1140 resultaten.
Een-en-al.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.015 En toch, zichzelf bemint ze, en ons, haar kindren,
Kan zij niet haten, - soms verstaan wij, stralen-Omluisterd,
eensklaps haar ontzaglijk Wonder.
't Zien van haar tijdloos wezen doet vermindren
Voor altijd onze vrees, want wat ook dale,
Zij, wij, zijn een-en-al omhoog en onder.…
Rollende Stenen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
558 Voor de bubbelende bruine suiker
en de Spaanstalige 'Angies' gaat
een erkend Brits antwoord op de
'Buena Vista Social Club' graag over de
Atlantische oceaan; om het Cubaanse volk
hun nog steeds steengoede muziek te
laten verstaan.
Cuba en de 'Rolling Stones' konden
vijftig jaar lang niet samen op
een podium staan.…
Ontzorgen zonder angst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
508 Waar nijvere zorgzame handen
hun medische professie dagelijks
wel verstaan.
Witte jassen naast het bed.
Uit of thuis wordt het leven medisch
verantwoord voortgezet.
De moderne mens van iedere leeftijd
hoeft zijn ziekte niet in eenzaamheid
te dragen.…
In liefde opgedragen?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
391 je staat naast mij,
maar je gedachten
lijken elders
ik draag het in me en
laat me huiveren, de wind
fluistert monotoon je naam,
ik zal het niet verstaan
Je bent te ver misschien,
of te dichtbij
toegankelijkheid is niet
in afstand af te meten
kon ik die laatste bij
zijn die in je honing
mag verdrinken, maar
mijn nauwkeurigheid…
nachtwind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 het zingt een stille melodie
tot in de slaap
een wiegelied van meegaan
en niets hoeven te verstaan.…
Tot ZIENS
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
548 alleen lopend door het bos
voelt nu vreemd zo verlaten
niemand meer om tegen
te fluisteren of te praten
als antwoord op blikken
die mij soms hoopvol vragen
wat waren wij toch
onafscheidelijke maten
een blik was vaak genoeg
om elkaar te verstaan
helaas ik moest je laten gaan
weet je afscheid nemen
doet zo zeer geeft zoveel pijn
toen…
Het duizend talenhuis
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
481 al dan
niet gedwongen
hij is door tal
van gigantische
volksverhuizingen
losgelaten uit zijn
steunende omgeving
verdwaald van roots
en familie ieder op
de zelfgekozen paden
op reis naar het
wonder van eindelijk
thuiskomen zoals het
gaan ook altijd in de
annalen heeft gestaan
in een huis waar
velen wonen en
zonder elkaar te
verstaan…
OUDEGA ´S KERK
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
428 Enigszins schuin staat de forse toren,
geeft een ieder wie langs komt te verstaan:
"Lijk ik wankel? Geen dreiging zal mij storen!"
Klokken, jong of bedaagd, doen hun stem gaan
over het dorp, laten de Boodschap horen,
die in elke tijd, trots alles blijft bestaan.…
De mooiste dromen
netgedicht
3.3 met 80 stemmen
379 jij hebt
de paden
voor mij
heel subtiel
geeffend met
alle creativiteit
die jij bezat
zoals de knipoog
als blijk van
elkaar verstaan
in lieve emoties
die snel
doorgroeien
naar stevige
fundamenten
waarop onze
relatie ooit zal
kunnen staan
ook mijn hand
heb ik jou als
steun gegeven
en de vingers
hebben met
elkaar het
oude…
SCHILDWACHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 ."
