1090 resultaten.
King Lear
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.325 Giftig speeksel spat van hun lippen
Gehakketak mondt uit in een bloedbad
Ze storten zich als gemzen op de klippen
De nar spuit nog wat bittere grappen
Het lot stuurt nog wat bij
Een geval van overmacht?
Kunnen we de ontknoping nog schrappen
Met terugwerkende kracht?…
Vaarwelkom
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.328 Zwartgalligheid, je biedt
Slechts bitter brood aan Barden
Ik schiet vergaan verdriet
Aan stukken en aan flarden
Je levensvatbaarheid
Berust op 'n oude lering
Je bent verpilde tijd
Een slechte spijsvertering
Vaarwel Melancholie
Spijt van gedane zaken
Jouw stroop van apathie
Wil ik niet langer smaken
Ik open mijn fontein
Ik ben niet…
Urre!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
948 De vlieger, met schoolmeisjesvlecht, werd kleiner en
kleiner, o bitter verlies, en er was nog geen hulplijn.
Urre! riepen wij. Urre!…
Baken
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
677 gewillige betermaker
ontbreekt node de magie
die getijen kan doen omslaan
met brekers in de branding
zware stormen temt
alvorens al het lichte
weer ten onder gaat
kon ik een baken bouwen
dan was er nog een sein
en misschien de keuze
het roer bijtijds te keren
naar een ander perspectief
dan haat en nijd naast
zelfbeklag en bitterheid…
Zomergedicht
gedicht
2.8 met 22 stemmen
13.751 zijn leegte bevredigt, als os
zich laat slachten, als vlees zich laat strelen
hoe de vogel ontvleugelt, het huis niet meer woont
het brood niet meer eet, de stoel niet meer zetelt
later in donker als men dit uitleest is het heden
geweest, zelfs de verte beweegt niet, alleen
op de bodem martelt nog eten, de maan
als vanouds maak minder bitter…
Compassie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
768 ( voor Marga Minco )
Als oude dame van in de tachtig, rimpels overal,
ik weet niet eens of je nog leeft, heb 'Het bittere
kruid' gelezen als een schilderij van Chagall, ziet
men weliswaar de vele groeven in je gelaat, maar dat
zegt niets over de de wonden in jouw hart, die veel
dieper gaan.…
De kast
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
606 Met een bakblik kijkt de zitter
naar de muur en voelt zich bitter.
Met liksteen is de nor gebouwd.
Van baklucht wordt de klant benauwd,
zodat-ie aan het klagen slaat.
'Je moet niet ruiken,' krijgt-ie raad.
Het nórmaal valt bij hem verkeerd,
doordat men zitvlees uitserveert.…
De lelie en het mes
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
680 bliksems slaan op ’t middaguur
vernietiging van al wat was
paars gekleurd het zonnevuur
de open schaal vol bittere as
de lans doorboort het pentagram
haar mantelschelp is week en zacht
de levensschenkster leeg en lam
verliest haar toegewijde kracht
bipolair in eigen kosmos
de lingam wordt zijn eigen kruis
Wodan hakt zich uit de grot los…
Vrije tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 Ik zat helemaal vast op een bed van steen zonder kussens meer, zonder dekens, zonder minnares, ik zag stenen vloer en ik zat opeens vast in een gevangeniscel, en ik dronk en voelde onvrijheid en hoe bitter was dat.
Ik zocht mezelf en had alleen mijzelf lief, ik was zondig en onweerstaanbaar laf.…
De smaak van armoede
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
753 Zijn Grote Sprong Voorwaarts werd voor velen
een bitter einde.
De elite, zo vaak fervent, smikkelde op kostgangers.
Het zout van gepekelde vis
prikkelt op mijn lippen.
Scheepgangers in vroeger tijden ontvingen geen
gangenmaaltijd, maar moesten heel wat ondergaan...
om 'scheurbuik' te voorkomen.…
Achter de wolken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
554 Ik heb zo goed als niets meer te vertellen
de fles is leeg, wat rest is zielenpijn
de eens zo blijde geest is knap vereelt
slechts bitterheid komt er naar boven wellen
mijn rijmpjes zijn inmiddels als azijn
De harde bolster van de pit te pellen
vertoont geen blank doch slechts gifgroen venijn
de toverfluit wordt zelden meer bespeeld
wat slagen…
'k Heb mijne nachten meer doorbeden dan doorweend
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.049 'k Heb mijne nachten meer doorbeden dan doorweend
al wemelt twijfel in de opalen van mijne ogen;
'k heb in mijn leven meer geloochend dan gelogen,
en zie: de bitterheid ligt om mijn mond versteend.…
Het vuur van de hartstocht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 het was mij om het even
Als eerste kwam ik een kleine kerk tegen
het licht van kaarsen kon me bekoren
alleen om de zegen zat ik niet verlegen
en de moed ontbrak, Gods nachtrust te verstoren
Een knus bordeel kalmeerde een andere hartstocht,
die onstilbare zucht naar wulpse vrouwenlijven
maar wat ook deze klucht niet vermocht
was mijn bittere…
valentijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 die hier in krappe porties geserveerd worden
hij eet zijn bord leeg
en eindigt wat ze op het hare liggen laat
hij heeft aangekondigd
dat hij vanavond nog een paar uren
terug naar kantoor moet
om zijn presentatie af te maken
voor de ontbijtvergadering van morgen
als de jaarlijkse plicht volbracht is
nemen ze elk een taxi
ze keert bitter…
Snoepertje
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.113 het bijzonder
geniet zij goddelijk
als hij een mondvol
parelende prikkeling
laat neersijpelen
in de vallei der koningen,
tussen haar royale billen,
terwijl zijn hand,
onder haar buik geschoven
haar gretig poesje aait,
en dan haar malsheid spreidt
om met gepunte tong
de frisse toets te proeven
van de fluwelen Blanc de Blancs
die de bittere…
gedachte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
667 De tijd wast alle wonden
slechts de weduwe weent
bittere tranen
rond een leven nooit geleefd,
maar geef haar geen naam,
opdat ook de herinnering
niet langer leeft.
opdat alles doelloos verder
tot stof vergaat.
