1853 resultaten.
Aarde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
492 in de
micro en
macro kosmos
heeft zijn hand
de schepping
toegedekt
met aarde
waar de zomer
gaat tot in de
superlatieven
van geur en
kleur dekt aarde
in de winter
zijn schatten toe
beschermt ze
tegen kou en
snijdende wind
in de lange
donkere nacht
waar soms een
sneeuwdek wacht
dat oplichtend
mens en dier
isoleert waar
hout…
WAT HARD IS BLIJFT BESTAAN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
133 Er waren kwetsbare huisjes van hout,
niet aanraakbeer meer, werden te oud.…
Weerbericht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
832 ik kijk naar buiten, zie geen blad bewegen
de straat bedekt met zaagsel, mos en stof
ik hoor de uitspraak van het Hof, de rechter
spreekt zacht, schiet nergens uit zijn slof
beschrijving van een leven, afgenomen
door wie elk blad de mond bedekt,
van hem, gesnoerd door hout en aarde
geen mens die hem tot spreken wekt
'bewolkt, met af en…
Elk jaargetij
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.250 Je bloes die half open staat
het kippenvel in jouw straatje
van Vermeer en de houten bank
In de tuin van een zomer
waarin jij op mijn schoot
lankmoedig heerste
met warmte en geuren
uit de huid en de haren
Bij elke kus de lippen
als een krent samenkneep
voordat jouw tong
flitsend uitschoot
mijn wezen diep beroerde
Wij wachten samen…
klein drama
netgedicht
1.9 met 9 stemmen
1.225 kleine stapjes op het tapijt
zo stil dat niemand kijkt
de kleine val niet ziet
van een mens in opbouw
te wankel voor verticaal
het groot geluid, daar
waar de zachte schedel kraakt
tegen het houten geweld van
de schuldige eiken kast
zonder waarde, zeker na vandaag
klaar voor de brandstapel
en dan opnieuw de stilte
geen wijzende vingers…
Het kleine geluk
netgedicht
3.2 met 31 stemmen
1.538 Terwijl het afscheid
nog te drogen hing aan de waslijn
begaf ik mij te zolder
waar onze geuren nog lagen te verstoffen
een web waarin verstrooide levens groeiden
wapperde in een hoekje
waar het licht half door het klapraam
met de lakens speelde
groeischaduwen en klimop
het harde hout waarop geklopt
zo vaak de oude veren kreunden
en…
ongeschreven gedichten
netgedicht
3.4 met 63 stemmen
1.796 straat zijn er vestingen
al vroeg in de avond met rolluiken gedicht
ik heb niet de indruk dat er veel is te halen
nooit heeft men daar dieven zich zien verdringen
of dat er binnenshuis kwalijke daden worden verricht
daarentegen zet ik de deuren wijd open
dat wil zeggen aan de achterkant
kan men vrijelijk naar binnenlopen
tenminste als de houten…
in koperkleur en staal gelijst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
909 het donkere hout
heeft afgedaan
de wortelnoten glans
waar kinderhanden smetten
op barokke rondingen
is weer een nieuwe vangst
in kringloops grote netten
in glas
brengt licht de
luchtigheid die kaatst
in chroom en spiegelruit
pas kleur ontmoet in
het zwarte leer waarmee de
bank en stoelen zijn getuigd
ik heb de zon gevangen…
Aan zee
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
677 Moe van 't stadslawaai
komt hulp uit onverwachte hoek
m'n oren raken verstopt
het wordt stil om me heen
men zegt dat ik iets aan
m'n gehoor moet laten doen
maar ik houd me doof en m'n
oren fossiliseren tot schelpen
geluk is slechts 'n gevoel dat
we door denken opwekken
zo verwezenlijk ik 'n ideaal
waan mij in 'n houten huis
in de…
Op de markt
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.296 poken, priemen, spijkers, hamers
op is op, wie maakt me los
een geeltje voor de hele bos
ovenverse martelkamers
strijdwagens, compleet met paarden
duizend bommen en granaten
mijnen die de kosten baten
fluitende kogels, zingende zwaarden
bij dit schavot in houten kist