Het rijk der verbeelding geeft te verstaan:
"Monster, vijand in verhalende poos
laten mij kien, wakker overeind staan!"…
Ontboezeming van mijn ook falende ontmoetingen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
538 leeftijd maar nog
meer aan de hoeveelheid spontaniteit
welke wel oprecht is, maar geen recht doet
aan wat ik ook bedoel met ontmoetingen: inhoud
Dit is dan ook een ontboezeming van
mijn falen daarin en een oproep tot
heroriëntatie van mijzelve als mens tot de mens:
de mede-mens die ik zo liefheb, waardeer en mag
De goede mensen wel te verstaan…
een verleidelijke oproep
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
284 als kind heb jij al
met de aarde
gesproken
je vingers hebben
haar straling
gevoeld en
haar boodschap
was niet mis
te verstaan
rust en onmetelijke
massa blijkt soms
het verkeerde
fundament
te zijn met losse
onderdelen op
een natte al
lang glijdende
ondergrond
jij hebt dat als
kind ervaren
en leert nu de
mensen om…
Ovcharka mastiff
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
288 Men neme voor de lijn een rottweiler
en aan de lijn een zwarte deense dog
men neme nooit - maar geeft, laat dat gezegd
wel duizend penningen aan de gemeente
per jaar, wel te verstaan, en dat alleen
omdat een doberman of sennenhond
nu eenmaal meer plezier verschaft dan spencers
een leonberg mastiff of pyreneese
berghond die zich meet met een…
Ik zwaai niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
86 dat ik nu niet meer van
jou hoor te houden, maar ik kan
dat toch niet laten, want ik zou
de allerliefste zijn voor jou
Maar nu ben ik alleen maar vrij
in wat ik droom van jou en mij
/Ik hou van jou - nog elke dag/
/maar zwaai niet met - een witte vlag/
/Ik geef me nooit - aan jouw gezag/
Er is van alles misgegaan
en nagelaten, niet verstaan…
De hond moet zwart zijn
gedicht
2.6 met 73 stemmen
22.211 de hond moet zwart zijn en
meedogenloos en alleen oren hebben
naar woorden uit een godvergeten
taal die niemand verstaan
laat staan uitspreken
kan behalve
ik draag een hoed en een riem en mijn
vioolsnijdersmes en als ik lach kijk niet naar
het geblikker van het scherpgepunte
staal in mijn mond pas op
voor de tanden die ik
onverbiddelijk…
zij roest in haar boeien
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
902 zij ons met hun
kracht zouden hebben bedolven
jij wakkert de wind
tot orkanen en wij luiden
klokken omdat we de gaten
gaan stoppen die door het
water en stroming ontstaan,hopen
in het geweld niet ten onder te gaan
wij voelen ons sterker
met de natuur in de kerker
maar zij roest in haar boeien
wil lente gaan bloeien in
elkander verstaan…
Geboorte '' een wonder''
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.202 De eerste kleinkinderen wel te verstaan,
daarom maakt het ons dubbel zo blij.
Dan kunnen we samen aan het vertroetelen gaan,
als opa en oma, zij aan zij.
Maar met soms ook al 'n beetje zorgen,
want alles is niet zo gewoon.
Wat brengt ons de dag van morgen,
zijn 't kleindochters of ook 'n kleinzoon?…
tranen
netgedicht
3.6 met 32 stemmen
2.697 jouw tranen weerspiegelen degene die troosten kan
tenzij je je gezicht verbergt achter handen
jouw tranen bevestigen meer dan eens het houden van
tenzij je je verdriet steeds verder laat verzanden
jouw tranen vertellen mij in eenvoudige zinnen
tenzij je je woorden niet meer wilt laten verstaan
jouw tranen zijn het einde van steeds opnieuw…
Ik ween om bloemen in de knop gebroken
poëzie
3.6 met 208 stemmen
36.849 Ik ween om bloemen, in de knop gebroken
En vóór de ochtend van haar bloei vergaan,
Ik ween om liefde, die niet is ontloken,
En om mijn harte dat niet werd verstaan:
Gij kwaamt, en 'k wist -- gij zijt weer heen-gegaan...…
Ellen
poëzie
2.7 met 23 stemmen
3.885 de mensen zullen 't niet verstaan,
Schoon zij het groot geruis der vleug'len hoorden,
Mensen zijn klein, hóóg is der Lied'ren baan,
Zij kunnen hen niet vatten, noch vermoorden.
Zo ga dan snel, mijn zang, mijn afgezant!
