14830 resultaten.
Stolpende dans
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
226 Ik zet een stap.
Dan nog één.
De pas klopt niet.
De maat is weg.
Ik stap achteruit.
De drempel weer onder mijn voet.
De deur sluit tussen twee tellen.
Binnen blijft alles bewegen.
Buiten—
leer ik opnieuw
hoe stilstand voelt.…
Heidi, de schattigste Zwitser
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
665 Zij woont in de bergen (alpen) met haar grootvader Alp in het bergen-huisje.
Zij is een dierenvriend, heeft een hond als huisdier en een geit waar ze mee speel.
Ze gaat later naar school en daar ontmoet zij een op boerderij jongeman Peter.
Met hem worden ze vrienden, maar eerst hebben ze ruzie met elkaar.…
op weg naar Hernehim
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.186 regen
een hemels degen
houdt mensen van de straat
ik voel me veilig onder de plu
maar stap in een plas nonderdju
was al verlaat
en na een uur van verdwalen
neem ik lijn veertien naar Zeeburg
om toch nog op tijd ergens het begin te halen
vraag me af of hij wel gaat
veel trams passeren
maar de zondag kent een ander ritme
mijn lijn rijdt…
Met De Billen Bloot
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
546 Nu mag ik met
De billen bloot
En alles zeggen
Alles spuien
Toelichten en nader
Uit gaan leggen
Vergeving vragen
Vergeving schenken
Want om het hoekje wacht
De met zeis uitgeruste despoot
Wacht jij nog maar even
Gun mij tijd van leven
Nu mag ik met
De billen bloot
Maar doe het lekker niet
Beklim eerst nog de grote berg
De berg van…
Maneschijn
poëzie
3.8 met 16 stemmen
3.146 De zon der nacht kwam uit de bergen klimmen,
En zoomt met zilver de afgedoolde wolken:
Het water wentelt ze in zijn blanke kolken,
En doet ze in kabbelende rimpels glimmen;
Door 't glanzend bergwoud dolen doffe schimmen,
Die, slank en trillend, bos en berg bevolken...…
Gij bad op ene berg alleen
poëzie
4.5 met 24 stemmen
8.102 Gij bad op ene berg alleen,
en...…
Bergland
poëzie
3.5 met 13 stemmen
4.139 Dwalend over de hoogten
gaat het lichaam zijn zwaarte vergeten;
vaag herinnert het zich, dat in de spleten
halverwege de top kleine roofvogels huizen
en hoe de nesten zich vastklampen tegen de steilten;
in het dal moeten de huizen staan
en vreedzame dieren gaan
grazend over de weiden.
'hoe lang zal de heugenis aan het dal nog kunnen…
De bruid
poëzie
3.5 met 12 stemmen
4.965 waar zijn de bergen van de horizon?
ik zie ze niet...
---------------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten(1941)…
VROEGER WAS ALLES ....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 bovenop de berg zo sober en koud
lag onveranderlijk eeuwenlang
de sneeuw zo stil en oud
ze kon het niet langer lijden
en ging zachtjes
heel zachtjes verglijden
vormde zichzelf een sneeuwbal
op zoek naar het verlossende
alles belovende welvarende dal
daar beneden lijkt alles veel beter
de bal wordt al rollend
groter en groter
steeds dichter…
Spinbaarg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
402 van schrikken
als je ze zoiets vertelt
deze sage kent geen held
die het Spinwief overwon
omdat ze helemaal niets kon
met haar draden niemand ving
griezelige zonderling
de wildernis weg, de berg vlak
het land ontgonnen in kavels strak
de Spinberg zouden we niet meer weten
en het Spinwief zijn we allang vergeten…
KUN JE NOG WEL ECHT LACHEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 kun je nog lachen
je stevig vastklampend aan
de top van de berg omdat
de sneeuw smelt onder je voeten
en je dreigt te worden meegesleurd?
kan dat nog
als je van daaruit gezien
rivieren uit hun oevers ziet treden
zeeën het land ziet besluipen
en mensen steeds angstiger
weg ziet kruipen?…
DE WEG NAAR
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 hij heeft bergen beklommen
via afwijkende wegen
en kronkelpaden
heeft rivieren bezwommen
daarin bijna bezweken
zich onnodig met problemen overladen
toch bovengekomen
de overkant bereikt
zal hij weer afdalen
een weg die soms afwijkend lijkt
en dreigen te verdwalen
maar ook hij zal
als een ieder het einde halen
ook hij hoopt na de finish…
nooit meer hetzelfde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
565 wat hebben we samen
veel bergen en dalen gelopen
door sneeuwstormen en smerig weer
zo goed ook als bij stralende zon
we maakten grapjes en we lachten
deelden onze gedachten of niet
we vochten met en scholden elkaar
tot wij in elkaars armen thuis kwamen
we joegen de stuipen op elkaars lijf
lachten en haalden herinneringen op
tot met onze…
TOEVAL EN GELUK
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
529 als de rivier op haar stroom
merkt dat ik mijn tijd verdroom
liggend in een bootje
neemt ze me ongevraagd mee
en in het ootje
al deinend op haar tocht naar zee
als ik in een ballon vaar
en naar een gewenste kant gebaar
omdat ik het daar zo mooi vind
wordt ik toch echt waar
voortgedreven in een richting
bepaald door de wil van de wind…
ZIJN HAND OP MIJN SCHOUDER
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
545 Ik had pijn, ik had verdriet
en wilde vergeten, vergeten zoveel
maar het lukte, het lukte niet,
Ik trok naar vreemde landen
en dacht : daar lukt het me wel
naar hoger bergen, wijder zeeën
breder en langer stranden...…
Stephan van den Berg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Van West tot Oost en ook van Zuid tot Noord,
van dertien tot een jaar of zeventien
gaan tienermeisjes soppen bij het zien
van Stephan in zijn zwembroek op zijn board
Ze bijten op hun onderlip en dromen,
hun handjes klemvast tussen dij en dij,
in fantasie een stille vrijpartij,
nog eventjes en dan zullen ze komen
Ze kijkt naar posters wie…
BÄCKEREI KRÜMEL
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
550 De Efteling telt zeventig jaren:
in Sprookjesrijk verrijst een Alpenspijshuis,
waar stemmen van wouden en rotsblokkengruis
uit hoge bergen steeds omheen waren.