is mee verpakt een mitrailleur
en gratis rozen voor uw freule
mocht…
het schooltje van zijn jeugd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
764 van zijn jeugd
de zwarte dag toen
angst het dorp verschrikte
en iedereen zich schikte
met het wapen
van vergelding in de rug
hoe moeder vluchtte
hem verzuchtte sneller
mee te gaan
honger dorst de lange
nachten zonder maan
zijn vriend
is ook van ver gekomen
overleefde zonder dromen
hij was er op gebouwd
zijn lichaam was van hout…
de filosoof
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
745 en kou
zorgzaam beschut
het groeide voorzichtig
doorstond de sei- en andere zoenen
werd trotse jonge boom
de kruin vol sappen
bruisende belofte
van schaduw en oogst
lente verraste met bloesemkroon
en zomer bracht licht
het najaar een korf vol ideeën
nu wintert hij en zaait zichzelf
in duizendvoudig
verlangen naar leven
hard hout…
De poppenkast verlaten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
668 ik wil
de poppenkast
verlaten van hout
weer mensen maken
heb gespeeld
met kleuren en patronen
alleen de handjes
zijn misschien te klonen
jouw ogen spraken
in de taal die mijn
vingers ook hebben bewogen
jij was er altijd helemaal
wat rest zijn de
decors in achtergrond
zoveel gordijnen waar ik
je vaak verlaten vond
kom maar…
Ik weet nog
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
1.021 ik liet mijn vinger
glijden over de wind
toen jij me droeg over
lichte trillingen van
verdorrend hout
door herfst getooid
legde jij mijn hoofd
tegen je schouder
bedekte mijn haren
met de kom van je hand
ik vertelde je over
lage wolken en
over mijn dwalende blik
naar een kale tuin
in het gedempte licht
zoende jij mijn ogen…
Februari in Brunei
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
865 Alles tegelijk
De lente vond ik er in zachte geuren
in witte bloesems in de wind
De herfst bracht vallend blad
in houten kleuren
met sterke adem
van een kruidenbad
De winter was er in de kale bomen
alleen de koude werd electrisch
binnenshuis gevoed
De zomer zong haar warme krekelliedjes
de kikkers zeiden 's avonds alles na
de tjitjaks…
Alternatieve troonrede
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
523 Ik heb zo’n zin om op weg te gaan
en voor de ramen van het Binnenhof te staan
rinkelend met bellen en schallend met cymbalen
en sprekend in alle talen
Ik heb zo’n zin om naar binnen te gaan
door gangen te dwalen met rouwkleren aan
kloppend op deuren met sloten van goud
trappend tegen het hardhouten hout
Ik heb zo’n zin om de troon te bestijgen…
Witte orchidee
netgedicht
3.5 met 20 stemmen
1.799 Schalks water was er net zo diep
als dorst die ik begeerde
en ik zwom er naar je toe
met houten klompen aan
ik zonk
alleen mijn hart
dat steeds van jou was
en niet achter wilde blijven
zoog zich barstensvol met licht
dat jij in overgave schonk
zo helder dat het eenmaal klopte nog
waarna het zou verschijnen
als een witte orchidee
die stilaan…
Sublimatie
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
7 Ik woon in de wind en ik zwerf in de zee
Ik volg de getijden en dein met ze mee
Ik ken de patronen van eb en van vloed
Ze nemen me over en zo is het goed
Ik lig in de lente in knoppen van hout
Ik wals in de herfst in een wervel van goud
Ik ken de seizoenen van komen en gaan
Ze nemen me op en ze halen me aan
Ik wentel in aarde verdwijn in…
kinderfeestje
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
904 Wit en blauw bleven achter
en toen ratelde ze de zaak van haar hals
en kletterde het op de houten vloer.
Daar plakte het geweigerd snoep
wat aan elkaar. Spuug.
Men liet het er maar liggen.
Ze is niet normaal, zei men.
Wat blauw is en wit, is niet anders dan roze.
Zeiden de ooms en tantes.
