6648 resultaten.
Gebronsde muze
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.008 Zij bruint in het licht van de maan
van de zon wordt zij tot stof
omdat zij eeuwig leeft, nou ja
zo lang als het bestaan
dat op de eeuwigheid beschouwd
potdorrie kort kan duren
Voor mij is dat lang genoeg
maar ik vraag niet van haar
dat met onvoorwaardelijke
liefde verder te verduren…
Geen titel
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
918 filevrije
eeuwigheid
de weg
naar de hemel…
Nooit en voor altijd
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.454 en altijd
draag ik jouw warmte met me mee
Voor eeuwig en altijd
ben jij in mijn gedachten
Voor eeuwig en altijd
stroomt mijn hart over
van liefde
van en voor jou
Voor eeuwig en altijd
--- --- ---
Bas
* 12 april 1997
+ 11 augustus 2014
Per secula seculorum
--- --- ---…
melancholie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
545 de straten zijn leeg
dat is een begin
van een gedachte
over lege straten
maar misschien
is het niet veel meer
dan dat er gewoon
niemand loopt nou ja
maar toch wel in melancholie
die lege altijd weer lege straten
en de lantarenpalen die schijnen
in eeuwig eeuwig vallende bladeren…
Het ogenblik
poëzie
4.0 met 17 stemmen
2.962 De Eeuwigheid kan zich zelve nooit herhalen
Alles wisselt, maar 't blijft wisselend één.
-------------------------------
uit: Kwatrijnen (1924)…
Vida triste
poëzie
4.0 met 10 stemmen
4.112 Ik weet het, liefde is zonde
En dus kreeg ik ook mijn straf:
Ik ben voor eeuwig gebonden
Aan iemand die nooit om mij gaf.
Wel heeft hij mij veel strelingen
En liefkozingen gedaan,
Nooit kon hij mijn liefde bevredigen,
Dat kan zeker niet bestaan.…
Cap Nez Blanc
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
4 Twee jachthonden rennen vrij,
hun dans
over het natte zand
maakt de stilte zichtbaar:
leven dat speelt
aan de rand
van de eeuwigheid…
Eiken
gedicht
3.0 met 21 stemmen
9.609 Eiken zijn de bomen van het dies irae;
als de grond breekt zullen zij,
over het land gezaaiden, toekijken
met een oud, houten gezicht
dat onbewogen blijft:
te veel stormwind is in
hun taaie takkenkroon verstard;
zij zijn niet meer verstoord
door groei, dat eeuwenoud tumult
en in hun stilstand glanst niets op
van minachting, van deernis…
Zinsbegoochelaar
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
558 Geen inwijding of ritueel
overgeleverd en betoverd
door meedogenloze on en bovenmenselijke krachten
rotsvast in hun geloof en hun onwankelbaar vertrouwen
in de allerhoogste, naar geen
evenbeeld geschapen
eeuwig onbeweeglijke beweger
zongelijke evennachtslijn pooltotpool meridiaan
onzichtbaar niemandsland
bewaker
de mens stip aan…
IN TE SPERAVI
poëzie
4.0 met 6 stemmen
3.301 Ik hope in U, die middenvast,
onwandelbaar in ‘t wezen staat;
die, rondom U, dat waant en wast,
om Uwentwille, in ‘t leven laat:
ik hope in U, die tel noch tijd
en tikt, die één, die eeuwig zijt!
-----------------------------------------
15 - XI - 1894.…
Het cruciale moment
netgedicht
5.0 met 27 stemmen
499 zij kende de
stilte van binnen
waar het leven
in kiemen al
is gehoord maar
geen ruimte en lucht
heeft om te beginnen
geluid al is gesmoord
toch spant
potentie al hemel
om voor een leven
vol liefde te gaan
het cruciale moment
van bezielen is
helaas nog niet
zomaar gedaan
waar eeuwige
lijnen elkaar kruizen
contracteert het
moment…
Haastige bloemen
poëzie
4.0 met 10 stemmen
2.789 Aarde, groen en sneeuwig,
Voer ons, die vergaan,
Waar de sterren staan
Als gedachten eeuwig.
---------------------------------
uit: Uit de Diepten (1911)…
OVERAL!
poëzie
3.2 met 17 stemmen
3.530 Dat er niet een deel zo klein is,
Dat hij niet bezitten zal;
Al wat mijn is, dat het zijn is
Eeuwig, overal...'…
Spinrag
gedicht
3.2 met 21 stemmen
12.183 Je had iets aan de heg staan te verschikken;
ik haalde de herfstdraden uit je haar,
en wist: dit is één van die ogenblikken
die ik in mijn herinnering bewaar,
tegen de tijd.
Maar straks, als wij al weg
zijn en geen weet meer van ons tweeën hebben,
straks rukt wellicht in deze zelfde heg
de wind nog aan dezelfde spinnenwebben.
------------…
De Herfst blaast op de horen
poëzie
4.4 met 7 stemmen
2.580 De stilten weven gobelijnen
van gouddraad over ’t woud,
met reeën, die verbaasd verschijnen
uit varens en frambozenhout,
en sierlijk weer verdwijnen …
De schoonheid droomt van boom tot boom,
doch alle schoonheid zal verdwijnen,
want alle schoonheid is slechts droom,
maar Gij zijt d’ Eeuwigheid!…
ROZEN OP EEN GRAF
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.228 De laatste rozen
leggen op een open graf
en de pijn voelen
hoe schielijk een leven brak
dank Hem -– die eeuwigheid gaf!…
Waar de eeuwen wachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 Wanneer je het bruggetje overgaat,
waar ooit een ophaalbrug stond,
glijdt de abdij achter je dicht als een herinnering.
