1000 resultaten.
Je Laatste PIJN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
908 De aarde zal je laatste pijn voorgoed bedekken
die met een vloed van mijn tranen werd overspoeld.
En waar en wanneer zal de Heer je wekken
en komen wij langs dezelfde weg elkaar weer tegemoet?…
Mijn poëzie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 horde tussen twee vuren
Opgejaagd; het oog boos verduisterd vol pijn
Dwars door de duisternis, dat rustig lied
Tegenwind in 't zuiver hart van 't kind dat zingt
Dat God onze God alleen Uw wil geschiedt
Een lied, een bloem, elk met een eigen geur, de klank
Doortrilt 't gehoor van droefenis teer mijn poëzie
Van lichter licht, in de vloed…
Het lover van het leven?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
419 ons
konden ons niet laten uitdrijven uit
elkaars zeearmen, je zwom weg over de
onstuimige jaren van het tij,
de zwemkunst hoefde ik je niet te leren
nu de handen de uren niet meer strelen
maakt dat de dag vleugellam, diep
begraven in het zand en extra lang,
op de vloedlijn verstoof het inzicht,
dat geluk wordt geboren in eb en vloed…
Vervagen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 denk ik dat hij het is
Wanneer ik 's ochtends mijn haren borstel
En met mijn tranen worstel
Dat om me heen, die lege galmte
En hij staart me aan, in alle kalmte
Even, ben ik dan muisstil
En weet ik niet meer wat het is, leed
Om liefde te bezinken
In tranen te verdrinken
Die ik zachtjes wegvaag en vergeet
Het helpt me wel, ik kom de vloed…
Je laatste pijn
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.002 De aarde zal je laatste pijn voorgoed bedekken
die met een vloed van mijn tranen werd overspoeld.
En waar en wanneer zal de Heer je wekken
en komen wij langs dezelfde weg elkaar weer tegemoet?…
Wij zullen blijde zijn
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.026 o God, God, ik en kende U niet, en was verlóren;
maar nu ge Uw adem door mijn adem deinen doet,
is Uw gedaante menig-voud in mijn herboren,
'lijk, beken-veel door 't barstend lente-land, een vloed.
- Ik ben geheel; ik wéet U; en mijn dromen
zijn gaanderijen voor Uw stem.…
Ik kwam laatst een steen tegen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
532 Ik liep naar de rivier
Die stroomde met gestage vloed
"Waar ga je heen?”
vroeg ik de rivier
“Naar onbekende oorden,”
zei de rivier
“Ga je mee naar de onbestendigheid?”
“Oké,” zei ik en nam een duik…
Het multifocale dier?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
596 Onze nood doorspekt met oude
symboliek in nieuwe zakken,
telkens met een steeds hoger bod,
opgesloten in één unieke code,
een jachtige tred naar een beursgang,
Winst en verlies beland in eb en
vloed, een ironisch mechanisme,
opent zich en weer sluit met het mes
tussen de tanden, een garnaal vangt
spiering tot aan de hongerigste Orka…
Paletpalaver
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
476 Wat voor kleuren wilde hij mengen
blauwe knoop, rood gevaar, witte vloed
met smaragdgroen en bruin van de ganges
vermiljoen van de tempel van boeddha
in de alchemie der regenboog
In woestijnkleurig zandige vlaktes
van het gortdroge subcontinent
tussen tibet, kasjmir, himalaya
en het bladgroen van thee op sri lanka
'Omarm dus je ruimte…
ER ZIJN ZO VAN DIE DAGEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 Een vloed van negativiteit blijft je overstelpen.
Alsof je alle ellende van deze aardbol hebt vergaard.
Geen paniek, deze chaos blijft niet duren.
Een klein vlammetje wakkert weer aan.
Gedaan met deze zotte kuren.
Morgen kunnen we weer vrolijk verder gaan.
Annie…
reling en dek
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
477 door de conversie
uit de kleppengalerij
niets raakt de minderwaardigheden
waar dagdromen drinken van het
spattend water dat door de ijle
lucht vaste voet aan wal
betracht te krijgen
het ronken van
de scheepsvoortstuwing
roert aan het vermogen wanneer
valwinden dorstig zich
hechten aan reling en dek
niets is nog zeewaardig als
de vloed…
Muziek en poëzie
poëzie
3.8 met 13 stemmen
3.807 Laat de rijke klanken stromen
als een vloed in de avondpracht,
waar de zwanen drijvend dromen
in hun kuise vederdracht,
Want dan vult een stroom van weelde
tot de boorde 't ruim gemoed;
lokkend glijden de oude beelden
door de purpren avondgloed.
Laat ze los, de volle akkoorden!
't Hart slaat mede in elke klop.…
Zij kust de kust
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
770 Ietje met kabbelend
geknabbel aan haar voeten, alsof
water en wind nooit eerder logen
Een novembermeeuw krijst; het giet
Alex vlecht van plukjes helmgras en
roestig prikkeldraad, een krans voor
wie eens dacht dat zij wrakhout was
Alex mist zijn grote liefde Aphrodite
Uren later, in de auto op de oude pier,
ondergaan de ruitenwissers de vloed…
Walsen golven op het strand
hartenkreet
3.0 met 32 stemmen
1.983 grens van water en land
Walsen golven op het strand
Kunnen zich niet tegen het getij weren
Hebben geen kans zich om te keren
Mensen lopen en liggen hand in hand
De zon steekt de dag in brand
Met haar explosieve licht
Spiegelend in je bezwete gezicht
De zoute druppels rollen langs je ogen
Vallen op het zand waarin ze weg drogen
Tot de vloed…
KORT GEDICHT 3508*
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
905 Altijd weer
eb na vloed en dag na nacht -
ons refrein is Hein
.....................................