IJdelheid der ijdelheden:
alles is ijdelheid.
Vergankelijk de vergankelijkheid:
alles vergaat vroeg of laat.…
"Dood"
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
902 Met al die mensen om mij heen,
Proefde het leven bitter en zout.
Niets in mij kon nog bewegen.
Ook met woorden lukte het mij niet.
Ik dacht met schreeuwen en met gillen
Aandacht te vinden voor mijn verdriet.…
EEUWIG TREKKENDE KRACHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
546 zij zich ingezet
voor haar dierbare kroost
zij had zich opgeworpen
als grote steun en toeverlaat
tastbaar als vliegende kracht
onvervangbare moeder
voor haar kleinkinderen en hen
als knuffelkotertjes toegeëigend
engelbewaardster
moeder Omie is nu weggesleept
naar het schaduwmeer
waar het gestorven riet
woekert in onvoorstelbare
bittere…
De droomboom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
759 gedeeld door beide lippen,
vanaf een tere huid, op handen
gedragen naar het gereserveerde
plekje in een voldragen landschap
de vol gedekte tafel maakt de
spijs te over en bitter zoet, ongewild
geleid door de blik vanuit een silhouet
een warmste verleiding in het ongekuiste
dessert van het liefdesalfabet,
daar liggen we begraven…
Speelbal?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
519 ook humaniteit vermijdt
alle leed dat straffeloos
werd afgedaan in al het gene
van ambities bleek de uitslag
naïef en nalatig was, de uitkomst
stond bij voorbaat vast, verliest
de povere glans wat eerst de bedoeling
was, plaveisel van het onbedoelde pad,
wat krommer werd naarmate de tijd
verstreek, niet kon worden uitgewist,
het bitter…
Ondanks de kaalslag glimlacht een kinderleven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
567 Het prille leven kent niet de regelmaat
van een blije lagere schooltijd,
maar slechts het verzuim van een bittere pil
in de gezondheid strijd. Waarin meer verpleegd
wordt dan geleerd, en met vreemde handen aan
het bed soms een harde waarheid moet worden verteerd.…
Afscheid
poëzie
4.0 met 9 stemmen
2.637 En heen te gaan - en niets dat achter blijft
Dan dingen, die wij meenden te bezitten,
En niet ons eigen waren, die als klitten
Nog hechten in de plooien van ons kleed,
Maar die wij van ons doen, zoals we leed
En bitterheid en zorgen van ons deden,
Als niet van ons, als dingen van 't verleden...…
Nulgevoel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
585 In mijn bittere eenzaamheid en woestijngedraal
rollen de nullen als cobra's op mij af en lig
ik naakt van kou te sterven in een kathedraal,
die wordt gesloopt door psychiater Ernst Big.…
liefde en storm
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
701 vereerd na al die vreselijke zaken die
zich tegoed doen aan mijn pret, kus ik
mijn Cleopatra en wens dat ik na vele jaren
nog steeds haar minnaar in mij mag vinden
des temeer het dichten als een
vreemd dialect in de aarde wroet en
ranke levens versteend als ratten zich
verzamelen drink ik het bescheidene
in het gelach van bitterheid…
Tussen opmars en aftocht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
608 tussen filter en duisternis
Tussen ongekende hoogte
en onbekende diepte
tussen vreugde en heimwee
tussen afstand en diepte
Tussen stijgen en dalen
tussen roof en tocht
tussen slagen en falen
tussen schoot en schot
Tussen wal en schip
tussen vloek en gebed
tussen neus en lip
tussen laken en servet
Tussen schaamte en geluk
tussen bitter…
Gewortelde waarheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
444 vervoeren
in de spanning van het ogenblik
het moment van gewortelde waarheid
voorovergebogen als naar de grond
gericht om het zware werk te doen
voor de doden die ons lieten falen
toen de weemoed kwam met zijn spiegelbeeld
begraven in het diepste graf op aarde
het laatste zaadje van de dood
toen we weer herrezen
als opgestaan uit bittere…
Som der gelijke delen?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 Alleen liefde kan de wereld tot bedaren brengen
ruwe beelden en schetsen die hem vergezellen
geëtst in vergeten echo’s vervagen maar
klinken in de kruistocht van weer en tegenwind,
om een plaats te vinden in de stroom van
zinnen uit de verlaten jeugd van onschuld,
bittere smaak aller dromen verregend
op het bord met krijt verhult de geur…
Eenzame wandeling
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
470 Maar ach, wat treft mij heden bitter lot
jij staat vandaag hier niet, daarom voel ik me rot.…
Café 'De pelgrim'
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 Niet bitter is.
Er is afstandelijke en vervreemdende genegenheid. Het is bijna te snijden.
IJler wordt de lucht en de centimeters
tussen ons, als de uren gaan vloeien.
De man heeft geen vrouw. Ik geen
idee waarom ik hier ben. Het is guur
buiten en we schuiven naar de
kachel. Gasvlammen doen de
nepstronken echt lijken.…
De poëzie van 't leven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
572 De nacht is mijn vriend, mijn trouwe bondgenoot,
In haar armen vind ik troost, hoe bitter de nood.
Sterren als gidsen in mijn donkere reis,
Fluisteren geheimen, maken me wijs.
Mijn ziel danst op het ritme van de pijn,
Verloren liefdes, het moest zo zijn.…