Het pad strekt zich recht voor je uit,
geboord door oude bomen
die als wachters de stilte bewaken.
Ergens opent zich een grote weide,
waar fruitbomen, krom en koppig,
hun strijd om te overleven voeren.
En toch is het landschap…
SPREEUWEN.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.771 Hij zit in zijnen torre, zonder schaaltje en zonder schorre;
en, van ’t gene in mij geschiedt,
Hij mag eeuwig zeggen: „’k zie-’t!”…
Verkiezingen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
575 De toekomst van ons aller heden,
leeft in het verleden van het nu.
Vrije mensen mogen kiezen.
Help een levenslustig kind,
dat op de grond gevallen is,
met opstaan.
Help een angstige vogel,
die uit zijn nest gevallen is,
met leren vliegen.
Leer een kwetsbare vlinder,
die in een klok gevlogen is,
met in vertrouwen vallen.
Voel je in een…
Onvoorstelbaarheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
407 Eeuwigheid scheppen
uit onvoltooide tijd.
Wat voorstelbaar is
onvoorstelbaar maken.
Zo leven mensen die liefde delen.
Zo voedt liefde een moedig mens.…
Alle tijd van de wereld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
421 Eeuwig leeft alle tijd van de wereld.
In dorre woestijnen en in oceanen.
Ook in een mens die gestorven is,
en in onze herinneringen leeft.
In een aandachtig levend mens,
die alle tijd van de wereld heeft.…
STENEN ZWIJGEN
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
501 nog zo koud
stenen zullen
nooit vergeten
ook al zijn ze al
miljoenen jaren oud
stenen hebben
werelden rond
gezworven en
verbazen zich
over wat ervan
is geworden
stenen zullen
niets vertellen
houden geheimen
in zich verborgen
dat durf ik zondermeer
te stellen
stenen neigen
misschien omdat ze
te veel hebben gezien
naar eeuwig…
Artistieke deeltjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Ik verbaas me,
over de veelheid van de dingen.
Ik verwonder me,
over de onafhoorbare verhalen,
die we elkaar vertellen,
en dezelfde liedjes die we zingen.
Ik vraag me af,
waar die triljarden foto's blijven,
die we onophoudelijk fotograferen.
Waarom we van orde rommel maken.
Hoe herinneringen verdampen,
tijdens onze korte levenstijd.…
Gods levensverzekering
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
512 God verzekert je van de eeuwigheid
na je aardse tijdelijkheid
maar in de kleine lettertjes staat wel
met KOEIENLETTERS geschreven
Zijn voorwaarde; de voorwaarde van
“Mijn schuld, mijn schuld, mijn grote schuld”
na luid schuldig geroep, gejammer en/of geschreeuw
keert Hij levenslang uit na je overlijden
het eeuwige leven
op een nieuwe…
LAIS CXCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
386 In ’t welven van verschoven eeuwigheid
wordt zoeken zelf gevonden en het is
drievoudig git door ieders duisternis.
Haar klare stem is van beklemming vrij,
een golven dat tot straal verheven is:
het zwart snelt al het licht voorgoed voorbij.…
Voorbijgaande tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Voorbij ons besef van tijd,
worden momenten tijdloos.
Voorbij ons besef van ruimte,
verandert elke zandkorrel,
in een nabije ster.
Voorbij tegengestelde politiek,
komen vijanden vredig samen.
Zie, de dagen worden langer.
De lente is alweer in aantocht.
Voorbij de dagen van ons leven.
Alle dagen voor onze geboorte.
Alle dagen na ons voortbestaan…
Dat Knopje
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
598 is dit unieke gegeven
voor alles en iedereen
uit dezelfde bron ontstaan
die vonk tot leven
door dezelfde hand
kwam het alles tot stand
en als we er met geluk of pech
genoeg van hebben genoten
heeft die hand besloten
dat knopje uit te drukken
en moeten we het voor zover
opgebruikt weer terug geven
voor weer een nieuw of
toch een eeuwig…
Doet Het Er Toe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 van de weeromstuit
eeuwige rust is voor
sommigen ook wel fijn
maar mocht het toch zo zijn
dan doet het er misschien toe…
DE NIEUWE BEZOEKER
hartenkreet
5.0 met 10 stemmen
1.243 vreugde had versneld
Hij die tussen tijd en eeuwigheid ging snijden
Hij had haar bevrijd van alle ondraaglijke pijnen.…
Waar ziel aan ziel zich in het huwelijk bindt
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
680 Waar ziel aan ziel zich in het huwelijk bindt
Zwijgt elk bezwaar; het mag geen liefde heten
Als zij verkeert waar zij verandering vindt
En willoos wijkt waar zij wordt heengedreven.
O nee, zij is de ster aan ‘t firmament
Die onbewogen neerziet op tempeesten.
De baak waarnaar ‘t verloren schip zich wendt;
Haar hoogte kenbaar, haar waarde ongemeten…