Smaakt allemaal even zoet.…
Het zwart van wit
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
588 voortsleept door de wallen van dit bestaan
-het zwart van de aarde met hier en daar
een grijze pluim, al wat rest is nog wat as -
de dood ontsiert en pleegt ons te gedenken
dat we slechts stalagmieten zijn en het octrooi
hebben verspeelt op een lang gelukkig leven
toch versnellen we van pas
wanneer de zondvloed ons verwarmt
en we het hout…
de man in de vroegte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
624 hij zichzelf betrapt,
hardop lacht
‘koffiekop sijpelt’
de stemmen, dromen
‘gebruik hen,
luister naar hun razen’
vele ochtenden
is niets hem dierbaarder
dan de randen van het bad
hij stapelt er boeken
en klokhuizen sterven
er is een asbak, een viltstift
en als hij zich in water legt
krimpt zijn geest
vele ochtenden
zijn er houten…
- Nietszeggend -
netgedicht
4.2 met 31 stemmen
482 Nietszeggend spreekt het woord
door de sumatraanse regenwouden
stemt gematigt de hartewens,
tropische regen slaat
gekenmerkt de houten trommels.
Groeiend omringt regen
duizenden verschillende planten.
Liefde groeit
met prachtig gevormde bladeren,
als diepe bloemen in alle kleuren,
voelt spiritueel overleven..…
Gracieus
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.199 Ik slijp haar gratie
in een steen, ik modeleer
haar naam in hout en taal
om die voort te laten gaan
tegen beter weten in, spreek
ijdel haar aan in mijn teloor –
gang toe, een plaats waar licht
volmaakt gedijt, zich spreidt,
onaf een bewogen hart geraakt.…
Holbewoner
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
534 Toen er een ziel kwam
in zijn nachtmerries,
en vleermuizen vlogen
bewogen door de nacht
las hij de brief van zijn moeder
liet tranen in hout branden
folterde zijn geweten
met schuldgevoelens
wilgentenen aan de rand
van het meer, dat spiegelde
herinnering vol oude poppen
verweerde weemoed in de nacht
met als slot het schimmenspel
van…
Gebakken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
944 Een telefoonsnoer dat zichzelf omkrult
golft samen met een stoffige kop,
waar al jaren geen koffie meer in zit,
de lijnen van hout op een tafel die smelt en niet brandt.
Groene rook prikt in de ogen,
terwijl zijn nagels in de muren krassen.
Een raam dat nooit gesloten was,
blijkt nu in zijn slot vastgeroest.…
Ik mis je...
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.531 Pa, ik mis je zo met kerstmis
je huisje in het goud
dat je zelf maakte van
cellofaan en hout.
Pa, ik mis je zo met mijn
verjaardag, je bosje bloemen
of cadeau, je optimisme en
je vrolijkheid, ja dat mis
ik zo...
Pa ik mis je zo op zondag
als ik je bezocht en ik
ongedwongen met je praatte
en je tuin bewonderen mocht.…
Gaten in emmers
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
587 In het dorstige land tasten
daklozen in het duister, ze
zijn de stralen van een
getergde zon en goddeloze
geloften al tijden moe,
papieren regels rotten in
het hout, een leger van
houtwormen splijt de wereld
open, dekt de aarde met hun
maskers toe, in de vlijt van
alle gestorvenen treft alleen
de hoop geen verwijt, de nachten…
Bomen van Dichters
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
853 Bert sprak zichzelf een lus toe
hij ging op zoek naar een boom
een mooie boom
en de dingen die hij kwijt was
onderweg verkleinde hij
liefde tot woord, tot eisprong
ongewenst, donkerzwart
zoals de houten vloer
en de harde kneepjes in zijn
moederloze wangen
Bert stapte in de lus
boog het hoofd en het verschil
hij werd dichter van duizend…
De twee nablijvers
gedicht
3.5 met 14 stemmen
9.876 — Men heeft er woningen gebouwd
van nieuwe steen en blinkend hout.
------------------------------
uit: Nieuwe Gedichten, 1934.…
de sluis van Noordpolderzijl
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
783 ik zag je glans
wegdrijven op het
zanderig water, ook je
trots want je hemelde
het blauw naar grijs
aan jouw voeten
schuifelt nog wat hoop
in de gedaante van
rot hout, maar je poort
blijft voor eeuwig gesloten
onklaar gemaakt en
ingehaald door de tijd
jouw kleur zonder vernis
maakt je elk seizoen doffer
het lijkt of onze sporen…