Breng zachte troost! - Mijn Lief is zeer verlaten,
De nacht is koud en duister 't eenzaam land, -
O!…
verheffe de stem in Oranje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
2.132 mogelijk
een zekerige krakerigheid
bij de overdracht
van het gesprokene
er komt dan meer ruimte
bij grote publieken
om de mens achter de stem
in volle vaderlandse glorie
te aanschouwen en adoreren
mijn raad aan mensen
in den lande deswegen is
om zoals ik
de stem veelvuldig en krakerig
in het openbaar te verheffen
met niet mis te verstane…
Begonnen aan onbekend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
704 De kunst verstaan
met zand, wind en water
nieuwe uitdagingen
steeds
positief te begroeten.…
Toren van Babel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
844 Het doet me pijn
Als ik mensen hoor oordelen
Dat de ander verkeerd is
Zonder daarbij zichzelf te zien
Het maakt me verdrietig
Als ik mensen hoor roepen
Zonder elkaar te verstaan
Mijn hart brandt als
Mensen elkaar beschuldigen
En de verwijten
Geen ruimte laten voor begrip
Ik voel angst als misstanden
Het leven verstoren
En verbinding…
Weerzien
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
888 samen op de roltrap
kwart over zeven
wijde broek verhult
je manke been
arm in een mitella
zwarte haren kleuren
vele tinten grijs
breekbaar, gebroken
staren blikken in de verte
waar zij eenzame leegte
vullen met hoop
al mijn vragen kennen
slechts één antwoord
‘oorlog’, zeg je
nauwelijks verstaanbaar
snijdt ijzige wind woorden af…
VONDELS LIER
poëzie
3.1 met 9 stemmen
2.773 Neêrland is zo rijk als Crassus,
Aan poëten, wel verstaan;
Telkens komen nieuwe aan
Op de Hollandse Parnassus.
Vele dichters leven hier –
Maar wij missen Vondels Lier.
Is er nu dan geen Synode,
En geen Oldenbarnevelt,
En geen martlaar en geen held,
Die een lierzang heeft van node?-
Stof genoeg op elk gebied,
Maar de dichter is er niet.…
Door hen
hartenkreet
4.2 met 24 stemmen
3.056 Ik voel een klein handje in de mijne
twee oogjes vol verwachting op mij gericht
ze brabbelt wat, en zegt: leuk he oma
en ik, ik glunder met heel m'n gezicht
Ik zeg ja en amen op al haar vragen
want de helft ervan kan ik niet verstaan
oma en kleindochter, samen op stap
al weet ik niet waar we naartoe zullen gaan
Alleen het gevoel al, met…
Vijver
netgedicht
3.2 met 31 stemmen
2.578 Nu wilde ik wat dichter
bij het wonderlijk tafereel
plots werd het licht veel lichter
het geheim viel mij ten deel
Alleen nog maar te vangen
één straal van ´t scheppend licht
toont zichtbaar het verlangen;
de glans van Zijn gezicht
Wie luistert die zal horen,
ik hoorde luid mijn naam,
opnieuw in ´t licht geboren;
kon ik Hem nu verstaan…
Zo zong de bloem in de vaas
poëzie
3.5 met 22 stemmen
3.897 Ach mensen, zult gij nooit verstaan
De taal van bloemenkelken.
Ik ben een bloem van 't veld
Voor mij geen tuin, geen snoeien.
Geen krachtige vaas die mij omknelt
Maar laat mij ginds, in 't vrije veld
Bij 'd andere bloemen bloeien.…
ONTWAKEN
poëzie
2.5 met 18 stemmen
2.412 Ik droomde – een droom vol tegenstrijdigheden,
Half licht, half duisternis, half waar, half waan,
Nu Profetie, dan Echo van ’t Verleden,
Vaak beide in eens, en immer – half verstaan.…
als een ijsbloem op het raam
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
785 nog een handvol kruiend ijs
op het wad waar men de schreeuw
niet kan verstaan, het water koud
zilt en grijs
de schreeuw om steeds weer het leven
te ontdekken diept zich tot de bodem
tussen al het levende dood - de dood
zonder stem en het leven in de ban van angst
termijnen geselen het besef dat de tijd
onze verleden doet vergeten…