Hier mogen zich alle smaken vergaren
van het Jodelland, wiens klankengeruis
fijntjes samenspeelt met oven en fornuis
om kunstbeleving bij smullen te baren.…
Halverwege de verte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Ik ben in bergen geboren
Uit gletsjers gespoeld
Van mijn bossen geen sporen
Geen groen of hout meer gevoeld
Ik ben aan stromen ontnomen
Loop als man door de steden
Ver van wijkende zomen
Akkers als vierkante kleden
Ik ben verdwaald ben te oud voor dit leven
Horende doof voor het zomers alom
Naar zee met de steven, niet meer
Naar…
VERANDERING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Een minzame, luchtige toverstaf zweeft
speurend boven het hart van Zwitserland,
danst met zonnestralen langs de bergwand,
terwijl sneeuw vol knipogende kleuren beeft.
Zij daalt, ziet hoe de mensenwereld leeft,
strijkt over de steen- en beeldhouwershand.
Statige muren en daken zijn omrand
door kunstwerken, die de rots kwistig geeft.
Het wondergereedschapje…
Zoveel Mooier
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
591 laat mij je dal betreden
en ik zal je
mijn pieken openbaren
laat mij je heuvels zien
en ik toon je
mijn vals plat
laat mij verdwalen in je ogen
en je ziet me
nooit meer terug
ik wil jouw landschap
nooit verlaten
dus moet jij mij gedogen
want het is zoveel
mooier dan ik…
Zijn hengsellied
netgedicht
4.2 met 58 stemmen
384 op de rand van
het zomerse licht
stond het haveloze
huisje te wankelen
geleund tegen de
schaduwkant van
het donkere bos
we keken
elkaar aan
ik wist dat we
zouden gaan
op onderzoek
uit zomaar gewoon
pure nieuwsgierigheid
natuurlijk kraakte
de deur kreunend
zijn hengsellied
vertelde de trap
bijna ademloos
zijn leuningsloze…
een verleidelijke oproep
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
284 in gaan want conditie
en ervaring zijn
levensreddend
omdat de schoonheid
van de bergen een
verleidelijke lokroep
heeft dat het na een paar
passen zo mooi is
dat je dat gezien
moet hebben en dat is
dan het laatste dat je ziet.....…
EVEN DENKEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
231 Men noemt de Alpen
het dak van Europa´s grond.
Maar vergeten wordt
het Kaukasusgebergte:
de iets hogere dakspits.…
GRILLIGE AARD
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
290 De berg laat zijn sneeuwgloed dalen,
bevend verwijden in een helder meer,
wil voor boven- en onderwereld stralen.
De top haalt dikwijls wolken op zich neer:
die nieuwsgierige ogen weg halen!
Eigenzinnigheid: Matterhorns grote eer.…
DOOR STEILTE OMRINGD
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
289 De helderblauwe hemel
laat lustig zijn tekenstift gaan
maakt de wolken onder hem
zuiver wit en loodgrijs
de voldane dampwerken
strelen donkergroene bergen
waartussen een groot meer
vereerd met de zingende naam
Lago Maggiore
vanuit heel de wereld
mensen naar zich toe haalt
een eigen heerschappij voert
over diens getrouwe
dienaars getij…
CHAUFFEUSE KARIN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
398 De reisleidster
met manhaftig voorkomen
tilt zware koffers makkelijk
vult snel de laadruimtes
van de wachtende autobus
bestuurt deze met vaste hand
langs hoge steile helling
over diepe kloven
vertelt haar reizigers
luchtig ongedwongen
vol ruime kennis
van wat voorbij glijdt en straks komt
geeft weetgierigen voldoening
verzorgt de…
Tussen bergen en diepte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
248 Vrienden verdwenen, de Geest verdampt,
Goede dagen werden grijs,
Ik haatte God die eens bergen kon verplaatsen,
Nu blijft enkel stilte in mijn reis.
Wie zal mij nu dragen,
Nu het fundament verdwenen is?
Wie weet, ooit berg ik hoop opnieuw
In een vallend woord, een klein gemis.…
Waar stilte mij vindt
hartenkreet
1.5 met 6 stemmen
390 Op het smalle bergpad
dat zich traag ontvouwt en de milde
wind die mijn aandacht streelt, merk ik hoe een oude
rust in mij opstaat, een herkenning die zich stil maar vast verankert.…
Traagzaam trekt de witte wagen
poëzie
4.5 met 53 stemmen
11.869 Stap voor stap zo gaan de peerden,
ziende naar hun meester om;
stap voor stap, alsof 't hun deerde,
traagzaam, treurig, stille... en stom!
---------------------------------------
uit: Kerkhofblommen (1858)…
Herinnering .....
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.212 Struikelend over een berg zand
vang je me op en strijkt door mijn haren
jouw blik brengt me terug in de tijd
naar die onbezorgde jaren
ik droom ...
Herinneringen komen boven
ik had het niet willen missen
nee voor geen goud
'k zal het ook nooit wissen
en ik glimlach ...…