
De Nelly
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
669 Eens was de Nelly
een schip zo volgeladen
dat ze bijna zonk de Nelly
kon ongelofelijk diep liggen
en rivieren, kanalen, vaarten,
meren en binnenzeeën streelden
haar smalle boorden.…
Woeste zee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.010 wind in het onbekende
al lag het niet in het geplande ik ben blij dat ik je verkende
Maar nu voort scheurt de bries mij in het gekolk van de oceaan
nu vaar ik op volle krachten zonder nog langer te wachten, jij ziet me gaan
beide zullen wij voortberijden op de volgende de komen gaat
maar misschien ben ík het die jou haven ooit weer binnen vaart…
FEBRUARIE
poëzie
4.1 met 11 stemmen
6.690 Dat is het eerste van de lente in de havenstad: een volle bries van de stroom,
zo vol als het gelaat van een boerejongen die in een mondharmonika blaast,
een bries die over de stad vaart en even onvermoeid is als die dorpsmuziekant.
De wind die de eerste maal dit jaar een zelfstandige vreugde heeft gevonden.…
De stervende christen
poëzie
4.4 met 8 stemmen
5.631 Zijt, bij ’t eenzaam zwervend klagen,
Toch getroost in Gods bestel,
En vaart wel! Eeuwig wel!…
Eeuwigheid! Eeuwigheid!
Angstige ernst en majesteit
Zweeft mij van uw grenzen tegen;
Onbekend zijn hier de wegen;
Vreemd, het oord dat mij verbeidt
Eeuwigheid! Eeuwigheid!…
De thuiskomst van de jagers
gedicht
2.9 met 15 stemmen
6.120 Die zal als ’n zwaluw door de avond scheren,
de koude wind door van z’n eigen vlucht,
en met tranen in z’n oogjes kijken naar
de bevroren molen met die adembenemend witte deken
op het dak, de vrouw en, elders, de kar
met sprokkelhout, de snoeiende boer, de introverte kerken,
de oppermachtige bergwand, vaarten en daken,
het werk bij ’t vuur.…
Ik ben in staking; organisatie/bijdragen-staking: STAKEN, STAKEN, STAKEN!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 achter een grote zonnebril
Ook een stop voor ouderen thuis of verzorgingshuis in de buurt
mijn innovatieve, inventieve cultuurbijdrage voor de Jordaan leg ik stil
Ik ben een verbinder, netwerker, maar verbindt voorlopig niet meer
geen groenverzorging meer in de buurt behalve onze binnentuin
Mijn bewonersklankbordbijdrage inzake welzijn/vaart…
Zeven eeuwen Dante
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
491 ¤ 14 september A.D. MCCCXXI ¤
Die datum moet vandaag
gememoreerd
Daar Dante Aleghieri
wordt geëerd
Als dichter van de Hel
en 't Paradijs
Niet in 't Latijn maar
- een primeur, heel wijs -
In taal door 't volk
gesproken in Toscane
Men ciseleert in marmer
uit Carrara
Het meesterwerk Divina Commedia
Van Dante Aleghieri…