Naast Endegeest
een koppel grauwe ganzen -
ze geven geen sjoege
......................................
d'Eglantier
in liefde bloeyende schramt
wie haar bottels wil
......................................…
Muziek en poëzie
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.028 Laat de rijke klanken stromen
als een vloed in de avondpracht,
waar de zwanen drijvend dromen
in hun kuise vederdracht,
Want dan vult een stroom van weelde
tot de boorde 't ruim gemoed;
lokkend glijden de oude beelden
door de purpren avondgloed.
Laat ze los, de volle akkoorden!
't Hart slaat mede in elke klop.…
La Dame Blanche
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
650 wanneer mijn handen dalen
en tussen je lokken strijken
de geel grauwe sepia dagen geruisloos omslaan
scheer ik lager onder jouw wervelende vrouwenwolkendek
als de zuidenwind voluit duinen uiteen barst
mijn stem met fluweel stoffeert
( en al wat eb was
over mijn strand
woest vloed
blinkend als kind
met vlinders in handen
verborgen…
Waar het licht de stilte raakt
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
22 Geen haast regeert in dit verschuivende getij,
de tijd vervloeit als een schaduw op de vloed,
elk open zintuig vangt de trilling van het licht
en laat de overprikkelde wereld los.…
Nachtelijke verdachte
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
806 Helder blauwe aanblik bij een sprakeloze band,
stuurloos in elke richting welke ik wilde varen
Verloren in elk kompas bij de eerste hand,
spreek je zonder te praten en wijs te verklaren
…Een moment daar in de schaduw van de dag,
enerzijds de eb anderzijds de vloed der gezelligheid
Die ster in de nacht buiten alles in één oogopslag,
opende…
Druiven aan de horizon
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
484 Ik kan nog steeds niet zwemmen,
eb en vloed vloeien mij te vluchtig,
ik vermijd te staren naar de navel
van de onvoltooide tijden, waaruit
mensen hun kansen breiden uit het
avondlicht, verlichte schaduwen getooid met
penselen, vragen geschetst in aquarellen
op het canvas van een rode horizon.…
Engel
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
2.359 Wie tempert mijn ogen met was van de maan
Wie slaapt met de sterren zacht tegen je aan
Is het iemand die groot is, niet bang voor de dood is
En minstens zo mooi is, om nooit dood te gaan
Is het iemand die liefheeft en droomt in verstillen
En kleuren tot wit in een prisma kan stillen
Als maan die de vloed geeft, als eb het laat gaan
En sterk…
Leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
471 Wees eb en vloed, wees
de zee die het leven voedt.…
Oergrond
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.001 Het lage land waar slib en zand tezamen komen
met wind bij eb en vloed, dat speels een zandhoop
met wat gras verrijzen doet, verheft zich
als een ereplaats waar vogels rusten mogen.…
Zoutelande
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
822 Branding
De zoute branding komt aan land
Met schuimkoppen in het volle licht
De golven rollen over het strand
Waarbij ze het mulle zand verdicht
De waterlijn, ligt bezaait met wier
en restanten van wat we hier laten
De zee brengt ze met de vloed naar hier
tot ze met eb ons weer gaan verlaten
Het paalhoofd is bevolkt door meeuwen
enkele…
Rollebollen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 warm, gaan de haren met de wind mee
ik praat over de symboliek van een beslagen ruit
en merk dat ik ook veel ervaar aan de denkende kant
doch dat is op termijn sterven aan een overbodig idee
Soms lijk ik afgeslankt, neen, niet in gewicht
jouw en jouw essentie komt almaar meer in zicht
het is wel zo, vraagt de waarheid, te tonen
dat eb en vloed…
Genoeg
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
547 Ik hou meer van jou
dan van houden van
Wat gaan we doen
De stadspoorten staan open
wagenwijd
staat het park in bloei
dus zeg het maar
waar hou je van
Geen tv
vandaag geen mening
over mening
over mening
Over niks
Het strand valt af
langzaam
het wordt voor altijd vloed
We kunnen naar de vijver
de oorlogen negeren
de haat…
De zandmotor
netgedicht
5.0 met 53 stemmen
467 ziltig vlaagt
wind blaast
herinneringen
door je haar dat
gemêleerd lokt in
natuurlijke kleuren
in de verte
het glinsterend
lichte zand onder
een groen polig
opschietende
helmrand
in afnemende
vloed krult nog
steeds in het
schuimend wit
het welkomstlied
van de blauwe zee
anders was vroeger
met opa familie en
paard en wagen…
Kade
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
667 Zelfs bij vloed, voel ik het lage tij
wanneer je groot en grijzig schip als stip verdwijnt
zegt men zo achteloos, het is zijn werk
wees aan zijn schip gelijk, dat groot en sterk
nu mijlenver, het ongewisse moet doorklieven.…
Stille leven
hartenkreet
5.0 met 19 stemmen
1.578 Stil staat de ster
strobed verlicht
klanken woorden
gaan en komen
eb en vloed
fluisterstil
herinneringen
komen tot leven
de naam is gebleven
Verhalen krijgen
lichaamsvormen
wonden helen.…
De Dans naar Eeuwigheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
329 Een opflakkering van onschuld,
vloeiend, van vloed naar eb.
Langzaam vervliegt de herinnering
aan jouw ogen vol vuur,
terwijl de tijd ongenadig wegtikt,
elke seconde, ieder uur.
Daar waar het oneindige
zich verliest in een zachte cadans,
laat ik vorm en houvast los
en volg ik de beweging van jouw dans.…